User:Outsider myanmar

Myanmar modern poem
--- မၾကားႏိုင္မွန္းသိလ်က္နဲ႔လည္း ေလအေဝွ႕မွာနားအစံုကိုစြင့္ေနမိဆဲ....။ မျမင္ႏိုင္မွန္းသိလ်က္နဲ႔လည္း အေမွာင္ညေတြထဲ မ်က္ဝန္းအစံုကိုထိုးႀကိတ္ထည့္ထားမိဆဲ.....။ ၾကားေနက်ႏွိုးစက္ေလးပါဝါကုန္တဲ့အခါ ဝီရိယေတြကိုမလိုခ်င္ဘဲပိုလာခဲ့ ခုေတာ့ကိုအိပ္မေပ်ာ္ခင္လန္႔ႏိုးေနတတ္ခဲ့ၿပီ.ဟန္နီ...။ နာက်င္မႈေတြနဲ႔ေနသားတက်မျဖစ္ေသးသမၽွ လက္ဖက္ရည္ေသာက္တိုင္း Rubyတစ္ပြဲထပ္မွာတယ္ မေသာက္ပါနဲ႔ေနာ္ဆိုတဲ့ အသံလြင္လြင္ေလးျပန္ၾကားခ်င္လို႔......။ အစတည္းက ေဘးဖယ္ထားခံရျခင္းေတြနဲ႔ေနသားက်ခဲ့သူမို႔ ေဝးရမယ္ဆိုတာလဲႀကိဳသိခဲ့ပါတယ္ ေတြးမရတာတစ္ခုက စကားလံုးေတြနဲ႔စိတ္ပူမျပတတ္ခဲ့သူကို အသည္းမာသူႀကီးလို႔မ်ားထင္ခဲ့သလားဟန္နီ....။

အသစ္မရွာေတာ့ဘူးလားလို႔ေမးခဲ့တုန္းက မေျဖခဲ့တာတစ္မ်ိဳးမထင္ပါနဲ႔ ဘဝဆိုတာဒီလိုပဲ တစ္ခါတစ္ေလက်ေတာ့ ေတြးထားသမၽွေတြျဖစ္မလာတဲ့အခါ ခ်ျပလို႔မရတဲ့အိပ္မက္ေတြတစ္ေပြ႕တစ္ပိုက္နဲ႔ တစ္ေယာက္တည္းမိုးလင္းသြားရတာမ်ိဳး.......... ဒီကဗ်ာဖတ္ၿပီးရင္ မင္းဝမ္းနည္းရင္လဲဝမ္းနည္းေနမယ္ ဒါမွမဟုတ္အားရပါးရရယ္ခ်င္လဲရယ္ေနမွာေပါ့... ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ ခံစားမႈတိုင္းမွာကိုယ္ခ်င္းစာတရားပြားႏိုင္ပါေစ မင္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ....... --- ေအာက္ ဆိုဒ္ ဒါ 31/3/2017               (https://www.facebook.com/plastic.pyapon) 17:20