User:PAROS MASIS/sandbox

<!-- EDIT BELOW THIS LINE --канитель ~ ԿԱՆՉ — Եկե՛ք ինձ մոտ, Լույսի՛ որդիք՝ փոքր ու մեծ, Եկե՛ք դեպի Սերը՝ հավետ, առաջին… Ձեզ ի՞նչ տվեց այս աշխարհը եռավեց, Ես ձեզ կօգնեմ փորձության մեջ այս վերջին։

Ես ձեզ կտամ անմահության էլիքսիր, Իմ երկնային վարդի յուղով ձեզ կօծեմ... Մերժե՛ք նեռին և նորոգվե՛ք անբասիր, Սուրբ խաչին եք ապավինել դուք կարծեմ։

Եվ իմ հոգին նժույգի պես թևավոր՝ Հեռանում է՝ կանխազգալով մեծ աղետ, Նա թողնում է քաղաք, անտառ, դաշտ ու ձոր Եվ գնում է դեպ լեռները փրկավետ...

Երամների և ամպերի ետևից Նա գնում է դեպի եզերքը լույսի, Դեպի հույսի վայրն անապակ և անբիծ, Որ հայտնի սուրբ ժամը Երկրորդ Գալուստի…

Այս աշխարհի կենտրոններից սրբապիղծ, Արևմուտքից, արևելքից մինչ հեռուն, Օվկիանոսի և ծովերի ափերից Երկու հազար մետրով բարձր մի երկրում,

Հրեշտակաց և աստղերի բույլին մերձ՝ Նա ապաստան պիտի գտնի և կանչի. — Եկե՛ք ինձ մոտ, Լույսի որդիք՝ փոքր ու մեծ, Եկե՛ք դեպի Սերն առաջին և վերջին…

Այլասերված քաղաքներում հանցավոր Ես միշտ տեսա աշխարհանկման նշաններ... Եվ շատ ցավեց հոգուս թևը վիրավոր, Որ դարձել են մարդիկ զոհ ու գիշակեր։

Եվ իմ հոգին բարձունքներում երկնամերձ Ապաստան է փնրում և սուրբ հավատում, Որ մի հրաշք ակնթարթում լուսաստեղծ Պիտի երկինք հափշտակվենք մենք արթուն...

Այսրաշխարհ իշխանության մարդակեր Դավից փախե՛ք, հավատացե՛ք իմ կանչին. — Եկե՛ք ինձ մոտ, Լույսի՛ որդիք և դուստրեր, Եկե՛ք դեպի Սերն առաջին և վերջին…

2008