User:Parthipan sozhan

ஒரு மறைக்கப்பட்ட மாவீரனின் இரத்த சரித்திரம்:-

(பதிவு-02)

தூத்துக்குடி துறைமுக போர்:-

வேதாந்தா என்ற நிறுவனத்தின் உறுப்பு நிறுவனமான ஸ்டெர்லைட் தொழிலகம் அமைக்க, பல மாநிலங்ககளில் மக்கள் எதிர்ப்பு தெறிவித்த நிலையில், ஜெயலலிதா அரசு தமிழகத்துக்கு வரவேற்று, தூத்துக்குடி சிப்காட் பகுதியில் 428 ஏக்கர் நிலத்தைத் தாரைவார்த்து,

30.10.1994 அன்று ஸ்டெர்லைட் “செம்பு உருக்குத் தொழிலக”த்தின் கட்டுமானப் பணிக்கு முதல்வர் ஜெயலலிதா அடிக்க நாட்டினார்.

அதன் கட்டுமானப் பணி மிக விரைவாக நடைபெற்றது. 1996ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் “ஒரு சொட்டு நீரும், ஒரு பொட்டு மண்ணும் கெடாமல் தொழிலகங்களைத் திறப்போம்” என்ற வீராப்புடன் ஸ்டெர்லைட் தொழிலகத்தின் பொருள் உற்பத்திக்கு முதல்வர் மு. கருணாநிதி அனுமதியளித்தார்.

ஸ்டெர்லைட் தொழிலகத்துக்கு அடிக்க நாட்டப் பட்ட நாளிலிருந்தே அதற்கு எதிர்ப்பும் உருவானது. அரசியல் கட்சிகளால் உருவாக்கப்பட்ட எதிர்ப்புக் குழுவில் தி.மு.க, ம.தி.மு.க, பாட்டாளி மக்கள் கட்சி, புதிய தமிழகம் கட்சி, வாழப்பாடி காங்கிரசு, இந்திய பொதுவுடைமைக் கட்சி, பாரதீய ஜனதா கட்சி என பல்வேறு கட்சிகளின் மாவட்டத் தலைவர்கள் இடம்பெற்றிருந்தனர்.

பின்னர் தி.மு.க மற்றும் வாழப்பாடி காங்கிரஸ் போன்ற கட்சிகள் ஏதோ உள் நோக்கத்திற்காக இதில் இருந்து விலகி கொண்டது.

பாட்டாளி மக்கள் கட்சி, புதிய தமிழகம் சார்பில் அதன் தலைவர்கள், “50 ஆயிரம் பேரைத் திரட்டி முற்றுகைப் போராட்டம் நடத்துவோம்“ என்று எச்சரிக்கை செய்தனா்.

ஸ்டெர்லைட் எதிர்ப்பு அமையும் சுற்றுப்புறக் கிராமங்களில் தொடர்ச்சியாக கருத்துப்பரப்பலில் ஈடுபட்டு, மக்களிடையே விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தியது.

தூத்துக்குடி துறைமுகத் தொழிலாளர்கள், மீன்பிடித் துறைமுகத் தொழிலாளர்கள் என பல்வேறு உழைக்கும் மக்களும் அணி திரட்டப்பட்டு போராட்டக் குழுவும் செழுமையடைந்தது.

தூத்துக்குடி நகர வரலாற்றில் 2400 பேர் கலந்து கொண்ட மாபெரும் உண்ணாவிரதப் போராட்ட மெனத் தொடங்கி, வணிகர்களின் ஆதரவோடு ஒரு நாள் கடையடைப்பு - பேருந்து நிறுத்தம், சாலை மறியல், பள்ளி ஆசிரியர் - மாணவரென 10 ஆயிரம் பேர் கலந்து கொண்ட பேரணி, 5 கிலோ மீட்டர் நீளத்துக்கு மனித சங்கிலிப் போராட்டமென 25க்கும் மேற்பட்ட போராட்டங்களை நடத்துமளவுக்கு ஸ்டெர்லைட் எதிர்ப்பியக்கம் விரிவடைந்தது.

மேலும், தூத்துக்குடிக்கு முதல்வர் ஜெயலலிதா வருகை தந்த 18.3.1996 அன்று கருப்பு நாளாக அறிவிக்கப்பட்டு ‘செல்வி ஜெயலலிதாவே திரும்பிப் போ!’ என்று எதிர்ப்பும் தெரிவிக்கப்பட்டது.

இந்நிலையில்தான் 20.3.1996 அன்று எம்.வி.ரீசா என்ற கப்பல் ஸ்டெர்லைட் தொழிலகத்துக்கான செம்புத் தாதுப்பொருளோடு தூத்துக்குடி துறைமுகம் வரவிருந்தது.

ஆழ்கடலில் நிறுத்தப்பட்டிருந்த அக்கப்பலை துறைமுகத்துக்குள் வரவிடாமல் தடுத்து, அக்கப்பல் கொச்சி துறைமுகம் செல்ல நேரிட்டது என்றால், அதற்கு மீனவர்களின் வீரஞ்செறிந்த போராட்டமே காரணம்.

தூத்துக்குடி துறைமுகத்தை முற்றுகையிட ஸ்டெர்லைட் எதிர்ப்பு இயக்கம் வழிகாட்டியதால் 78 விசைப்படகுகள், 34 நாட்டுப்படகுகளில் 500க்கும் மேற்பட்ட மீனவர்கள் படையெடுத்துச் சென்று தூத்துக்குடி துறைமுகத்துக்கு கப்பல்கள் வரும் நுழைவுவாயிலை 14 மணி நேரம் முற்றுகை யிட்டனர்.

இதனால் அரசுக்கு 25 இலட்சம் நட்டமும், பேரதிர்ச்சியும், அச்சமும் ஏற்பட்டது. எனவே, தூத்துக்குடி மாவட்ட நிர்வாகமும், துறைமுக அதிகாரிகளும் எம்.வி.ரீசா கப்பலை அனுமதிக்க மாட்டோம் என்று உறுதி கூறுமளவுக்கு அப்போராட்டம் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்கப் போராட்டமாய் அமைந்தது.

இப்போராட்டக் கட்டத்தில்தான் ஏப்ரல் 1996இல் நாடாளுமன்ற, சட்டமன்றத் தேர்தல் நாள் அறிவிக்கப்பட்டது. அவ்வேளையில் 10.4.1996 அன்று 2 பெண்கள் உட்பட 16 பேர் பங்குபெற்ற காலவரையற்ற உண்ணாவிரதப் போராட்டம் நடத்தப்பட்டது.

இதனால் ஏற்பட்டப் பரபரப்பால் மாவட்ட ஆட்சியர் ஜோதி ஜெகராஜன் தலைமையில் பேச்சுவார்த்தை நடைபெற்றது. அதன்மூலம் ‘கழிவுநீரை கடலில் கலக்க ஸ்டெர் லைட் நிறுவனம் நிலத்தடியில் பதிக்கும் குழாய்த் திட்டத்துக்குத் தடைவிதிப்பதாக’ ஆட்சியர் உறுதி கூறினார்.

அதன்படி 18.4.1996லிருந்து 60 நாட்களுக்கான தடை விதிக்கப்பட்டு, அதுவே பின்னர் நிரந்தரத் தடையானது.

பின்பு, 6 மாத காலத்துக்குள் ஸ்டெர்லைட் நிறுவனம் தனது தொழிலக கட்டுமானப் பணியை விரைவுபடுத்தி, கொச்சி துறைமுகத்தில் இறக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த செம்புத்தாதுப் பொருளை லாரிகள் மூலம் ஸ்டெர்லைட் தொழிலகம் கொண்டு வந்து, தனது உற்பத்தியைத் தொடங்கியது.

அத்தோடு மீனவர்களின் எதிர்ப்பையும் சமாளிக்க மீனவர் சங்கத் தலைவர்கள் சிலரை, ஸ்டெர்லைட் நிறுவனம் தனது பணத்தால் அடிபணிய வைத்தது. சோரம் போன சிலரின் ஆதரவோடும், அரசின் படைப்பலத்தோடும் 19.10.1996 அன்று எம்.வி.பரங்கவி என்ற கப்பல் தூத்துக்குடி துறைமுகத்துக

கப்பல் தூத்துக்குடி துறைமுகத்துக்குள் அனுமதிக்கப்பட்டு, தாதுப்பொருள் இறக்கும் பணியை விரைந்து நடத்தியது.

இந்நிலையில் ஸ்டெர்லைட் எதிர்ப் பியக்கத் தோழர்கள், துறைமுகத் தொழற்சங்கத் தலைவர் சி.பசுபதி பாண்டியனிடம் ஆதரவு கேட்டன. அதை ஏற்றுக் கொண்ட சி.பசுபதி பாண்டியன் துறைமுகத் தொழிலாளர்களை நேரில் சந்தித்து அறைகூவல் விடுத்ததால் 20.10.1996 அன்று கப்பலில் இருந்து தாதுப்பொருளை இறக்க மறுத்து தொழிலாளர்கள் வேலைநிறுத்தம் செய்தனர். இதனால் மீன்பிடித் தொழிலாளர்களை ஸ்டெர்லைட் எதிர்ப்பியக்கம் வலுப்படுத்தி, அவர்களின் பேராதரவோடு கப்பல் வெளியேற எச்சரிக்கை விடுத்தது.

திராவிட அரசுகள் சூழ்ச்சியால் பரதவா், நாடாா் என்று பிரிந்துகிடந்த மக்களை இதன் மூலம் ஒன்றினைத்த பெருமை பசுபதி பாண்டியரை மட்டுமே சாரும்.

அரசு கப்பலை வெளியேற்ற மறுத்ததால் 24.10.1996 அன்று 152 விசைப்படகுகள், 36 நாட்டுப்படகுகள் மூலம் மீனவர்கள் துறைமுகத்துக்குள் நுழைந்து கப்பலை முற்றுகையிட்டனர். வரலாற்றுச் சிறப்பு வாய்ந்த, போர்குணமிக்க பசுபதி பாண்டியனின் இப்போராட்டத்தால் அச்சமடைந்த அரசு நிர்வாகம் வேறுவழியின்றி எம்.வி. பரங்கவி கப்பலைத் துறைமுகத்திலிருந்து வெளியேற்றியது.

இந்தியாவில் மட்டுமல்ல, உலகிலேயே துறை முகத்தையே ஒரு நாள் முடிய பெருமை பசுபதி பாண்டியனை மட்டுமே சாரும்.

கப்பலோட்டியத் தமிழன் வ.உ.சிதம்பரனார் ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்புப் போரில் ஈடுபட்ட தூத்துக்குடியில், அவருக்குப் பின் கப்பலை விரட்டியத் தமிழர்கள் என்ற வீரவரலாறு பசுபதி பாண்டியனால் படைக்கப்பட்டது.