User:Parzymiechy/sandbox

<!- EDIT BELOW THIS LINE --> Parzymiechy, to mała miejscowosć w województwie Śląskim. Jej historia sięga 1000 lat wstecz. Prawa osiedlencze nadał Parzymiechom jeszcze w roku 1226 sam król Olbracht. Zasłynęły potem z udziału w licznych powstaniach niepodległościowych, np. styczniowym i były odwiedzane przez takie sławy, jak sam Cesarz Napoleon, marszałek trzech mocarstw - Ferdynand Foch, nie mówiąc o licznej świcie baronów, generałów i innych notabli, polskich i zagranicznych. Zastanawiające jest po co takie znamienitości przyjeżdżały do małych Parzymiech? Odpowiedź jest jedna: przyjeżdżały tu NA POLOWANIA! Tutaj bowiem czekała na nich najwspanialsza zwierzyna łowna od niedźwiedzi, przez jelenie, po lisy i unikalne ptactwo leśne. Tutaj można było podziwiać dorodne połacie lasów otaczjące zamkniętym kołem urokliwy krajobraz z rzeczhami, stawami i pagórkami. Dorodna zwierzyna łowna stanowiła bowiem w dawnych czasach najcenniejszy dar, jaki ziemia miała za darmo do przekazania człowiekowi. Jednocześnie polowania były pewnego rodzaju sprawdzianem przygotowania myśliwych na wypadek wojny. Umiałeś strzelać do jelenia, będziesz umiał i do wroga. Słynne polowania odbywały się w Parzymiechach co najmniej do połowy XX wieku. W latach 20-ch do Hrabiostwa Potockich przyjechała cała świta najwyższych państwowych notabli by uczić wizytę słynnego zwycięzcę spod Verdun - marszałka Focha. Uczcić właśnie królewskim polowaniem w Parzymiechach. Dokumentują to zachowane zdjęcia znamienitych uczesników z równie znakomitymi trofeami [zdjęcie].

Zaciekawiony Czytelnik zapyta pewne,co się stało potem i co się zachowało z tego wspaniałego świata po dziś dzień? Otóż, niestety potem, jak po Kartaginie, pozostał niestety tylko popiół. Zburzono barokowy zamek Potockich, spalono piękną białą oficynę. Oddano duży park z unikanym drzewostanem na pociechę ...alkoholiko! Kto to zrobił? Ludzie, tacy, jak my, tylko ogłupieni stracencząideą komunizmu. Podobno z popiołów Pałacu miano zbudować dom ludowej kultury! Straszne, choć prawdopodobne. Miejscowi ludzie byli wyzyskiwani przez pracę na rzecz hrabiowskiego majątku. Był wśród nich mój ojcieć, który musiał wyjechać do Francji za chlebem. To wszystko prawda. Tylko, co jest temu winien zabytkowy pałac, czy przepiękny zespół parkowo-pałacowy ze stawami, unikalnymi drzewami, łazienkami na styl grecki. Dlaczego nowe pokolenia nie miałyby się tym rozkoszować. A hrabiowie? Zostawili nam spuścizne kulturową, a sami zapłacili gorzko za swe naganne czyny: więzienim, obozami koncentracyjnymi, także kulami w łeb od szwabów i komunistów. Hrabia Karol Potocki stanął w 1939 rokupierwszy do obrony Ojczyzny, byl ranny, dostał się do niewoli sowieckiej, potem walczył o życie w 7 obozach koncentracyjnych. Generał Anders odznaczyl go za rok walki w 1939 rokuKrzyżem Waleczych. Ojczysta PRL odmówiła mu wszystkiego, ziemi, domu, pracy, emerytury. Umierał jak żebrak.