User:Photoman911/Pierre Volpe

Pierre Volpe, fotograaf

Pierre Volpe (Merksem, 8 februari 1959) is een Vlaamse fotograaf (Brecht) die - wars van alle gevestigde regels - zijn eigen visie op fotografie trouw blijft.

Hij is van opleiding leraar wetenschappen. Na een opleiding als regent wetenschappen-aardrijkskunde volgde hij ook een postgraduaat in de milieukunde. Al van in zijn jeugd hield hij zich bezig met natuurfotografie; ingegeven door zijn wetenschappelijke interesse. Zijn volledige verhaal lees je op zijn website (http://www.volpe.be)

Pierre is van oorsprong een natuurfotograaf die - ietwat uitgekeken op het clichématige van vele natuurfoto's - andere wegen is gaan verkennen. Zo is hij niet alleen lid geweest van enkele fotoclubs, maar heeft hij ook een academische opleiding 'fotografiekunst' gevolgd. Hierdoor heeft hij de mogelijkheid gehad om andere fotografievormen te ontdekken en een andere visie op beeldvorming in het algemeen en fotografie in het bijzonder te verwerven. Zoals hij zelf op zijn website aangeeft, heeft hij daardoor een andere kijk op fotografie gekregen; ook op natuurfotografie. Zijn huidige natuurfotografie is verre van documentair maar straalt eerder een gevoel van sfeer en emotie uit die de toeschouwer op een natuurlijke wijze verwondering en eerbied voor de natuur doet krijgen. Het spel van licht en schaduw is dominerend in zijn huidige fotografie. Ook bij zijn modelfotografie zul je zelden foto's zien die een beschrijvend of documentair karakter hebben. Ook daar is de sfeer in het beeld een belangrijke factor. Of het nu gaat over portretten of over artistiek naakt, licht en schaduw, vormen en lijnen zijn de basiselementen om sfeer en gevoel in zijn foto's te brengen. Hij kent de karakteristieke lichtzettingen van 'clair-obscur' in de fotografie door en door. Fotoreeksen als 'Droplets' en 'Poetry of curves' tonen duidelijk dat hier een grootmeester van de low-key-fotografie aan het werk is.

Ook in zijn naaktfotografie gaat Pierre eerder de sfeer van het beeld accentueren dan een 'blote madam' (sic) in beeld te brengen. De foto's laten zelden veel details zien maar geven de toeschouwer de vrijheid tot enige fantasie. Onscherpte gaat hij daarbij niet uit de weg, zoals in de reeks 'La Linea'. Ook hier wordt opnieuw de lichtzetting een belangrijk onderdeel van de foto en lijkt het model van secundair belang. Die modellen zijn overigens niet alleen vrouwen. Pierre Volpe werkt ook geregeld samen met mannelijke modellen, wat voor een heterofiel fotograaf niet vanzelfsprekend blijkt te zijn; zo beweren zijn mannelijke modellen althans. Pierre tracht modellen te zoeken die heel specifieke kenmerken hebben. Bij mannen kan het gaan om zeer gespierde kerels of om 'karakteristieke koppen'; modellen die iets uitstralen met hun gelaat. Vrouwen mogen van Pierre best wat rondingen hebben. Leeftijd speelt geen rol. Hij zal zelden een model weigeren op basis van uiterlijke kenmerken. Hij vergelijkt het fotograferen met sporten. Hij had vroeger een (volleybal)trainer die ooit zei "Een goed volleyballer speelt met eender welke bal op gelijk welke ondergrond en met gelijk welk opgespannen net." Pierre zegt nu: "Een goed fotograaf, werkt met eender welk model samen en maakt met eender welk model goede foto's."

De laatste jaren is hij ook intens bezig met straatfotografie. Als hij naar en van zijn school gaat (waar hij momenteel ICT-coördinator is), heeft hij altijd een camera bij zich. Daarbij komt alweer naar voor dat hij zeker geen documentaire beelden wil maken. De toevalligheid van wat er op straat gebeurt, vergelijkt hij met de toevalligheid van wat er in de natuur kan gebeuren. "De natuur en de straat staan diametraal tegenover het studiowerk. In de studio heb je alles onder controle (of zou je dat moeten hebben) en ontstaat de foto vanuit de creativiteit van de fotograaf. In de natuur (en ook op straat) heb je niets onder controle. Je weet niet wat er gaat gebeuren, hoe je dat nu juist kunt belichten en wat voor soort licht er zal zijn, als jij toevallig op dat moment op die plek passeert.", zo vertelt hij. Ook hier zien we echter dat hij het licht opnieuw meesterlijk bespeelt. Reeksen zoals 'Light in the city' en 'Near the waterfront' (waar ook behoorlijk wat architecturale beelden inzitten) geven duidelijk aan waar fotografie voor Pierre Volpe om draait: spelen met licht!

Weer naar de studio dan waar Pierre zich naast modellenwerk ook verdiept in de productfotografie. Opnieuw niet het beschrijvende maar het bijzondere en vaak zelfs abstracte beeld komt opnieuw tevoorschijn. Toevallig is hij in de foodfotografie belandt waar zijn foto's je echt zin in eten doen krijgen. Soms moet je goed kijken om te zien wat hij gefotografeerd heeft, soms moet je je verbeelding laten spelen. Maar altijd slaat de verwondering toe. In zijn workshop geldt het credo: "Het moet niet lekker zijn, het moet er lekker uitzien!". Met veel zorg bouwt hij zijn productfoto's op wat steeds opnieuw tot een verrassend resultaat leidt.

Pierre Volpe is een fotograaf die geen compromissen maakt en alle commercialiteit naast zich neerlegt als het om zijn beeldvorming gaat. Hij heeft een lange zoektocht naar zijn visie gemaakt en gaat zelfs geen discussies meer aan als het over 'technische futiliteiten' (sic) gaat. Dat is ook één van de redenen waarom Pierre Volpe beroepsfotograaf in bijberoep is geworden en ook blijft. Zo hoeft hij niet van de opbrengst van zijn fotografie te leven en kan hij zich de luxe permitteren om alleen opdrachten aan te nemen die hem echt liggen of die hij als een uitdaging ziet. Deze fotograaf gaat inderdaad geen uitdagingen uit de weg en probeert zijn kennis en kunde steeds verder te verruimen en te verdiepen.

Een van zijn stelregels is dat er immers slechts drie personen zijn foto's goed moeten vinden: "Me, myself and I." Als zijn familie zijn foto's ook mooi vindt, is dat meegenomen, maar hij ziet dat niet als een 'must'. En als er nog enkele (foto)vrienden zijn die zijn werk waarderen, is dat dubbel meegenomen. Hij fotografeert dus niet voor het oog van anderen maar voor zijn eigen oog. Vandaar ook dat je Pierre's werk nog maar zelden op fotowedstrijden zult tegenkomen. "Daar is immers geen plaats voor mensen met een eigen kijk. Daar moeten je foto's gemaakt zijn volgens de regeltjes die de juryleden al op voorhand in hun gedachten hadden.", vertelt hij. Deze houding heeft hem niet alleen een aantal aanhangers opgeleverd, maar hij heeft ook heel wat onterechte tegenwind mogen incasseren van vastgeroeste elementen en mensen met een starre blik. Pierre neemt wel deel aan selecties voor tentoonstellingen, zonder dat daar een klassement van gemaakt wordt. Hij vertelt me: "Wie als eerste over een streep loopt, is de winnaar. Wie het meeste doelen maakt, is de winnaar en wie het zwaarste gewicht kan tillen, is de winnaar. Dat zijn objectieve vaststellingen bij wedstrijden die door regeltjes in goede banen geleid worden. Maar hoe kun je nu in Godsnaam een objectieve vaststelling doen van een subjectief gegeven als kunst? Het organiseren van 'kunstwedstrijden' is op zich al een 'contradictio in terminis' (een tegenstrijdigheid van begrippen). Kunst is niet aan regels, noch aan technieken gebonden. Dus hoe kun je een zinvolle rangschikking maken en zeggen wie de eerste is in een fotowedstrijd?".

Pierre Volpe is ook geen "camera-nerd" (of zoals hij het zelf zegt 'hardware-fetishist') die er alleen op uit is om de allernieuwste snufjes, de nieuwste lenzen en camera's te testen en te gebruiken. Hij zegt vaak "Je herkent een goede kok niet aan zijn potten-en-pannen, maar aan de gerechten die hij serveert." Op zijn website lees je eveneens dat "Smaken kunnen verschillen. Niet alleen in de keuken maar ook in de fotografie." En dat juicht hij toe: "Hoe meer smaken, hoe meer diversiteit en dus hoe meer verrijking!". Ook in een artikel in het tijdschrift 'Beeldexpress' (http://amateo.curious.be/download_file.php?filepath=/home/portal/www/sites/beeldexpressie/files/File/Beeld%20Express/Beeld%20Express%204_09/44_PierreVolpe.pdf) pleit hij ervoor om open te staan voor alle vormen en visies binnen de fotografie. Juist daarom kan hij best leven met alle andere visies op fotografie en staat hij open voor ieders benaderingswijze van eenzelfde thema. In tegenstelling tot de vele anderen, wil deze fotograaf niemand overtuigen of bekeren om op een bepaalde manier te gaan fotograferen, noch naar inhoud, noch naar techniek. "Iedereen moet daar zijn eigen weg in zoeken en moet zorgen dat hij zich goed voelt met zijn techniek, zijn onderwerp en de wijze waarop hij dat in beeld brengt", zegt hij. "Ik fotografeer ook volgens mijn eigen visie en laat me door niemand een andere kijkwijze opdringen. Ik wil wel luisteren naar die andere visie en zal dan zelf beslissen of ik daar al dan niet elementen van zal overnemen. Als je bereid bent om te luisteren, leer je immers het meest. Als je alleen je eigen gelijk wil halen en je zgz. gelijk aan anderen wil opdringen, roest je vast.", besluit hij.

Als leraar heeft hij heel wat jaren geleden het idee opgevat om te starten met cursussen rond fotografie en beeldbewerking. Sinds enkele jaren doet hij dat thuis; vroeger in zijn woonkamer en garage (omgebouwd tot studio), vanaf eind 2010 in een spiksplinternieuwe fotostudio/leslokaal. Dat hij ook als leraar best weet hoe hij dingen moet overbrengen en dat hij daar veel over nagedacht heeft, wordt niet alleen bewezen door de prijzen die hem in het verleden al toegekend werden voor zijn bijzondere verdiensten in de didactiek, maar ook door het grote succes van zijn huidige fotografiecursussen. Het aanbod wordt systematisch aangepast aan de vraag. Het feit dat zijn cursisten (net als ik) hem trouw blijven en telkens weer opnieuw andere cursussen komen volgen, is een duidelijke indicator van de kwaliteit van zijn lessen. Hij geeft die lessen bewust aan kleine groepjes zodat hij tijd kan maken om iedereen voldoende met zijn vragen aan bod te laten komen; van beginner tot gevorderde. Ook hier is het duidelijk dat deze leraar-fotograaf geen compromissen maakt en commercialiteit van secundair belang stelt. De kwaliteit van de cursussen gaat voor op de kwantiteit! Op zijn website (www.volpe.be) kun je het ruime aanbod zien en kun je je inschrijven. Een echte aanrader!