User:Plexidam/sandbox

= Μαύρη κωμωδία = Από Wikipedia

Μαύρη κωμωδία ή σκοτεινή κωμωδία είναι ένα κωμικό είδος που ασχολείται με θέματα τα οποία θεωρούνται ταμπού. Οι λογοτεχνικοί κριτικοί έχουν συσχετίσει την μαύρη κωμωδία και το μαύρο χιούμορ με συγγραφείς ήδη από τους αρχαίους Έλληνες όπως ο Αριστοφάνης. Η μαύρη κωμωδία αντιστοιχεί στην προγενέστερη έννοια του gallows humor.

Προέλευση του όρου
Ο όρος μαύρο χιούμορ (από το γαλλικό noir humor) επινοήθηκε από το θεωρητικό σουρεαλιστή André Breton το 1935 ερμηνεύοντας τα γραπτά του Jonathan Swift. Η προτίμηση του Breton ήταν να αναγνωρίσει μερικά από τα γραπτά του Swift ως υποκατηγορία της κωμωδίας και της σάτιρας, όπου το γέλιο προέρχεται από τον κυνισμό και τον σκεπτικισμό, συχνά βασιζόμενοι σε θέματα όπως ο θάνατος. Οι μελετητές έχουν συσχετίσει το μαύρο χιούμορ με συγγραφείς ήδη από τους αρχαίους Έλληνες με τον Αριστοφάνη.

Ο Breton έγραψε τον όρο για το βιβλίο του Anthology of Black Humor, στο οποίο αναγνώρισε τον Jonathan Swift ως δημιουργό του μαύρου χιούμορ και περιέλαβε αποσπάσματα από 45 άλλους συγγραφείς. Ο Breton συμπεριέλαβε και τα δύο παραδείγματα στα οποία το πνεύμα προέρχεται από ένα θύμα με το οποίο το κοινό ταυτίζται, όπως είναι συνηθέστερο στην παράδοση του gallows humor, και παραδείγματα στα οποία η κωμωδία χρησιμοποιείται για να χλευάσει το θύμα. Ο πόνος αυτού του θύματος είναι ασήμαντος, πράγμα που οδηγεί σε συμπάθεια του θύτη, όπως βρέθηκε αναλογικά στον κοινωνικό σχολιασμό και την κοινωνική κριτική των γραπτών του Sade. Το μαύρο χιούμορ είναι επίσης σχετικό με αυτό του είδους γκροτέσκο.

Ο Breton αναγνώρισε το Swift ως τον δημιουργό μαύρου χιούμορ, ιδιαίτερα στα κείμενά του: Directions to Servants (1731), A Modest Proposal (1729), A Meditation Upon a Broom-Stick (1710) και μερικούς αφορισμούς.

Οι όροι μαύρη κωμωδία ή σκοτεινή κωμωδία αργότερα προέκυψαν ως εναλλακτικές ως προς τον όρο του Breton. Στο μαύρο χιούμορ, τα θέματα και τα γεγονότα που συνήθως θεωρούνται ως ταμπού αντιμετωπίζονται με ασυνήθιστα χιουμοριστικό ή σατυρικό τρόπο διατηρώντας τη σοβαρότητα τους. Η πρόθεση της μαύρης κωμωδίας, ως εκ τούτου, είναι συχνά το κοινό να βιώσει τόσο το γέλιο όσο και τον πόνο, μερικές φορές ταυτόχρονα.