User:RAJAB SATHIO

زندگيءَ جو سبق

هڪ ماڻهونءَ کي چار پٽ هئا، سندس خيال آيو ته پنهنجن پٽن کي قدرت جو قانون سمجهائي ... سو هن سڀني کي ڌار ڌار موسمن ۾ ناشپاتيءَ جي وڻ جي مشاهدي لاءَ موڪليو ...

پهريون پٽ سياري جي موسم ۾ ، ٻيو بهار ۾، ٽيون اونهاري ۾ ۽ چوٿون سرءَ ۾ ويو...

جڏهن سڀ موٽي آيا ته کين پيءُ سڏايو ۽ سوال ڪيو ته هنن ڇا مشاهدو ڪيو؟ ...

پهرين پٽ چيو ته وڻ بڇڙو، بي ڍنگو، سڙيل ۽ چٻو ڦڏو آهي، ٻي چيو ته وڻ سائو ۽ ڦلدار هو، ٽين پٽ ٻنهي کان اختلاف ڪندي چيو ته اهڙو سهڻو وڻ مون زندگيءَ ۾ نه ڏٺو آهي، وڻ تي تمام سهڻا گل هئا جن جي خوشبو روح کي خوشي ۽ ساوڪ اکين کي تازگي ڏيندڙ هئي، چوٿين چئني سان اختلاف ڪندي چيو، وڻ ته ميوي سان ڀريل هو ۽ مڪمل تازگيءَ سان زندگيءَ جو ڏيک ڏئي رهيو هو ...

تنهن تي پيءُ کين چيو ” اوهين سڀ صحيح آهيو جو اوهان سڀ ان وڻ جو مشاهدو ڌار ڌار موسمن ۾ ڪيو آهي ... ۽ اوهان صرف هڪ موسم جي ڏسڻ سان ان وڻ جي زندگيءَ جو ڪاٿو يا ساڻس انصاف ڪري نٿا سگهو ... ساڳيءَ طرح ڪنهن به ماڻهونءَ جي زندگي ۾ آيل خوشي يا ڏک جو ڪاٿو انجي آخرت مان ئي ڪري سگهجي ٿو جڏهن هو زندگيءَ جون سڀ موسمون گذاري وڃي“

جيڪڏهن اوهان سياري جي ٿڌ جي تڪليف ۾ ڏئي وٺي بيهندا ته پوءِِ زندگيءَ ۾ ايندڙ بهار جي خوشين ، اونهاري جي خوبصورتي ۽ سرءُ جي پن ڃڻ کي وڃائي ويهندا ....

حاصل مقصد؛ پنهنجي هڪ ڏک کي پنهنجي باقي حياتيءَ تي اثرانداز ٿيڻ نه ڏيو ... ڪنهن هڪ تڪليف سان سموري زندگيءَ جو ڪاٿو نه ڪريو ... ۽ پڪ ڄاڻو ته انڌيري کانپوءِ روشني ضرور ٿيندي ۽ ڏک جي پويان خوشي ضرور ايندي ... رات جي اونده صبح جي اچڻ جو پيغام هوندو آهي ...

ياد رکو! خالق حقيقي ڪمال مهارت سان هر شئي کي مختلف وقتن ۾ مختلف حالتن مان گذاري ٿو ...