User:Ramazan Karasani/sandbox

Brezhdani
' === Brezhdan Diber Albania' Prefektura e qarkut diber komuna Tomin, me nje largesi perj me pak se 3km larg qendres se qytetit te Peshkopise me nje shtrirje ne perendim te  ketij qyteti. Fshati ku ka qene dhe ngelet fisi me i madh dhe me i pushtetshem Karahasani ose ne ditet e sotme qe pasohet nga brezat e rinj me nje ndryshim te ketij Karasani, Karahasani, si oxhak u njoh aty nga viti 1774. Origjina e tij është nga Shoshajt e Dukagjinit. Nuk dihet se në ç'vit ranë në Zenisht tëMatit, ku themeluan dhe një lagje me emrin Shoshaj. Njëri ndër ta, Kurt Shoshaj, bashkë me katër djemtë lëvizi dhe nga Zenishti dhe u ndalua në Brezhdan të Dibrës së Poshtme. Ai që i dha emër fisit qe Hasani i Irë, i cili për trimëritë që tregoi në luftën ruso-turke, 1768-1774, mori nofkën Karahasan (Hasani i Zi ) dhe fermanin që njihej oxhak. Pas Hasanit të Zi (Hasanit I-rë) emër bëri Hasani i II, Ahmeti i I-rë, Bedria, Ahmeti i II dhe Isufi. Edhe Karahasani, si të gjithë oxhaqet e tjerë u fuqizua si nga ana politike e domosdo dhe nga ana ekonomike. Pushteti i tij feudal shtrihej në fshatrat: Brezhdan, Rashnapoje,Ushtelencë, Zdojan, Kuben,Cerjan, Kishavec, Rreth Kale, Tomin,Muhurr, Luzni dhe pas vitit 1844 dhe Selishte, e cila u shkëput ngaOxhaku i Zogollit të Matit, për arsye se Haxhi Pashë Sakati (Zogolli) ierdhi në ndihmë Hajredin Pashës. === ==== Paralel me pushtetin administrative të Karahasanit, në fshatrat e përmendura më lartë, vepronin Teqja e Tominit dhe ajo e Brezhdanit.Sarajt e Karahasanit rrinin plot e për plot me njerëz që shërbenin aty si: hyzmetqar, kafshar, barinj, furrxhinj, kafexhinj, njerëz që merreshin me punët bujqësore dhe të vjeljes së taksave, hoxhallarë, imamler, njerëz qëdinin shkrim e këndim e njerëz të armatosur. Me fjale të tjera, jeta dhe qëndrimi i Karahasanit ishte jeta dhe qëndrimi i një familje feudale tipike orientale, siç ishin dhe Hoxholli, Hysenagolli dhe Xhilaga. ====

=
Edhe Karahasani kishte lidhje të forta me seren e rangut të tij brenda dhe jashtë Dibrës. Brenda Dibrës kishte lidhë krushqi me Hysenagollin dhe Hoxhollin. Jashtë Dibrës kishte lidhë miqësi me Bushatlliun e Shkodrës, bejlerët e Tetovës, bejlerët e Pejës dhe oxhakun e Çelajve të Patinit e Ali Pashë Gucinë. Nga tre oxhaqet e Dibrës së Poshtme Karahasani citohet të ketë mbajtur qëndrim shumë të egër ndaj fshatrave të semtit të tij. Hapja e burgut në oborrin e tij, vrasjen në pabesë e fisit të Tonuzit (Karahasani dhe Tunuzi ishin një vëlla), sjelljen e ujit të pijshëm me bulira nga Luznia, tregon më së miri egërsinë shembullore të Karahasanit. Këta si dhe taksat e rënda që u merrte fshatarëve e çuan Karahasanin në konflikte të herëpashershme me fshatarët e Luznisë, Muhurrit dhe Katër Grykëve, konflikte në të cilët Karahasani doli i humbur. Kjo tregonte se pozita e tij në veçanti, por dhe e oxhakëve në përgjithësi, në mesin e shek XIX, nis të bjerë dukshëm. Deri në qershor të vitit 1878 Karahasani nuk përmendet për ndonje punë të mirë në interes të çështjes kombëtare shqiptare. Po pikërisht në qershor të 1878, Ahmet bej Karahasani, rreshtohet me krahun atdhetarëve të shquar shqiptarë, Abdyl bej Frasherin, Iljas Pashë Dibrën, Ali Pashe Gucinë, Sulejman Vokshin e të tjerë, për themelimin e Lidhjes Shqiptare të Prizrenit dhe shtrirjen e autoritetit të saj në të gjitha trojet shqiptare ===== Akti për organizimin e ushtrisë kombëtare shqiptare dhe vendosjen e tyre në vendet e duhura mban dhe firmën e Ahmet bej Karahasanit. Por, për dreq, fati e godet fortë e dhimbshëm Ahmet bej Karahasanin. Ata ditë që ishte në Prizren i vdes gruaja, vajza e Ali Pashë Gucisë dhe djali i vetëm. Kthehet në Brezhdan dhe pas këtyre ngjarjeve të trishtueshme nuk e gjejmë të përfshirë në veprimtari kombëtare, gjë të cilën do ta vazhdonte e do ta bënte me devotshmëri e përkushtim atdhetar i vëllai i tij, Isuf bej Karahasani. Isuf beu mori pjesë në luftën e Nishit, 1877; në Lidhjen Shqiptare të Prizrenit, 1878; në kuvendin e Dibrës, shkurt 1899; ne Kongresin e Dibrës, korrik 1909 dhe në kryengritje kundra turke të viteve 1909-1911. Shkurt: me veprimtarinë atdhetare në tre dhjetëvjeçarët e fundit të sundimit turk në Ballkan, Isuf Karahasani lau jo vetëm fytyrën e oxhakut të tij, por në një farë mase dhe të tre oxhaqeve të tjerë të Dibrës. Me vdekjen e Isuf bej Karahasanit, në fund të dhjetorit 1910, shuhet dhe Oxhaku i Karahasanit, ashtu siç shuhet një vatër me prush me një gjym uji. Sot ne ditet e sotme kemi shkollen e fshatit Brezhdan me emrin e Isuf Bej Karahasani .