User:Rezabagheripoor/sandbox

عنوان : آقا اجازه؛ما می خواستیم متحول بشیم.

تحجر یا تجدد؟هیچ کاری به معنای لفظی و لغوی این دو کلمه ندارم.مهم ان دیدگاه یا تصویری است که با شنیدن این کلمات در ذهن عام افراد رنگ می گیرد.اجازه بدید که حال این دو تصویر شکل گیرنده را مختص به موضوع دینی( مهدویت) بکنیم.

تحجر؛تحجر دینی،عقیده های سنتی خشک که به هیچ صراطی جز به صراط خودشون و عقاید قدیمی برگرفته از سنتی که در ان متولد شدن،بزرگ شدن و یکسری بایدها و نبایدهای اماده ای که به انها ارائه شده؛نمی روند.گذشت روزگار ، هیچ گونه تغییر مسیری در رویه عقاید مهدوی و مناسک انتظاری این معنی عام مختص دینی ایجاد نمی کند.سنتها و همان بایدها ونبایدها دارای ارزش اولیه خود هستند و حتی به نوعی با توجه به شرایط محیطی و روزگار ،از ارزش بالاتری نیز برخوردار می شوند.هر ایده ای که در قالب ارزشهای موروثی این معنی عام ،جای نداشته باشد؛طرد شده و فاقد ارزش و قرب معنوی است.خب فکر کنم پر واضح است که این معنی عام ،با توجه به پایبند بودن اصول اولیه خودش،تنها خود را مهدی شناس و منتظر(هر چند که ممکن است بگویند ما که منتظر واقعی نیستیم) می دانند.تنها مرجع دسترسی قلبی و راز و نیاز با امام،در اماکنی خاص و فقط در زمانهای مشخص است.منتظرین فقط روز جمعه منتظر ظهور حضرت هستند و تنها صبح خروس خوان است که باید دعای عهد خوانده شود و تنها راه پاک شدن گناهان این است که در فراق یار اشک انتظار ریخته و منتظر قائمی باشیم تا انتقام خون جدش سیدالشهدا را بگیرد.و این فراز و فرودهای این معنی عام مختص دینی همیشه به صورت یک خط مستقیم به راه خود ادامه می دهد و دوستداران و یاوران خود را دارد.

تجدد؛تجدد دینی،یا به عبارتی دیگر عقیده های متحرک.این معنی عام هر روز ممکن است ،به روز شود.هر روز یک حرف زیبا و جدید در مورد انتظار به گوش می رسد.مهدی همه جا هست.این ما هستیم که به غیبت رفته ایم.مهدی محبوس و محدود به مسجدی خاص و چاهی انتخاب شده،نیست.انتظار فقط دعا کردن نیست،انتظار فقط گریه کردن نیست؛انتظار یعنی اینکه ما به طور عادی زندگیمان رو بکنیم و هیچ کس حتی خود خدا هم راضی نیست که ما فقط به گریه مشغول باشیم.ما باید مثل همه کشورهای صنعتی دنیا پیشرفت بکنیم.ما پیرو کسی هستیم که خود باب العلم است اما ما به جای این که دنبال علم باشیم،فقط گریه و زاری داریم.

و هر روز این قواعد این معنی عام مختص دینی تغییر می کند به مانند سهام بورس.شاخص اظهار این قواعد،هماهنگ بودن با روزگار است.باید دین و انتظار را در زمان حال و با توجه به ظرفیت اجتماعی ان عصر تعریف کرد. و گاهی انقدر این جملات زیبا و البته نسخه وار به روز، زیاد میشود که حتی خود این رویکرد هم دچار گیجی می شود.خب به این هم می گویند انتظار پویا یا انتظار متجددانه.

و اما شکل سوم.نه منظورم تحول نبود؛بلکه منظورم معجون وار بود.شکل سوم که به نام معجون معروف است؛معجونی از دو دیدگاه قبلی بوده و هم طرفدار و هم متضاد مواد اولیه خود(دو دیدگاه قبلی)است.در جای که امکان ترس از اینکه نکند راهشان اشتباه باشد و خدای نکرده یک وقت منتظر خوبی نباشن به شیوه سنتی (به معنی خاص دینی)عمل کرده تا تمام اعمال سفارش شده برای یک منتظر را به جا بیاورند.در این زمان به بنیان سنتی که در ان به دنیا امده اند پناه می برند.و در جای دیگر با توجه به اینکه این سنتها نباید دست و پا گیر باشن و ما نباید از دنیای رو به جلو عقب بمانیم،رویکردی تجددطلبانه(به معنی خاص دینی)خواهند یافت.

اگر تا به الان فکر کردید که من قصد داشتم یک دیدگاه ارزشی را در مورد این رویکردها به کار ببرم؛خب باید بگم اشتباه کردید چون من هیچ قصد قضاوت و ارزشی نداشتم و سعی بر ان بود که جنبه توصیفی داشته باشد.لکن اصلا مهم نیست که جز کدام از رویکردها باشیم.ان چیزی که مهم می باشد،این است که رویکرد دینی- مهدوی ما سبب گردد تا تحولی در زندگی و روش زنده بودنمون ایجاد کند.تجدد یا تحجر یا هر اسمی دیگر؛تا زمانی که برای ما ایجاد تحول نکند(البته تحولی مثبت)تنها دارای یک پوسته است و فاقد اندیشه ای به عنوان مغز این پوسته.الزامی نیست که برای تحول بخواهیم نوع رویکردمون به انتظار و منتظر را عوض کنیم مثلا بشیم متجدد یا متحجر(هر چند که ممکن است این اتفاق بیافتد)،مهم این است که روابط درونی و بیرونی ما رو نسبت به همه چیز دستخوش تحولی عظیم کند.تحولی که سبب شود نه تنها عرف روزگار،بلکه اندیشه خط زندگی را مشخص کند.

کلیک کنید