User:Rhaidari2023/sandbox

= رمضان حیدری = مرحوم رمضان حیدری فرزند مرحوم حاجی غلام حسین حیدری درسال 1343 هـ.ش. در قریه خوردک یخشی مربوط خوات ولسوالی ناور ولایت غزنی در یک خانواده مذهبی ومتدین دیده به جهان گشود. رمضان حیدری در سال ۱۳۴۹ هـ.ش. شامل مکتب نمبر اول شهر غزنی گردید و دوره لیسه را در (مکتب شمس العارفین) در سال 1360 هـ.ش. به اتمام رسانید.

فعالیت‌ها:
او در همان سال به جمع مجاهدین شورای انقلابی اتفاق اسلامی افغانستان پیوست و درچوکات گروپ‌های شهری مجاهدین، فعالیت‌های خویش را درداخل شهر غزنی علیه حکومت کمونیستی وقت آغاز نمود. حیدری در زمستان همان سال توسط نیروهای استخباراتی حکومت کمونیستی (خاد) دستگیر و به مدت پنجاه روز تحت شکنجه این گروه، درزندان غزنی (محبس کوه باد) قرار گرفته و زندانی شد، تااینکه از زندان آزاد شد و شهر را به مقصد جهاد در جبهات جنگ دره قیاق شتافت. حیدری در سال 1362 در خارج از وطن (کشور ایران)مهاجر گردیده و فعالیت‌های سیاسی، حزبی و جهادی خویش را دربین مهاجرین افغان، در شهر قُم کشور جمهوری اسلامی ایران ادامه داد و بعد از بازگشت از این کشور مدتی را هم در پشاور واسلام آباد پاکستان در دفتر شورای انقلابی اتفاق اسلامی افغانستان انجام وظیفه نمود. در سال 1365 رسمیت مکتب اتفاق و مکتب سیدمحمدحسن جگرن را به همکاری تعدادی از نخبگان ولسوالی ناهور از مرکز تعلیمی مجاهدین مقیم پاکستان گرفته و در بازگشت به وطن رسما فعالیت خویش را در مکتب اتفاق آغاز نمود، برای مدت سه سال ضمن فعالیت‌های نظامی به وظیفه مقدس معلمی نیز مشغول بود. او در اواخر سال 1368 بناء بر لزوم دید دوباره، عازم جبهات مقدس جهاد گردید و در مناطق مختلف همچون ولسوالی خواجه عمری، بکاول، مارقول و مدتی نیز در بند مامکی ولایت میدان وردک در نبرد مستقیم با عمال حکومت کمونیستی وقت پرداخت. ایشان در جریان وظیفه نظامی با تمام قرارگاه‌های مجاهدین مقیم ولایت غزنی اعم از اهل تشیع و اهل تسنن روابط نیک وحسنه داشته، با اخوت وبرادری رفتار می‌نمود. با آنکه در آنوقت جنگ‌های خانمانسوز داخلی جریان داشت، رمضان حیدری از آن دوری نموده و روابطش را با تمام قرارگاهای مجاهدین مقیم غزنی حفظ و در اتحاد و همبستگی آنها نقش بارز داشت. با تشکیل حزب وحدت اسلامی درسال 1369 و با پیروزی جهاد مقدس مجاهدین در سال 1371 رمضان حیدری همراه با سایر مجاهدین واردشهر غزنی گردید. او در تشکیل شورای جهادی غزنی نقشی موثر داشت و برای ایجاد نظم و جلوگیری ازهرج و مرج و بی نظمی در شهر غزنی از هیچ گونه تلاش دریغ نورزید و بعد از مدتی، همراه با سردار جهاد ومقاومت سترجنرال سید محمدحسن جگرن وارد پایتخت کشور، کابل گردید. حیدری در چوکات نیروهای حزب وحدت اسلامی افغانستان در پست‌های مختلف نظامی انجام وظیفه کرد، ولی بعد از مدتی دوباره به شهر غزنی برگشته و در زمان تسلط طالبان در شهر غزنی با هماهنگی و همکاری سایر سران و بزرگان جهادی غزنی در جهت حفظ امنیت مردم نظر به شرایط و اوضاع حاکم آنوقت، برای جلوگیری از جنگ وخونریزی تدابیر معقول اتخاذ نمود و از حیثیت و آبروی جمعی مردم خویش محافظت کرد. حیدری در زمان حکومت طالبان به کارهای شخصی پرداخته و بعد از سقوط حکومت طالبان به همکاری شماری از فرماندهان جهادی در سال 1380 امنیت شهرغزنی را در دست گرفت. بعد از برگشت سران مجاهدین غزنی از خارج کشور، کمیسیون جهادی را به منظور انتظام گروپ‌های نظامی مجاهدین و جلوگیری از خود سری‌ها ایجاد نمود که باشروع فعالیت‌های کمسیون مذکور وحدت فرماندهی و رهبری در سطح شهر غزنی به میان آمد و شهر غزنی نسبت به سایر شهرهای کشوراز نظم و ثبات نسبتا خوب برخور دار بود واین کمیسون الی روی کار آمدن حکومت مرکزی به فعالیت‌هایش ادامه داد که این همه را نتیجه تلاش‌های شبانه روزی وی وسایربزرگان جهادی غزنی می‌باشد. رمضان حیدری باوجود تسلط کامل در شهرغزنی همه مجاهدین را باسعه صدر تحمل و در جهت هماهنگی وهم‌صدایی آنها تلاش بی وقفه نمود، که در تاریخ معاصر کشور با خط زرین حک خواهد شد. ایشان از سال 1381 تا شهادت استاد شهید سیدمصطفی کاظمی از یاران نزدیک آن شهید بزرگوار بوده و با دفتر حزب اقتدار ملی افغانستان در ولایت غزنی همکاری همه‌جانبه داشت.

دوره مسؤلیت:
مرحوم رمضان حیدری سرانجام با مستحکم شدن پایه‌های حکومت مرکزی و ایجاد دولت انتقالی تحت رهبری حامد کرزی؛ به تاریخ 7/11/1382 رسما به حیث معاون مقام ولایت غزنی منصوب شده و الی تاریخ 4/1384/4 در این مقام ایفای وظیفه نمود. این دوره از درخشان ترین دوره کار رسمی این فرمانده دلیر بود، که به صورت شایسته و بسیار خوب برای مردم ولایت غزنی به دور از تعلقات قومی،سمتی وحزبی خدمت نمود و انکشاف متوازن را عملی و شجاعانه از حقوق مردم خود دفاع نمود. حیدری مرد دارای وسعت نظر و روحیه ملی بوده و در میان همه اقوام ساکن در ولایت غزنی از محبوبیت خاص برخوردار بود. او درایجاد همبستگی و اخوت بین اقوام ساکن در ولایت غزنی نقش سازنده و مهم داشت و از طرف نیروهای بین‌المللی مقیم غزنی، لقب بهترین مدیر را دریافت کرد. حیدری به تاریخ 4/1384/4 از مقام معاونیت ولایت غزنی به حیث معاون مقام ولایت دایکندی تبدیلا منصوب شد و بیش از یکسال در آنجا انجام وظیفه نموده و با افتخار و سربلندی کامل مسوولیت ایمانی و وجدانی خویش را به انجام رسانید، تا درنهایت بصورت داوطلبانه از این وظیفه استعفا نمود و بعد از آن با درخواست مکرر بزرگان غزنی و حکومت، حاضر به انجام وظایف دولتی نگردید. در عین حال با تلاش پیگیر، به مسایل و مشکلات اجتماعی و سیاسی مردمش رسیدگی می‌نمود تا اینکه با همکاری بقیه بزرگان و مسؤلین احزاب سیاسی شیعی در غزنی، تابستان سال 1386 شورای تفاهم را ایجاد نمود که با ایجاد این شورا به اکثریت مشکلات، چالش‌ها،معضلات اجتماعی وسیاسی مردم رسیدگی صورت می‌گرفت. او در اواخر سال 1388 عازم ایالات متحده آمریکا گردیده و در گرایش مدیریت و رهبری در آن کشور مشغول به تحصیل شد و در طول دوران حیاتش، گاه‌گاهی برای مدت کوتاهی به آن کشور سفر می‌نمود و در داخل کشور، فعالیت‌های سیاسی واجتماعی خویش را همچنان ادامه می داد. رمضان حیدری، شخص پرتلاش و دارای ایده و افکار عالی بود که برای انسجام شخصیت‌های جهادی در زیر یک چتر کلان سیاسی، همواره با بزرگان جهادی و سیاسی کشور در گفتگو بود و یکی از تئوریسین‌های، سیاسی مردم ما محسوب می‌شد که جبهه اعتماد مردم افغانستان محصول ایده و تفکر ایشان و سایر بزرگان جبهه می‌باشد. وی بعد از اعلام موجودیت جبهه اعتماد مردم افغانستان تحت رهبری داکتر شاه جهان، بتاریخ ۱۵ قوس ۱۳۹۹ فعالیت و همکاری خویش را بحیث عضو شورای اجرائیوی جبهه اجرا می‌کرد.

وفات:
مرحوم حیدری یکی از سرداران نامدار جهاد مقدس مردم افغانستان و یکی از چهره‌های شاخص میدان سیاست و یک فرد متنفذ اجتماعی و مردمی بود. او مرد نترس، شجاع، اهل طرح و عمل بود و در پی شآمد‌های بحرانی و دشوار هرگز تحث تاثیر نمی‌رفت، بجا تصمیم می‌گرفت و متناسب بشرایط عمل می‌کرد. مرحوم معاون حیدری مثل بسیاری از افراد دیگر برای آینده سیاسی و اجتماعی مردمش طرح و برنامه داشت اما قضا و قدر الهی چنین سرنوشت را رقم زد که این مرد نیک نام در یک سفر ضروری بتاریخ ۱۴۰۰/۳/۱۹ عازم ایالات متحده آمریکا شد و از اثر مریضی که عاید حالشان گردید، در سن 57 سالگی، در عالم غربت و مهاجرت، روز جمعه مورخ ۱۴۰۰/۴/۱۱ دعوت حق را لبیک گفته و بار سنگین غم و مصیبت را بردوش خانواده، دوستان، اقوام و آشنایان گذاشته و مردم ما را در سوگ عظیم فروبرد .که پیکر آن ابر مرد به تاریخ 4/1400/12 در ایالت ویرجینیای آمریکا، حضیره مسلمانها با.حضور و تشیع دوستان و آشنایان به خاک سپرده شد.