User:Roj Bahini

हाम्रो  जस्तो  विकासोन्मुख  देशमा  राज्यले  जनताका  हरेक आधारभूत  आवश्यकतालाई  सम्बोधन  गर्न चाहेरपनि विभिन्न आर्थिक  साथै  प्रविधिक समस्याको  कारण सोचे अनुरुपको कार्य गर्न सकिरहेको छैन । धरातलीय  विकटता स्वास्थ्य सम्बन्धी  चेतना र शिक्षाको कमी  साथै  आधुनिक प्रणालिको  अज्ञानताले भरिएको कतिपय  नेपाली समाजका विकट  गाउँवस्तीहरूमा आजपनि सामान्य स्वास्थ्य उपचार  नपाएकै कारणले मृत्युवरण गर्न बाध्य  हुने  जनताको  संख्या उच्च देखिन्छ  । यस्ता जनताका  घाउमा मलमपट्टी लगाउन अझै पनि  सरकार चुकेको छ ।   आज विश्व  बजारमा अनगीन्ती  रोगका  अत्याधुनिक औषधी  र उपचार  प्रणालीहरू   भित्रीरह“दा   हामी भने  उहि १७  औँ शताब्दीको  उपचार  प्रणाली  अपनाउन बाध्य छौँ ।  आज पनि हाम्रो समाजमा बोक्सी, भूत–प्रेत, पिचास,  छुवाछुत जस्ता कुराहरूको अन्धविश्वास हटेको छैन ।

अझै पश्चिम नेपालका महिला दिदी बहिनीहरू महिनावारी भएको समयमा छाउपडीमा पिडा सहेरै बस्न  बाध्य  छन्  भने  अन्य  जिल्लाहरूका महिला दिदिबहिनीहरू  महिनावारी  भएको  समयमा  फरक व्यवहारद्वारा हिंसा भोगिरहेका  छन् ।   यो  प्रकृतिक प्रकृयालाई   अझै हाम्रो  समाजले बुझन  सकेको छैन महिनावारीको समयमा  घरका पुराना च्यातीएका शिरकका खोल, तन्ना, धोतीका  टुक्रा,  प्याडको रुपमा प्रयोग गर्ने दिदिबहिनीहरूको संख्या आजपनी ७५∞ भन्दापनि बढी संख्यामा  पाइएको छ ।  एक त कुहिएको पुराना कपडा त्यसमा पनि महिनावारी भएको अवस्थामा प्याडको रुपमा प्रयोग गर्नु स्वस्थको दृष्टीकोणले गर्नै नहुने कार्य  हो  तै पनि हाम्रा  दिदिबहिनी आमाहरूले  यही परम्परालाई   निरन्तरता दिंदै  आईरहेका छन् ।

जसको कारण स्त्री ज्ञानेन्द्रीयमा विभिन्न  संक्रमण हुनु पाठेघरको क्यान्सर, घाउ खटीरा, दाद, एलर्जी जस्ता  समस्याहरू आज  सामान्य  भएको  छ  ।   किशोरी अवस्थामै   रह“दा आनो  शारिरीक  स्वास्थ्यलाई विचार नगर्ने महिला दिदिबहिनीहरूमा  उमेर  ढल्केपछि धेरै  स्त्रीरोगहरूले समस्यामा पारेको  देखिन्छ  । अझै  विद्यालयमा पठन–पाठन गर्ने किशोरी  बहिनीहरूको कुरा  गर्ने हो  भने विद्यालयको कक्षा कोठामा रह“दा यदि महिनावारी  भयो भने तत्काल रगत रोक्न कुनै साधन उनीहरूस“ग ह“ुदैन  कतै  आफु  बसेको बेन्च, कुर्ची, चकटी, कुसनमा रगत लाग्ने हो  कि  भन्ने डरले  आफ्नो  तल्लोपेट   दुख्ने बित्तिकै वा अली असजिलो  महसुस हुने वित्तिकै किशोरीहरूको मस्तिषकमा छुट्टै त्रास र पिडाले सताउन थाल्छ जस्ले गर्दा उनीहरूको मन पठनपाठन कार्यमा लाग्न सक्दैन ।

यहि कारणले गर्दा पनि किशोरीहरूको  पढाईमा ठूलो असर पारेको देखिन्छ । कतिपय  विद्यालयहरूमा नियमित महिनामा ५–७ दिन  अनुपस्थित  हुने छात्राहरूको लामो सूची  देख्न सकिन्छ यस्ता  छात्राहरू आफु महिनावारी   भएको  समयमा  विद्यालय नै आउदैनन् । महिनावारीको समयमा आफुलाई विद्यालयमा  रह“दा सरसफाई सम्बन्धी समस्या साथै  आवश्यकता अनुरुप सेनीटरी  प्याड उपलब्ध  नहुनु नै विद्यार्थी  छात्राहरू विदा बस्नुको  मुख्यकारण देखिएको छ ।  जस्ले  गर्दा  एउटा शिक्षित  र योग्य  जनशत्ति पैदा  गर्ने बाटोमा अवरोध  सिर्जना  भएको पाइन्छ  ।  यसरी  विद्यालय समयमा  महिनावारी   हुदाँ विद्यार्थी बहिनीहरूलाई  कुनै पनि किसिमको त्रास,  पिडाको बोध  नहोस  र उनीहरूको पठनपाठन कार्यमा  असर नपरोस्   भन्ने  उद्देश्यका साथ  रोज  बहिनी  सृजनशील  महिला समाजले नेपाल भरिका  सरकारी तथा गैर  सरकारी विद्यालयको छात्रा शौचालयमा निशुल्क सेनेटरीप्याड, ऐना साथै  सरसफाईका  सामाग्री राख्ने कार्यक्रम सञ्चालन गर्न गइरहेको छ । जुन परियोजनाले विद्यालय क्षेत्रको वातावरणीय सरसफाई विद्यार्थीको स्वास्थ्य साथै  उनीहरूमा लुकेर बसेको प्रतिभालाई उजागरण गर्न ठुलो मद्दत  पुग्ने  छ भन्ने  आशाका  साथ  यो  रोज  बहिनी  विद्यालय स्वास्थ्य  परियोजना–२०७५ को परिकल्पना  गरी संचालन गर्न लागिएको हो ।