User:SHRILCATH

அப்போஸ்தலராகிய பிலேமோன் அப்போஸ்தலரான பரிசுத்த பிலேமோனும் அவருடைய மனைவியாகிய அப்பியாளும் பிரைகியாவில் உள்ள கோலோசே பட்டணத்தில் வசித்து வந்தனர். அவர்கள் அப்போஸ்தலராகிய பவுலடிகளால் திருமுழுக்குப் பெற்ற பின்பு தாங்கள் குடியிருந்த வீட்டினை ஜெப வீடாக மாற்றி, அங்கு கிறிஸ்துவை விசுவாசிக்கிற கூட்டத்தாரோடு கூடி ஆராதனைகளில் பங்கு பெற்றனர். அப்போஸ்தலராகிய பவுல் அவரைத் தொடர்ந்து நெறிப்படுத்தி வந்தார். அவர் பிலேமோனுக்கு எழுதிய அன்பு நிறைந்த நிருபத்தில் பின் வருமாறு தம்முடைய வாழ்த்துதல்களை அனுப்புகிறார்: பரிசுத்த அப்போஸ்தலர்கள் எழுபதின்மர்களில் ஒருவரான பிலேமோனைப் பரிசுத்த பவுல் ' எங்களுக்குப் பிரியமுள்ளவனும் உடன் வேலையாளும்', என்று அடையாளப் படுத்துகின்றார். பிலேமோன் பரிசுத்த பவுலடிகளால் பிரியமுள்ள சகோதரி என்று அழைக்கப் படுகிற அப்பியாளுடைய கணவரும் அர்க்கிப்புவின் தந்தையுமாவார். பரிசுத்த பிலேமோனின் வேலையாளாகிய ஒநேசிமும் இந்நிரூபத்தில் குறிப்பிடப் பட்டுள்ளார். பிலேமோன் ஓர் அடிமையைப் பெற்றிருக்குமளவிற்கு வசதி படித்தவர். ஒநேசிமஸ் என்னும் பெயருடைய அந்த அடிமையைத் தன் சொந்த  சகோதரனைப் போல நடத்தும்படி பரிசுத்த பவுலடிகளால் கேட்டுக் கொள்ளப்பட்டு, அதிலிருந்து அவருடைய அன்பிற்குரிய உயிர்த் தோழரானார். பரிசுத்த பிலேமோன் காசா நகரத்தின் பேராயராகிப் பிரைகியா முழுவதும் கர்த்தருடைய வார்த்தையைப் பிரசங்கித்தார். அப்போஸ்தலராகிய பவுல் அவரைத் தொடர்ந்து நெறிப்படுத்தி வந்தார். அவர் பிலேமோனுக்கு எழுதிய அன்பு நிறைந்த நிருபத்தில் பின் வருமாறு தம்முடைய வாழ்த்துதல்களை அனுப்புகிறார்: "... பிரியமுள்ளவனும் உடன் வேலையாளுமாய் இருக்கிற பிலேமோனுக்கும், பிரியமுள்ள அப்பியாளுக்கும், எங்கள் உடன் போர்வசேகனாகிய அர்க்கிப்புவுக்கும் உம்முடைய வீட்டிலே கூடி வருகிற சபைக்கும் எழுதுகிறதாவது ..." பரிசுத்த பிலேமோனும் அவருடைய மனைவியாகிய அப்பியாளும் அவருடைய மகனாகிய அர்க்கிப்புவும் அவருடைய முன்னாள் அடிமையாகிய ஒநேசிமசும் நீரோ மன்னனின் கொடுங்கோன்மைக் காலத்தில் இரத்த சாட்சியின் கிரீடத்தைப் பெற்றுக் கொண்டனர். அவர்கள் ஒரு புற மதப் பண்டிகை நாளில் கிறிஸ்தவர்கள் ஆராதனையில் பங்கு பெற்றிருந்த வேளையில் கடுங்கோபம் கொண்ட கூட்டம் ஒன்று அங்கு நுழைந்ததால், அவ்வேளையில் அங்கிருந்த அனைவரும் சிதறியோடினர். பரிசுத்த பிலேமோனும் பரிசுத்த அர்க்கிப்புவும் பரிசுத்த அப்பியாளும் மட்டும் அங்கேயே இருந்தனர். அம்மூவரையும் கட்டுண்டவர்களாய் ஆலோசனை சங்க நகரத்துக்கு அழைத்துச் சென்றனர். அக்கூட்டம் அர்க்கிப்புவைக் கடுமையாகத் தாக்கியதாலும் கத்தியால் குத்தியதாலும் அவர் நீதிமன்றத்துக்குக் கொண்டு செல்லும் வழியிலேயே உயிர் துறந்தார். பரிசுத்த பிலேமோனும் அப்பியாளும் ஆலோசனை சங்கத்தின் கட்டளையின்படி கல்லெறிந்து கொல்லப்பட்டனர்.

@@@@@@@@@

2.	பிலிப்பு இறையியல் எழுத்தாளர்களில் பலர் அப்போஸ்தலராகிய பிலிப்புவையும் நற்செய்தியாளராகிய பிலிப்புவையும் இணைத்து எழுதுகிறார்கள். அவற்றில் குறிப்பிடத் தகுந்த செல்வாக்கு மிகுந்த உதாரணம், வரலாற்றாசிரியரான இயூசெபியஸின் ‘புனிதர்களின் வரலாறு’ பற்றிய  நூல் ஆகும். இதில் இயூசெபியஸ் இரண்டு பிலிப்புவும் ஒருவரே எனத் தெளிவாகக் கருதுகிறார். அப்போஸ்தலராகிய பரிசுத்த பிலிப்புவின் வாழ்க்கையினைக் குறித்துப் பெயரிடப் படாத, அதே சமயம் இயூசெபியஸின் சமகாலத்தவராகக் கருதப்படும் ஒருவருடைய 'பிலிப்புவின் நடபடிகள்' என்னும் நூலில் காணலாம். திருச்சபையின் சட்ட திட்டங்களைச் சாராத இந்நூலில் இயேசுவின் உயிர்த்தெழுதலுக்குப் பின்னர் பிலிப்பு நிகழ்த்திய அருளுரைகளையும் அற்புதங்களையும் பிலிப்புவும் அவருடைய சகோதரியான மேரியம்நீயும் பர்தொலொமேயுவும் கிரேக்கம், பிரைகியா மற்றும் சிரியா ஆகிய இடங்களுக்கு அருளுரை நிகழ்த்த அனுப்பப் பட்டதையும் விவரிக்கிறது. பிலிப்புவின் நடபடிகளில், பதினைந்தாம் நடபடிகள் முதல் இறுதி வரையில் அவற்றினிடையே அவர் உயிர்த் தியாகம் செய்ததுடன் சேர்த்துச் சேர்க்கப் பட்டுள்ள பின்னிணைப்புகளில் எல்லாம் பிலிப்புவின் பயணங்கள்”  என்று தலைப்பிடப்பட்டுள்ளது. இப்பின்னிணைப்பின்படி, பிலிப்பு அந்நகரின் ஆளுநருடைய மனைவியைத் தம்முடைய சுகமளிப்பினாலும் அருளுரையினாலும் கிறிஸ்த்தவராக மாற்றினார்; இதனால் கடுங்கோபமுற்ற அந்நகரின் ஆளுநர் பிலிப்புவையும், பர்தொலொமேயுவையும் மேரியம்நீயையும் துன்புறுத்த ஆணையிட்டான். பிலிப்புவும் பர்தொலொமேயுவும் தலைகீழாகச் சிலுவையில் அறையப்பட்டனர். பிலிப்பு சிலுவையிலிருந்து அருளுரை ஆற்றினார். அவர் ஆற்றிய அருளுரையின் விளைவால் அங்கிருந்த கூட்டத்தினர் பர்தொலொமேயுவைச் சிலுவையிலிருந்து விடுவித்தனர். பிலிப்புவோ தம்மை விடுவிக்க வேண்டாம் என்று வலியுறுத்திச் சிலுவையிலே உயிர் துறந்தார். அவர் ஹியராபோளிஸ் நகரில் தை துண்டிக்கப்பட்டுக் கொல்லப்பட்டதாக மற்றுமொரு பழங்கதையும் உண்டு. கல்லறை கண்டுபிடிப்பு கி.பி.2011 ஆம் ஆண்டு ஜூலை திங்கள் 27 ஆம் நாள் துருக்கி செய்தி நிறுவனமாகிய அனடோல்வ் (Anadolv) துருக்கி நகரமாகிய டெனிசிலுக்கு (Denizil) மிக அருகிலுள்ள ஹியாராபோலிஸில் தோண்டிய போது கண்டுபிடிக்கப்பட்ட கல்லறையை அத்திட்டத்தின் தலைவர் அது பிலிப்புவின் கல்லறையாக இருக்காலாம் என்று கூறுகிறார். புதிதாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட தேவாலயத்தில் பிலிப்புவின் கல்லறையை விஞ்ஞானிகள் கண்டு பிடித்துள்ளதாக இத்தாலியத் தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளராகிய பிரான்சிஸ்கோ டி ஆண்ட்ரியா (Francesco D' Andria) குறிப்பிடுகிறார். அவர் அக்கல்லறையின் வடிவமைப்பு, அதன் சுவர்களிலுள்ள வாசகங்கள் ஆகிவை அக்கல்லறை உயிர்த்தியாகம் செய்த அப்போஸ்தலராகிய பிலிப்புவினுடையதென்று நிச்சயமாக நிரூபிப்பதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

@@@@@@@@@@@@

3.	பரிசுத்த அப்போஸ்தலராகிய மத்தேயு ரோமானியப் பகைவர்களுக்காகப் பணியாற்றித் தன் தனிப்பட்ட ஆதாயத்திற்காகத் தன்  சொந்த மக்களையே பேரளவில் கொள்ளையடிக்கிற ஒரு யூத ஆயக் காரனை விடவும் யூதர்களால் மிகவும் ஒதுக்கப்படுபவர் வேறொருவரும் இல்லை, ஓர் ஆயக்காரனை மற்ற யூதர்களுடன் சேர்ந்து வியாபாரம் செய்வதற்கும் உடனமர்ந்து உணவருந்துவதற்கும் ஜெபிப்பதற்கும் கூட யூதர்கள் அனுமதிப்பதில்லை. புத்தகங்களும் பணமும் நிறைந்த மேசையினருகில் அமர்ந்திருந்த அப்படிப் பட்ட ஒருவரை நோக்கி, இயேசு "என்னைப் பின்பற்றி வா", என்று சொன்னவுடன் எழுந்து அவரைப் பின்பற்றி அவருடைய சீடரானார். அவரே அப்போஸ்தலராகிய மத்தேயு. இயேசு அவரை அழைத்த அதே நாளில்,  தான் விடை பெரும் விழாவாக ஒரு பெரிய விருந்தினை ஏற்பாடு செய்து, அதற்கு இய்வேசுவையும் அவருடைய சீடர்களையும் அநேகமாக அவருடைய பழைய கூட்டாளிகள் பலரையும் கூட அவ்விருந்திற்கு அழைத்திருந்தார். இதனைப் பார்க்கையில் வேதபாரகர்களும், பரிசேயர்களும் இயேசு ஆயக்காரர்களுடனும் பாவிகளுடனும் உணவருந்துவதைக் கண்டித்தனர். அதுவே இயேசுவை, " நான் நீதிமான்களையல்ல பாவிகளை அழைக்கவே வந்தேன் ", என்று விடையளிக்கத் தூண்டியது. அல்பேயுவின் குமாரரான மத்தேயு கி.பி. முதலாம் நூற்றாண்டில் யூதேயாவில் பிறந்தார். ஏரோது, அந்திப்பாஸ் ஆகியோரது ஆயத்துறை அலுவலகங்கள் கப்பர் நகூமிலிருந்ததால், அவர் ரோமானியருடைய ஆட்சிக்காலத்தில் அங்கிருந்த எபிரெயரிடம் வரி வசூலித்து வந்தார். சமூகத்தில் நல்ல செல்வர்களாய் விளங்கிய யூதர்கள், ஆயக்காரர்களை இழிவாகக் கருதியதுடன் அவர்களைச் சமூகத்தில் நிராகரிக்கப் பட்டவர்களாகவும் நினைத்தனர். எவ்வாறேனும் ஓர் ஆயக்காரராக அவர் அராமிய மொழியினை நன்கு கற்றிருந்தார். ஓர் ஆயக்காரனாக மத்தேயுவின் வாழ்க்கை சற்றே சிக்கலானது. மத்தேயு எப்பொழுதும் பரிசுத்த தோமாவுடனே இணைத்துப் பேசப்படுகிறார். அவர் ஒரு சீடராகக் கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றினதோடு, அவருடைய உயிர்த்தெழுதல் மற்றும் பரமேறுதலுக்கான சாட்சிகளில் ஒருவரானார். அதன் பின்னர் பரிசுத்த மத்தேயு மரியாள், யாக்கோபு மற்றும் இயேசுவைப் பின்பற்றிய மிக நெருக்கமானவர்களோடு எருசலேமிலுள்ள மேல் வீட்டறையில் தங்கியிருந்தார். இச்சமயத்தில் நாசரேத்தூர் இயேசுவின் சகோதரான யாக்கோபு அச்சிறிய யூதக் கூட்டத்திற்குத் தலைவராகத் தொடர்ந்தார். அவர்கள் எருசலேமிலே தங்கியிருந்து யோசேப்பின் மைந்தனாகிய இயேசுவே வாக்களிக்கப் பட்ட மேசியா என்று பறை சாற்றினார்கள். இவை மட்டுமே யூதக் கிறிஸ்தவர்களை நசரேயர்கள் என்றழைக்கக் காரணமாயின; புதிய ஏற்பாடும் மரபு வழிக்கதைகளும் மத்தேயு இச் சிறிய கூட்டத்தைச் சேர்ந்தவரென்பதை உண்மையென்று வலியுறுத்துவதால் இது ஏறக்குறைய உறுதி செய்யப் படுகின்றது. பரிசுத்த மத்தேயு 15 ஆண்டுகளாக யூதேயாவிலுள்ள யூதர்களுக்கு எபிரெய மொழியில் நற்செய்திய அறிவித்தார். பின்னர் அவருடைய ஊழியத்தில் புறச் சாதியாரின் (பிற சமயத்தவர்களின்) நாடுகளுக்குப் பயணப்பட்டு, மக்கதோனியர், பெரிசியர் மற்றும் பர்தியர்களுக்கு நற்செய்தியை அறிவித்தார். இறுதியாக அவருடைய நற்செய்திப் பணி அவரி எத்தியோப்பாவிற்கு வழி நடத்த, அவர் எத்தியோப்பிய அரசியான் கந்தாகேயுடன் ஐக்கியப் பட்டிருந்தார். மத்தேயு எத்தியோப்பியாவிலுள்ள நடோபா பட்டணத்தில் ஊழியம் செய்து அங்குள்ள திருச்சபையில் பிரசங்கித்துக் கொண்டிருக்கையில் கைது செய்யப் பட்டுசிறிய ஈட்டிகளால் நிலத்தில் குத்தப் பட்டுச் சிரச் சேதம் செய்யப்பட்டார். அவர் தள்ளுபடியாகமமான தோமாவின் நற்ச்செய்தி நூலில் மிகச்சில சீடர்களில் ஒருவவராகப் பெயர் குறிப்பிடப்பட்டு, ஆதிக்கிறிஸ்தவத் திருச்சபையில் மிக  முக்கியத்துவம் வாய்ந்த சாட்சிகளில் ஒருவராகத் திகழ்ந்தார். மத்தேயுவின் மன மாற்றத்தின் அளவானது, எவ்வாறு ஓர் ஊதாரித்தனமான இஸ்ரவேலராகத் தன் பகைவர்களுக்கு ஒத்துழைத்து வந்த ஓர் ஆயக்காரர், தன் சொந்த மக்களை மனத்தில் கொண்டு எபிரெய மொழியில் எழுதப்பட்ட ஒரே நற்செய்தி நூலுக்கு ஆசிரியரானார் என்ற உண்மையின் மூலம் அளவிடப்படுகிறது. மத்தேயு ஆபிரகாமின் குமாரராக நிலைத்திருந்தார்; அவருடைய நற்ச்செய்தி நூல், தெரிந்து கொள்ளப்பட்ட மக்களுக்கு, அவர்களுடைய மேசியா வந்திருந்தார் என்பதனை விளக்குவதற்கான குறிப்புகளாலும் சிறப்புக்கூறுகளாலும் நிறைந்ததாக வரையப்பட்டுள்ளது. இயேசு மதேயுவைச் சந்தித்த போது, அவருடைய சொந்த மதிப்பிற்காக வருந்தும்படிச் செய்தார். மத்தேயு ஓர் ஆயக்காரராகத் தன சொந்த மக்களை வஞ்சித்து வந்தார். ஆனால், இயேசு அவரைக் கண்டு அவரை மாற்றினார். நாம் பாவத்தில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் மக்களை அணுக அச்சப் படக் கூடாது. கடவுளின் நற்ச்செய்தி எவரொருவரையும் மாற்றக் கூடியது. @@@@@@@@@@@@@@@@@@@

\

4.	பரிசுத்த பேதுரு சீமோன் பேதுரு என்று அறியப்படுகிற பரிசுத்த பேதுரு, புதிய ஏற்பாட்டின் படி இயேசுவின் பன்னிரு சீடர்களில் ஒருவரும், ஆதிக் கிறிஸ்தவத் திருச்சபையின் முக்கியத் தலைவருமாவார். அவர் ரோமன் கத்தோலிக்கத் திருச்சபையால் புனிதர் என்ற பெருமதிப்பைப் பெற்றவராய் ஆதித் திருச்சபையின் முதல் பேராயராகவும் போப்பாண்டவராகவும் அறியப்படுகின்றார். யோனாவின் குமாரனாகிய அவர் கலிலேயா அல்லது கவுலனிடிஸ் மாகாணத்தில் உள்ள பெத்சாயிதா கிராமத்தில் இருந்து வந்தவர். அவருடைய சகோதரரான அந்திரேயாவும் ஓர் அப்போஸ்தலர் ஆவார். புதிய ஏற்பாட்டில் இரண்டு பொதுவான நிரூபங்கள் அவரால் எழுதப்பட்டவை. பரிசுத்த மாற்குவின் நற்ச்செய்தி நூல் பேதுருவினுடைய அருளுரைகள் மற்றும் அவர் கண்கூடாகக் கண்ட சாட்சி நினைவுகளின் செல்வாக்கினைக் காண்பிப்பதாகப் பாரம்பரியமாகக் கருதப்படுகின்றது. புதிய ஏற்பாட்டுத் தகவல்களின் படி பேதுரு, பன்னிரு அப்போஸ்தலர்களில் இயேசுவால் முதலில் தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டவராவார். முதலில் மீனவராக இருந்து, பின்னர் தலைமைத்துவத்திற்க்காக நியமிக்கப்பட்ட அவர் மறுரூப மலைக்காட்சி போன்ற மிக முக்கிய நிகழ்வுகளின்போது இயேசுவிற்குச்  சாட்சியாயிருந்த மிகச் சில அப்போஸ்தலர்களில் ஒருவராயிருந்தார். நற்செய்தி நூல்களின் படி அவர் இயேசுவை மேசியா என்று அறிக்கையிட்டவராவார். இயேசுவின் உள்வட்டத்தில் அங்கமாயிருந்த அவர், இயேசுவை மூன்று முறை மறுதலித்தவர்; பின்னர் பெந்தேகோஸ்தே நாளிலே மிகத் துணிவுடன் பிரசங்கித்தவராவார். உயிர்த் தியாகம் புதிய ஏற்பாட்டில் " நீ... உன் கைகளை நீட்டுவாய்; வேறொருவன் உன் அரையைக் கட்டி, உனக்கு இஷ்டமில்லாத இடத்திற்கு உன்னைக் கொண்டு போவான்', என்ற இயேசுவின் வார்த்தைகளால் பேதுருவின் மரணம் சுட்டிக் காட்டப்படுகின்றது. ஆதித் திருச்சபைப் பாரம்பரியம், ரோமாபுரியில் பெருந்தீப் பற்றிய கி.பி. 64 - ஆமம் ஆண்டில் பேதுரு (கைகளை விரித்து நீட்டிய நிலையில்) சிலுவையில் அறையப்பட்டு இறந்திருக்கலாம் என்று கூறுகிறது. மார்கெரிட்டா குவார்டுகீ என்பவர் மேற்கொண்ட ஆராய்ச்சி, பேதுருவினுடையது என்று எண்ணப்படுகின்ற சிதிலமடைந்த நிலையிலான கல்லறையின் மறு கண்டுபிடிப்பிற்கு வழிவகுப்பதுடன் கி.பி. 64 - ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் திங்கள் 13 - ஆம் நாள் விழா நடைமுறைக் காலத்தில் நீரோ மன்னனின் கட்டளை நாட்களின் போது பேதுரு இறந்ததாகத் தீர்மானிக்கின்றது. ரோமப் பேரரசன்  கிறிஸ்தவர்களின் மீது பழி சுமத்த விரும்பிய பேரழிவுத் தீ  நிகழ்வு ரோமாபுரியை அழித்த மூன்று மாதங்களுக்குப் பிறகு அவர் மரணம் நிகழ்ந்துள்ளது. நீரோ மனனன்  அரியணை ஏறிச் சரியாகப் பத்தாண்டுகளுக்குப் பிறகு வந்தக் கட்டளை நாட்கள் முக்கியமானைவயாகும். மேலும் அதன் தொடர்ச்சியாகப் பல கொலைகள் வழக்கமாயின. ரோம அதிகாரிகள் பாரம்பரியமாக அவரைச் சிலுவையில் அறைந்து கொன்றனர். ஐயத்திற் கிடமான பேதுருவின் நடபடிகள் என்ற நூலின் படி அவர் தலைகீழாகச் சிலுவையிலறையப்பட்டார். பாரம்பரியப் படி அவர் புதைக்கப்பட்ட இடம் பிற்காலத்தில் கட்டப் பட்ட பரிசுத்த பேதுரு பேராலயத்தில் உள்ளதாகப் பாரம்பரியமாகக் கூறப்படுவதுடன் வர் கல்லறை அவ்வாலயத்தின் உயர்ந்த. பலிபீடத்தின் நேர்க்கீழே உள்ளதாகக் குறிப்பிடப் படுகின்றது. ரோமாபுரியைச் சேர்ந்த கிளமெந்து (கி.பி. 80 - 98) பேதுருவின் உயிர்த் தியாகம் பற்றிப் பின் வரும் வார்த்தைகளில் விவரிக்கிறார். "நம்முடைய சொந்தத் தலைமுறையின் உன்னதமான உதாரணங்களை எடுத்துக்கொள்ளுவோம். கிறிஸ்தவத் திருச்சபையின் மிகப் பெரிய மிக நேர்மையான தூண்களாக விளங்கியவர்கள் பொறாமையினாலும் பகைமையினாலும் துன்புறுத்தப்பட்டும் கொல்லப்பட்டும் உள்ளனர். பேதுரு, நேர்மையற்ற பகைமையினூடே ஒன்றிரண்டல்ல ஏராளமான இன்னல்களைப் பொறுத்துக்கொண்டு தாம் மகிமையில் பிரவேசிக்கும் வரை ஆண்டவருக்காக நற்சாட்சி பகர்ந்தார். ஐயத்திற்கிடமான பேதுருவின் நடபடிகள் நூலில், அட்னன் மூலமாகக் கருதப் படும் ஒரு சிறப்புத் தொடர் உண்டு. (Quo Vadis Domine) அதன் பொருள் "ஆண்டவரே நீர் எங்கே செல்கிறீர்?". அக்கதையின்படி பேதுரு மரண தண்டனையைத் தவிர்க்க ரோமாபுரியை விட்டுத் தப்பியோடுகையில் ஒரு காட்சியைக் காண்கிறார். அதில் மேற்கூறிய வினாவை இயேசுவிடம் கேட்க, அவர் "நான் மறுபடியும் சிலுவையில் அறையப்பட ரோமுக்குச் செல்கிறேன்", என்று கூறுவதாகச் சொல்லப்படுகிறது. அதைக் கேட்ட மாத்திரத்தில், பேதுரு நகரத்திற்குத் திரும்பி உயிர்த்த்தியாகம் செய்யத் தீர்மானிக்கிறார். பேதுருவின் பயணத்தினைத் தோலுரித்துக் காட்டுவதாக இருந்தாலும், இக்கதை அன்னிபேல் கராக்கி (annibale carracci) ஓவியத்தில் நினைவூட்டபபட்டுள்ளது.இயேசுவின் காலடித் தடம் பதிந்த கல் ஒன்று செயின்ட் கேலிடஸிலுள்ள (St. callitus) கட்டா கோம்ப்ஸ் (Cata combs) நகரிலுள்ள Quo vadis திருச்சபையில் இந்நிகழ்வின் நினைவாகப் பாதுகாக்கப் பட்டுள்ளது; மேலும் அந்த ஆசலின் நகல் ஒன்று செயின்ட் செபஸ்டியன் பேராலயத்தில் வைக்கப் பட்டுள்ளது. பழங்கால வரலாற்றாசிரியராகிய ஜோசபஸ் என்பவர், ரோமப் போர்ச்சவகர்கள் குற்றவாளிகளை  எவ்வாறு வேறுபட்ட நிலைகளில் வைத்துச் சிலுவையில் அறைந்தனர்  என்பதையும் பேதுருவின் நடபடிகள் நூலின் ஆசிரியருக்கு அது தெரிந்திருக்கலாம் என்றும் விவரிக்கிறார். அதன் படி பேதுரு சிலுவையிலறையப் பட்ட நிலை வரலாற்றின் அடிப்படையிலோ பேதுருவின் நடபடிகள் நூலாசிரியரின் கண்டுபிடிப்பின் படியோ நிகழ்ந்திருந்தால் அது போலியானதாகவும் இருக்கலாம். தலை கீழாகச் சிலுவையில் அறையப்பட்டு ஏற்படும் மரணமானது சாதாரண நிலையில் சிலுவையிலறையப்படுவதைப் போலன்றி மூச்சுத் திணறல் ஏற்படும். 1960 - களில் பரிசுத்த பேதுரு பேராலயத்தில், அதற்கு முன்பு கை விடப் பட்ட சிதைவுகளைக் கொண்டு பரிசோதனை செய்தபோது, அங்கிருந்த எலும்புகள் ஓர் ஆணினுடையவை என்று கண்டுபிடிக்க்கப்பட்டது. ஒரு தடயவியல் பரிசோதனையில் அவை கி.பி. முதலாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த 61 வயது மதிக்கத் தக்க ஆண் மகனுடையவை என்று கண்டறியப்பட்டுள்ளது. இதுவே இச்சிதைவுகள் அப்போஸ்தலராகிய பேதுருவின் உடலின் சிதைவுகளாக இருக்கலாம் எனப் போப் ஆறாம் பால் 1968 -ம் இல் அறிவிக்கக் காரணமாயிற்று. கி.பி.2013ஆம் ஆண்டு நவம்பர்த். திங்கள் 24 - ஆம் நாளில் செயின்ட் பீட்டர் சதுக்கத்தில் நடைபெற்ற ஒரு தொழுகையின் போது அவ்வொன்பது எலும்புகளின் துணுக்குகளாகிய அவை பரிசுத்த பேதுருவினுடயவை எனப் போப் பிரான்சிஸ் வெளிப்படுத்தினார்.

5. பரிசுத்த யோவான் பரிசுத்த யோவான் இயேசுவின் பன்னிரு சீடர்களில் ஒருவர். இயேசுவிற்கு அன்பானவர் மட்டுமல்லாமல் இறுதி இராப்போஜனத்தின் போது  இயேசுவின் மார்பில் சாய்ந்திருந்தவர். யோவான் செபெதேயுவின் குமாரரும் யாக்கோபுவின் சகோதரருமாவார். மற்றெல்லா அப்போஸ்தலர்களும் உயிர்த்த்தியாகம் செய்த போதும் (இயேசுவக் காட்டிக் கொடுத்ததற்காக நான்று கொண்டு செத்த யூதாஸ்காரியோத்துவைத் தவிர) யோவான் மாத்திரம் அதிக காலம் நீடித்திருந்ததாகக் கிறிஸ்தவப் பாரம்பரியம் கூறுகின்றது. பரிசுத்த யோவான் புதிய ஏற்பாட்டின் ஐந்து நூல்களின் ஆசிரியர் ஆவார். 1. யோவான் எழுதிய நற்செய்தி நூல், 2. யோவான் எழுதின மூன்று நிருபங்கள், 3. யோவானுக்கு வெளிப்படுத்தின விசேஷம்.

யோவான் நற்ச்செய்தி நூலுக்குச் சில பத்தாண்டுகள் முன்னதாக எழுதப்பட்ட பொருட் சுருக்கமான மற்ற நற்செய்தி நூல்களிலிருந்து, யோவானின் நற்செய்தி நூல் கணிசமாக வேறுபடுகிறது. இயேசு பரமேறிய பின்னரும், பெந்தேகோஸ்தே நாளில் பரிசுத்த ஆவியானவர் இறங்கிய பின்னரும் யோவான் பேதுருவுடன் இணைந்துத் திருச்சபையை நிறுவுவதிலும் வழி நடத்துவதிலும் முக்கிய பங்காற்றினார். பேதுருவோடு அவரும் சிறைச்சாலையில் தள்ளப் பட்டதோடு, பேதுருவோடு கூட சமாரியாவிலுள்ள மனந் திரும்பிய மக்களைச் சந்தித்தார். பாரம்பரியத்தின்படி யோவான் மற்ற அப்போஸ்தலர்களுடன் அவர்களின் ஊழியத்தில் தங்கியிருந்து, நற்செய்தியை அறிவித்து வந்தார். எரோது அக்கிரிப்பாவால் அப்போஸ்தலர்கள் துன்புறுத்தப்பட்டு ரோமப் பேரரசின் பல்ல்வேறு மாகாணங்களுக்குச் சிதறடிக்கப் பட்ட வேளையில், பிற அப்போஸ்தலர்கள் கி.பி. 51 ஆம் ஆண்டில் எருசலேமிலுள்ள அப்போஸ்தல ஐக்கியத்திற்குத் திரும்பிய போது யோவான் யூதேயாவில் தங்கியிருந்து அதன் சுற்றுவட்டாரங்களில் நற்செய்தியை அறிவித்தார். பரிசுத்த பவுல் கலிலேயாவில் தம்முடைய பகைவர்களை எதிர்கொள்ளும் வேளையில் யோவானோடு கூட பேதுரு மற்றும் யாக்கோபு ஆகியோரின் வெளிப்படைத் தன்மையை நினைவு கூறுவதோடு அவர்களைத் "திருச்சபையின் தூண்கள்", என்று குறிப்பிடுகின்றார். மேலும் அவர்களுடைய நற்செய்தி சார்ந்த  அப்போஸ்தல அருளுரைகள் யூதருடைய  சட்டங்களிலிருந்து விடுபட்டிருப்பதையும்,, அவர்கள் எருசலேமிலுள்ள நம்பப்பட்ட சமூகத்தின் மிக முக்கிய மனிதர்கள் என்றும்  பாராட்டுகிறார். கி.பி. 54 - ஆம் ஆண்டில், இயேசுவின் தாயாகிய மரியாள் மரித்து அடக்கம் பண்ணப் பட்டார். எனவே, அவரைத் தாங்கும் படி தனக்குக் கொடுக்கப் பட்ட கடமையைக் கடைசி வரை காத்து நிறைவேற்றினார். யோவானும் மகதலேனா மரியாளும் வடக்கே பயணித்து அவர்கள் செல்லும் வழியில் ஸ்தாபிக்கப்பட்டுள்ள திருச்சபைகளைச் சந்தித்தனர். அவர்கள் ஆசியா மைனர் முழுவதும் பயணித்து எபேசுவில் தங்கினர். ஓர் இரவில் அவர்கள் உறங்கிக்கொண்டிருந்த வேளையில் கள்வன் ஒருவன் உள்ளே நுழைந்தான். யோவான் அவனை எதேர்க்கொண்டு அவனை கிறிஸ்தவ விசுவாசத்திற்கு நேராக மனமாற்றம் பெறச் செய்து தீமையை விட்டு விலகு என்று அறிவுர்த்தினார். அக்கள்வனின் பெயர் கிலியாபஸ் (CLEAPHUS ) அதன் பொருள் மகிமையின் காட்சி. எபேசுவிலிருந்த போது ஒரு நாள் யோவான் குளிக்கச் செல்லுகையில் மனதிற்குள் எதோ உணர்ந்தவராய் குளிக்காமலே அக்குளியலறையில் இருந்து ‘இங்கிருந்து ஒடுவோமென்று’, கூக்குரலிட்டபடி அவசரமாக வெளியேறினார். அதே வேளையில் அக்குளியலறை இடிந்து விழுந்தது; உண்மைக்குப் பகைவனான செரிந்தஸ் என்பவன் உள்ளே இருந்ததே அதற்க்குக் காரணம். மூன்று நிரூபங்களை அவர் எபேசுவிலிருந்தபோதுஎழுதினர்; தனது நற்செய்தி நூலையும் அக்காலகட்டத்தில் எழுதினார். யோவான் எபேசுவில் ரோமப் பேரரசர்களின் சிறையிருப்பிலிருந்து வெளியேற்றப் பட்ட போது மகதலேனா மரியாளைக் கிளியாபஸின் பாதுகாப்பில் விட்டுச் சென்றார். தோமிதியன் என்னும் ரோமப் பேரரசரின் ஆட்சிக் காலத்தில் ரோம் நகரின் சிறையில் நாட்களைக் கழித்த பின்னர், கொலோசியம் என்னும் அரை வட்டப் பள்ளத்தில் கொதிக்கின்ற எண்ணெய்க் கொப்பரையில் வீசி எறியப்பட்டார். அக்கொதிக்கும் எண்ணெயில் அவர் எவ்விதத் தீங்கோ வேதனையோ அடையவில்லை என்று பாரம்பரியமாகக் கூறப்படுகிறது. பின்னர் அவர் கிரேக்கத் தீவான பத்முவிற்குஅனுப்பப்பட்டு அங்கு வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தினை எழுதினர். வயது சென்ற பின்பு அவர் அங்கிருந்து விடுவிக்கப் பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. யோவான் பாலிகார்ப்பைப் பயிற்ருவித்தார்; அவர் பின்னர் சிமிர்னாவின் வலிமையான எபிரெயரானார. யோவான் மற்றெல்லா அப்போஸ்தலர்களை விட வயதில் இளையவர் என்றும் நீண்ட காலம் பிழைத்திருந்தாரென்றும் பாரம்பரியமாக நம்பப்படுகிறது.

6. அப்போஸ்தலராகிய பவுல் திருத்தொண்டரான பவுல் கிறிஸ்து பெருமானின் காலத்தில் வாழ்ந்தவர். அவரைவிட இளையவர். புதிய கிறிஸ்துவ சமயத்தைப் பரப்புவதில் முன்னணியில் இருந்தவர். பிறகிறிஸ்துவ எழுத்தாளரையும் சிந்தைனையாளரையும்விட இவரே கிறிஸ்துவ இறையியலில் நிலையான, மிகப் பரந்த விளைவுகளை ஏற்படுத்தியவராவார். தர்சஸ் (தர்சுஸ்) ஊராராகிய அப்போஸ்தலராகிய பவுல் இயேசுவின் பன்னிரு சீடர்களில் ஒருவரில்லையெனினும் அவர் அப்போஸ்தலராக ஏற்றுக்கொள்ளப் படுகிறார். இவர் கி.பி. முதலாம் நூற்றாண்டைய உலகிற்கு கிறிஸ்துவின் நற்செய்தியை அறிவித்தவர். இவர் பொதுவாக அப்போஸ்தலர்களின் காலத்தின் மிக முக்கிய நபராகக் கருதப்படுகிறார். இவர் கி.பி.30 - ஆம் ஆண்டிற்கும் கி.பி. 50 - ஆம் ஆண்டிற்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் ஆசியா மைனரிலும் ஐரோப்பாவிலும் பல கிறிஸ்தவத் திருச்சபைகளைத் தோற்றுவித்தார். சவுல் என்றும் பெயர் பெற்ற பவுல் சைலீசியாவிலுள்ள (இன்றே துருக்கி) டார்சஸ் நகரில் கிறிஸ்துவ ஊழியின் தொடக்க ஆண்டுகளில் பிறந்தார். அவர் ரோமானிய குடிமகனாக இருந்த போதிலும், யூத குலத்தில் பிறந்தவராவார். இளமையில் எபிரேய மொழி கற்று, யூத கல்வியறிவில் நன்கு தேர்ச்சி பெற்றார். கூடாரம் அமைக்கும் தொழிலையும் கற்றார். புகழ்மிகு யூத ஆசிரியரான ராபிகாமாலியலிடம் பயில்வதற்காக இளைஞரான அவர் ஜெரூசலம் சென்றார். கிறிஸ்து பெருமான் வாழ்ந்த காலத்திலேயே பவுலும் ஜெரூசலத்தில் இருந்தபோதிலும், இருவரும் சந்தித்தனரா என்பது ஐயத்திற்கிடமாகும். கிறிஸ்து பெருமானின் மறைவுக்குப் பிறகு, தொடக்க காலக் கிறிஸ்துவர்கள் சமய எதிரிகளாகக் கருதப்பட்டதால், அடக்குமுறைக்கு ஆளாயினர். கொஞ்ச காலம் பவுலே இந்த அடக்குமுறையில் பங்கு பெற்று வந்தார். ஆயினும், அவர் டமாஸ்கஸ் நகருக்குச் செல்லும்போது ஒரு காட்சியை கண்டார். அதில் ஏசு கிறிஸ்து அவருடன் பேசவே அவர் புதிய சமயத்தைத் தழுவினார். அதுவே அவருடைய வாழ்க்கையில் திருப்பமாக மாறியது. ஒரு காலம் கிறிஸ்துவ சமயத்தை எதிர்த்தவர். இப்போது அப்புதிய சமயத்தை மிகுந்த ஆர்வமுடன் ஆற்றலுடன் பரப்பத் தொடங்கினார். பவுல் தமது எஞ்சிய வாழ்க்கையைக் கிறிஸ்துவ சமயத்தைப் பற்றி சிந்தித்து எழுதுவதிலும், அப்புதிய சமயத்திற்கு மக்களின் மனத்தை மாற்றுவதிலும் கழித்தார். அவர் சமயத்தைப் பரப்பி வந்த காலத்தில் ஆசிய மைனர், கிரீஸ், பாலஸ்தீனம் ஆகிய பகுதிகளில் பரவலாகப் பயணம் செய்து வந்தார். பிற முற்காலக் கிறிஸ்துவர்கள் சிலரைப் போல் பவுல் கிறிஸ்துவ சமயத்தை யூதர்களுக்குப் போதிப்பதிலும் வெற்றி பெறவில்லை. அவர் போதித்த முறை எதிர்ப்பைக் கிளறியது. பலமுறை அவரது உயிருக்கே இடர் ஏற்பட்டது. ஆயினும் யூதரல்லாத பிறருக்குப் போதிப்பதில் பவுல் மாபெரும் வெற்றி பெற்றார். ஆகவே அவரை பெரும் பாலும் இனத்தில் திருத்தூதர் என்பர். கிறிஸ்து மறையைப் பரப்புவதில் அவரைப் போல் பெரும் பங்கு யாரும் பெற்றதே இல்லை. ரோமானியப் பேரரசின் கிழக்குப் பகுதியில் சமயம் பரப்புவதற்காக மூன்று முறை பயணம் செய்த பின் பவுல் ஜெரூசலம் திரும்பினார். அங்கு அவர் சிறைப்பட்டார். ஆயினும் நீதி விசாரணைக்காக ரோமிற்கு அனுப்பப்பட்டார். அவ்விசாரணை எவ்வாறு முடிந்ததென்பதோ, அவர் ரோமை விட்டு வெளியேறினாரா என்பதோ தெளிவாகத் தெரியவில்லை. ஆயினும் பிறகு (ஏறக்குறைய கி.பி. 64 இல்) ரோம் அருகில் தலை வெட்டப்பட்டார். கி.பி. நான்காம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த எசுபியஸ் சீசரியா, ரோமப் பேரரசரான நீரோவின் ஆட்சிக் காலத்தில் பவுல்.சிரச் சேதம் செய்யப்பட்டதாகக் குறிப்பிட்டு எழுதியுள்ளார். இது ரோமாபுரி தீக்கிரையான கி.பி.64 ஆம் ஆண்டிலோ அல்லது அதற்க்குச் சில ஆண்டுகளுக்குப்[ பின்னர் கி.பி.67 ஆம் ஆண்டிலோ நிகழ்ந்ததாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றது. ஒரு பாரம்பரியத்தின் படி சான் பாவ்லோவிலுள்ள திருச்சபையில் பவுல் சிரச்சேதம் செய்யப்பட்ட இடம் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. புதிய ஏற்பாட்டின் இருபத்தேழு நூல்களில் பதினான்கு நூல்கள் பவுலினுடையவை. மேலும் அப்போஸ்தல நடபடிகளில் ஏறக்குறைய பாதியளவிற்குப் பவுலின் வாழ்க்கையைப் பற்றியும் பணிகளைப் பற்றியும் கூறப்படுகிறது. இன்று அவருடைய நிரூபங்கள் இறையியலில், மேற்க்கத்திய ரோமன் கத்தோலிக்க மற்றும் திருத்துவ முறைப் பாரம்பரியங்களின், அதே வண்ணமாக கிழக்கத்திய பழமைக் கோட்பாடு சார்ந்த பாரம்பரியங்களின் வழிபாடு களிலும் மற்றும் குருத்துவ வாழ்க்கையிலும் தொடர்ந்து ஆழமாக வேரூன்றியுள்ளன. கிறிஸ்தவ விசுவாசப் பரவலில் ஈடுபட்டிருந்த வேறு பல அப்போஸ்தலர்கள் மற்றும் சமயப் பரப்பாளர்களின் மத்தியில், கிறிஸ்தவக் கருத்து மற்றும் பயிற்சியில் அவருடைய செல்வாக்கு உள்ளபடியே ஆழ்ந்த தனித்துவம் பெற்றுள்ளன. ரோமாபுரியில் அவர் கழித்த கடைசி நாட்கள் அப்போஸ்தலராகிய பவுல் ரோமப் பேரரசரிடம்தான் ஒரு ரோமக் குடிமகனாக முறையிடச் செல்லும் வழியில் மெலித்தாவில் (Malta) கப்பற்சேதம் அடைந்து கரை ஒதுங்க, அங்குப் பொது மக்களும் தீவினரும் அவரிடம் வழக்கத்திற்கு மாறான இரக்கத்தினைக் காட்டினர். அவர் கி.பி.60 ஆம் ஆண்டில் ரோமாபுரியை வந்தடைந்து மேலும் இரண்டாண்டுகளை வீட்டுக் காவலில் கழித்தார். கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த இலயோன்சின் இரேனயுஸ், பேதுருவும் பவுலும் ரோமாபுரியில் திருச்சபையை நிறுவியதாகவும் இலினுசைத் தங்களுக்கடுத்தப் பேராயராக நியமித்ததாகவும் நம்புகிறார். பவுல் ரோமாபுரியின் பேராயராக இன்ருந்தவரல்லர். அவர் கிறிஸ்தவத்தை ரோமாபுரிக்குக் கொண்டு வரவில்லை; அவர் ரோமாபுரிக்கு வரும்போதே கிறிஸ்த்தவர்கள் அங்கிருந்தனர். மேலும் பவுல் ரோமாபுரியின் ஆதித்திருச்சபை வாழ்வினைச் சந்திக்கும் முன்னரே ரோமத் திருச்சபைக்குக் கடிதம் எழுதியுள்ளார். தமஸ்குவில் பரிசுத்த பவுலின் தோற்றம்: பரிசுத்த பவுலைப் பற்றிப் பல்வேறு கிறிஸ்தவ எழுத்தாளர்கள் பல்வேறு தகவல்களை எடுத்துரைத்துள்ளனர். பொறாமை மற்றும் சச்சரவு வாயிலாகப் பொறுமை மற்றும் சகிப்புத் தன்மைக்குக் கிடைக்கக் கூடிய பரிசுகளைப் பவுல் எடுத்துக்காட்டுகளோடு சுட்டிக்காட்டுகிறார். பின்னர் அவர் ஏழு முறை கட்டுண்டும் நாடு கடத்தப்பட்டும் கல்லெறியப்பட்டும் கிழக்கிலும் மேற்கிலும் நற்செய்தியை அறிவித்து, மேன்மையும் கீர்த்தியும் அடைந்து, அது அவருடைய விசுவாசத்திற்குக் கிடைத்த வெகுமதியாகக் கொள்ளப்பட்டு, முழு உலகிற்கும் மற்றும் மேற்கத்திய நாடுகளின் தூரத்து எல்லைகள் வரையிலும் தேவ நீதியைக் கற்பித்து, ஆட்சியாளர்களுக்கு முன் தன்னுடைய நற்சாட்சியைஅறிவித்து, இவ்வுலகை விட்டுப் பிரிந்து மகிமைக்குள்  பிரவேசித்துப் பொறுமை மற்றும் சகிப்புத் தன்மைக்குக் குறிப்பிடத்தக்க மாதிரியாகக் காணப்படுகிறார். கிறிஸ்துவ மறை வளர்ச்சிக்கு பவுல் ஆற்றிய பெருந்தொண்டு மூன்று வகைப்படும். 1. சமயம் பரப்புவதில் அவர் பெற்ற பெரும் வெற்றி 2. புதிய ஏற்பாட்டின் முக்கிய பகுதியாக விளங்கும் அவருடைய எழுத்தோவியங்கள் 3. கிறிஸ்துவ இறையியல் வளர்ச்சிக்கு அவர் ஆற்றிய பணி. புதிய ஏற்பாட்டிலுள்ள 27 பகுதிகளில் 14 பவுல் எழுதியதாகக் கருதப்படுகின்றன. இவற்றுள் 4 அல்லது 5 பகுதிகளைப் பிறர் எழுதியதாக இக்கால அறிஞர்கள் கருதிய போதிலும் புதிய ஏற்பாட்டை எழுதியவர்களுள் பவுலே மிக முக்கியமான ஒருவராவார் என்பது தெளிவாகிறது. கிறிஸ்துவ இறையியலுக்குப் பவுல் ஆற்றிய பணி அளவிடற்கரியது. அவருடைய கருத்துகளுள் சில, கிறிஸ்து நாதர் இறையுணர்வு பெற்ற இறைவாக்கினரான வெறும் மனிதர் மட்டுமல்லாமல், உண்மையான தேவனுமாவார். கிறிஸ்து நாதர் நம் பாவங்களுக்காக உயிர் துறந்தார். அவர் பட்ட வேதனைகள் நமக்கு மீட்பளிக்கும், விவிலியக் கட்டளைக்கேற்ப நடக்க முயன்றால் மட்டும் மனிதன் ஈடேற்றம் பெற முடியாது. அதற்கு அவன் கிறிஸ்துவை ஏற்க வேண்டும். ஒருவன் கிறிஸ்துவை ஏற்பான் எனில் அவனுடைய பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும். பவுல் பிறப்புத் தீவினை எனும் கோட்பாட்டையும் விளக்கினார். (ரோமானியருக்கு எழுதிய திருமுகம் 5: 12 - 9 -ஐப் பார்க்கவும்.) கட்டளைகளுக்குப் பணிவதால் மட்டும் மீட்பைப் பெற முடியாதாகையால் புதிதாக கிறிஸ்து மறையைத் தழுவியவர்கள் யூதரின் உணவுக் கட்டுப்பாடுகளையோ, மோசஸ் வகுத்த வழிபாட்டு விதிகளையோ, சுன்னத்து முறையையோ ஏற்கத் தேவையில்லை என்று பவுல் வலியுறுத்தினார். இதைப் பொறுத்தவரையில் புற முற்கால கிறிஸ்துவ தலைவர்கள் பவுலின் கருத்தை ஏற்க மறுத்தனர். அவர்களுடைய கருத்து நிலைபெற்றிருக்குமானால் கிறிஸ்துவ மறை ரோமானியப் பேரரசு முழுதும் அவ்வளவு விரைவாகப் பரவியிருக்குமா என்பது ஐயம். கிறிஸ்துவ மறை ஒரு யூத சமயப் பிரிவினின்று உலக மறையாக மாறியதற்கு பவுலே முக்கியக் காரணமாவார். கிறிஸ்து இறைவன், அவரை ஏற்பதன் மூலமே ஈடேற்றம் பெற முடியும் என்று அவர் போதித்த முக்கிய கருத்துகள் இடைப்பட்ட எல்லா நூற்றாண்டுகளிலும் கிறிஸ்து மறையின் அடிப்படைக் கோட்பாடாக இருந்து வந்துள்ளன. பிற்காலத்தில் வந்த அகஸ்டின் அக்குயினாஸ், லூத்தர், கால்வின் போன்ற எல்லா கிறிஸ்துவ இiறையியலாரையும் அவருடைய கருத்துகள் கவர்ந்தன. அவருடைய கருத்துகள் கவர்ந்தன. அவருடைய கருத்துகள் எவ்வளவு விளைவுகளை ஏற்படுத்தினவென்றால், சில அறிஞர்கள் ஏசு கிறிஸ்துவைவிட பவுலையே கிறிஸ்து மறையை நிறுவியவருள் முதன்மையானவர் எனக் கருதுகின்றனர். இந்நோக்கு மிகத் தீவிரமானதாகத் தோன்றுகிறது. ஆயினும், பவுல் ஏசு கிறிஸ்துவுக்கு இணையில்லை யெனினும், பிற கிறிஸ்துவ மறைச் சிந்தனையாளர் எவரையும் மிகுதியான விளைவுகளை ஏற்படுத்தியுள்ளார்.

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

7. தியாக பலியாகிய பரிசுத்த பிலிப்பு பரிசுத்த யோவானின் நற்செய்தி நூல் பிலிப்புவின் அழைப்பினை விவரிக்கின்றது. பிலிப்பு பெத்சாயிதா பட்டணத்தைச் சேர்ந்த சீடராக விவரிக்கப் படுகிறார்; அதே பட்டணத்தைச் சேர்ந்த பரிசுத்த அந்திரேயா மற்றும் பரிசுத்த பேதுரு ஆகியோருடன் தொடர்பு படுத்தப்படுகின்றார். மேலூம் இவர் பிலிப்புவால் இயேசுவிற்கு முதலில் அறிமுகப்படுத்தப் பட்ட நாத்தான்வேலுடன் (சில நேரங்களில் பர்தொலொமேயு என்றும் அறியப்படுகின்றார்) தொடர்புபடுத்தப் படுகின்றார். நற்செய்தி நூல்களின் ஆசிரியர்கள் கூட பிலிப்புவை இயேசுவின் சீடர் என்றே விவரிக்கின்றனர். நான்கு நற்செய்தி நூல்களில், யோவான் எழுதிய நற்செய்தி நூலில் பிலிப்பு மிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவராக சித்தரிக்கப் படுகிறார். பிலிப்பு, ஐயாயிரம் பேருக்கு எவ்வாறு உனாவளிப்பது என்று ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவால் சோதிக்கப் படும்போதும் அவருடைய இரண்டு மிகக் குறிப்பிடத்தக்கத் தோற்றங்களிலும் என பிபிப்புவின் மிகச் சிறிய தோற்றம் இடம் பெறுகிறது. இவ்விவரிப்புகள் கிரேக்க சமூகத்துடன் தொடர்புள்ளவையாக உள்ளன. பிலிப்பு கிரேக்க மொழிப் பெயரைக் கொண்டிருப்பதால் அவர் கிரேக்க மொழி பேசியிருக்கலாம் என ஊகிக்க முடிகிறது. பிலிப்பு இச்சமூக மக்களை இயேசுவிற்கு அறிமுகப்படுத்துகிறார். பிலிப்பு இறுதி இராப்போஜனத்தின் போது, இயேசுவிடம் பிதாவை எங்களுக்குக் காண்பியும் என்று கேட்பதன் மூலம் இயேசு பிதாவிற்கும் குமாரனுக்கும் உள்ள ஒருமைப்பாட்டினைக் குறித்துச் சீடர்களுக்குக் கற்பிக்கும் ஒரு வாய்ப்பினை ஏற்படுத்துகிறார். பிலிப்பு எப்பொழுதும் சீடர்களின் பட்டியலில் ஐந்தாவதாக இடம் பெறுகிறார். இயேசுவின் உயிர்த்தெழுதலைத் தொடர்ந்து பிலிப்பு அவருடைய சகோதரியாகிய மேரியம்நீயுடனும் பர்தொலொமேயுவுடனும் நற்செய்தியை அறிவிக்கக் கிரேக்கம் பிரைகியா மற்றும் சிரியா நாடுகளுக்கு அனுப்பப்பட்டார். பிலிப்புவின் நடபடிகளில், பதினைந்தாம் நடபடிகள் முதல் இறுதி வரையில் அவற்றினிடையே அவர் உயிர்த் தியாகம் செய்ததுடன் சேர்த்துச் சேர்க்கப் பட்டுள்ள பின்னிணைப்புகளில் எல்லாம் பிலிப்புவின் பயணங்கள்”  என்று தலைப்பிடப்பட்டுள்ளது. இப்பின்னிணைப்பு, அவருடைய உயிர்த்தியாகம் ஹியராபோலிஸ் நகரில் நிகழ்ந்ததாகக் கணிக்கின்றது.

இப்பின்னிணைப்பின் படி, பிலிப்பு அந்நகரின் ஆளுநருடைய மனைவியைத் தம்முடைய சுகமளிப்பினாலும் அருளுரையினாலும் கிறிஸ்த்தவராக மாற்றினார்; இதனால் கடுங்கோபமுற்ற அந்நகரின் ஆளுநர் பிலிப்புவையும், பர்தொலொமேயுவையும் மேரியம்நீயையும் துன்புறுத்த ஆணையிட்டான். பிலிப்புவும் பர்தொலொமேயுவும் தலைகீழாகச் சிலுவையில் அறையப்பட்டனர். பிலிப்பு சிலுவையிலிருந்து அருளுரை ஆற்றினார். அவர் ஆற்றிய அருளுரையின் விளைவால் அங்கிருந்த கூட்டத்தினர் பர்தொலொமேயுவைச் சிலுவையிலிருந்து விடுவித்தனர். பிலிப்புவோ தம்மை விடுவிக்க வேண்டாம் என்று வலியுறுத்திச் சிலுவையிலே உயிர் துறந்தார். அப்போஸ்தலராகிய பிலிப்புவின் கல்லறை கி.பி.2011 ஆம் ஆண்டு ஜூலை திங்கள் 27 ஆம் நாள் துருக்கி செய்தி நிறுவனமாகிய அனடோல்வ் (Anadolv) துருக்கி நகரமாகிய டெனிசிலுக்கு (Denizil) மிக அருகிலுள்ள ஹியாராபோலிஸில் தோண்டிய போது கண்டுபிடிக்கப்பட்ட கல்லறையை அத்திட்டத்தின் தலைவர் அது பிலிப்புவின் கல்லறையாக இருக்காலாம் என்று கூறுகிறார். புதிதாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட தேவாலயத்தில் பிலிப்புவின் கல்லறையை விஞ்ஞானிகள் கண்டு பிடித்துள்ளதாக இத்தாலியத் தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளராகிய பிரான்சிஸ்கோ டி ஆண்ட்ரியா (Francesco D' Andria) குறிப்பிடுகிறார். அவர் அக்கல்லறையின் வடிவமைப்பு, அதன் சுவர்களிலுள்ள வாசகங்கள் ஆகிவை அக்கல்லறை உயிர்த்தியாகம் செய்த அப்போஸ்தலராகிய பிலிப்புவினுடையதென்று நிச்சயமாக நிரூபிப்பதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.



8. திருத்தூதர் புனித மத்தேயு இயேசு கிறிஸ்துவைத் தொடக்கம் முதலே பின்பற்றிய சீடர்களுள் மத்தேயுவும் ஒருவர் (மத்தேயு 9:9). கப்பர்நாகுமில் வரி வசூலிப்பவராக பணியாற்றிய மத்தேயுவை இயேசு அழைத்து அவரோடு விருந்துண்டு தனது பன்னிரு திருத்தூதர்களுள் ஒருவராக்கினார் (மத்தேயு 10:3). மாற்கு (3:18), லூக்கா (6:15) நற்செய்திகளும் திருத்தூதர் பணிகள் (1:13) நூலும் மத்தேயுவைத் திருத்தூதர்களில் ஒருவராக அடையாளம் காட்டுகின்றன. மாற்கு(2:14), லூக்கா (5:27) நற்செய்திகளில் இவர் அல்பேயுவின் மகன் லேவி என்ற பெயரிலும் அழைக்கப்படுகிறார். இவர் ஏரோது அந்திபாசுக்காக யூத மக்களிடம் இருந்து வரி வசூலிக்கும் பணியாற்றியதாக நம்பப்படுகிறது. புதிய ஏற்பாட்டின்படி, இயேசுவின் உயிப்புக்கும் விண்ணேற்றத்துக்கும் மத்தேயுவும் ஒரு சாட்சியாக இருக்கிறார். அல்பேயுவின் மகனான மத்தேயு, ரோம ஆளுகையில் இருந்த யூதேயாவின் கலிலேயா பகுதியில் பிறந்தவர். ரோமையரின் ஆளுகையின் கீழ், யூதேய குறுநில மன்னன் ஏரோது அந்திபாசுக்காக கப்பர்நாகும் சுங்கச்சாவடியில் வரி வசூலிப்பவராக மத்தேயு பணியாற்றினார். வரி வசூலிக்கும் பணியாற்றியவர்களை யூத மக்கள் ஒதுக்கப்பட்டவர்களாக கருதினர். கிரேக்க, அரமேய மொழிகளில் மத்தேயு தேர்ச்சி பெற்றிருந்தார். இத்தகைய சூழ்நிலையில்தான், இயேசு தனது பன்னிரு திருத்தூதர்களில் ஒருவராக இருக்க மத்தேயுவை அழைத்தார். தனது அழைப்பை ஏற்ற மத்தேயு, இயேசுவைத் தன் வீட்டுக்கு அழைத்து விருந்தளித்தார். இயேசு பாவிகளோடும் வரிதண்டுபவர்களோடும் உண்பதைப் பரிசேயரைச் சார்ந்த மறைநூல் அறிஞர் கண்டு, அவருடைய சீடரிடம், "இவர் வரிதண்டுபவர்களோடும் பாவிகளோடும் சேர்ந்து உண்பதேன்?" என்று கேட்டனர். இயேசு, இதைக் கேட்டவுடன் அவர்களை நோக்கி, "நோயற்றவர்க்கு அல்ல, நோயுற்றவருக்கே மருத்துவர் தேவை. நேர்மையாளர்களை அல்ல, பாவிகளையே அழைக்க வந்தேன்" என்றார். (மாற்கு 2:16-17) புதிய ஏற்பாடு மத்தேயுவின் பெயரைக் குறிப்பிடும்போது, சில இடங்களில் திருத்தூதர் தோமாவோடு இணைத்து கூறுகிறது. இயேசுவின் இறையரசு பணிக்கு துணை நின்ற திருத்தூதர்களுள் ஒருவராகவும், அவரது உயிப்புக்கும், விண்ணேற்றத்துக்கும் ஒரு சாட்சியாகவும் புதிய ஏற்பாடு மத்தேயுவைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இயேசுவின் விண்ணேற்றத்துக்கு பிறகு, திருத்தூதர்கள் அனைவரும் மேல் அறையில் தங்கியிருந்து செபித்தனர். பெந்தகோஸ்து நாளில் தூய ஆவியின் வருகைக்கு பின்பு, அவர்கள் அனைவரும் 'இயேசுவே வாக்களிக்கப்பட்ட மேசியா என்று எருசலேம் மக்களுக்கு பறைசாற்றினர். சுமார் 15 ஆண்டுகள், மத்தேயு யூதர்களுக்கு நற்செய்தி பணியாற்றியதாக நம்பப்படுகிறது. பின்பு அவர் எத்தியோப்பியா, மாசிதோனியா, பெர்சியா, பார்த்தியா பகுதிகளுக்கு சென்று, அங்கு வாழ்ந்த மக்களுக்கு இயேசுவைப் பற்றிய நற்செய்தியைப் பறைசாற்றினார். இறுதியில் அவர் எத்தியோபியாவில் நற்செய்தி ஊழியம் மேற்கொண்ட போது, எத்தியோப்பியா அரசியான கண்டாகேயுடன் தொடர்பில் இருந்தார். மத்தேயு எத்தியோப்பிய நகரமான நடபாவில் ஊழியம் செய்து கொண்டிருத போது, அங்குள்ள திருச்சபையில் அருளுரை ஆற்றிக் கொண்டிருக்கையில் கைது செய்யப்பட்டார். பின்னர் குறுகிய ஈட்டிகளால் தரையில் அறையப்பட்டு சிரச்சேதம் செய்யப்பட்டார்.

ரோமத் திருச்சபை மத்தேயு செப்டம்பர் திங்கள் 21 ஆம் நாள்  இரத்தம் சிந்தி மறைசாட்சியாக இறந்ததாகக் கூறுகிறது. வைதீகத் திருச்சபையும் அவர் இரத்த சாட்சியாக மரித்ததாகக் கூறினாலும், அவர் கி.பி.70 ஆம் ஆண்டு நவம்பர்த் திங்கள் 10 ஆம் நாளன்று சிர்சாவில் மரித்ததாகக் கூறுகின்றது,

மத்தேயுவின் மன மாறுதல் எவ்வகையில் நடைபெற்றிருந்தாலும், இஸ்ரவேலிலிருந்து மனந்திருந்திய இம்மனிதன், எதிரிகளுக்கு ஒத்துழைத்து அவர்களுக்காக வரிவசூலித்து வந்தவர் ஒரு நற்ச்செய்தி நூலாசிரியராக உயர்ந்து தம்முடைய சொந்த மக்களின் மனங்களில் இடம் பெற்றார் என்பது உண்மை. மத்தேயு ஆபிரகாமின் குமாரராக நிலைத்திருந்தார். அவருடைய நற்ச்செய்தி நூல், தெரிந்து கொள்ளப்பட்ட மக்களுக்கு மேசியா வந்ததைத் தெளிவு படுத்தும் குறிப்புகளாலும் மேற்கோள்களாலும் நிறைந்துள்ளது.

இயேசு மத்தேயுவைச் சந்தித்த போது, மத்தேயு தன் சொந்த மக்களை ஓர் ஆயக்காரனாக ஏமாற்றிக் கொண்டிருப்பதை எண்ணித் தன் செய்கைக்காக மனம் வருந்தினார். ஆனாலும் இயேசு அவரைக் கண்டடைந்து அவரை மாற்றினார். நாம் பாவத்தில் வாழும் மக்களைச் சந்திக்க அஞ்சக்கூடாது. கடவுளுடைய நற்செய்தி எவரையும் மாற்றக்கூடியது.

@@@@@@@@@@@@@@@@@@

9. நான் உங்குளுக்கு அறிமுகப்படுத்த விரும்பும் மனிதர்... உங்களால் யூகிக்க முடியுமா? ஒரு நல்ல நேர்மையான மனிதர் பணக்காரர் சர்வதேச வணிகரும் ஆங்கிலேயத் தீவுகளில் சாம்ப நிற வெள்ளீய வணிகத்தில் ஈடுபட்டவருமான, இயேசுவின் தாயாகிய மரியாளின் தாயுடன் பிறந்தவரின் கணவரைச் சிலர் கூறுவர். கனம் பொருந்திய ஆலோசனைக்காரர்; சனகெரிப் சங்கத்தின் வாக்குரிமை பெற்ற உறுப்பினர்; இயேசுவிற்கு மரண தண்டனை விதிக்கும்படி தள்ளப்பட்ட பிலாத்துவின் முடிவிற்கு சம்மதியாத அல்லது ஏற்காதவர்; நான்கு நற்செய்தி நூல்களிலும் இயேசுவின் அந்தரங்க சீடன் என்று குறிப்பிடப்பட்டவர்; இயேசுவினிடத்தில் அந்தரங்கத்தில் அன்பு கூர முயன்றவர். இயேசுவின் மீதான தன்னுடைய விசுவாசத்தினைப் பெரும்பாலும் அந்தரங்கத்தில் காத்து வந்த அவர், இறையரசிற்காகக் காத்திருந்தார். பழைய ஏற்பாட்டு நூலில் நல்ல புலமை பெற்றிருந்தவர். வாக்குத்தத்தம் பண்ணப்பட்ட மேசியாவிற்காகக் காத்திருந்த அவர், தம்முடைய எல்லா அச்சத்தினையும் தூக்கி எறிந்துவிட்டு இயேசுவின் நண்பராகத் தைரியத்துடன் வந்து இயேசுவின் உடலைக் கேட்டுப் பெற்றுத் தன்னுடைய நம்பிக்கைக்குரிய இடத்தில் வைத்தார். இயேசுவின் தாயாகிய மரியாளோ, மகதலேனா மரியாளோ வேறெந்த அப்போச்தலருமோ இயேசுவின் உடலைச் சிலுவையிலிருந்து இறக்கத் துணியாத போது, பெரும்பாலான அப்போஸ்தலர்கள் அவரை விட்டு ஓடிப்போனபோது, இயேசுவின் உடலைத் துணிவுடன் எடுத்துத் தமக்குச் சொந்தமான கல்லறையில் வைத்தவர் அவர். இப்போது நீங்கள் அவரை அறிவீர்களென்று நம்புகிறேன். ஆம், அவர் தான் அரிமத்தியா ஊராராகிய யோசேப்பு. இயேசுவின் எல்லாச் சீடர்களும் அவருடைய அப்போஸ்தலர்களும் கூட இயேசுவின் நிமித்தம் தங்களுக்கு நேரிடக்கூடிய மிகப் பெரிய அபாயத்தினாலும் கசப்பான அனுபவத்தினாலும், அச்சத்தில் செயலிழந்து, இருதயத்தில் நம்பிக்கையிழந்து பேசுவதற்கும் அஞ்சியபோது,  இயேசுவின்  உடலைக் கேட்கத் துணிவுடன் முன்வந்தவர் அவர். யோசேப்பு, தம்முடைய செயல்களுக்காக  எந்த நன்மையோ, தனிப்பட்ட சலுகையோ  கைம்மாறாகக் கிடைக்கப் போவதில்லை என்று அறிந்திருந்தார். மக்கள் நம்மை நிந்திக்கும் போதும் பொய்யாய்க் குற்றம் சாட்டும் போதும் நமக்கெதிராக எல்லா விதமான தீமையான காரியங்களையும் சொல்லும் போதும், நாமும் அரிமத்தியா ஊராராகிய  யோசேப்புவைப் போல செயல் படுவோமா? யோசேப்பு ஏன் அவ்வேளையில் துணிவுடன் ஒப்புக்கொண்டார் என்பதற்குப் பல்வேறு காரணங்கள் இருந்தன. 1.	ஏனென்றால், அவர் இயேசுவினிடத்தில் உண்மையான அன்புடைய உண்மையான சீடர் என்பதை எப்போதும் மறைக்க முடியாது. 2.	அவர் இயேசு தம்முடைய பகைவர்களின் கையில் வெகுவாகப் பாடு பட்ட போது, அவருடைய சொந்த இருதயம் விசுவாசத்தில் உறுதியடைந்ததோடு அதனை அறிவிக்கக வேண்டும் என்று உணர்ந்தார். 3.	இயேசு மரித்ததை அவர் கண்ட போது அவருடைய ஆன்மாவில் எல்லா இரக்கமும் அன்பும் விழிப்படைந்தன. 4.	யோசேப்பு, இயேசுவோடு கூடிய தன்னுடைய நட்பினை மறைத்த தன்னுடைய நடத்தை எவ்வளவேனும் தகுதியற்றது என உணர்ந்தார்;அவ்வேளையில் இயேசுவை அறிக்கையிட்டதன் மூலம் நல்லவராகிறார். 5.	யோசேப்புவின் செயல் அவருடைய முந்தைய குறையுள்ள சீடத்துவதை நிறைவுள்ளதாக்கும் முயற்சியாகக் காணப்படுகிறது. இயேசுவை மேன்மையான முறையில் நல்லடக்கம் செய்த யோசேப்புவிற்கு நாம் நன்றியுடையவர்களாய் இருக்க வேண்டும் யோசேப்புவின் நடவடிக்கை ரோமர் மற்றும் யூதத் தலைவர்களைக் கோபமூட்டியதால், இயேசுவை ஆதரித்ததற்காக அவர் இறுதியாகச் சிறைச்சாலையில் நாட்களைக் கழிக்கும்படியானது. யோசேப்பு கி.பி.37 மற்றும் கி.பி. 63 - இற்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் (இந்த ஆண்டுகள் சர்ச்சைக்குரியவை) அப்போஸ்தலராகிய பிலிப்பு, மரியாள், மகதலேனா மரியாள், லாசரு மற்றும் பிறருடன் நற்செய்திப் பணியின் நிமித்தமாக காலியாவிற்குச் சென்றதாகவும் யோசேப்புவின் குழு ஆங்கிலேயக் கால்வாயை அடைந்த போது, பிலிப்பு யோசேப்புவைப் பன்னிரண்டு சீடர்களுடன் ரோமப்பேரரசின் கடைக் கோடிக்கும் ஆங்கிலேயத் தீவுகளுக்கும் அனுப்பினதாகவும் பிற வரலாற்று ஆதாரங்கள் குறிப்பிடுகின்றன. எல்லாத் தேசங்களிலும்  சுற்றித் திரிந்த பின்பு, அவர் தனக்குப் பரிச்சயமான பழைய தொழிலான சாம்ப நிற வெள்ளீயம் மற்றும் வேள்ளீயச் சுரங்கங்களைப் பிடிக்கும் நோக்கத்துடன் இங்கிலாந்தின் தென் கோடியை அடைந்ததாகப் பழங்கதைகள் கூறுகின்றன. இயேசுவிற்குச் சூட்டப்பட்ட பரிசுத்த முள் முடியை யோசேப்பு ஒரு கிளையாக நிலத்தில் ஊன்றினார். உடனடியாக அம்முட்கிளை வேர்க்கொண்டு ஒரு முட்புதராக வளர்ந்ததாகவும், அது (weary all) மலையில் யோசேப்பு மண்ணினாலே கட்டிய ஆலயத்தின் பக்கத்தில் வேலியாக அமைந்து  இன்னமும் காணப் படுவதாகப் பழங்கதை உள்ளது. உயிர்ப்புடைய ஒரு முட்புதர் அண்மையில் கேடுற்ற மடாலயத்தில் வளர்ந்திருப்பதும் அதே வகையைச் சேந்த ஒன்று மத்தியத்தரைக் கடலின் கிழக்குப் பகுதியில் வளர்ந்திருப்பதும் அது கிறிஸ்துமஸ் மற்றும் ஈஸ்டர் காலத்தில் மட்டும் பூ ப்பதும் வியப்பிற்குரிய தாகக் காணப்படுகிறது. இயேசு சிலுவையில் தொங்கிய போது, அவருடைய விலாவில் குத்திய இடத்திலிருந்து வடிந்த இரத்தம் மற்றும் வியர்வையை யோசேப்பு சேகரித்ததாகவும், அதற்காக அவர் பயன் படுத்திய கோப்பை இயேசு கடைசி இராப்போஜனத்திற்குப் பயன் படுத்திய அதே கோப்பை என்றும் கூறப்படுகிறது. யோசேப்பு தன்னுடைய இங்கிலாந்து பயணத்தின் போது அதனை உடன் எடுத்துச் சென்றதாகவும் அதனைக் கிலாஸ்டன்பரி (Glastonbury) என்னும் இடத்திலுள்ள 'மதுக்கிண்ணக் கிணறு' அல்லது இரத்தக் கிணறு என்னும் ஆழமானக் கிணற்றில் மறைத்து வைத்ததாகவும் கூறப்படுகிறது. அபூர்வமான இடமாகவுள்ள அக்கிணற்றிலிருந்து சிவந்த நிறமுள்ள நீர் நாளொன்றிற்கு இருபத்தையாயிரம் கலன்கள் வெளியேறுகிறது. அச் செந்நிறத்திற்கு அவ்விடத்தில் அதிக அளவில் இரும்புத் தாது இருப்பதே காரணம். யோசேப்பு சமூகத்தில் தன்னுடைய நிலையினை மதிப்பிடுகையில், தன்னை உயர்வாகக் கருதியதால், இயேசுவின் பாஸ்காவிற்கு முந்தைய அருளுரைய கவனித்துக் கேட்கையில் பாஸ்காவின் நோக்கம் தன்னுடைய பாவத்திற்கானதல்லவென்று சந்தேகத்திற்கிடமின்றி மிக எளிதாக எடுத்துக் கொண்டதால் பாவம் செய்தார். ஆயினும் இயேசு கடந்து சென்ற கொடிய வலி மற்றும் வேதனைக்குச் சாட்சியமான போது மிகுந்த மன வேதனையும்  வருத்தமும்  அடைந்தார். கடவுளுடைய தீர்க்க தரிசனத்தை நிறைவேற்றுவதிலும் அதே நேரத்தில் அதனை மனிதருடைய வாழ்க்கையில் செயல்படுத்துவதிலும் அவர் ஓர் அற்ப்புதமான உதாரரணமாவார். யோசேப்புவைப் போலவே நாம் ஒவ்வொருவரும் நம்முடைய ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையைப் பரிசோதித்துக் கொண்டு, அரிமத்தியா யோசேப்பு வெளிப்படுத்திய அதே தைரியத்தைக் காண்பித்து, நம்முடைய உண்மையான எஜமானரைக் கண்ட டைந்து,  நம்முடைய பாவங்களிலிருந்து  விடுபட்டு நம்மை நாமே தியாக பலியாக ஒப்புக்கொடுத்து எல்லா விதத்திலும் கிறிஸ்துவை மகிமைப் படுத்தி மகிழ்வோமாக. .                                                                                                                                          @@@@@@@

10. சிரேனே ஊராராகிய சீமோன் இயேசுவின் சிலுவையைச் சுமக்கும்படி ரோமப் போர்ச்சேவகர்களால் கட்டாயப் படுத்தப் பட்டவர், மேற்கு ஆப்பிரிக்காவில் அமைந்துள்ள சிரேனே என்ற ஊரைச் சேர்ந்த சீமோன் என்பதை அனைவரும் நன்கு அறிவர். இயேசு சிலுவையைச் சுமந்து கொண்டு பவித்திரமான ஊர்வலமாகச் சென்ற டோலோரோசாவிலுள்ள (Dolorosa) மண்டையோட்டு வடிவமான கல்வாரி மலையை நோக்கிய சாலையானது பன்னிரண்டடி அகலம் கொண்டதாகத் தமஸ்குவின் நுழைவாயிலை நோக்கிச் சரிவதற்கு முன்னதாக நேராகவும் சாய்வாகவும் செல்கிறது. இயேசுவால் தன தோளின் மீதிருந்த பாரமான சிலுவையோடு வேகமாக நடக்க முடியவில்லை. அச்சிலுவையின் பாரத்தோடு கூட முழு உலகத்தின் கடந்த கால, நிகழ் கால மற்றும் எதிர் காலப் பாவ பாரமும் கூட்டப் பட்டது. நூற்றுக்கதிபதி ஒரு சிக்கலான நிலைமைக்குள் தள்ளப்பட்டான். அவன் ஒரு போர்ச் சேவகனையோ அல்லது ஒரு யூதனையோ சிலுவையைச் சுமக்கும் படி கேட்க முடியாது. தன்னுடைய சொந்த வேலையாக நடந்து வந்த்கொண்டிருத்த  சிரேனே என்னும் நாட்டினைச் சேர்ந்த சீமோன், அங்கே நடப்பவற்றைக் காணும்படியாக நின்றார். அப்படி நின்றது அவருக்கும் பல்லாயிரக் கணக்கான மக்களுக்கும் ஒரு வரலாற்று மாற்றத்தினை ஏற்படுத்தியது. நூற்றுக்கதிபதி சீமோனைக்  கண்டவுடன், அவரைப் பிடித்து வரும்படி கட்டளையிட்டு இயேசுவின் சிலுவையச் சுமக்கும்படிக் கட்டாயப் படுத்தினான். சீமோன் தன் வீட்டிலிருந்து புறப்படுகையில், தான் வரலாற்றில் இப்படிப் பட்ட ஒரு நிகழ்வில் பங்கு பெறப்போவதை அறிந்திருக்க மாட்டார். அவருடைய வேலை சிலுவையைச் சில நூறு அடி தூரம் சுமந்து செல்வது மட்டுமே. ஆயினும் அவர் பெயர் வரலாற்றில் இடம் பெற்றார். சீமோன் சிலுவையை எடுத்துக்கொண்ட போது, பல இகழ்ச்சிகளையும் வெறுப்பைக் காட்டும் பெரொலிகளையும் சந்தித்தார்; சிலுவை அவர் மீது சுமத்தப் பட்ட போது, அவர் காலூன்றிச் சிலுவையைத் தன் தன் தோளில் ஏற்றுக்கொண்டதால் மிகவும் சோர்வடைந்து தரையில் விழுந்த இயேசு இப்போது சீமோனின் மீது சாய்ந்து கொண்டதால், தன் பலனைப் பெற்றுக்கொண்டார். சீமோன் அன்றைய தினத்தில் சிலுவையைச் சுமந்ததால், அவர் பாஸ்காவைக் கை விட வேண்டியதாயிற்று; அதனால் அவர் தன்னைத் தானே குற்றப்படுத்திக் கொண்டாலும், சிரேனே ஊராராகிய சீமோன் முதல் பரிசுத்த கிறிஸ்தவராக மாறியதுடன் கிரேக்கக் காலனியான சிரேனே கிறிஸ்தவத்தின் தொடக்க மையமானது. மாற்கு 15:21 இல் சீமோன் அலெக்சந்தருக்கும் ரூப்புக்கும் தகப்பன் என்று கூறப் படுகிறது. அவ்விருவரும் நற்செய்தியாளர்களாக மாறியதாக பாரம்பரியமாகச் சொல்லப்படுவதுடன் அவர்கள் திருச்சபையின் தூண்களாக விளங்கியதாக நம்பப்படுகிறது. அத்துடன் ரோமர் 16:13 இல் குறிப்பிடப் படுகிற ரூபும் சீமோனின் மகனாக எண்ணப்படுகிறது. அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 11:20 இன் படி கிரேக்கருக்கு நற்செய்திகளை அறிவித்த சிரேனே பட்டணத்தாருடன் சிரேனே ஊராராகிய சீமோனையும் சிலர் தொடர்பு படுத்துகின்றனர். சிலருடைய கூற்றின் படி, சீமோன் சிலுவையைச் சுமந்த அந்த செயல் இயேசுவிற்காக அவர் கொண்ட அனுதாபத்தினைக் காட்டுகிறது. சிமோன் முதலில் சிலுவையைச் சுமக்க விருப்பமற்றவராய் இருந்த போதிலும், மலையை நோக்கிய பயணத்தில் இயேசுவின் மீது அவருக்கு ஏற்பட்ட அனுதாபத்தால் விருப்பத்துடன் அவருக்கு உதவினார். பேதுரு மற்றும் அந்திரேயாவின் நற்செய்திப் பயணங்களில் ரூபும் அவர்களுடன் பயணித்ததாக நம்பப்படுகிறது. ரோமருக்கு எழுதிய நிருபத்தின் முடிவில் பவுல் "கர்த்தருக்குள் தெரிந்து கொள்ளப்பட்ட ரூபையும், எனக்கும் தாயாகிய அவனுடைய தாயையும் வாழ்த்துங்கள்" (ரோமர் 16:13) என்று எழுதியிருப்பதின் மூலம் அவர் பவுலுக்கும் நன்கு தெரிந்தவர் என்று அறிகிறோம்.

@@@@@@@@@@@@@@@@

11. புனித தியாக லோங்கினுஸ் புனித தியாக லோங்கினுஸ், சிலுவையின் அடிவாரத்தில் மிகுந்த அச்சத்துடன் கூடிய வியப்புடனும் திகைப்புடனும் விறைப்புடன் நின்ற நூற்றுக்கதிபதி ஆவார். அவரும் அவரோடு கூட இயேசுவிற்குக் காவலாக நின்ற மற்றவர்களும் அங்கு ஏற்பட்ட நிலா நடுக்கத்தையும் மற்ற நிகழ்வுகளையும் கண்டு மிகவும் அஞ்சினர். உடனடியாக எதோ ஒன்று, நம்பிக்கைக்கான ஒரு பொறி, புத்தம் புதியதொரு தொடக்கம் அவர் எண்ணத்தில் பிறந்தததால் அவர் " மெய்யாகவே இந்த மனுஷன் தேவனுடைய குமாரன் என்றுரைத்தார்; அப்போதில்ருது அவருடைய வாழ்க்கை என்றென்றைக்கும் மாற்றப்பட்டது. அந்த நூற்றுக்கதிபதியின் பெயர் லோங்கினுஸ், அவர் ரோமப் போர்ச்சேவகர்களுக்குக் கட்டளை அதிபதியாக இருந்தவர்; இயேசுவைக் கொல்கொதாவிற்குக் கொண்டு சென்று சிலுவையில் அறைவதற்குத் தலைமை வகித்தவர்; மட்டுமன்றி இயேசுவின் இறப்பினை உறுதி செய்வதற்காக அவருடைய விலாவில் ஈட்டியைப் பாய்ச்சியவர் இந்த லோங்கினுஸ் ஆவார். அதன் பிறகு இயேசுவின் விலாவினிலிருந்து பீறிட்ட இரத்தம் லோங்கினுசினுடைய கண்களை நீண்ட காலமாக மிகவும் துன்புறுத்தி வந்த  நோய்த் தொற்றினைக் குணமாக்கியது. லோங்கினுஸ் யூதர்களுடைய தவறான திட்டத்தை முறியடித்தார்; எவ்வகையிலேனும் கையூட்டு பெற மறுத்தார்; மேலும் கிறிஸ்துவின்  சரீரம் எவ்வாறு மகிமையான உயிர்த்தெழுதலின் மூலம் எழுப்பப்பட்டது என்ற உண்மை நிகழ்வினை உலகிற்கு உரைக்குமாறு வலியுறுத்தினார். யூதர்கள், ரோமப் போர்ச்சேவகர்கள் தங்களின் சதித்திட்டத்திலோ தங்கள் பணத்திலோ பங்கு பெற விரும்ப மாட்டார்கள் என்பதை அறிந்து தங்களின் வழக்கமான சூழ்ச்சியினைச் சார்ந்திருக்கத் தீர்மானித்தனர். அவர்கள் நூற்றுக்கதிபதியைக் கோழை எனக் கூறி உண்மையை மூடி மறைக்கலாம். ஆனால் அந்நூற்றுக்கதிபதி தனக்கெதிரான சூழ்ச்சியைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டவுடனே தன்னுடைய இராணுவப் பணியைத் தூக்கியெறிந்துவிட்டு தன் சகப் போர்வீரர்கள் பலருடன் திருமுழுக்குப் பெற்றுப் பின்னர் கப்படோசியாவிற்குச் சென்று அங்குப் பிரார்த்தனைத் தியானத்திலும் உபவாசத்திலும் நேரத்தைச் செலவிட்டார். முன்னாள் நூற்றுக்கதிபதியான லோங்கினுசிற்குச் செவி கொடுத்துப் பல புறச் சமயத்தவர்களும் நற்செய்தியை ஏற்றுக்கொண்டு திருமுழுக்க்ப் பெற்றதன் விளைவாக அவர் சில காலம் அவர்களின் மத்தியில் வாழ்ந்து இயல்பாகச் செயல்பட்டார். பின்னர் இறுதியாகத் தன்னுடைய தந்தையின் தோட்டத்தில் வாழ்வதற்காகத்  தன்னுடைய வீட்டிற்குத் திரும்பினார். ஆயின் யூதர்கள் அவரோடு இணங்காமல் அவர்களுடைய பொய்களால் திபேரியப் பேரரரின் கீழுள்ள யூதேய ஆளுநர் பிலாத்துவிற்குச் சினமூட்டியதால், அவன் அந்நூற்றுக்கதிபதியைக் கண்டுபிடித்து உடனடியாக அவரைச் சிரச் சேதம் செய்யும்படி கட்டளையிட்டான். மீண்டும் ஒரு முறை தன்னுடைய வாழ்கைக்கெதிரான ஒரு திட்டத்தை முன்கூட்டி அறிந்துகொண்ட சாமர்த்தியமான லோங்கினுஸ், சாலைக்கு விரைந்து தன் பகைவர்களை நண்பர்களாக வரவேற்றார். அவர்கள் தன்னை யாரென்று அறிந்துகொள்ளாதபடிக்கு அவர்களைத் தன்னுடைய இருப்பிடத்திற்கு அழைத்தார். அவர்களை நிறைவடையச் செய்து அவர்கள் நன்றாக உறங்கச் செய்து இரவு முழுவதும் ஜெபத்திலிருந்து தன்னை தண்டனைக்கென தயார் படுத்திகொண்டு பின்னர் கறைகளற்ற வெண்ணிறச் சவ அடக்க ஆடைகளை உடுத்திக்கொண்டு பொழுது விடிந்தபோது தன் முன் தூங்கி வழிந்த தன்னுடைய நம்பிக்கைக்குரிய தோழர்களிடம் தன்னை அருகிலுள்ள குன்றின் உச்சியில் அடக்கம் செய்யும்படி அறிவுறுத்தினார். இப்போது காட்சிகள் மாறத் தொடங்கி, புனிதத் தியாக லோங்கினுஸ் விழித்தெழுந்த போர்வீரர்களை அணுகி, " நான் தான் நீங்கள் தேடுகிற மனிதனாகிய லோங்கினுஸ்", என்று தன்னுடைய உண்மையான அடையாளத்தை வெளிப்படுத்தினார். நற்பண்புள்ள நேர்மையாளர் ஒருவரை எவ்வாறு சிரச்சேதம் செய்ய முடியும் என்று ரோமர்கள் திகைப்புடனும் குற்ற உணர்ச்சியுடனும் நிலை தடுமாறினர். அவருடைய கருணையுள்ளம் கொண்ட போர்வீரர்கள் அவருடைய மரண தண்டனையை நிறைவேற்ற எதிர்த்த போதிலும், அவருடைய வாழ்கையை முடிவுக்குக் கொண்டு வரும் ஆணையை நிறைவேற்றும் படி வலியுறுத்தப் பட்டனர்.. இறுதியில் லோங்கினுசும் சிலுவையினடியில் அவருடன் நின்ற உடன் போர்வீரர்களும் எருசலேமுக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டு சிரச்சேதம் செய்யப்பட, அந்நூற்றுக்கதிபதியின் வாழ்வு இயேசு கிறிஸ்துவுக்கான தியாக பலியாக நிறைவடைந்தது. லோங்கினூசுக்கு நேர்ந்த அவல நிலையைப் பார்த்துத் துயரப்  பெருமூச்செறிந்தவர்கள், தண்டனையை நிறைவேற்றிய படைவீரரிடம் அவர் உடலைக் கொண்டுபோக அனுமதிக்கும்படி வேண்டிக்கொண்டனர். பிலாத்து உடனே அதனை அவருக்கெதிராகச் சதி செய்த யூதர்களிடம் அனுப்ப,  அவர்கள் அவருடைய தலையை எருசல்லேமுக்கு வெளியே சாணக்குவியலில் எறிந்தனர். லோங்கினுஸ் மறைந்தாலும் அவரைப் பற்றியப் பழங்கதைகள் இன்றும் நினைவுகூரப் படுகின்றன.

அவ்வாறன பழங்கதைகளில் ஒன்று இவ்வாறு விவரிக்கப் படுகின்றது: பார்வையிழந்த ஒரு பெண் எருசலேமிலுள்ள பரிசுத்த தேவாலயத்திற்கு ஜெபிக்கும்படி சென்றபோது ஓர் ஆச்சரியமான காட்சியினை உணர்ந்தாள். அதில் லோங்கினுஸ் தோன்றித் தன்னுடைய தலையைக் கண்டுபிடித்து அதனை அடக்கம் செய்யும்படி கூற அப்பார்வையற்ற பெண் உடனே கீழ்படிந்து அச்சாணக் குவியலிடம் தன்னைக் கொண்டு செல்ல ஒரு வழிகாட்டியைத் தெரிந்துகொண்டாள். அங்கு அவருடைய தலையைக் கண்டு பிடித்து பக்தியுடன் அவருடைய சொந்த இடமான கப்பதோக்கியாவிற்குக் கொண்டு வந்து அடக்கம் செய்ததாகக் கூறப்படுகின்றது. இயேசு கிறிஸ்துவிற்காக மரித்த அந்த வல்லமையான போர்வீரரின் விசுவாசத்திற்காக நன்றி செலுத்துவோமாக.

12. அப்போஸ்தலராகிய பரிசுத்த அந்திரேயா ‘இங்கே ஒரு சிறுவனிடம் ஐந்து வாற்கோதுமை அப்பங்களும் இரண்டு சிறிய மீன்களும் உள்ளன’, என்று இயேசுவிடம் கூறிய அப்போஸ்தலர் பரிசுத்த அந்திரேயா ஆவார்; அவற்றைக் கொண்டு இயேசு ஆடவர், பெண்டிர் மற்றும் குழந்தைகள் என ஐயாயிரம் பேருக்கு உணவளித்தார். அந்திரேயா பேதுருவின் சகோதரரும், இலய்டல் மற்றும் குர்திஸ்தான் ஆகிய இடங்களுக்குச் செல்லப் பேதுருவால் தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டவருமாவார். அந்திரேயா இலயடல் நகருக்குள் நுழைந்த போது பெரும்பாலான மக்கள் பேதுருவின் வசமிருந்தனர்.அந்திரேயாவுடனிருந்த சீடர் பிலேமோன் ஆவார். அவர் இனிய குரல் வளமுடையவரும் சிறந்த படிப்பாளரும் ஆவார். அப்போஸ்தலராகிய அந்திரேயாவின் வருகையைக் குறித்துக் கேள்விப்பட்டஉருவ வழிபாட்டினரும் அவர்களுடைய பூசாரியும் தங்கள் கைகளில் ஈட்டிகளை எடுத்துக் கொண்டு திருச்சபைக்குச் சென்றனர். அவர்கள் திருச்சபைக்கு வெளியே நின்று கொண்டு அந்திரேயா தங்களுடைய கடவுளரைப் பழிக்கிறாரா வென்று கவனித்துக் கொண்டிருந்தனர். அப்போது பிலேமோன் "அவர்களுடைய விக்கிரகங்கள் வெள்ளியும் பொன்னும்... என்கிற தாவீதின் வசனங்களை (சங்கீதம் 115:4-8) வாசிப்பதைக் கேட்டு, அனைவரும்  அவர்களை விசுவாசித்தனர்.  அவர்கள் அவருடைய இனிய குரலையும் அதிலிருந்த உணர்ச்சி வேகத்தையும் கேட்டதால் மனமகிழ்ந்து திருச்சபைக்குள் நுழைந்து அப்போஸ்தலராகிய அந்திரேயாவின் பாதங்களில் விழுந்து வணங்கினர். அவர் பிரசங்கித்த போது அவர்கள் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவை விசுவாசித்தனர். பின்னர் அவர்களுக்கும்  வழிபாட்டிலிருந்த மற்றவர்களுக்கும் அந்திரேயா திருமுழுக்களித்தார்.  பின்னர் அந்திரேயா அவர்களை விட்டுப் பிரிந்து குர்திஸ்தானுக்கும், அர்சிஸ் அர்க்னேயா ஹெனேபோரே பட்டணங்களுக்கும்   நற்செய்தியை அறிவிக்கச் சென்றார். பர்தொலோமேயுவுடன் ஐரிநேஸ் பட்டணத்துக்குச் சென்றார்; அவ்விடத்தின் மக்கள் கொடியவர்களாகவும் கடவுளை அறியாதவர்களாகவும் இருந்தனர். அவர்களில் பலர் அவர்களுக்கு முன்பாக நடப்பிக்கப் பட்ட அடையாளங்கள் அர்ப்புதங்களின் காரணமாகக் கடவுளைப் பற்றிய அறிவைப் பெரும் வரை அருளுரை ஆற்றியும் கற்பித்தும் வந்தனர். அவரை விசுவாசியாதவர்கள் அவருக்கு எதிராகத் திட்டம் தீட்டினர். அவர்களுடைய தூதுவர்கள் பரிசுத்த அந்திரேயாவினிடத்திற்குவந்து அவர் நேர்மையாகக் கற்பித்த செய்திகளைக் கேட்டும், அவருடைய ஒளி வீசும் முகத்தைக் கண்டும் இயேசு கிறிஸ்துவை விசுவாசித்து, அவர்களை அனுப்பியவர்களிடதிற்குத் திரும்பிச் செல்லாததால், அவ்வவிசுவாசிகள் அவரிடத்திற்குச் சென்று அவரை உயிரோடு எரிக்கத் தீர்மானித்து அவர்கள் விரும்பியதைச் செய்யும் படிக்கு அவரைச் சூழ்ந்து கொண்டனர்; அப்போஸ்தலர்கள் கடவுளை நோக்கி ஜெபித்த போது உடனே வானத்திலிருந்து தீயிறங்கி அவர்களைச் சூழ்ந்து கொண்டது. அவர்கள் அதனைக் கண்டு அச்சமடைந்து விசுவாசித்தனர். அப்போஸ்தலராகிய பரிசுத்த அந்திரேயாவின் செய்தியைக் கேட்ட அவ்வெல்லாத் தேசங்களிலும் இருந்தவர்களில் பெரும்பாலோர் ஆண்டவரிடத்தில் விசுவாசம் வைத்தனர். எனினும் விக்கிரகங்களின் பூசாரிகள் அவரைக் கொல்ல வகை தேடுவதை நிறுத்தவில்லை. பின்னர் அவர்கள் ஒன்று கூடி அவரிடத்திற்குச் சென்று அவரைக் கட்டி வைத்து கடுமையாகத் தாக்கினர். பின்னர் அவரை ஆடைகளின்றி நகரைச் சுற்றிலும் அழைத்துச் சென்றனர். மறு நாளில் அவரைச் சிலுவையில் அறையும்படிக்கு அவரைச் சிறையில் அடைத்தனர். சிலுவையில் அறையுண்டு கொல்லப் படுபவர்களின் மீது கல்லெறிவது அவர்களின் வழக்கம். அப்போஸ்தலர்கள் அவ்விரவு முழுவதும் கடவுளிடத்தில் ஜெபிப்பதில் கழித்தனர். ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து அவருக்குத் தோன்றி "இவ்வுலகிலிருந்து நீ எடுபடும் நேரம் நெருங்குவதால் அஞ்சவோ வருந்தவோ வேண்டாம் ", என்று பெலப்படுத்தினார். அவருக்குச் சமாதானம் அளித்து மறைந்தார். பரிசுத்த அந்திரேயாவின் ஆன்மா அவர் கண்டவற்றால் களிகூர்ந்தது. மறுநாள் அவரை ஒரு மரத்தில் தொங்க விட்டு அவர் இறக்கும் வரை கல்லெறிந்தனர். உறுதியான விசுவாசிகள் வந்து அவருடைய உடலை எடுத்து மிகுந்த மரியாதையுடன் ஒரு தனிக் கல்லறையில் அடக்கம் செய்தனர். அவருடைய உடலிலிருந்து அநேக அடையாளங்களும் அற்புதங்களும் வெளிப்பட்டன. 13. தியாக பலியாகிய பர்தொலொமேயு பர்தொலொமேயு இயேசுவின் பன்னிரண்டு அப்போஸ்தலர்களில் ஒருவரும் அப்போஸ்தலராகும் பொருட்டு பிலிப்புவால் கிறிஸ்துவுக்கு அறிமுகபடுத்தப்பட்டு யோவான் நற்செய்தி நூலில் காணப்படுகிற நாத்தான்வேலுடன் அடையாளப்படுத்தப் படுகிறார். இவர் கலிலேயா நாட்டிலுள்ள கானா ஊரானாகிய நாத்தான்வேல் என்று யோவான் 21:2 இல் அடையாளப்படுத்தப் படுகிறார். புனித பர்தொலோமேயு மேடம் அப்போஸ்தலரின் உயிர்த் தியாகம் நிகந்த வரலாற்றுக்குரிய அர்மேனியாவில் உள்ளது. ஆண்டவராகிய இயேசுவின் பரமேறுதலுக்குப் பிறகு, பர்தொலொமேயு நற்செய்திப் பயணமாக இந்தியாவிற்கு வந்து அங்கே மத்தேயு நற்செய்தி நூலின் ஒரு பிரதியினை விட்டுச் சென்றதாகவும் மற்றொரு பாரம்பரியம் அவர் ஒரு நற்செய்திப் பணியாளராக எதியோப்பியா, பார்த்தியா மற்றும் இலைகொனியாவில் பணியாற்றியதாகவும் பதிவு செய்துள்ளது. பர்தொலொமேயு, தன் உடன் அப்போஸ்தலராகிய ஜுடா தடேயுசுடன் சேர்ந்து கி பி முதலாம் நூற்றாண்டில் கிறிஸ்தவத்தை அர்மேனியாவிற்குக் கொண்டு வந்தார். அதனால் இவ்விரு புனிதர்களும் அர்மேனியன் அப்போச்தலத் திருச்சபையினை ஆதரிக்கும் புனிதர்களாகக் கருதப்பட்டனர். அவர் அர்மேனியாவிலுள்ள அல்பனோ போலிஸ் என்னுமிடத்தில் உயிர்த்தியாகம் செய்ததாகக் கூறப்படுகிறது. ஒரு கணிப்பின் படி அவர் சிரச்சேதம் செய்யப்பட்டதாகவும் மிகப் புகழ் பெற்ற மற்றொரு பாரம்பரியத்தின் படி அவர் உயிருடன் தோலுரிக்கப் பட்டுத் தலை கீழாகச் சிலுவையில் அறையப்பட்டதாகவும் கூறப் படுகிறது. அவர் அர்மேனிய மன்னராகிய போலிமியசைக் கிறிஸ்த்தவராக மாற்றியதாகவும் அதனால் போளிமியசின் சகோதரர் பர்தொலொமேயுவிற்கு மரணத் தண்டனை விதித்ததாகவும் கூறப்படுகிறது. தற்பொழுது துருக்கியின் தென் கிழக்கிலுள்ள கிரேட்டர் அர்மேனியாவிலுள்ள வாஸ்போரைக்கன் மாகாணத்தில் கட்டப்பட்டுள்ள கி.பி. பதின்மூன்றாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த பரிசுத்த பர்தொலொமேயு மடம் சிறப்பு மிக்க அர்மேனிய மடமாகும். பரிசுத்த பர்தொலோமேயு இந்தியாவில் ஆற்றிய நற்செய்திப் பணியினைக் குறித்த இரு பழம்பெரும் சாட்சிகள் இருக்கின்றன. அவையாவன (கி.பி.நான்காம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தின்) செசெரியாவைச் சேர்ந்த யூசிபைய்சுடையதும் (கி.பி. நான்காம் நூற்றாண்டின் கடைசியின்) பரிசுத்த ஜெரோமினுடையதுமாகும். கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டில் பண்டநேசுடைய அறிவிக்கப்பட்டுள்ள வருகையைப் பற்றிப் பேசும்போது, இப்பாரம்பரியத்தினுடைய இவ்விரண்டு சாட்சிகளும் குறிப்பிடுகின்றன.

14. தியாக பலியாகிய பரிசுத்த தோமா ஆண்டவராகிய இயேசுவின் பன்னிரு சீடர்களில் ஒருவராகிய பரிசுத்த தோமா, நான்கு நற்செய்தி நூல்களிலும் குறிப்பிடப் படுகின்றார். உயிர்த்தெழுந்த ஆண்டவரின் உயிர்த்தெழுதலைச் சந்தேகித்து, அவருடைய உயிர்த்தெழுதலை விசுவாசிப்பதற்கு, அவருடைய காயங்களைத் தன் கைகளால் தொட விரும்புவதாகக் கூறிப் பின்னர் ஆண்டவர் அவர்கள் முன் தோன்றிய போது, "என் ஆண்டவரே!என் தேவனே!" என்று அறிக்கையிட்ட காரணத்தால் 'சந்தேகத் தோமா', என்று குறிப்பிடப்படுகின்றார். தோமா சிரியாக் மொழியில் ஜூடாஸ் தாமஸ் என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஆரம்ப காலப் பாரம்பரியத்தின் படியும் வரலாற்றாசிரியர் யூசெபியுஸ் குறிப்பிடுவது போலவும் பரிசுத்த தோமா நற்செய்தியை இந்தியாவிற்குக் கொண்டு வந்தார்.) பாரம்பரியத்தின் படி, அவர் ரோமப் பேரரசிற்கு வெளியே பயணித்து, நற்செய்தியைப் பிரசங்கித்தார் என்று கூறப்படுகின்றது. அப்போஸ்தலராகிய தோமா கி.பி.52 ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவிலுள்ள முசிறியை அடைந்து, ஏராளமான மக்களுக்குத் திருமுழுக்கு அளித்துள்ளார்; அவர்கள் இன்று பரிசுத்த தோமாவின்  கிறிஸ்தவர்கள் அல்லது நசரானிஸ் என்று அழைக்கப் படுகிறார்கள். அவர் இந்தியாவின் மரபாதரவுப் புனிதர் என்று எப்பொழுதும் கருதப் படுவதோடு தோமா என்னும் பெயர் இந்தியாவிலுள்ள பரிசுத்த தோமாவின்  கிறிஸ்தவர்களிடையே மிகவும் புகழ் பெற்று விளங்குகிறது. யூசெபியுஸின் குறிப்பின்படி பர்தொலோமேயுவும் தோமாவும் பார்த்தியா (பழைய பெர்ஷியா) விற்கும் இந்தியாவிற்குமென நியமிக்கப்பட்டனர். இந்தியாவிற்கு மட்டுமல்லாமல் தொலைவான கடல்களுக்கு அப்பாலுள்ள எல்லா நாடுகளுக்கும், ஒரு வழிகாட்டியும், தான் கட்டி எழுப்பிய திருச்சபைகளுக்கு அதிகாரியுமான ஜூதாஸ் தாமசிடமிருந்து அப்போஸ்தலக் கட்டளைகளைப் பெற்றுகொண்டனர். மேலும் சிரியாக் எழுத்துக்களிலும், பொது வழிபாட்டு புத்தகங்களிலும் மற்றும் கிழக்கத்திய  தேவாலயத்தின் நாட்காட்டிகளிலும் கூட  தந்தையர்,புனித மதச் சடங்கினரின் எழுத்துக்களையும்  ,ரோம, கிரேக்க மற்றும் எதியோப்பிய   தேவாலயப் புனிதத் தியாகிகளின் வரலாறுகளையும் குறிப்பிட வேண்டாம் என்ற  ஒரு செம்மையாக  உறுதிபடுத்தும் தகவல் உள்ளது. திருச் சட்டங்களிலுள்ள பழங்கதைகளில் ஒன்றன் படி ,தோமா  தொடக்கத்தில் இந்தியாவிற்கான தனது நற்செய்திப் பணியை ஏற்க விருப்பமமற்றவராய் இருந்ததாகவும், ஆண்டவர் ஓர் இரவுத் தரிசனத்தில் தோன்றி, "அஞ்சாதே தோமாவே, என் கிருபை உன்னோடிருப்பதால், இந்தியாவிற்குச் சென்று என் வார்த்தைகளை அறிவி", என்றுரைத்தார். ஆயினும் அத்திருத் தூதுவர் தொடர்ந்து மறுத்துரைத்து வந்த படியால், ஆண்டவர் அப்பிடிவாதமுள்ள சீடனை இந்திய வணிகரான அப்பான்ஸ் என்பவருக்கு அடிமையாக்கி அவருக்குச் சொந்த இடமான வடமேற்கு இந்தியாவிற்கு உடன் அழைத்துச் செல்லும்படியான கட்டாயச் சூழலை ஏற்படுத்தி, அங்கு  அவரை இந்தோ பார்த்திய அரசரான கொண்டொபரசின் சேவையில் தான் காணப்ப்படும்படிச் செய்தார். தோமாவின் நடபடிகளின் படி, அத்திருத்தூதுவரின் திருப்பணியால் அப்பேரரசின் அரசர் மற்றும் அவர் சகோதரர் உட்பட அநேகருடைய மனமாற்றம் ஏற்பட்டது. தோமாவின் நடபடிகள் இந்தியாவில் அவருடைய இரண்டாம் திருப்பணியை கி.பி. முதலாம் நூற்றாண்டின் தென்னிந்திய ஆட்சியாளர்களில் ஒருவரான மகாதேவர் என்பவருடைய அரசாட்சியில் அடையாளப்படுத்துகின்றது. குர்திஸ்தானின் தேவைக்கென எஞ்சிய ஒரு சிறய தேவாலயத்தைத் தவிர, தனித்துவமான அடையாளத்தைப் பராமரிப்பதற்காக தென்மேற்கிந்தியாவின் மலபார் கடற்கரையோர முள்ள (தற்காலத்திய . கேரளா) ஏனைய புனித தோமாவின் கிறிஸ்தவத் திருச் சபைகள் அமைந்திருப்பது மிகவும்  முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகும். இத்திருச்சபையின் மிகப் பழமையான பாரம்பரியத்தின் படி, தோமா இப்பகுதிகளில் நற்செய்திப் பணியாற்றிவிட்டுத் தென்மேற்கு இந்தியாவின் கோரமனடலக் கடலோரப் பகுதிகளுகுக் கடந்து சென்றுள்ளார்; அதற்குப் பின்னான காலங்களை மதிப்பீடு செய்யும்போது இந்தியாவிலுள்ள திருச்சபையானது, செலுசியாவிலும் தெசிபோனிலும் பின்னர் பாக்தாதிலும் மோசுலிலும்அதிகாரம் செலுத்திவந்த மேசொபோடமியாவின் கீழிருத  எதேஸாவின்  அதிகார வரம்பின் கீழிருந்தது. தோமா வடமேற்கு இந்தியா படையெடுப்பின் அச்சுறுத்தலிலிருந்தபோது கப்பலில் பயணித்து மலபார் கடற்கரைக்கு வந்து சேர்ந்ததாக நம்பப்படுகிறது. அங்கிருந்து அவர் மலபார் கடலோரப் பகுதிகள் முழுவதும் நற்செய்தியை அறிவித்ததாகக் கூறப்படுகிறது. அவர் தோற்றுவித்த பெரும்பாலான திருச்சபைகள் பெரியாறு ஆற்றகங்கரையில் அமைந்துள்ளன. அவர் எல்லா வகுப்பினைச் சேர்ந்த மக்களுக்கும் அருளுரையாற்றி அதன் மூலம் ஆயிரத்து எழுநூறுக்கும் அதிகமானவர்களை மனந்திரும்பச் செய்த பின்னர் திருச்சபைகள் தோற்றுவிக்கப்பட்ட இடங்களிலெல்லாம் கற் சிலுவைகள் நாட்டப்பட்டு, அவை புனிதப் பயண மையங்களாகின. கருநிறமேனியரான மக்களையுடைய இந்தியாவிற்கு, அவர்களுக்கு வெண்ணிற மேலங்கி உடுத்துவித்துத் திருமுழுக்களிப்பதற்கென்று அனுப்பப்பட்டார். அவருடைய மாபெரும் விடியல், இந்தியாவின் வேதனை மிகுந்த காரிருளை விரட்டியடித்தது. இந்தியாவை ஒரே பேறானவருடன் கூட்டியிணைப்பதே அவரின் திருப்பணியாகும். அவர் மைலாப்பூரில் வசிப்பதற்கு முன்னர், ஒரு மிகப்பெரிய சிலுவையை நிறுத்தி அச்சிலுவையின் கீழிருந்த ஒரு பாறையில் முழங்காலிட்டு உருக்கமாக ஜெபித்துக்கொண்டிருந்த போது புறச் சமயப் பூசாரியின் ஈட்டியால் குத்துண்டு தியாக பலியானார். பரிசுத்த தோமா சின்ன மலையிலுள்ள குகையில் தன்னுடைய உளியாலும் சுத்தியலாலும் அடையாளங்களைப் பதிவு செய்துள்ளதோடு இரத்தத்துளிகளையும் விட்டுச் சென்றுள்ளார்; மேலும் அவருடைய காலடிச் சுவடு, கை விரற்பதிவு மற்றும் இரத்தக்கறைகளையும் பலிபீடத்திலும் அருகிலுள்ள பாறைகளின் மீதும் குகையினுள்ளேயும் வெளியேயும் விட்டுச்சென்றுள்ளார். இன்னும் நம்முடைய இந்தியாவில் இயேசு என்ற பெயரைக் கேட்டறியாத இன்னும் நம்முடைய இந்தியாவில் இயேசு என்ற பெயரைக் கேட்டறியாத மக்கள் உள்ளனர். நாம் ஏன் அப்படிப்பட்ட மக்களுக்கு நம்மால் யேசு கிறிஸ்த்துவை அறியாத மக்களுக்கு  நற்செய்தியை அறிவிக்கக் கூடாது. மக்கள் உள்ளனர். நாம் ஏன் அப்படிப்பட்ட மக்களுக்கு நம்மால் யேசு கிறிஸ்த்துவை அறியாத மக்களுக்கு முயன்ற வரை  நற்செய்தியை அறிவிக்கூடாது. குறைந்த பட்சம் இம்மக்களுக்கு நற்செய்தியைக் கொண்டு செல்லும் ஊழியர்களை ஆதரித்து ஊக்குவிக்ககலாமே. .

15. அல்பேயுவின் மகனான புனித யாக்கோபு அல்பேயுவின் மகனான புனித யாக்கோபு, என்பவர் இயேசு கிறித்துவின் பன்னிரு திருத்தூதர்களுள் ஒருவர். இவர் அல்பேயுவின் மகன் யாக்கோபு என்றே அனைத்து ஒத்தமை நற்செய்தி நூல்களிலும் உள்ள திருத்தூதர்களின் பட்டியலில் அழைக்கப்படுகின்றார். இவரைப்பற்றி விவிலியத்தில் அதிகம் இடம் பெறவில்லை. இவர் புதிய ஏற்பாட்டில் நான்கு முறை மட்டுமே குறிக்கப்படுகின்றார். செபதேயுவின் மகன் யாக்கோபுவிடமிருந்து பிரித்துக்காட்ட இவர் சிறிய யாக்கோபு அல்லது சின்ன யாக்கோபு என்று அழைக்கப்படுகின்றார். இப்பெயரே இவருக்கு பாரம்பரிய சுவடிகளிலும் உள்ளது. மாற்கு நற்செய்தியாளரே முதன் முதலில் இவரை அல்பேயுவின் மகன் என திருத்தூதர்களைப் பட்டியல் இடும் போது அழைக்கின்றார். அவரும் ஒரே முறை தான் அழைக்கின்றார்.. மாற்கு நற்செய்தியில் இவர் அல்பேயுவின் மகன் லேவியின் அழைப்பு இடம் பெறுகின்றது. ஆயினும், லேவி திருத்தூதர்களின் பட்டியலில் இடம் பெறவில்லை. அவருக்கு பதில் அல்பேயுவின் மகன் யாக்கோபு இடம் பெறுகின்றார். மாற்கு நற்செய்தியாளர் மூன்று யாக்கோபுகளை விகுதியுடன் குறிப்பிடுகின்றார். அவர்கள், அல்பேயுவின் மகன் யாக்கோபு, செபதேயுவின் மகன் யாக்கோபு, இயேசுவின் சகோதரரான யாக்கோபு. பிற மூன்று இடங்களில் விகுதியற்று குறிக்கின்றார். அவர்கள் உறுமாற்றத்தின் போது ஒலிவ மலையில் உள்ள யாக்கோபு, கெத்சமணி தோட்டத்தில் இயேசுவோடு இருக்கும் யாக்கோபு, தொலையில் நின்று இயேசுவின் சிலுவையை உற்று நோக்கிக்கொண்டிருந்தவர்களுள் ஒருவரான மரியாவின் மகன் சின்ன யாக்கோபு. புனித யாக்கோபு என்னும் பெயருடன் ஒருவர் சில கிறித்தவர்களோடு சேர்த்து கைது செய்யப்பட்டு பின்னர் ஏரோது மன்னனால் தலை துண்டிக்கப்பட்டு கொலை செய்யப்பட்டார் என திருத்தூதர் பணிகள் நால் குறிக்கின்றது. ஆனால் அது இவர் அல்ல எனவும், அது செபதேயுவின் மகன் யாக்கோபுவே எனவும் அறிஞர்கள் கொள்கின்றனர். இவர் பாரம்பரியப்படி எகிப்தில் மறைபணி ஆற்றும் போது சிலுவையில் அறையுண்டு கொல்லப்பட்டார் என்பது மரபு.

16. செபதேயுவின் மகன் யாக்கோபு அல்பேயுவின் மகனான யாக்கோபுவிடமிருந்து இவரைப் பிரித்து காட்ட இவர் பெரிய யாக்கோபு என்றும் அழைக்கப்படுகின்றார். யாக்கோபு இயேசுவின் முதல் சீடர்களுள் ஒருவராக விவரிக்கப்படுகிறார். ஒத்தமை நற்செய்தி நூல்களின் படி இவரும் இவரின் சகோதரரான யோவானும் இயேசுவிடமிருந்து அழைப்பு பெறும் போது தங்களின் தந்தையோடு கடர்கறையில் இருந்தனர். இயேசுவின் தோற்றம் மாறியதை (Transfiguration) கண்ட மூன்று அப்போஸ்தலர்களுல் இவரும் ஒருவராவார். சமாரியர்கள் இயேசுவை ஏற்றுக் கொள்ளாததால் யாக்கோபும் யோவானும் இயேசுவிடம், ' ஆண்டவரே, வானத்திலிருந்து தீ வந்து இவர்களை அழிக்குமாறு செய்யவா? இது உமக்கு விருப்பமா? ' என்று கேட்டார்கள். அவர் அவர்கள் பக்கம் திரும்பி, அவர்களைக் கடிந்து கொண்டார். திருத்தூதர் பணிகள் 12:2 இன் படி ஏரோது அரசன், யாக்கோபை தன் வாளால் கொன்றான். திருத்தூதர்களள் புதிய ஏற்பாட்டில் இவரின் இறப்பு மட்டுமே பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.ஆகவே பாரம்பரிய. நம்பிக்கையின் படி பன்னிரு திருத்தூதர்களில் இவரே முதல் இரத்த சாட்சி என நம்பப்படுகிறது.

17. செலோத்தே எனப்பட்ட சீமோன்

சீமோன் செலோத்தே இயேசுவின் பன்னிரண்டு சீடர்களில் ஒருவர்.சீமோன் மூன்று சீடர்கள் இயேசுவின் சீடர்களின் பட்டியலிலேயே றிப்பிடப்பட்டிருக்கிறார்கள், ஆனால் அவரைப் பற்றி வேறு எவரும் அறியப்படவில்லை.

இயேசு எருசலேமில் பரலோகத்திற்குச் சென்றபின், எருசலேமில் பிரார்த்தனை செய்ய அழைக்கப்பட்ட பதினொருவர்களுள் ஒருவரான சீமோன்.

" செலோத்தே " என்பது, சீமோன், " செலோத்தே " என்ற ஒரு அங்கத்தினராக இருந்ததால், ரோம அரசாங்கத்தை கடுமையாக எதிர்ப்பதில் மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தை ஆதரிப்பதில் மிகவும் ஆர்வமுள்ள ஒரு யூத மதக் கட்சி.யைச் சேர்ந்தவராக இருக்கலாம். அல்லது, " செலோத்தே " என்பது சிமியோனின்ன் மத ஆர்வத்தை சுட்டிக்காட்டி, "வைராக்கியமுள்ளவர்" என அர்த்தப்படுத்தலாம்.

செலோத்தே' என்னும் இச் சொல் 'கடும் முனைப்பானவர்கள்' என்று பொருள். 'கானானியர்' என்ற அரமேயிக் சொல்லின் பொருளுக்கு ஒப்பான கிரேக்கச் சொல் 'செலோத்தியர்' என்பதாகும். கிரேக்கச் சொல் 'சீலாஸ்' (Zelos). இதிலிருந்தே 'செலோத்தே' என்னும் சொல் வந்துள்ளது.

18. புனித யூதா ததேயு புனித யூதா ததேயு முதலாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர்), இயேசுவின் பன்னிரு திருத்தூதர்களுள் (அப்போஸ்தலர்களுள்) ஒருவர். யூதா எனவும் அல்லது யுதாசு எனவும் மொழிபெயர்க்கலாம். எனவே இயேசுவை காட்டிக்கொடுத்த யுதாசுவிடமிருந்து வேறுபடுத்த இவரை ததேயு என்றோ லேபெசியுஸ் என்றோ யாக்கோபின் மகன் யூதா[1] என்றோ அழைப்பர். யோவான் நற்செய்தியாளர் இவரை "யூதா - இஸ்காரியோத்து யூதாசு அல்ல" என்று குறிப்பிடுகிறார்[2]. இவருக்கு கிரேக்கமும் அரமேயமும் தெரியும். இவர் உழவு தொழில் செய்துவந்தார். தூய ஆவியின் வருகைக்குப் பிறகு இவர் யூதேயா, சமாரியா, சிரியா, மெசபடோமியா மற்றும் லிபியாவில் மறைபணி புரிந்தார். இவரும் பர்த்தலமேயுவுமே ஆர்மீனியா நாட்டிற்கு கிறித்தவத்தை கொண்டுவந்தனர் என்பர். சுமார் கிபி 67-ஆம் ஆண்டு, லெபனானி(ஈரான்) இவர் கோடரியால் வெட்டப்பட்டு இரத்த சாட்சியாய் மரித்தார். இவரது மீபோருட்கள் பின்நாளில் வத்திக்கானில் உள்ள புனித பேதுரு பேராலயத்திற்கு எடுத்துச்செல்லப்பட்டன. "இவருடைய சகோதரர் யாக்கோபு, யோசேப்பு, சீமோன் யூதா அல்லவா?" என்னும் வாசனத்தின் அடிப்படையில் யூதா திருமுக ஆசிரியர் இவராக இருக்கலாம் என்று சிலர் கருதுகின்றனர். எனினும் அவ்வாரிருக்க மிகுதியான வாய்ப்பு இல்லை. ஏனெனில் அத்திருமுகத்தில் திருத்தூதர்கள் கடந்த காலத்தவராகக் குறிப்பிடப்படுகின்றனர் [4] மேலும் அத்திருமுகம் நம்பிக்கை (விசுவாசம்) உண்மைகளின் தொகுப்பாகக் காட்டப்படுகிறது. கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டோடு தொடர்புடைய ஞான உணர்வுக் கொள்கைகள் கண்டிக்கப்படுகின்றன; ஆகவே அது முதலாம் நுற்றாண்டில் எழுதப்பட்டதாக ஏற்றுக் கொள்வது கடினம்.

19. புனித மத்தியா புனித மத்தியா என்பவர் அப்போஸ்தலர்பணிகளின் படி, யூதாசின் இடத்தைநிரப்ப திருத்தூதர்களால்   தேர்வு செய்யப்பட்டவர். இவரின் தேர்வு இயேசுவால் நேரடியாக நடக்காததாலும், தூய ஆவியின் வருகைக்கு முன்பே நிகழ்ந்ததாலும் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றது.

ஒத்தமை நற்செய்தி நூல்களில் உள்ள இயேசுவின் சீடர்களின் பட்டியலில் மத்தியாவின் பெயர் இல்லை. திருத்தூதர் பணிகள், முதலாம் அதிகாரத்தின் படி, இயேசுவின் விண்ணேற்பை அடுத்து ஒருநாள், ஏறக்குறைய நூற்றிருபது பேர் ஒரே இடத்தில் கூடியிருக்கும்போது யூதாசுவின் இடத்தை நிரப்ப இருவரை அங்கிருந்தவர்கள் முன்னிருத்தினார்கள். ஒருவர் யோசேப்பு என்னும் பெயர் கொண்ட பர்சபா மற்றவர் மத்தியா. இறைவனிடம் வேண்டிக்கொண்டப்பின் அவர்கள் சீட்டு குலுக்கினார்கள். சீட்டு மத்தியா பெயருக்கு விழவே அவர் பதினொரு திருத்தூதர்களோடும் சேர்த்துக்கொள்ளப்பட்டார். இச் செய்தியினைத் தவிர விவிலியத் திரு முறையில் இவரைப் பற்றி வேறெதுவும் இல்லை.

20. தீவிரவாதியாய் இருந்த சீமோன் (அல்லது) புனித சீமோன் தீவிரவாதியாய் இருந்த சீமோன் (அல்லது) புனித சீமோன் என்பவர் இயேசுவின் பன்னிரு திருத்தூதர்களுள் ஒருவர். இவரைப் பற்றி விவிலியத்தில் லூக்கா நற்செய்தி 6:15 மற்றும் அப்போஸ்தலர் பணி 1:13 இல் காணக்கிடைக்கின்றது. இயேசு கிறித்துவின் திருத்தூதர்களிலேயே மிகவும் குறைவான செய்தி இருப்பது இவரைப்பற்றிதான். இவரின் பெயரைத் தவிற விவிலியத்தில் இவரைப்பற்றி வேறு எதுவும் இல்லை. புனித ஜெரோம் எழுதிய புனிதர்களின் வரலாற்று நூலிலும் கூட இவரைப்பற்றி குறிப்பிடவில்லை. இவர் இரம்பத்தால் இரண்டாக அறுக்கப்பட்டு மறை சாட்சியாய் மரித்தார் என்பர். இவரின் திருப் பண்டங்கள் புனித பேதுரு பேராலயத்தில் இடப்பக்கம் உள்ள புனித யோசேப்பு பீடத்தின் அடியில் புனித யூதா ததேயுவின் கல்லறையினோடு வைக்கப்பட்டிருக்கின்றது.

21. நல்ல கள்வன் நல்ல கள்வன் அல்லது மனம் மாறிய கள்வன் என்பவர் லூக்கா நற்செய்தியில் பெயர் குறிப்பிடப்படாமல், சிலுவையில் இயேசு கிறித்துவின் இரு பக்கத்திலும் அறையப்பட்ட கள்வர்களுள் ஒருவராவார். பாரம்பரியப்படி இவரின் பெயர் புனித தீஸ்மாஸ் ஆகும். இவர் சிலுவையில் தன் பாவங்களுக்காய் மனம் வருந்தி இயேசுவிடம் மன்னிப்பு பெற்று விண்ணகம் சென்றார் என்பது விவிலிய அடிப்படையில் கிறித்தவ நம்பிக்கை ஆகும். இயேசுவோடு அவரின் வலப்புறம் ஒருவனும் இடப்புறம் ஒருவனுமாக இரு கள்வர்களை சிலுவைகளில் அறைந்தார்கள் என விவிலியம் கூறிகின்றது. இந்நிகழ்வை மாற்கு, ஏசாயா 53:12 இல் உள்ள மறைநூல் வாக்கு நிறைவேறியதாக கூறுகின்றார். மத்தேயு இரண்டு கள்வர்களுமே இயேசுவை பழித்துரைத்ததாக கூறுகின்றார் ஆயினும் லூக்கா பின்வருமாறு இன்நிகழ்வை விவரிக்கின்றார்:

22. யோசேப்பு யோசேப்பு தாவீது அரசரின் வழிமரபில் தோன்றியவர். இவரது தந்தையின் பெயர் ஏலி என்கிற யாக்கோபு ஆகும். நாசரேத்தில் வாழ்ந்து வந்த யோசேப்பு தச்சுத் தொழில் செய்து வந்தார். தாவீது குலத்து கன்னிப் பெண்ணான மரியாவுடன் இவருக்கு திருமண ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டது. அவ்வேளையில், மரியா தூய ஆவியின் வல்லமையால் இறைமகனைக் கருத்தாங்கும் பேறு பெற்றார். மரியா திடீரென கருவுற்றதால் யோசேப்பு குழப்பம் அடைந்தார். நேர்மையாளரான இவர் மரியாவை இகழ்ச்சிக்கு உள்ளாக்காமல் மறைவாக விலக்கி விட நினைத்தார். மரியா கடவுளின் திருவுளத்தால் இறைமகனை கருத்தாங்கி இருப்பதை வானதூதர் வழியாக அறிந்த இவர் மரியாவை ஏற்றுக் கொண்டார். இயேசு பெத்லகேம் மாட்டுத் தொழுவத்தில் பிறந்த வேளையிலும், அவரைக் கோவிலில் ஒப்புக்கொடுக்க எருசலேம் சென்ற நேரத்திலும், ஏரோது அரசன் அவரைக் கொல்லத் தேடியபோதும் மரியாவையும், குழந்தை இயேசுவையும் மிகுந்த அன்புடனும் அக்கறையுடனும் யோசேப்பு பாதுகாத்தார். பன்னிரண்டு வயதில் இயேசு எருசலேம் கோவிலில் தங்கிவிட்ட பொழுது, யோசேப்பு மிகுந்த கவலையுடன் தேடி அலைந்து அவரைக் கண்டுபிடித்தார். தச்சுத் தொழிலில் வந்த வருமானம் மூலம் குடும்பத்தைக் காப்பாற்றினார். மரியாவும் நெசவுத் தொழில் மூலம் இவருக்கு உதவினார். யோசேப்பு இயேசுவுக்கும் தச்சுத் தொழிலைக் கற்றுக்கொடுத்தார். மரியாவுக்கு நல்ல கணவராகவும், இயேசுவுக்கு நல்ல தந்தையாகவும் யோசேப்பு விளங்கினார். சிறந்த வாய்மையும் பொறுமையும் கொண்ட யோசேப்பு, திருக்குடும்பத்தை சிறப்பாகத் தலைமைதாங்கி வழிநடத்தினார். இயேசு தனது இறையரசுப் பணியைத் தொடங்குவதற்கு சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, இயேசுவும் மரியாவும் அருகில் இருக்க யோசேப்பு பாக்கியமான மரணம் அடைந்தார்.

23. புனித ஸ்தேவான் ஸ்தேவான் கிறித்தவத்தின் முதல் இரத்தசாட்சி ஆவார். கிரேக்க மொழியில் இவரது பெயரின் பொருள் மகுடம் (கிரீடம்) என்பதாகும். இவர் தன் உயிர்தியாகத்திற்காக கடவுளால் மகுடம் சூட்டப்பட்டதாக நம்பப்படுகின்றது. இவர் கலையில் பொதுவாக மூன்று கற்களை ஏந்தியவராகவும், திருத்தொண்டர்களுக்கான உடையிலும் சித்தரிக்கப்படுகிறார். திருத்தூதர் பணிகளின் படி தலைமைச் சங்கத்தின் முன் ஸ்தேவானை நிறுத்தி, மோசேக்கும் கடவுளுக்கும் எதிராகப் பழிச்சொற்கள் சொன்னதாக குற்றம் சாட்டினர். (தி.ப 6:11) விசாரணையின் போது, ஸ்தேவான் பின்வருமாறு கூறினார்.: "இதோ, வானம் திறந்திருப்பதையும், மானிட மகன் கடவுளது வலப்பக்கத்தில் நிற்பதையும் காண்கிறேன்" (தி.ப 7:56) திருத்தூதர் பணிகள் 6 மற்றும் 7-ஆம் அதிகாரங்கள் இந்த விசாரணையை விவரிக்கின்றன. இவர் குற்றவாளியாக தீர்ப்பிடப்பட்டு, நகரத்திற்கு வெளியே இழுத்துக் கொண்டு போய் அவர்மேல் கல்லெறிந்தார்கள். சாட்சிகள் தங்கள் மேலுடைகளைச் தர்சு நகரைச்சேர்ந்த சவுல் எனும் இளைஞரிடம் ஒப்படைத்தார்கள். ஸ்தேவானை துன்புறுத்திய போது யூதர்கள் எப்போது நேர்மையாளர்களை கொலை செய்வதாக அவர் சாடினார்: "எந்த இறைவாக்கினரைத்தான் உங்கள் மூதாதையர் துன்புறுத்தாமலிருந்தார்கள்? நேர்மையாளருடைய வருகையை முன்னறிவித்தோரையம் அவர்கள் கொலை செய்தார்கள். இப்போது நீங்கள் இயேசுவைக் காட்டிக்கொடுத்துக் கொன்றுவிட்டீர்கள்." பின்பு முழந்தாள்படியிட்டு உரத்த குரலில், ஆண்டவரே, இந்தப் பாவத்தை இவர்கள் மேல் சுமத்தாதேயும் என்று சொல்லி உயிர்விட்டார்.

24. பிரிஸ்கில்லா மற்றும் அக்கில்லா பிரிஸ்கில்லா மற்றும் அக்கில்லா என்பவர்கள் புதிய  ஏற்பாட்டில் குறிக்கப்படும் முதலாம் நூற்றாண்டில் மறைப்   பணியாற்றிய தம்பதியராவர். இவர்கள் மரபுப்படி எழுபது சீடர்களில் பட்டியலிடப்படுகின்றனர். விவிலியத்தில் திருத்தூதர் பவுல் இவர்களை, கிறிஸ்து இயேசுவுக்காக தம்மோடு சேர்ந்து உழைக்கின்றவர்கள் என்று கூறுகின்றார். இவர்கள் ஆதி கிறுத்தவர்களுக்கு ஊக்கமூட்டி கிறித்தவ நெறியில் முனைப்புடன் இருக்க தூண்டினர். பவுல் இவர்களை தமது கடிதங்களில் மிகவும் புகழ்ந்துள்ளார். பிரிஸ்கில்லாவும் அக்கில்லாவும் அப்பொல்லோவுக்கு கடவுளின் நெறியைத் திட்டவட்டமாக விளக்கியதாக விவிலியம் குறிக்கின்றது. எபிரேயருக்கு எழுதப்பட்ட திருமுகத்தின் ஆசிரியர் பிரிஸ்கில்லா என சிலர் நம்புகின்றனர்.[2] புதிய ஏற்பாட்டின் நான்கு புத்தகங்களில் இவர்கள் ஆறு முறை குறிக்கப்படுகின்றனர். இவர்கள் தனித்தனியே எங்கும் குறிக்கப்படவில்லை எனினும் மூன்று முறை பிரிஸ்கில்லாவின் பெயர் முதலில் குறிக்கப்படுகின்றது. இது அக்காலத்தின் ஆணாதிக்க வழக்கிற்கு மாறானது என்பது அறிஞர் கூற்று.[3]

25. பர்னபா பர்னபா, (இயற்பெயர் யேசேப்பு) என்பவர் ஆதி கிறித்தவரும் இயேசுவின் சீடர்களுல் ஒருவரும் ஆவார். திருத்தூதர் பணிகள் 4:36 இன் படி இவர் சைப்பிரஸில் வாழ்ந்த யூதராவார். திருத்தூதர் பணிகள் 14:14 இவரையும் ஒரு திருத்தூதர் எனக்குறிக்கின்றது. இவரும் பவுலும் திருத்தூது பயணங்கள் மேற்கொண்டு யூத கிறித்தவர்களிடம் புறவினத்தாரான கிறித்தவர்களுக்காக பரிந்து பேசினர். இவர்கள் இருவரும் எருசலேம் சங்கத்தில் கலந்து கொண்டனர்.[4] பர்னபா மற்றும் பவுல் அனத்தோலியாவில் தொழுகைக் கூடங்களுக்கு வந்திருந்த புறிவினத்தார் பலரை மனந்திருப்பினர். பர்னபாவைக்குறித்துத் திருத்தூதர்பணிகள் நூலிலும்,பவுலின் திருமுகங்களிலும் காணக்கிடைக்கின்றது. இவரை எபிரேயருக்கு எழுதிய திருமுகத்தின் ஆசிரியர் எனக் குறிக்கின்றார்., ஆயினும் இதற்கு எவ்வித சான்றும் இல்லை. சுமார் கி.பி 61 இல் பர்னபா மறைசாட்சியாக சைப்பிரஸில் கொல்லப்பட்டார் என்பது மரபு. இவர் சைப்பிரஸ் மரபுவழி திருச்சபையினை நிறுவியவர் என நம்பப்படுகின்றது. கத்தோலிக்க திருச்சபையின் பொது நாள்காட்டியில் இவரின் விழா நாள் ஜூன் 11ஆம் ஆகும். கொலோசையர் 4 இன் அடிப்படையில் பர்னபா, மாற்குவின் உறவினர் என நம்பப்படுகின்றது. சில மரபுகளின் படி எழுபது சீடர்களில் ஒருவராகக் கருதப்படும் அரிஸ்தோபுலுஸ் பர்னபாவின் சகோதரராக நம்பப்படுகின்றது.

26. தீமோத்தேயு தீமோத்தேயு என்பவர் கிறித்தவ சமயத்தின் முதல் நூற்றாண்டில் வழ்ந்து, கி.பி. 97 அளவில் இறந்த ஒரு புனிதரும் ஆயரும் ஆவார். தீமோத்தேயு " என்னும் பெயருக்கு "கடவுளைப் போற்றுபவர்" என்றும் "கடவுளால் போற்றப்பெறுபவர்" என்றும் பொருள் உண்டு. விவிலியத்தின் புதிய ஏற்பாட்டின் படித் தீமோதேயு புனித பவுலோடு பயணம் செய்து கிறித்தவ மறையைப் போதித்தார்; புனித பவுலின் சீடராக விளங்கினர். புனித பவுல் எழுதிய கடிதங்களுள் இரண்டு தீமோத்தேயுவுக்கு எழுதப்பட்டவை ஆகும் தீமோத்தேயு பற்றிய சில குறிப்புகள் திருத்தூதர் பணிகள் நூலில் உள்ளன. புனித பவுல் தமது இரண்டாம் மறையறிவிப்புப் பயணத்தை மேற்கொண்ட போது அனத்தோலியா பகுதியில் லிஸ்திராவுக்குச் சென்றார். "லிஸ்திராவில் திமொத்தேயு என்னும் பெயருள்ள சீடர் ஒருவர் இருந்தார். அவருடைய தாய் ஆண்டவரிடம் நம்பிக்கை கொண்ட ஒரு யூதப் பெண். தந்தையோ கிரேக்கர். தீமோத்தேயு லிஸ்திராவிலும் இக்கோனியாவிலுமுள்ள சகோதரர்களிடையே நற்சான்று பெற்றவர்" (திருத்தூதர் பணிகள் 16:1-2). ஓரிடத்தில் பவுல் தீமோத்தேயுவை "என் அன்பார்ந்த பிள்ளை" என்று அழைத்து, "ஆண்டவருடன் இணைந்து வாழும் அவர் நம்பிக்கைக்குரியவர்" என்று கூறுகின்றார் (1 கொரிந்தியர் 4:17). மேலும் பவுல் தீமோத்த்தேயுவைக் குறித்து "விசுவாச அடிப்படையில் என் உண்மையான பிள்ளை" என்கிறார் (1 திமொத்தேயு 1:1). இன்னோர் இடத்திலும் பவுல் தீமோத்த்தேயுவை "என் அன்பார்ந்த பிள்ளை" என்று அழைக்கிறார் (2 தீமோத்த்தேயு 1:1). தீமோத்த்தேயு பவுலோடு சேர்ந்து பல மறையறிவிப்புப் பயணங்களை மேற்கொண்டார். யூத மக்கள் அவரை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்றால் அவர் விருத்தசேதனம் செய்துகொள்ள வேண்டும் என்று உணர்ந்த பவுல் தீமோத்தேயு யூத முறைப்படி விருத்தசேதனம் செய்ய ஏற்பாடு செய்தார் (காண்க: திருத்தூதர் பணிகள் 16:3). தீமோத்தேயு திருப்பணியில் அமர்த்தப்பட்டார். "இறைவாக்கு உரைத்து, மூப்பர்கள் உன்மீது கைகளை வைத்துத் திருப்பணியில் அமர்த்தியபோது உனக்கு அளிக்கப்பட்ட அருள்கொடையைக் குறித்து அக்கறையற்றவனாய் இராதே" என்று பவுல் திமொத்தேயுவுக்கு எழுதுகிறார் (காண்க: 1 திமொத்தேயு 4:14). தீமோத்தேயுவின் தாய் யூனிக்கி என்பவரும், பாட்டி லோயி என்பவரும் கடவுள் நம்பிக்கையில் உறுதியாய் இருந்ததை பவுல் எடுத்துக்காட்டுகிறார் (காண்க: 2 திமொத்தேயு1:5). அவர்கள் கிறித்தவர்களாக இருந்திருக்கலாம். மற்றோர் இடத்தில் பவுல் தீமோத்தேயு சிறந்த விவிலிய அறிவு கொண்டிருந்தார் என்பதைக் குறிப்பிடுகிறார்: "நீ குழந்தைப் பருவம் முதல் திருமறைநூலைக் கற்று அறிந்திருக்கிறாய். அது இயேசு கிறித்துவின் மீதுள்ள நம்பிக்கையால் உன்னை மீட்புக்கு வழி நடத்தும் ஞானத்தை அளிக்க வல்லது" (2 தீமோத்தேயு 3:15). தீமோத்தேயு ஒருமுறையாவது சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்தார் என்பது எபிரேயர் திருமுகத்திலிருந்து தெரிகிறது: "நம் சகோதரர் தீமோத்தேயு விடுதலை பெற்று விட்டார்" (எபிரேயர் 13:23). தீமோத்தேயுக்கு ஒருவித வயிற்று நோய் இருந்தது என்பதும் பவுலின் கூற்றிலிருந்து தெரிகிறது: "தண்ணீர் மட்டும் குடிப்பதை நிறுத்திவிட்டு, உன் வயிற்றின் நலனுக்காகவும், உனக்கு அடிக்கடி ஏற்படும் உடல்நலக் குறைவின்பொருட்டும் சிறிதளவு திராட்சை மதுவும் பயன்படுத்து"(1 திமொத்தேயு 5:23). எபேசு நகரில் தவறான கொள்கைகள் பரவும் ஆபத்து இருந்ததால் பவுல் திமொத்தேயுவிடம் அங்கேயே தங்கி இருக்கும்படி கூறுகிறார்: "நான் மாசிதோனியாவுக்குப் போகும்போது உன்னை எபேசில் இருக்கும்படி கேட்டுக்கொண்டேன். அங்கே சிலர் மாற்றுக் கொள்கைகளைக் கற்பிக்கின்றனர். அப்படிச் செய்யாதபடி அவர்களுக்குக் கட்டளையிடு" (1 திமொத்தேயு 1:3). எபேசு சபையில் தகுதிவாய்ந்த சபைக் கண்காணிப்பாளர்களையும் திருத்தொண்டர்களையும் தேர்ந்தெடுத்து நியமிப்பது குறித்து பவுல் தீமோத்தேயுக்கு விரிவான வழிகாட்டல் தருகிறார் (காண்க: 1 திமொத்தேயு 3:1-13). இந்த வழிமுறைகள் இன்றுவரை கடைப்பிடிக்கப்படுகின்றன. பிற்கால மரபுப்படி, பவுல் தீமோத்தேயுவை கி.பி. 65ஆம் ஆண்டளவில் எபேசு சபையின் ஆயராகத் திருநிலைப்படுத்தினார். அங்கே திமொத்தேயு 15 ஆண்டுகள் பணிபுரிந்தார். கி.பி. 97இல், திமொத்தேயுவுக்கு 80 வயது ஆனபோது, அவர் பேகனிய சமயக் கொண்டாட்டங்களைத் தடுக்க முயன்றபோது அவர்கள் அவரைத் தெருவில் இழுத்துக்கொண்டுபோய் கல்லால் எறிந்து கொன்று போட்டனர். கி.பி. 4ஆம் நூற்றாண்டில் திமொத்தேயுவின் மீபொருள்கள் காண்ஸ்டாண்டிநோபுளில் தூய திருத்தூதர்கள் கோவிலுக்குக் கொண்டுசெல்லப்பட்டன. அப்பொல்லோ தகவல்கள்: அப்பொல்லோ எகிப்தின் அலெக்ஸ்சாந்த்ரியா பட்டணத்தின் யூதன் அவன் இயேசுவைக் குறித்து போதிக்கும் விசேஷித்த திறமை பெற்றிருந்தான். அப்பொல்லோ எபிரேய வேதத்தில் நன்கு கற்றவன் மேலும் நல்ல பேச்சாளன். எபேசுவில் அவனை ஆக்கில்லா மற்றும் பிரிஸ்கில்லா என்னும் இரண்டு கிறிஸ்தவர்கள் உபதேசித்தனர். பவுல் மற்றும் அப்பொல்லோ, அதே வேளையில் மற்ற சுவிஷேசகர்கள் மற்றும் போதகர்கள், மக்கள் இயேசுவை விசுவாசிக்கவேண்டும் என்ற ஒரே நோக்கத்திற்காக பாடுபடுவதாக குறிப்பிடுகின்றார்.

27.தீத்து தீத்து (Titus) என்பவர் பண்டைக்காலக் கிறித்தவ சபையின் ஒரு தலைவரும் புனித பவுலின் துணையாளரும் ஆவார். இவரைப்பற்றிய குறிப்புகள் பவுலின் பல திருமுகங்களில் காணக்கிடக்கின்றன. பவுலோடும் பர்னபாவோடும் தீத்து அந்தியோக்கியாவில் இருந்தார். பின்னர் அவர்களோடு எருசலேம் சங்கத்தில் கலந்துகொள்ளச் சென்றார். "பதினான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பின் தீத்துவையும் கூட்டிகொண்டு பர்னபாவுடன் நான் மீண்டும் எருசலேமுக்குப் போனேன்" (கலாத்தியர் 2:1) என்று பவுல் எழுதுகிறார். ஆயினும் தீத்துவின் பெயர் திருத்தூதர் பணிகள் நூலில் காணப்படவில்லை. தீத்து யூத இனத்தைச் சாராத புற இனத்தார் என்று தெரிகிறது. அவர் விருத்தசேதனம் செய்ய வேண்டிய தேவையில்லை என்று பவுல் மிகக் கண்டிப்பாகக் கூறியதிலிருந்து இது தெளிவாகிறது: "என்னுடன் இருந்த தீத்து கிரேக்கராய் இருந்தும் விருத்தசேதனம் செய்து கொள்ளுமாறு அவரை யாரும் கட்டாயப்படுத்தவில்லை" (கலாத்தியர் 2:3). கிறித்தவ நம்பிக்கையை ஏற்று வாழ்வதற்கு விருத்தசேதனம் தேவையில்லை என்றுதான் பவுல் வாதாடினார். பவுல் எபேசு நகரில் கிறித்தவத்தை அறிவித்தபோது திமொத்தேயு மற்றும் தீத்து அவரோடு பணியாற்றினர். அங்கிருந்து பவுல் தீத்துவை கொரிந்து நகருக்கு அனுப்பினார். அந்நகரிலிருந்து காணிக்கை பிரித்து, எருசலேம் சபையினருக்கு உதவி செய்யும் நோக்கத்தோடு தீத்து அனுப்பப்பட்டார். "எனவே இந்த அறப்பணியைத் தொடங்கிய தீத்துவே அப்பணியை முடிக்க வேண்டும் என நாங்கள் அவரை வேண்டிக்கொண்டோம்" என்று பவுல் எழுதுகிறார் (2 கொரிந்தியர் 8:6). பவுல் மாசிதோனியாவில் பணிபுரிந்த போது தீத்து அவரிடம் சென்றார். கொரிந்து நகரில் திருச்சபை வளர்ந்து வந்ததை தீத்து பவுலிடம் எடுத்துக் கூறினார். அது பற்றி பவுல் இவ்வாறு கூறுகிறார்: "மாசிதோனியாவிற்கு வந்து சேர்ந்த போது எங்களிடம் மன அமைதியே இல்லை. வெளியே போராட்டம், உள்ளே அச்சம்; இவ்வாறு எல்லா வகையிலும் துன்புற்றோம். தாழ்ந்தோருக்கு ஆறுதல் அளிக்கும் கடவுள் தீத்துவின் வரவால் எங்களுக்கும் ஆறுதல் அளித்தார். அவரது வருகையால் மட்டும் அல்ல; நீங்கள் தீத்துவுக்கு அளித்த ஆறுதலாலும் நாங்கள் ஆறுதல் அடைந்தோம்...நாங்கல் மிகுதியான மகிழ்ச்சி அடைந்தோம்" (2 கொரிந்தியர் 7:5-8). இந்த நிகழ்ச்சிக்குப் பிறகு தீத்துவின் பெயர் பவுல் சிறைப்பட்டதை ஒட்டியும், தீத்து கிரேத்து சபைக்குப் பொறுப்பேற்றது பற்றியும் வரும் குறிப்பில் மீண்டும் காணப்படுகிறது. "நான் உனக்குப் பணித்தபடியே கிரேத்துத் தீவில் நீ மேலும் செய்ய வேண்டியவற்றை ஒழுங்குசெய்து, நகர்தோறும் மூப்பர்களை ஏற்படுத்த உன்னை அங்கே விட்டு வந்தேன்" (தீத்து 1:5) என்று பவுல் தீத்துவுக்கு எழுதுகிறார். பவுல் உரோமையில் இருந்தபோது தீத்து தல்மாத்தியாவுக்குச் சென்றார் என்பதே தீத்து பற்றிய இறுதிக் குறிப்பு. "தேமா இன்றைய உலகப்போக்கை விரும்பி என்னை விட்டு அகன்று, தெசலோனிக்கா சென்றுவிட்டார். கிரேஸ்கு கலாத்தியாவுக்கும் தீத்து தல்மாத்தியாவுக்கும் சென்று விட்டனர்" (2 திமொத்தேயு 4:10) என்று பவுல் குறிப்பிடுகின்றார். தீத்துவின் இறப்புப் பற்றிய குறிப்பு புதிய ஏற்பாட்டில் காணப்படவில்லை. மரபுப்படி, பவுல் தீத்துவை ஆயராகத் திரு நிலைப்படுத்தி, கிரேத்து தீவின் கோர்ட்டின் நகர ஆயராக அவரை நியமித்தார். தீத்து கி.பி. 107இல் தமது தொண்ணூற்று ஐந்தாம் வயதில் இறந்தார்

28. புனித லூக்கா நற்செய்தியாளரான புனித லூக்கா ஒரு ஆதி கிறித்தவ எழுத்தாளரும், திருச்சபை தந்தையரும், புனித ஜெரோம் மற்றும் யோசிபஸின் படி விவிலியத்தின்  லூக்கா நற்செய்தி மற்றும் அப்போஸ்தலர் பணி  என்னும் நூல்களின் ஆசிரியரும் ஆவார். இவர் நான்கு நற்செய்தியாளர்களுள் ஒருவராகக் கருதப்படுகின்றார். இவரின் எழுத்து நடை, இவர் நன்கு கற்றறிந்தவர் என்பதனை எடுத்தியம்புகின்றது. இவர் அந்தியோக்கியா  நகரில் வாழ்ந்த மருத்துவர் ஆவார்.. இவரைப் பற்றிய மிகப்பழைய குறிப்பு திருத்தூதர் பவுல் எழுதிய  பிலமோன்  வசனம் 24, கொலோசையர் 4:14 மற்றும் திமொத்தேயு 4:11இல் காணக்கிடைக்கின்றது. இவர் இயேசுவின் பன்னிரு திருத்தூதர்களில்  ஒருவர் அல்ல. மாறாக அவரின் 70 சீடருள் ஒருவராக இருக்கலாம் எனவும், குறிப்பாக உயிர்த்த இயேசுவோடு எமாவுசுக்கு சென்ற இரு சீடர்களுள் ஒருவராக இருக்கலாம் எனவும் விவிலிய அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர். இவர் தனது 84ஆம் அகவையில் மரித்தார் என்பர். இவரின் மீபொருட்கள் கான்ஸ்டண்டினோப்பிளுக்கு கி.பி 357 இல் கொண்டுவரப்பட்டன.

29. புனித மாற்கு நற்செய்தியாளரான புனித என்பவர் பாரம்பரியப்படி மாற்கு நற்செய்தியின் ஆசிரியராகக் கருதப்படுபவர் ஆவார். மேலும் இவர் இயேசுவின் எழுபது சீடர்கலுள் ஒருவராகவும். கிறித்தவத்தின் மிகவும் பழைமையான நான்கு ஆயர்பீடங்களுல் ஒன்றான அலெக்சாந்திரியா திருச்சபையின் நிருவனராகவும் கருதப்படுகின்றார். வரலாற்றாசிரியரான யுசிபசின் (Eccl. Hist. 2.24.1) படி, மாற்கு அனனியாசு என்பவருக்குப் பின்பு, நீரோ  மன்னனின் ஆட்சியின் எட்டாம் ஆண்டில் (62/63) அலெக்சாந்திரியாவின் ஆயரானார். பாரம்பரியப்படி கி.பி 68 இல் இவர் மறைசாட்சியாக மரித்தார் என்பர். மாற்கு நற்செய்தி 14:51-52 இல் கெத்சமனித் தோட்டத்தில் இயேசு கைது செய்யப்பட்ட பின்பு அவர் பின்னே சென்ற இளைஞர் இவர் என்பது மரபு; இயேசுவை கைது செய்தவர்கள் இவரைப் பிடித்தபோது தம் வெறும் உடம்பின் மீது இருந்த நார்ப்பட்டுத் துணியைப் விட்டு விட்டு இவர் ஆடையின்றித் தப்பி ஓடினார். கத்தோலிக்க திருச்சபையின் பொது நாள்காட்டியில் இவரின் விழா ஏப்ரல் 25இல் கொண்டாடப்படுகின்றது. இவரை பொதுவாக இரண்டு இறக்கைகளை உடைய சிங்கத்தைக்கொண்டு கலைகளில் சித்தரிப்பர்.

30.தொற்காள் யோப்பா பட்டணத்தில் இருந்த பரிசுத்தவான்களில், ஒருவர் இருந்தார். அவர் செல்வவளத்தினாலும் கல்வியினாலும் அறியப்பட்டவராக இருந்தார். அவடைய தோற்றத்தை அடையாளப்படுத்தினால், அவர் மிகவும் சௌந்தரியமுள்ளவர். தபீத்தாள் என்கிற அவடைய பெயர் அராமிய மொழிப்பெயர்; இதனுடைய கிரேக்கம் தொற்காள் என்பதாகும். இப்பெயரின் அர்த்தம், அழகிய பெண்மான் என்பதாகும். மரித்து போன இவரை பேதுரு அப்போஸ்தலன் ஜெபித்து உயிரோடு எழுப்பினார் (அப். 9:40) இவர் கிருபைக்கும் அழகிற்கும் பேர்பெற்றவராக (கீர்த்தி) இருந்தாலும், இயற்கையிலேயே அடைந்திருந்த இந்த பண்புகள் எவற்றிலிருந்தும் தனித்தவகவும் வேறுபட்டவராகவும் இருந்தார். பணிவு நயம், ஆழ்ந்தமர்ந்த (அமைவடக்க) ஆவி, நிறைவான அன்பு மற்றும் உதவி புரிகிற பண்பு ஆகிய இவைகளே இவர் சௌந்தரியம் (அழகு) ஆகும். சொல்லப்போனால், அந்த பட்டணத்தை சார்ந்த பகுதியிலே, கர்த்தருக்காக சுடர் வீசக்கூடியதும் பிரகாசிக்கக்கூடியதுமான ஒளியாக இருந்தார். இவர் தன்னால் இயன்றதை செய்தார். கர்த்தருக்கும், உடன் சகோதரர்களுக்கும், ஒத்தாசை தேவைப்படுகிற அனைவருக்கும் ஊழியம் செய்துவந்தார். தனக்கு கிடைத்த நல்வாய்ப்புகளை, வறியவர்களுக்கு (ஏழைகள்) உதவுவதில், அதிலும் குறிப்பாக அந்த காலத்தில் மிகவும் கடுமையான நிலையில் இருந்தவர்களான விதவைகளுக்கு, அவர்கள் வறியவர்களாக (ஏழைகள்) இருக்கும்பட்சத்தில் அவர்களுக்கு உதவி செய்துவந்தார். ஏழைகளுக்கு ஆடைகளை கொடுத்து உதவுவது போன்ற வழக்கத்தை உடையவர் தொற்காள் என்று கிரேக்க வாக்கியம் குறிப்பிடுகிறது. இப்படி செய்துவந்ததோடு, அப்படிப்பட்டவர்களுக்கு உற்சாகமூட்டுதலான வார்த்தைகளினாலும், பயனுள்ள வார்த்தைகளினாலும் உதவி, சத்தியத்திலும் அவர்களுக்கு ஊழியம் செய்திருப்பார் என்பதில் சந்தேகமொன்றுமில்லை. இப்படிப்பட்ட சந்தர்ப்பங்களில், தொற்காளின் மரணம் நிச்சயம் துயரத்தை ஏற்படுத்தி இருக்கும் என்பதில் ஆச்சரியம் ஒன்றுமில்லை. குறிப்பாக, அவர் செய்த பொருள் உதவியினால் அனுகூலம் அடைந்தவர்கள் மத்தியிலும், அழகுபொருந்தியதும் கிறிஸ்துவை போன்ற இப்படிப்பட்ட ஆவியை பெற்றிருந்த இவருக்கு இருந்த அநேக சிநேகிதர்கள் மத்தியிலும் இது துயரத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கும். அப்போது, அப். பேதுரு லித்தா பட்டணத்தில் இருப்பதாக யோப்பாவிலுள்ள பரிசுத்தவான்கள் கேள்விப்பட்டதினால் அவரை அழைப்பித்தார். தொற்காளின் உயிரை  மீண்டும் திரும்ப கொண்டு வருவதற்கு அற்புதம் நடப்பிக்கும் எண்ணத்தில் அல்ல, ஆனால், தங்கள் சிறிய ஐக்கியத்தில் மிக உயர்வாக மதிக்கப்பட்ட அங்கத்தை தாங்கள் இழந்துவிட்டதினால், இந்த சந்தர்ப்பத்தில் அப்.பேதுரு தங்களுக்கு ஆறுதல் அளிப்பார் என்ற கண்ணோட்டத்திலேயே அவரை அழைத்தனர். அப்போது, பேதுரு வந்து ஜெபம்பண்ணி, “தபீத்தாளே, எழுந்திரு என்றார். அப்பொழுது அவர் தன் கண்களைத் திறந்து, பேதுருவைப் பார்த்து உட்கார்ந்தார்.

இன்று, எருசலேமை நோக்கி, யோப்பாவை பயணிகள் கடந்து செல்லும்போது, பயண வழிகாட்டி (guide), யோப்பாவின் நகர்ப்புற எல்லையில் சாலையின் புறத்தில், பெரியதும், ஒரு காலத்தில் மிகவும் அழகுபொருந்தியதும், அதிக விலைமதிப்புள்ளதுமான நினைவுச்சின்னம் தொற்காளுக்காக வைக்கப்பட்டிருப்பதை காண்பிப்பார். இது, களைப்படையும் அநேகர் தங்களை புத்துயிரூட்டிக்கொள்ளக்கூடிய ஒரு ஊற்றாகும். தொற்காளின் நற்கிரியைகளும், கிறிஸ்தவ சாயலுமான வாழ்க்கை, பல நூற்றாண்டுகளாக கரடுமுரடான நீர்கால்களிலிருந்து வரக்கூடிய தண்ணீரைப் போல எல்லா வகையிலும் தேவனுடைய மக்களை உற்சாகமூட்டுவதாகவும், புத்துயிரூட்டக்கூடியதாகவும், ஊக்கமளிக்கக்கூடியதாகவும் இருக்கிறது.

31.கொர்நேலியு - லீதியாள்

அவருடைய பெயர் கொர்நேலியு. அவர் ஒரு ரோம படைத்தளபதி. பேதுரு யாரென்பது கொர்நேலியுவுக்குத் தெரியாது, ஆனால் அவரைத் தன் வீட்டுக்கு அழைக்குமாறு அவனுக்குச் சொல்லப்பட்டது. இது எப்படி நடந்ததென்று நாம் பார்க்கலாம். இயேசுவை முதலாவது பின்பற்றியவர்கள் யூதர்கள், ஆனால் கொர்நேலியு ஒரு யூதன் அல்ல. என்றாலும் கடவுளை அவர் நேசிக்கிறார், அவரிடம் ஜெபிக்கிறார், ஜனங்களுக்குப் பல நல்ல காரியங்களைச் செய்கிறார். ஒருநாள் மத்தியான வேளையில், ஒரு தேவதூதன் அவருக்குக் காணப்பட்டு: ‘கடவுள் உன்னைக் கண்டு சந்தோஷப்படுகிறார். உன் ஜெபங்களுக்கு அவர் பதிலளிக்கப் போகிறார். அதனால் சில ஆட்களை அனுப்பி பேதுரு என்பவரை இங்கே அழைத்துவரச் சொல். அவர் யோப்பாவில், கடலோரப் பகுதியிலுள்ள சீமோனின் வீட்டில் தங்கியிருக்கிறார்’ என்று சொல்கிறார். கொர்நேலியு உடனடியாக பேதுருவைக் கண்டுபிடிக்க சில ஆட்களை அனுப்புகிறார். மறுநாள், யோப்பாவுக்கு அருகில் அவர்கள் போய்ச் சேர்ந்தபோது, சீமோனுடைய வீட்டின் மேல் மாடியில் பேதுரு இருக்கிறார். அங்கே பரலோகத்திலிருந்து ஒரு பெரிய துணி கீழே வருவதைப் பார்ப்பதைப் போல் பேதுருவைக் கடவுள் நினைக்க வைக்கிறார். அந்தத் துணியில் எல்லா வகையான மிருகங்களும் இருக்கின்றன. கடவுளுடைய சட்டத்தின்படி, இவை சாப்பிடக் கூடாத அசுத்தமான மிருகங்கள், ஆனாலும் ஒரு குரல்: ‘பேதுருவே, எழுந்திரு, இவற்றையெல்லாம் கொன்று சாப்பிடு’ என்று சொல்கிறது. அதற்கு பேதுரு: ‘மாட்டேன்! அசுத்தமான எதையும் நான் இதுவரை சாப்பிட்டதே இல்லை’ என்கிறார். ஆனால் அந்தக் குரல் பேதுருவிடம்: ‘சுத்தமானவை என்று கடவுள் இப்போது சொல்வதை அசுத்தம் என்று இனிமேல் சொல்லாதே’ என்று கூறுகிறது. இப்படியே மூன்று தடவை நடக்கிறது. இதற்கெல்லாம் என்ன அர்த்தம் என்று பேதுரு யோசித்துக் கொண்டிருந்தபோது, கொர்நேலியுவால் அனுப்பப்பட்ட ஆட்கள் அந்த வீட்டுக்கு வந்து பேதுரு இருக்கிறாரா என்று கேட்கிறார்கள். பேதுரு கீழே இறங்கி வந்து: ‘நான்தான் பேதுரு. எதற்காக என்னைப் பார்க்க வந்திருக்கிறீர்கள்?’ என்று கேட்கிறார். தன் வீட்டுக்கு பேதுருவை அழைக்குமாறு கொர்நேலியுவிடம் ஒரு தேவதூதன் சொன்னதாக அந்த ஆட்கள் விளக்கியபோது அவர்களோடு செல்ல அவர் சம்மதிக்கிறார். அடுத்த நாள் அவரும் அவருடைய நண்பர்களும் செசரியாவில் இருக்கிற கொர்நேலியுவைப் பார்க்கப் புறப்படுகிறார்கள். கொர்நேலியு, தன்னுடைய சொந்தக்காரர்களையும் நெருங்கிய நண்பர்களையும் அங்கு வரவழைத்திருக்கிறார். அப்போது பேதுரு உள்ளே வருகிறார், அவர் வந்ததுமே கொர்நேலியு அவரை வரவேற்கிறார். இங்கே நீ பார்க்கிறபடி, பேதுருவின் கால்களில் விழுந்து வணங்குகிறார். உடனே பேதுரு: ‘எழுந்திரு; நானும் ஒரு மனிதன்தான்’ என்று சொல்கிறார். ஆம்! ஒரு மனிதனுக்கு முன் விழுந்து வணங்குவது சரியல்ல என்று பைபிள் காட்டுகிறது. யெகோவாவை மாத்திரமே நாம் வணங்க வேண்டும். பேதுரு இப்போது அங்குக் கூடி வந்திருப்பவர்களிடம் பிரசங்கிக்கிறார். பிறகு, ‘கடவுள் தம்மைச் சேவிக்க விரும்புகிற எல்லோரையும் ஏற்றுக்கொள்கிறார் என்பது இப்போது எனக்குப் புரிகிறது’ என்று சொல்கிறார். அப்படிப் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போது கடவுள் தம்முடைய பரிசுத்த ஆவியை அங்கிருந்தோருக்குக் கொடுக்கிறார், உடனே அந்த ஆட்கள் வெவ்வேறு பாஷைகளில் பேசத் தொடங்குகிறார்கள். பேதுருவுடன் வந்த அந்த யூத சீஷர்களுக்கு ஒரே ஆச்சரியமாகி விடுகிறது, ஏனென்றால் யூதருக்கு மாத்திரமே கடவுள் தயவு காட்டுகிறார் என்று அவர்கள் நினைத்திருந்தார்கள். ஆனால் எந்த ஒரு ஜாதியாரையும் மற்ற ஜாதியாரைவிட மேலானவர்களாக அல்லது அதிக முக்கியமானவர்களாக கடவுள் கருதுவதில்லை என்பதை இதன் மூலம் அவர்கள் கற்றுக்கொள்கிறார்கள். நாமெல்லோரும் ஞாபகத்தில் வைக்க வேண்டிய விஷயம் இது அல்லவா? தியத்தீரா ஊராளும் இரத்தாம்பரம் விற்கிறவளும் தேவனை வணங்குகிறவளுமாகிய லீதியாள் என்னும் பேருடைய ஒருவர் இருந்தார். அவர் பவுல் சொல்லியவைகளை கேட்டுக்கொண்டிருந்தார். , கர்த்தர் அவருடைய இருதயத்தை திறந் தருளினார். அவரும் அவர் வீட்டாரும் ஞானஸ்நானம் பெற்றபின்பு, அவர் அவர்களை  நோக்கி: நீங்கள் என்னைக் கர்த்தரிடத்தில் விசுவாசமுள்ளவளென்று எண்ணினால், என் வீட்டிலே வந்து தங்கியிருங்கள் என எங்களை வருந்திக் கேட்டுக்கொண்டார் லீதியாள் தன் வேலையின் காரணமாக, ஒருவேளை சொந்தமாக தன் வியாபாரத்தை நடத்துவதற்காகவோ அல்லது தியத்தீரா சாயத்தொழிலாளிகள் கம்பெனியின் பிரதிநிதியாக இருப்பதற்காகவோ அவ்விடத்தை விட்டுச் சென்றிருக்கலாம். இரத்தாம்பர சாயத்தை பல்வேறு மூலங்களிலிருந்து பெற்றுக்கொள்ளக்கூடும். சில வகையான கடல்வாழ் நத்தை-சிப்பிகளிலிருந்து மிகவும் விலையுயர்ந்த இரத்தாம்பரம் பிரித்தெடுக்கப்பட்டது. முதல் நூற்றாண்டு ரோம கவிஞன் மார்ஷியலின்படி, தீரு பட்டணத்து (இந்தப் பொருள் உற்பத்தி செய்யப்பட்ட மற்றொரு மையம்) மிகச்சிறந்த இரத்தாம்பர மேலங்கியின் விலை 10,000 வெள்ளி நாணயங்கள் வரை இருக்கும், அல்லது 2,500 நாட்களுக்கு ஒரு தொழிலாளி பெறக்கூடிய வருமானத்துக்கு சமமாயிருக்கும் 2,500 வெள்ளி நாணயங்கள் வரை அதன் விலை இருக்கும். தெளிவாகவே, அப்படிப்பட்ட ஆடைகள் விலையுயர்ந்த ஆடம்பரப் பொருட்களாக வெகு சிலரே பெற்றுக்கொள்ளக்கூடியவையாய் இருந்தன. ஆகையால் லீதியாள் பொருள்சம்பந்தமான விஷயங்களில் செல்வமிக்கவளாய் இருந்திருக்கலாம். எதுவாயிருப்பினும், அவள் அப்போஸ்தலனாகிய பவுலுக்கும் அவருடைய தோழர்களுக்கும் — லூக்கா, சீலா, தீமோத்தேயு, ஒருவேளை மற்றவர்களுக்கும் உபசரிக்கும் பண்பை காண்பித்தார்.

32. மகதலேனா மரியாள் மகதலேனா மரியாள் ஏழு அசுத்த ஆவிகளினால் பிடிக்கப்பட்டிருந்த பெண். இவரிடமிருந்த தீய ஆவிகளை இயேசு வெளியேற்றிய பின்னர் மகதலேனா மரியாள் இயேசுவின் இறை பணியில் தன்னை இணைத்துக் கொண்டார். இயேசு தனது பணிவாழ்வின் நிறைவாக, எதிரிகளால் பிடிக்கப்பட்டு கொலை செய்வதற்காகக் கொண்டு செல்லப்பட்ட‌ வேளையிலும், சிலுவையில் இயேசு தொங்கிக் கொண்டிருக்கையிலும் மகதலேனா மரியாள் இயேசுவை விட்டு விலகாமல் உடைந்த இதயத்தோடு அவர் பாதத்தருகே நின்றிருந்தார். இயேசுவின் சீடர்களெல்லாரும் இயேசுவை விட்டு விலகி ஓடிவிட்டனர்.. அதிகாரிகள், படை வீரர்கள், மத தலைவர்கள், இயேசுவின் எதிராளிகள் எவரைப்பற்றியும் கவலைப்படாமல் மகதலேனா மரியாள் இயேசுவின் அருகே நின்றிருந்தார். இயேசு இறந்து போனதை அவரால் நம்ப முடியவில்லை. இயேசு இறந்து கல்லறைக் குகையில் அடக்கப்பட்டு, குகை மூடப்பட்ட பின்னரும் அதன் எதிரே துயரத்துடன் அமர்ந்திருந்தார் அவர். அரசு அந்தக் குகைக்கு சீல் வைத்து காவலரை நியமித்தது. மூன்றாவது நாள், இயேசு உயிர்த்தெழுந்தார். மகதலேனா மரியாள் அதை அறியவில்லை. அதிகாலையிலேயே கல்லறைக்குச் சென்றார். அதிர்ந்தார். கல்லறைக் குகையின் வாசலில் இருந்த சீல் உடைந்திருந்தது. கல் புரட்டப்பட்டிருந்தது. உள்ளே இயேசுவின் உடலைக் காணவில்லை. அலறி அடித்துக் கொண்டு ஓடிய மரியாள் சீடர்கள் இருவரிடம் சென்று, “இயேசுவைக் காணவில்லை யாரோ எடுத்துக் கொண்டு போயிருக்கிறார்கள்” என்றார். அவர்கள் கல்லறைக்கு ஓடி வந்துப் பார்த்தபோது அங்கே இயேசுவின் உடல் இல்லை. அவர் உயிர்த்தெழுவார் எனும் மறைநூல் வாக்கு அவர்களுக்கு நினைவுக்கு வரவில்லை. அவர்கள் அப்படி நிகழும் என நினைக்கவும் இல்லை. மகதலேனா மரியாள் கல்லறைக்கு வெளியே நின்று கதறி அழுதார். பின்னர் கல்லறைக்குள் எட்டிப் பார்த்தபோது இரண்டு வானதூதர்கள் அவர் உடல் இருந்த இடத்தில் தலைப்பாகத்திலும், கால் பாகத்திலும் அமர்ந்திருந்தார்கள். அவர்கள் அவரிடம், “அம்மா, ஏன் அழுகிறீர் ?” என்று கேட்டார்கள். “என் ஆண்டவரை எடுத்துக்கொண்டு போய்விட்டனர்; அவரை எங்கே வைத்தனரோ எனக்குத் தெரியவில்லை” என்றார் மரியாள். சொல்லிவிட்டுத் திரும்பும் போது இயேசு அவளுக்குக் காட்சியளித்தார். முதலில் அவரை இயேசு என மகதலேனா மரியாள் அடையாளம் காணவில்லை. அவர், மரியாளே என அழைத்ததும் சட்டென இயேசுவை அடையாளம் கண்டுகொண்டு பரவசமடைந்தார். இயேசு அவரிடம், “நீ என் சகோதரர்களிடம் சென்று அவர்களிடம், ‘என் தந்தையும் உங்கள் தந்தையும் என் கடவுளும் உங்கள் கடவுளுமானவரிடம் செல்லவிருக்கிறேன்’ எனச் சொல்” என்றார். அவள் விரைந்து மற்றவர்களிடம் சென்று, “நான் ஆண்டவரைக் கண்டேன்” என்றார். அந்த சொற்றொடர் உலகப் புகழ் பெற்றுவிட்டது.இயேசு உயிர்த்தெழுந்தபின்னர் காட்சி கொடுத்த முதல் நபர் மகதலேனா மரியாள் தான். இயேசு உயிர்த்தெழுந்தார் எனும் நற்செய்தியை அறிவித்த முதல் நபர் மகதலேனா மரியாள் தான்.அதன்பின்னர் மகதலேனா மரியாளைப் பற்றிய செய்திகள் எதுவும் விவிலியத்தில் இல்லை. எபேசுக்குச் சென்று அங்கே அவர் மரணமடைந்தார் என்கிறது ஆதித் திருச்சபையின் வரலாறு. கி.பி 886ல் அவருடைய எலும்புக்கூடு கண்டுபிடிக்கப்பட்டு கான்ஸ்டான்டிநோபிளுக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டதாய் குறிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன. .

33. மரியா அல்லது மரியாள் நாசரேத்தில் வாழ்ந்த கன்னியான மரியா, யோசேப்பு என்பவருக்கு மண ஒப்பந்தம் ஆகியிருந்தார். இந்நிலையில், அவருக்கு தோன்றிய கபிரியேல் தேவதூதர், மரியா தம் வயிற்றில் இறைமகனைக் கருத்தாங்கி பெற்றெடுக்க உள்ளதாக அறிவிக்கிறார். கணவரை அறியாத மரியா, தாம் கணவரை அறியாமல் இருக்கும்போது குழந்தை எவ்வாறு பிறக்கும் என்று கேள்வி எழுப்புகிறார். தூய ஆவியின்[5] வல்லமையால், மரியா கருத்தாங்குவார் என்று தேவதூதர் அறிவித்தார். அவரது வார்த்தையை ஏற்று, "உம் சொற்படியே எனக்கு நிகழட்டும்" என்று ஒப்புதல் அளித்ததால் மரியா இறைமகனை கருத்தாங்கும் பேறுபெற்றார். இயேசுவைக் கருத்தாங்கிய வேளையில் மரியா கன்னியாக (கிரேக்கம் παρθένος, parthénos) இருந்தார்[6] என்றே மத்தேயு மற்றும் லூக்கா நற்செய்திகள் குறிப்பிடுகின்றன.[7] கன்னி மரியா பெத்லகேமில் இருந்தபோது, இயேசு கிறிஸ்துவை பெற்றெடுத்து தீவனத் தொட்டியில் கிடத்தியதாக[8] லூக்கா நற்செய்தி குறிப்பிடுகிறது. மரியாவும் யோசேப்பும் குழந்தைக்கு எட்டாம் நாளில் இயேசு என்று பெயரிட்டதாகவும், நாற்பதாம் நாளில் இயேசுவை கோவில் அர்ப்பணித்ததாகவும் நற்செய்திகள் எடுத்துரைக்கின்றன. குழந்தை இயேசுவை ஞானிகள் வணங்க வந்தபோது, மரியா அவரை தம் கையில் வைத்திருந்ததாக மத்தேயு நற்செய்தியாளர் எழுதுகிறார். பின்னர் ஏரோதின் சதியிலிருந்து இயேசுவைக் காப்பாற்றுவதற்காக, மரியாவும் யோசேப்பும் அவரை எகிப்துக்கு தூக்கிச் சென்றதாகவும் காண்கிறோம். பன்னிரு வயது சிறுவனான இயேசுவை அழைத்துக்கொண்டு, மரியாவும் யோசேப்பும் எருசலேம் கோவிலுக்கு பாஸ்கா விழா கொண்டாடச் சென்றதையும், கோவிலில் தங்கிவிட்ட இயேசுவைத் தேடி மரியாவும் யோசேப்பும் மூன்று நாட்கள் அலைந்து திரிந்ததையும் நற்செய்தியாளர் லூக்கா பதிவு செய்கிறார். பின்பு இயேசு அவர்களுடன் சென்று நாசரேத்தை அடைந்து அவர்களுக்குப் பணிந்து நடந்தார்[9] என்று வாசிக்கிறோம். இயேசு தம் முப்பதாம் வயதில் யோவானிடம் திருமுழுக்கு பெற்று இறையாட்சிப் பணியைத் தொடங்கினார். அப்போது கலிலேயாவின் கானாவில் நடைபெற்ற திருமணத்தில், தண்ணீரை திராட்சை இரசமாக்கி முதல் அற்புதம் செய்ய அன்னை மரியா தூண்டுதலாக இருந்தார்[10] என்று நற்செய்தியாளர் யோவான் குறிப்பிடுகிறார். இதன் பிறகு இயேசுவும் அவர் தாயும் சகோதரர்களும் அவருடைய சீடரும் கப்பர்நாகும் சென்று அங்குச் சில நாள்கள் தங்கியிருந்தனர்[11] என்று யோவான் நற்செய்தி கூறுவது, இயேசுவின் பணி வாழ்வின்போதும் அவரோடு மரியா உடன் பயணித்தார் என்பதை சுட்டிக் காட்டுகிறது. மக்கள் கூட்டத்தோடு இயேசு பேசிக் கொண்டிருந்த போது அவருடைய தாயும் சகோதரர்களும் வந்து அவருடன் பேச வேண்டும் என்று வெளியே நின்று கொண்டிருந்தார்கள்[12] என்று மத்தேயு நற்செய்தி குறிப்பிடுவதும் இதற்கு சான்றாக உள்ளது. இயேசுவின் வாழ்நாள் முழுவதும் அவரோடு பயணித்த அன்னை மரியா, சிலுவைச் சாவு வரையிலும் அவரை பின்தொடர்ந்தார் என்று காண்கிறோம். சிலுவை அருகில் இயேசுவின் தாயும், தாயின் சகோதரியும் குளோப்பாவின் மனைவியுமான மரியாவும், மகதலா மரியாவும் நின்று கொண்டிருந்தனர். இயேசு தம் தாயையும் அருகில் நின்ற தம் அன்புச் சீடரையும் கண்டு தம் தாயிடம், “அம்மா, இவரே உம் மகன்” என்றார். பின்னர் தம் சீடரிடம், “இவரே உம் தாய்” என்றார். அந்நேரமுதல் அச்சீடர் அவரைத் தம் வீட்டில் ஏற்று ஆதரவு அளித்து வந்தார்[13] என்று யோவான் குறிப்பிடுகிறார். இவ்வாறு தம் அன்பு சீடருக்கு ஒரு தாயையும், மரியாவுக்கு ஒரு மகனையும் இயேசு ஏற்படுத்துகிறார்.

.

34. தியாக பலியாகிய கிறிஸ்தவர்கள்

தியாக பலியாகிய கிறிஸ்தவர் என்பவர் கிறிஸ்தவத்தைப் பின்பற்றுவதற்காகக் கல்லெறிந்தும் சிலுவையிலரையுண்டும் கூரான முளையில் கட்டப்பட்டு உயிருடன் எரிக்கப்பட்டும் வேறு விதமான துன்புறுத்தல் மற்றும் (மரண) தண்டனை மூலமாகக் கொல்லப்படுபவர்கள். Martyr என்னும் சொல் Marty என்னும் கிரேக்கச் சொல்லிலிருந்து பிறந்ததாகும். அதற்குச் சாட்சி  என்று பொருள்.

முதலில் இச்சொல் அப்போஸ்தலர்களுக்குப் பயன் படுத்தப் பட்டாலும், கிறிஸ்தவர்கள் அடக்குமுறை அட்டூழியங்களுக்கு ஆளாக்கப்பட்டது முதல் விசுவாசத்திற்காகத் துன்பங்களை அனுபவித்தவர்களுக்கு இச்சொல் பயன்படுத்தப் பட்டது.

கிறிஸ்தவர்கள் ரோமானியக் கடவுளை வழிபடவும் ரோமானியப் பேரரசர்கள் திருவடி முன் தண்டனிடவும் மறுத்ததால் அவர்கள் துன்புறுத்தல்களுக்கு இலக்காயினர். ரோமப் பேரரசில் ரோமப் பேரரசனுக்கோ ரோமானியக் கடவுளர்க்கோ பலியிட மறுப்பது, ஒருவன் தன்னுடைய நாட்டின் மீதுள்ள பற்றுறுதியை உறுதி மொழியாக அறிக்கையிட மறுப்பதற்கு ஒப்பானதாகும

@@@@@@@@@@@@@@@@@

35. பேரரசர் கான்ஸ்டன்டைன்

கான்ஸ்டன்டைன் ரோமாபுரியின் பேரரசனாக இல்லாதிருந்தால், கிறிஸ்தவம் மிகபெரிய எதிர்காலத்தைப் பெற்றிருக்குமா  என்பதை அறிவது மிகக் கடினமாகும். தியோசெலேதியனின் ஆட்சிக் காலத்தில் கிறிஸ்தவர்களுக்கெதிராகக் காட்சியகப்படுத்தப்பட்ட  கொடுமைகள் முடிவுற்று, அதிகாரத்திற்கான  போராட்டம்  வரலாற்றின் போக்கில் மாற்றத்தினை உருவாக்கியது.

கான்ஸ்டன்டைனின் தலையாய குறிக்கோள், அரசியலிலும், பொருளாதாரத்திலும் அல்லது இறுதியாக சமயத்திலும்  ஒருமைப்பாட்டினை உருவாக்குவதும் அதனைப் பராமரிப்பதுமாகும். ரோமானியரின் ஆதிக்கத்திற்கும் அமைதிக்கும் ஒற்றுமைக்கும் அச்சுறுத்தல்கள் இருந்தன.

மகா கான்ஸ்டன்டைன் ஆதிக் கிறிஸ்தவத் திருச்சபையின் வளர்ச்சிக்கான மிகவும் முக்கியமான நபராவார்.

(கி.பி. 312 - இல் கான்ஸ்டன்டைன் ஒரு கனவு கண்டதாகவும் அக்கனவில், ஒரு சிலுவையைக் கண்டு, மேலும் " இவ்வடையாளத்தால் வெற்றி கொள்", என்ற வார்த்தைகளைக் கேட்டதாகக் கருதப் படுவதற்குப் பின்னர், ஒரு படையை ரோமருக்கென்று வழிநடத்தினார். கான்ஸ்டன்டைன், அவரது வெற்றியைக் கிறிஸ்துவின் வல்லமையின் ஓர் அடையாளமாகக் கண்டார்; கிறிஸ்தவத்திற்கு அவருடைய மனமாற்றம் தொடங்கியது. கான்ஸ்டன்டைன் சில நேரங்களில் அப்போஸ்தலராகக் குறிப்பிடப் படுவதற்கு, எந்த அளவிற்கு அவர் கிறிஸ்தவத்தைப் பரப்பினார் என்பதும் கிறிஸ்தவத்தின் முடிவான எழுச்சிக்கும் ஐரோப்பா முழுவதிலும் அதன் ஆதிக்கத்தின் நிலைமைக்கும் அவர் எவ்வளவு முக்கியமானவர் என்பதும் காரணமாகும்.

இங்கு கான்ஸ்டன்டைனால் எடுக்கப் பட்ட கிறிஸ்தவத்திற்கும் அதன் எதிர்காலத்திற்கும் தனிக் கவனம் தந்திருந்த சில நடவடிக்கைகள்: 1.	சிலுவையிலறைதலைத் தடை செய்தார். 2.	அடிமைகளின் தண்டனைக்கு வழிமுறையாக பொது இடங்களில் நடத்தப் பட்ட போர்களைத் தடுத்தார். 3.	கிறிஸ்தவப் பணியாளரகளுக்கென்று சில வரி விலக்குகளைத் தந்திருந்தார். 4.	ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக் கிழமையும் விடுமுறையாக்கினார் 5.	திருச்சபைக் கட்டடங்களைக் கட்டினார். 6.	அவருடைய பிள்ளைகளைக் கிறிஸ்தவர்களாக எழுப்பினார்

கான்ஸ்டன்டைனுடைய ஆட்சி, முந்தைய இரண்டு பேரரசர்களின் கீழ் கிறிஸ்தவர்கள் நடத்திய வாழ்க்கயின் கண்ணீருக்கு மிக அப்பாற்பட்தாதாகும்

கான்ஸ்டன்டைன் நகரம் கி.பி. 1930 இலிருந்து கான்ஸ்டன்டைன் நகரம் இஸ்தான்புல் (துருக்கி) என்று அறியப்படலாயிற்று.

கி.பி.337 இல் இறப்பதற்குச் சிலகாலம் முன்னர் திருமுழுக்குப் பெற்றார். அவர் திருமுழுக்குப் பெற்றதன் பின்னர், அரசருக்குரிய ஊதா நிற ஏகாதிபத்திய ஸ்திரத்தைப் புறக்கணித்து, வெண்ணிற திருமுழுக்கு அங்கிகளைத் தேர்ந்தெடுத்து உடுத்தினார். கான்ஸ்டன்டைன், திருமுழுக்கு எல்லாப் பாவங்களையும் கழுவி சுத்திகரிக்கும் என்று திடமாக நம்பியதன் காரணத்தாலேயே தான் திருமுழுக்கு பெறத் தன் கடைசி நிமிடம் வரை காத்திருந்தார். கான்ஸ்டன்டைன் கிறிஸ்தவர்களுக் கெதிரான துன்புறுத்தல்களை நிறுத்தி, கிறிஸ்தவத்தை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வந்திருந்தாலும் அவரது தொலை நோக்கு கான்ஸ்டன்டைன் கீழ் புதிதாக நிறுவப் பட்டத் திருச்சபையின் சொத்து, பண ஆசைக்காகவும் பதவி ஆசைக்காகவும் போலியான கிறிஸ்தவ நம்பிக்கைகளுக்குத் தயாராக இருந்த பேராசைக்காரர்களின் கவனத்தை ஈர்க்குமளவிற்கு மிகப் பெரிதாய் இருந்தது.

சிலர் கான்ஸ்டன்டைனின் காலத்திய திருச்சபை உண்மையான விசுவாசிகளைப் பெருமளவில் உள்ளடக்கி யிருந்ததாகவும், கான்ஸ்டன்டைனுக்குப் பிறகு யார் உண்மையான விசுவாசத்தோடு இருந்தார்கள் என்பதும் யார் வெறும் செல்வத்திற்காகவும் பெருமைக்காகவும் அதிலிருந்தார்கள்  என்பதும் எவரும் யூகிக்கக் கூடியதாக இருந்ததாகவும் கூறுகின்றனர். சிலர் கான்ஸ்டன்டைனின் கிறிஸ்தவச் சட்டதிட்டங்கள், உண்மையில்  மக்கள்  விசுவாசத்தில் வேரூன்றவும் திருச்சபையில் ஈடுபாடு கொள்ளவும் காரணமாய் இருந்தததாகவும்   ஒப்புக்கொள்கின்றனர்.

கான்ஸ்டன்டைன் - முதல் கிறிஸ்தவப் பேரரசராகக் கிறிஸ்தவ வரலாற்றில் சிறப்பு மிக்க ஒருவராவார். எருசலேமில் இயேசுவின் உடல் வைக்கப் பட்டிருந்த கல்லறையின் மீது கட்டப் பட்ட திருக்கல்லறையின் திருச்சபை, கிறிஸ்தவ உலகத்தின் புனித ஸ்தலமாக மாறியது.

பைசான்டிய நகரைச் சார்ந்த கிறிஸ்தவர்களும் ஆங்கிலிகன்களுமான வைதீகக் கிறிஸ்தவர்களால் அவர் புனிதராகப் பெரிதும் மதிக்கப்பட்டார். கான்ஸ்டன் டைனைக் குறித்துக் கிழக்கத்திய திருச்சபைகள் அவரை அப்போஸ்தலர்களுக்குச் சமமாகக் குறிப்பிடத் தகுந்த மரியாதையுடன் நினைவு கூர்ந்தனர்.

கான்ஸ்டன்டைனின் காலத்திலிருந்த திருச்சபைகளையும் இன்றையத் திருச்சபைகளையும் குறித்துச் சிறிது சிந்திப்போமாக. திருச்சபைகளையும் அவற்றின் செயல்பாடுகளையும் குறித்து நாம் மன நிறைவு கொள்கிறோமா? இன்றைய திருச்சபைகளின் எழுப்புதலுக்காக நாம் என்ன செய்ய வேண்டுமென்று சிந்திப்போமாக.

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

36. அப்போஸ்தலர்களின் இரத்த சாட்சியின் சுருக்கமான விவரம்

மத்தேயு இவர் எத்தியோப்பாவில் துன்புறுத்தப் பட்டு தரையோடு சேர்ந்து ஆணிகள் அடிக்கப்பட்டு, அதன் பிறகு தலை வெட்டபட்டு இரத்தசாட்சியாய் மரித்தார். மாற்கு இவர் எகிப்திலுள்ள அலெக்சாண்டரியாவில் குதிரைகளில் கட்டப்பட்டு உயிர் பிரியும் வரையில் தெருக்கள் எங்கும் இழுத்துச் செல்லப்பட்டு மரித்தார்.

லூக்கா இவருடைய வல்லமையான அருளுரைகளின் காரணமாகத் தூக்கிலிடப்பட்டார்.

யோவான் இவர் ரோமாபுரியில் கொதிக்கின்ற எண்ணெய்க் கொப்பரையிலிடப்பட்டுத் துன்புறுத்தப்பட்டும் அதிசயிக்கத் தக்கதாக மரணத்திலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டார். பின்பு பத்மு தீவிற்கு நாடு கடத்தப்பட்டார். அங்கு அவருக்குக் கிடைத்த தரிசனத்தால் வெஇப்படுத்தின விசேஷத்தை எழுதினர். பின்பு அவர் விடுவிக்கப்பட்டு தற்காலத் துருக்கியிலுள்ள எதேசாவிற்குத் திரும்பிப் பேராயராக ஊழியம் செய்தார். இவர் தன முதிர் வயதில் மரித்தார். சமாதானத்துடன் மரித்த ஒரே அபோச்தலர் இவரே.

பேதுரு இவர் தன்னைத் துன்புருத்தியவர்களிடம் தான் இயேசு கிறிஸ்து மரித்த அதே விதமாக மரிக்கத் தன்தகுதியின்மையைக் கூறி தன்னைத் திருச்சபையின் முறைமையின் படி x வடிவச் சிலுவையில் தலைகீழாக அறையுண்டு மரித்தார்.

நீதிமானாகிய யாக்கோபு எருசலேமிலுள்ள திருச்சபையின் தலைவராக இருந்த நீதிமானாகிய யாக்கோபு, கிறிஸ்தவ விசுவாசத்தை மறுதலிக்க மறுத்தபோது, எருசலேம் தேவாலயத்தின் தென் கிழக்குக் கோபுரத்தின் மீது நூறு அடிகள் உயரத்திலிருந்து கீழே தூக்கி வீசப்பட்டார். அவர் கீழே விழுந்தும் உயிர் பிழைத்த்டிருப்பதைக் கண்ட போது அவருடைய பகைவர்கள் அவரை வண்ணார்க் கழகத்தினருடன் சேர்த்துக் கல்லெறிந்து கொன்றனர். இயேசு பிசாசினால் சோதிக்கப் படும்படி கொண்டு செல்லப்பட்ட தேவாலயக் கோபுரமும் இதுவேயாகும்.

செபதேயுவின் குமாரனாகிய யாக்கோபு மீன் பிடி தொழிலில் ஈடுபட்டிருந்த இவரை ஆண்டவராகிய இயேசு வாழ்நாள் முழுவதும் ஊழியத்தில் ஈடுபட அழைத்தார். திருச்சபையின் வலிமையான தலைவராக விளங்கிய இவர் எருசலேமில் சிரச்சேதம் செய்யப்பட்டார். யாக்கோபு தனக்கெதிரான வழக்கு விசாரணையின் போது, தன் விசுவாசத்தை உறுதியடன் எடுத்துரைத்ததை அவருக்குக் காவலாக இருந்த  ரோம அதிகாரி வியப்படைந்தார். பின்னர் அவ்வதிகாரி தண்டனை நிறைவேற்றப்பட்ட இடத்திற்கு யாக்கோபுவைப் பின் தொடர்ந்தார். தண்டனை நிறைவேற்றப்பட்ட பிறகு நியாயாதிபதியிடம் தன புதிய விசுவாசத்தை யாக்கோபுவின் அருகில் முழகாற்படியிட்டு ஒரு கிறிஸ்தவனாகச் சிரச் சேதம் மூலம் மரண தண்டனையை ஏற்றுக் கொண்டார்.

பர்தொலொமேயு நாத்தான்வேல் என அறியப்படும் பர்தொலோமேயு ஆசியாவிற்கான முதல் நற்செய்திப் பணியாளர் ஆவர். அவர் தற்போதைய துருக்கியில் நமது ஆண்டவரைக் குறித்து சாட்சி பகர்ந்தார். பர்தொலோமேயு அர்மேனியாவில் நற்செய்தியை அறிவித்ததன் காரணமாகக் கசையடிகளால் தோலுரிக்கப்பட்டு மரித்ததாக நம்பப்படுகிறது. இவர் தலை கீழாகச் சிலுவையில் அறையுண்டதாகவும் கூறப்படுகிறது.

அந்திரேயா இவரை ஒரு மரத்தில் தொங்க விட்டு உயிர் பிரியும் வரை கல்லெறிந்தனர். இவருடைய உறுதியான விசுவாசிகள் வந்து இவருடைய உடலை எடுத்து மிகுந்த மரியாதையுடன் ஒரு தனிக் கல்லறையில் அடக்கம் செய்தனர்.

தோமா இவர் ஒரு மிகப்பெரிய சிலுவையை நிறுத்தி அச்சிலுவையின் கீழிருந்த ஒரு பாறையில் முழங்காலிட்டு உருக்கமாக ஜெபித்துக்கொண்டிருந்த போது புறச் சமயப் பூசாரியின் ஈட்டியால் குத்துண்டு தியாக பலியானார்.

யூதா இயேசுவின் சகோதராக அறியப்படும் இவர் கிறிஸ்துவிடம் தான்   விசுவாசத்தை மறுதலிக்க மறுத்ததன் காரணமாக அம்புகள் எய்யப்பட்டுக் கொல்லப்பட்டார்.

மத்தியாஸ் மத்தியாஸ், யூதாஸ் இஸ்காரியோத்து இரத்த நிலத்தில் நான்று கொண்டு இறந்த பிறகு அவனுக்கு மாற்றாக அப்போஸ்தலர்களால் தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டார். மத்தியாசின் வாழ்க்கையையும் மரணத்தையும் குறித்த தகவல்கள் தெளிவின்றியும் முரண்பட்டும் காணப்படுகின்றன. அவர் எருசலேமில் கல்ல்லேரியப்பட்டுச் சிரச்சேதம் செய்யப்பட்டதாக ஒரு பாரம்பரியச் செய்தி கூறுகின்றது. பர்னபாஸ் எழுபது சீடர்களின் குழுவில் ஒருவரான பர்னபாஸ் ஒரு நிருபத்தை எழுதியுள்ளார். இவர் இத்தாலி மற்றும் சைப்ரஸ் முழுவதிலும் நற்செய்தி அறிவித்துள்ளார். இவர் சலோனிகாவில் கல்லெறிந்து கொல்லப்பட்டார்.

பிலிப்பு இவர் பரிசுத்த அப்போச்தத் திருச்சபையிலுள்ள ஒரு கல்வெட்டுச் செய்தியின் படிச் சிலுவையில் அறையப்பட்டார்.

பவுல் பவுல் கி.பி.67 ஆம் ஆண்டில் ரோமானியக் கொடுங்கோல் பேரரசனான நீரோவால் துன்புறுத்தப் பட்டுச் சிரச்சேதம் செய்யப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது. பவுல் நீண்ட காலச்சிறையிருப்பு, அவர் ரோமப் பேரரசு முழுவதிலும் ஸ்தாபித்த திருச்சபைகளுக்க்குக் கடிதங்கள் எழுத எதுவாயிருந்தது. இக்கடிதங்கள், புத்துய ஏற்பாட்டின் பெரும்பக்தியாக இடம் பெற்றுகிறிஸ்தவத்தின் அநேக அடித்தளமான கோட்பாடுகளைக் கற்பித்தன. பெரும்பாலான வேத அறிஞர்கள் பவுல் கி.பி.62 இல் ரோமாபுரியில் வீட்டுக் காவலிலிருந்து  விடுவிக்கப்பட்டதாகவும், அதைத் தொடர்ந்து அவருடைய நான்காவது நற்ச்செய்திப் பயணத்தைத் தொடர்ந்ததாகவும், அப்பயணம் ஸ்பெயின் வரைத் தொடர்ந்ததாகவும் கருதுகிறார்கள். (ரோமர் 15:24, 28 ) நீரோ மன்னன் பவுலை கி.பி. 67 இல் சிரச் சேதம் செய்ததாகத் திருச்சபைப் பாரம்பரியம் கூறுகிறது. எனினும் புதிய ஏற்பாட்டில் இம்மாபெரும் அப்போஸ்தலரின் மரணத்தைக் குறித்து எதுவும் குறிப்பிடப் படவில்லை.

இயேசு கிறிஸ்துவின் பன்னிரு சீடர்கள் மற்றும் ஏனைய திருத்தூதர்களின் இரத்த சாட்சி மரணத்திக் குறித்து ஆதத் திருச்சபையின் பாரம்பரிய ஆதாரங்களின் மூலமாகவும், மூதாதையர்கள் மூலமாகவும்  மற்றும்  திருச்சபையின் முதல் அதிகார பூர்வமான் எசுபியசின் மூலமாகவும் நமக்குக் கிடைத்துள்ளன.

ஒவ்வொரு திருத்தூதுவரும் இயேசு கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலைக் குறித்த அவர்களுடைய நம்பிக்கையை மறுதலிக்காமல் முழு விசுவாசத்தோடு தங்களின் தியாக மரணத்தை எதிர்க்கொண்டு ஏற்றுக்கொண்டனர்.

*********************************** என் மீட்பர் இரத்தம் சிந்தினார் நான் பரிசுத்தனானேன் அவர் எனக்காய் மரிந்தெழுந்தார் நான் மறுரூபமானேன் அவர் பாதை ஜீவஒளியாம் என் இதயம் தேடுதே அவர் வார்த்தை ஜீவ ஊற்றாம் என் இதயம் நாடுதே 1.	அவர் எனக்காய் உயிர்கொடுத்தார் என் உள்ளம் போற்றுதே அவர் என்னோடென்றும் இருப்பார் என் உள்ளம் வாழ்த்துதே பர்னபா அப்போல்லோ தீமோத்தேயு தீத்து கொர்நேலியு நிக்கோதேமு