User:SUtadeusz/sandbox

Międzynarodowy Dom Spotkań Młodzieży w Oświęcimiu/Auschwitz jest ośrodkiem edukacyjnym na terenie pomiędzy centrum polskiego miasta Oświęcim a byłym niemieckim obozem koncentracyjnym Auschwitz. Ponad milion ludzi, głównie Żydów i Polaków, zamordowano w Auschwitz w czasie Drugiej Wojny Światowej (1939-1945). Międzynarodowy Dom Spotkań, zaproponowany w 1971 roku, został otwarty w 1986 roku po latach planowania, pertraktacji i gromadzenia środków pieniężnych. Celem Domu Spotkań jest rozszerzanie wiedzy, zrozumienie i konsetwencje Narodowego Socjalizmu (Nazizmu), w szczególności wśród młodych Niemców. Cel ten jest osiągalny w formie rozmów pomiędzy ludźmi różnych grup etniczno-kulturowych, w szczególności Niemców i Polaków, Chrześcijan i Żydów.

W roku 2010 Dom Spotkań gościł (oferując noclegi) ponad 1700 młodzieży uczestniczącej w tym programie. Wielu młodych Niemców i Austriaków zajmowało ochotniczo jedno-roczne stanowiska w Międzynarodowym Domu Spotkań Młodzieży w Oświęcimiu w poczuciu cywilnej służby i odpowiedzialności. Jeden z nich, Robert Thalheim (1996-1997) napisał i zreżyserował dramat filmowy w języku niemieckim "Am Ende kommen Touristen"; po polsku, "A na Koniec Przyszli Turyści", który przedstawia, między innymi, działalność Międzynarodowego Domu Spotkań Młodzieży w Oświęcimiu/ Auschwitz.

Polskie i niemieckie nazwy tego centrum są następujące: Międzynarodowy Dom Spotkań Młodzieży w Oświęcimiu oraz Internationale Jugendbegegnungsstätte in Oświęcim/Auschwitz. Nazwy te są wspólnie skracane jako MDSM/IJBS.

Histori
Pomysł zbudowania w Polsce centrum spotkań młodzieży podsunął Volker von Törne (1934-1980), który zauważył możliwość stworzenia takiego centrum po podpisaniu w 1970 roku Układu PRL-RFN. von Törne był poetą a nastepnie dyrektorem prywatnej organizacji niemieckiej "Aktion Sühnezeichen Friedensdienste (ASF)" (po angielsku: Action Reconciliation Service for Peace (ARSP), po polsku: Akcja Znaku Pokuty -  Służby dla Pokoju) działającej w kierunku pojednania krajów i ludzi skrzywdzonych w czasie niemieckiej okupacji w Drugiej Wojnie Światowej. Po śmierci von Törne w 1980 roku, projekt ARSP prowadził Christoph Heubner. W wywiadzie w roku 1986 Heubner wyjaśnił znaczenie umiejscowienia Centrum w pobliżu Oświęcimia, który "symbolizuje najniższy punkt historii polsko-niemieckiej, najniższy punkt relacji niemiecko-żydowskich oraz jeden z najniższych punktów w ludzkim okrucieństwie. Uzasadnienie rozmów pomiędzy uczestnikami jest większe w tym właśnie miejscu. Duże emocje skłaniają ludzi do rozmów  bardziej niż w przypadku spotkań na Mazurach czy w słonecznych górzystych łąkach."

W końcu lat 1970-tych i na początku 1980-tych projekt ten był bardzo sporny. Lokalizacja budynków, architektóra projektu, operacje, jak również polskie partnerstwo w ARSP stały sie kłótliwym przedmiotem dyskusji. W roku 1978, Andreas Maislinger zwrócił się, bez powodzenia, do prezydenta Rudolfa Kirchschlägera aby Austria pomogła w projekcie.

Projekt uzyskał wsparcie wielu osób ocalałych z obozów koncentracyjnych w Dachau, Stutthof, Buchenwald i Auschwitz; w resultacie,  punkt przełomowy został osiągnięty w grudniu 1985 roku. Alfred Przybylski, były więzień # 471 w Oświęcimiu działający w imieniu Związku Polskich Architektów, wsparty projektem niemieckiego architekta Helmuta Morloka, przyczynił się decydująco do urzeczywistnienia tego projektu.

Po uzyskaniu pomocy finansowej w wysokości 4,6 miliona marek niemieckich, wystarczyło na pokrycie 2/3 kosztów, budowa w końcu ruszyła w maju 1986 roku. Uroczyste przekazanie pierwszych budynków na rzecz instytucji nadzorujacej odbylo sie 7 grudnia 1986 roku, dokładnie w szesnastą rocznicę podpisania Układu PRL-RFN. Cały projekt budowlany został zakończony w październiku 1998 roku. Centrum jest utrzymywane głównie przez władze miejskie Oświęcimia i ASF, który równieź sponsoruje trzy takie centra. W roku 2010 Dom Spotkań gościł (oferując noclegi) ponad 1700 młodzieży uczestniczącej w tym programie.

Centrum "Międzynarodowy Dom Spotkań Młodzieży w Oświęcimiu" stało się dobrze znane w niemiecko-języcznej europie po ukazaniu się na ekranach kin dramatu "Am Ende kommen Touristen" (2007); po polsku, "A na Koniec Przyszli Turyści", który byl filmowany po części w Centrum. Film ten napisał i reżyserował Robert Thalheim. O ile bohaterowie filmu i wydarzenia są książkowe (fikcyjne), Thalheim pisząc scenariusz wzorował się na własnych doświadczeniach jako niemiecki pracownik cywilny w Centrum (1996-1997).

Zaplecze
Centrum znajduje się na brzegu rzeki Soły i składa się z kilku pawilonów wokół dużego ogrodu. Są tam: forum diskusyjne, pokój wieloczynnościowy, biblioteka i cztery pokoje seminaryjne. Jest tam około stu łużek, jak również pole namiotowe i boisko sportowe.

Katrin Buchholz opisała architekturę jako: " Prosta w konstrukcji i formie, skromna w wyposażeniu wnętrz, ... centrum kampusu jest miejscem spotkań otwartym na wszelkie potrzeby ... gdzie każdy może poruszać lub snuć się swobodnie nie bedąc obserwowanym, w którym można spotkać społeczność lokalną, czuć się bezpiecznie, jak również znaleźć czas i miejsce na samotne rozważania."

Programowanie
Centrum inicjuje i popiera różnego rodzaju działalność, w tym zjazdy polskich i niemieckich studentów, seminaria, rozwijanie programów w celu kształcenia dorosłych i nauczycieli, jak również wystawy dla ogólnych gości. Grupy zwiedzające zwykle zatrzymują się w Centrum na cztery lub pięć dni. Poza zwiedzaniem pozostałości obozów koncentracyjnych Auschwitz I, Auschwitz-Birkenau i Auschwitz III-Monowitz, grupy te mogą planować wycieczki w pobliżu, szczególnie do Krakowa, a kolejne rozmowy odnośnie Centrum mogą być uzgodnione ze znawcą tych tematów.

Centrum zalicza się do grona miejsc pracy i wysiłków młodych Niemców i Austriaków wykonujących obywatelską służbę (Zivildienst) pod patronatem ARSP, Niemieckim Międzynarodowym Stowarzyszeniem (Internationaler Bund) oraz Austriacką Służbą Pamięci (Austrian Holocaust Memorial Service (AHMS)).

Zobacz też

 * Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu. A museum and research institution associated with the Auschwitz camps.
 * Krzyżowa (powiat świdnicki). A second youth meeting center in Poland that is devoted to dialogue and reconciliation between Poland and Germany. The Centre was founded after an historic 1989 meeting of Polish Prime Minister Tadeusz Mazowiecki and the German Federal Chancellor Helmut Kohl.


 * Synagoga Chewra Lomdei Misznajot w Oświęcimiu. The 1913 synagogue was restored and re-opened in 2000; it serves the small local community as well as visitors. The synagogue is part of the Auschwitz Jewish Center (Centrum Żydowskie w Oświęcimiu), which also incorporates a museum and an education center.

Linki zewnętrzne

 * Międzynarodowy Dom Spotkań Młodzieży w Oświęcimiu Website of the Center.
 * Centrum Dialogu i Modlitwy w Oświęcimiu. This Centre near the Auschwitz camps is a Catholic institution opened in 1992. The Centre is "a place for reflection, education, sharing and prayer for all those who are moved by what happened here. The Centre commemorates the victims and contributes to creating mutual respect, reconciliation, and peace in the world." A convent is adjacent to the Centre; it was relocated there after a controversy about the convent's original location, which was adjacent to one of the Auschwitz concentration camps.