User:Sabina Mulla/3-710

अर्थ-
काळीज म्हणटा, हो सगळो घात दोळ्यांक लागून जालो.दोळे म्हणटात ,ही काळजाक लागून आयली. खरें किदें तें कळना. पूण दोगांयनी मेळून मात मारीक फटयलो. मीराबाई (जल्म सुमार १४९८,कुडकी-राजस्थान मरण सुमार १५४७, दवारका).राजस्थानांतली एक म्हान कृष्णभक्त संत कवयित्री .तिचें जीवनवृत आनी काळ हेविशीं निश्र्वित म्हायती मेळना. पूण त्याच काळांतल्या कांय कवींच्यो काव्यकृती आनी दंतकथा हांचेव्यल्यान मीरेचें चरित्र मेळटा.मीरा वा मीरॅं हो शब्द फार्सी भाशेंतल्यान राजस्थानींत आयलो आसूं येता.तिच्या बापायचें नांव रतनसिंह. तो राजस्थानांतल्या मेडतिया गांवाचो राठोड आशिल्लो तिच्या आज्याचें नांव राव राठोड दूदाजी. तो वैष्णव भक्त आशिल्लो. ल्हानपणांतूच तिचो आवय –बापूय मेल्ल्यान ,तिच्या आज्यान तिचो सांबाळ केलो. . भगवान कृष्णाची भक्ती तिच्या मनांत कशी उत्पन्न जाली हेविशीं कांय आख्यायिका आसात. त्यो अशो-(१) एक फावट दारांतल्यान व्हंकलपावणी वता आसतना मीरेन आपले आवयक विचारलें 'म्हजें लग्न कोणाकडे जातलें? 'तेन्ना कृष्णाचे मूर्तीकडे बोट दाखोवन आवयन म्हळें, 'हो तुजो घोव '. त्या दिसासावन मीरा कृष्णाची भक्ती करपाक लागली. २- एकदां दारांत एक साधू आयलो. ताचेकडे कृष्णाची मूर्ती आशिल्ली. ती मीरेक खूब आवडली. तिणें हट्टान ती मूर्ती मागून घेतली आनी रातदीस कृष्णाची पुजा करपाक लागली. वयांत येतकच सूमार १५१६ वर्सा, उदयपुरचो महाराणा संघ हाचो चलो भोजराज, हाचेकडे तिचें लग्न केले. पूण थोड्याच दिसांनी तिचो घोव मेलो. उपरांत बापूय,मांव,देर हांच्या एका फाटोफाट मरणान मीरेक सामकें वैराग्य आयलें. ताकालागून ती कृष्णभक्ती आनी साधू-संतांचो सांगात हातूंत वेळ सरपाक लागली. राजघराण्यांतले बायलेन सगळ्या लोकांसामकार देवळांत पदां म्हणून नाचप हें भोजराजाचो सावत्र भाव ,राणा विक्रमादित्य हाका मानवलेंना. तो तिचो छळ करपाक लागलो. हें तिच्या पदांतल्यान दिसता. मीरेन आपल्या भक्तिबळार सगळे हाल सोंसले. पूण निमाणे उबगण येवन घोवाच्या घराचो त्याग केलो आनी ती आपल्या चुलत्याकडे आयली.