User:Sawnayblut

မြန္ဂိုမ်ိဳးႏြယ္စုတို႔၏ ဆင္းသက္လာပုံသမိုင္းအက်ဥ္း ေမဆိုပိုေတးမီးယား (Mesopotamia) မွ ဆင္းသက္လာခဲ့ၾကေသာ မြန္ဂိုလူမ်ိဳးမ်ားသည္ ယခုအခါ ျမန္မာနိုင္ငံ ႏွင့္ အိႏၵိယႏုိင္ငံ အေရွ႕ေျမာက္ဘက္တြင္ ေနထိုင္လ်က္ ရွိၾကပါသည္၊ ထို လူမ်ဳိးမ်ားမွာ ကရင္၊ ကရင္နီ၊ ကယန္း၊ ရွမ္း၊ ပအိုဝ္း၊ ဝ၊ ပေလာင္၊ လားဟူ၊ အခါ၊ ကခ်င္၊ ခ်င္း၊ မီဇူး၊ နာဂ၊ ကသဲ၊ စသည့္ လူမ်ဳိးမ်ား ႏွင့္ Meghalia, Tripura, Assam, Arunachal စသည့္ျပည္နယ္္မ်ားတြင္ ေနထိုင္ၾကေသာ လူမ်ိဳးမ်ား အျပင္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္႕ ခ်ီတာကံုး ေတာင္တန္းတြင္ ေနထိုင္ၾကေသာ Hmar (မားရ္ ) ႏွင့္ Bawm လူမ်ိဳးတို႔ ျဖစ္ၾကပါသည္၊ ထိုလူမ်ိဳးမ်ား၏ ဆင္းသက္လာပုံ သမိုင္းေၾကာင္းကို ေလ့လာၾကည့္ေသာအခါ ထိုလူမ်ိဳးမ်ားသည္ အမ်ိဳးအႏြယ္တခုတည္းမွ ဆင္းသက္ ေပါက္ဖြားလာေသာ လူမ်ိဳးမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိရသည္၊ ထိုလူမ်ိဳးမ်ား. ဆင္းသက္လာပုံကို ေလ့လာသိရွိရသေလာက္ ေအာက္ပါအတိုင္း တင္ျပအပ္ပါသည္၊ Karen ႏွင့္ Kayan တို႔သည္ B.C ၂၂၃၄ တြင္ Ponpalon (Mesopotamia) မွထြက္လာခဲ့ၿပီး ဘီစီ ၂၁၉၇ခုႏွစ္ တြင္ မြန္ဂိုးလီးယား(Mongolia) သို႔ ေရာက္လာခဲ့ေၾကာင္း။ ထိုမွ Pa E region(Tarkistan) ႏွင့္ Tha Htein (Tibet) ၿပီးေတာ့ ဘီစီ-၁၃၃၈ ခုႏွစ္တြင္ Ka Phat (Yunan) region သ႔ို ေရာက္ရွိလာခဲ့ေၾကာင္း အတိအက်ေဖၚ ျပေရးသားၾကသည္။ တရုတ္ဘုရင္၏ ဖိႏွိပ္မွဳေၾကာင့္ ပထမ အသုတ္သည္ ယူနန္နယ္မွ ဘီစီ-၁၁၂၈ ခုႏွစ္တြင္ ထြက္ခြာလာခဲ့ၿပီး သံလြင္ျမစ္အတိုင္း ဆင္းသက္လာကာ အေရွ႕ေတာင္အာရွ (ခု- ဗမာနိုင္ငံ) သို႔ ေရာက္ရွိ လာေၾကာင္း ယူနန္မွ ထြက္လာေသာအခါ မဲေခါင္ျမစ္ တံတားျဖတ္ေနစဥ္ တံတားႀကီး ျပတ္က်သြားသျဖင့္ လူအေျမာက္အမ်ား ကမ္းတဘက္၌ က်န္ရစ္ခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္၊ (Narrative of the Kayan people စာအုပ္မွ ေကာက္ႏႈတ္ေရးသားခ်က္) သမိုင္း ပညာရွင္ Micheal Lonsdale အဆိုအရမွာမူ Karen တို႔ ပထမ အသုတ္သည္ ဘီစီ ၁၁၂၅ တြင္ Yunan Sinkiang region မွ မဲေခါင္ျမစ္အတိုင္း ဆင္းသြားေၾကာင္း ထိုသူတို႔က Chiang Mai ၿမိဳ႕ကို တည္ခဲ့ေၾကာင္း သို႔ေသာ္ ထိုင္းတို႔က ေမာင္းထုတ္သျဖင့္ Mae Sariang ဘက္မွ သံလြင္ျမစ္ကို ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီး ေတာင္တန္းမ်ားဖက္သို ့အေျခခ်ေနထိုင္လာခဲ့ၾကေၾကာင္း ေဖၚျပသည္။ ဒုတိယ အသုတ္မွာ ဘီစီ ၇၃၉ ခုႏွစ္တြင္ ယူနန္မွထြက္လာၿပီး ေရႊလီျမစ္ အတိုင္းဆင္းသက္လာကာ ယခု ရွမ္းျပည္နယ္သို႔ ေရာက္ရွိလာခဲ့ၾကသည္ဟု ဆိုသည္။ ထိုသူမ်ားကို Pa-Oh Karen ဟုေခၚ ေၾကာင္း၊ ထိုသူမ်ားက Pwo-Wai (ျပည္ျမိဳ႕) ကို တည္ေထာင္ခဲ့ေၾကာင္း ေဖၚျပသည္။(Long live Kawthooline စာအုပ္မွေကာက္ႏႈတ္ေရးသားခ်က္) သို႔ရာတြင္ The Narratives of the Kayan people စာအုပ္ထဲတြင္ ကယန္း ႏွင့္ ပအိုဝ္းတို႔သည္ သထံု Kingdom ကို တည္ေထာင္ခဲ့ေၾကာင္း သထံုကို မြန္ႏွင့္ဗမာဘုရင္တို႔က သိမ္းပိုက္ေသာအခါ ေတာင္ငူတို႔ ထြက္ေျပးလာၿပီး ဘီစီ ၉၃၇ ခုႏွစ္တြင္ Demawso region တြင္ အေျခခ်ေနထုိင္လာခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။ အထက္တြင္ေဖၚျပသည့္ သမိုင္းပညာရွင္ Micheal Lonsdale အဆိုအရ မြန္ႏွင့္ ဗမာလူမ်ဳိးတို႔သည္ Pa-Oh Karenတို႔ ေရာက္ရွိလာသည့္ေနာက္ ႏွစ္ေပါင္း (၂ဝဝ)ေက်ာ္မွ ယခုဗမာႏုိင္ငံသို႔ အိႏၵိယျပည္ဘက္္မွ လာခဲ့ၾကေၾကာင္း၊ ထိုေၾကာင့္ သူတို႔မွာ အိႏၵိယလူမ်ိဳးတို႔၏ ယဥ္ေက်းမႈပါလာခဲ့ၾကသည္ ဟုဆိုသည္၊ Chin, Kuki, Mizo တို ့ ဆိုသည္မွာ- ဘီစီ ၇၂၂-၇၂၁ ေလာက္တြင္ ဆီးရီးယားဘုရင္ Shalmaneser က အေနာက္ဣသေရလ Kingdom ကို သိမ္းပိုက္ၿပီး သူတို႔အား စစ္သံု႔ပန္းအျဖစ္ ဆီးရီးယားသို ့ ေခၚသြားခဲ့ေၾကာင္း ထိုမွ အထက္ Mesopotamia ႏွင့္ Medopersia သို႔ ထြက္ေျပးလာခဲ့ေၾကာင္း။ ထိုမွ ယခု Afghanitan, ၿပီးေတာ့ Hindokush သို ့လာၿပီး Tibet သို ့ ေရာက္လာေၾကာင္း၊ ထိုမွ Kaifeng တရုပ္ျပည္သို႔ ေရာက္လာခဲ့သည္ ဟုဆိုသည္။ Kaifeng (ေရွးေဟာင္း တရုပ္ၿမိဳ႕ေတာ္)တြင္ တရုပ္ဘုရင္ Shih Hwang-wonti က မဟာတံတိုင္းႀကီးကို ေဆာက္လုပ္ရန္ ထိုလူမ်ိဳးတို႔အား ကၽြန္ျပဳခဲ့သျဖင့္Kiangfeng မွ ထြက္ေျပးလာခဲ့ရေၾကာင္း ၿပီးေတာ့ Sing Lung တြင္ လာေနခဲ့ေၾကာင္း ဆိုသည္ ထိုမွ Hawkong Valley သ႔ို ေရာက္ရွိလာၿပီး တဖန္ ခ်င္းတြင္းျမစ္အတိုင္းဆင္း၍ Kabaw Valley (ယခု ဗမာျပည္ အလယ္ပိုင္း) သို ့ ေရာက္ခဲ့ေၾကာင္း။ ထို Kabaw Valley မွ AD ၅၃ဝ တြင္ ခ်င္းတြင္းျမစ္ အတိုင္း ျပန္တက္လာၿပီး၊ ထိုလူမ်ိဳးမ်ားသည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံ၏ အေရွ႕ေျမာက္ပိုင္း Manipur, Assam, Tripura, Nagaland, Mizoram, Arunachal နယ္ေျမမ်ားသို႔ ျပန္ ့ႏွံ႔ေနထိုင္သြားၾကသည္ ဟုဆိုသည္၊ မားရ္ (Hmar) လူမ်ိဳးမ်ားသည္လည္း သူတို႔ Sing lung မွ လာခဲ့သည္ဟုဆိုသည္၊ ကခ်င္လူမ်ိဳးတို႔ ေျပာသည္မွာလည္း Mesopotamia ႏွင့္ Medopersia မွ ထြက္ခြာလာခဲ့ၿပီး ထိုမွ Afghanistan, Pakistan, Tibet ႏွင့္ တရုတ္ျပည္သို႔ လာခဲ့ေၾကာင္းေျပာသည္။ Zeliangrong နာဂလူမ်ိဳးတို႔ ဆိုသည္မွာ Kaigeng တြင္ တရုတ္ဘုရင္ Sinh Hwang-ti က မဟာတံတိုင္း ႀကီးေဆာက္လုပ္ရန္ ကၽြန္ျပဳသည္ကို မခံႏို၍ ဘီစီ ၂၄၆ ေလာက္တြင္ ေျမေအာက္လွဳိဏ္ဂူ တူးေဖါက္ၿပီး ထြက္ေျပးလာခဲ့ေၾကာင္း ဆိုသည္၊ ထိုမွ Singlung တြင္လာေနခဲ့ေၾကာင္း။ထိုသို႔ လိုက္ဂူဏ္ ထိုးေဖာက္ၿပီး ထြက္ေျပးသြားခဲ့ၾကေသာ လူမ်ားသည္ Japan, Korea, Philippines, Borneo, Thailand, Indonisia, Malasia, Vietnan, Cambodia, Singapor, Tibet စသည့္ ႏိုင္ငံမ်ားအထိ ျပန္႔ႏွံ႔ သြားၾကေၾကာင္း ဆိုသည္၊ (The trail from Makuilongdi ႏွင့္ Genesis of Zeliangrong စာအုပ္မွ ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္)၊(စကားခ်ပ္-ကမၻာ့မွတ္တမ္းအရ မဟာတံတိုင္းႀကီးကို ဘီစီ ၃၈၁ မွ ၂၂၁ အတြင္း တည္ေဆာက္ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။။) သမိုင္းပညာရွင္ Prof.Gangmumai (နာဂ) ဆိုသည္မွာ Kuki, Chin, Mizo တို႔သည္ တရုတ္ျပည္မွ တသုတ္လာခဲ့ၾကၿပီး Hawkong valley သို႔ ေရာက္ရိွလာ ၾကခဲ့ေၾကာင္း။ ထိုမွတဆင့္ ခ်င္းတြင္းျမစ္ အတိုင္းဆံုဆင္းၿပီး Kabaw valley သို႔ေရာက္ ရွိခဲ့ေၾကာင္း၊ ဗမာသမိုင္းအရ ဗမာလူမ်ိဳးတို႔သည္ အထက္ ဗမာျပည္သို႔ AD ကိုးရာစု ေလာက္အတြင္း ေရာက္ရွိလာခဲ့ၾကေၾကာင္း၊ ထိုသူတို႔ မေရာက္ခင္၊ မြန္ ႏွင့္ ပ်ဴလူမ်ိဳးတို႔က သူတို႔၏ Kingdom ကို တည္ေထာင္ခဲ့ၾကေၾကာင္း၊ သို႔ေသာ္ Kabaw valley ကို သူတို႔ မအုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ေၾကာင္း ဆိုသည္၊ သူေဖၚျပသည္မွာ-ရန္ကုန္ သကၠသိုလ္ ပါေမာကၡProf. G.H.Luce ၏ အဆိုအရ Chin, Kuki တ႔ို Kabaw valley သို႔ ေရာက္ရွိလာျခင္းသည္ AD ေလးရာစု ႏွင့္ ရွစ္ရာစုအၾကားတြင္ ျဖစ္နိုင္ေၾကာင္း ဆိုသည္။ (Genesis of the Nagas and Kuki-Chin စာအုပ္မွေကာက္ႏႈတ္ခ်က္)။ (Chin, Kuki တို႔၏ သမိုင္းအရ AD ၅၃ဝ ေလာက္တြင္ Kabaw valley မွ ျပန္လည္ထြက္သြားခဲ့သည္ဟု ဆိုလွ်င္ AD ေလးရာစု (၃ဝဝ-ေက်ာ္) ေလာက္တြင္ Kabaw valley သို႔ ေရာက္ရွိလာျခင္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။ ဟိုင္းေျမ (Heimi) တို႔၏ႏုတ္ေျပာ သမိုင္းမွာလည္း တရုပ္ျပည္ Yunan နယ္မွ လာခဲ့ပုံသမိုင္းေၾကာင္းသည္ Kachin,Kuki,Chin,Mizo တို႔ ေျပာသည့္ အတိုင္းပင္ျဖစ္သည္၊ Karen ႏွင့္ Kayan တို႔ေျပာသည့္အတိုင္း သူတို႔ ျမစ္ကူးၿပီးေနာက္ တံတားျပတ္ က်သြားေၾကာင္းလည္းေျပာသည္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔၏ ဖိုးဖြားစဥ္ဆက္ ေျပာလာခ့ဲ ေသာ ႏႈတ္ေျပာသမိုင္းအရ ခ်င္း၊ ကခ်င္ ႏွင့္ နာဂတို႔၏ ဖိုးဖြားမ်ားသည္ ညီအစ္ကို အရင္းမ်ား ျဖစ္ခဲ့ၾကေၾကာင္းေျပာသည္။ ကယား (Kayan) လူမ်ိဳးတို႔မွာလည္း နာဂတို႔ႏွင့္ နီးစပ္ေသာ မ်ိဳးႏြယ္ျဖစ္ခဲ့ေၾကာင္းေျပာသည္။ထို႔အတူ Angami နာဂတို႔ ေျပာသည္မွာလည္း Karen တို႔ သည္သူတို႔၏ မ်ိဳးႏြယ္ျဖစ္ခဲ့ေၾကာင္းေျပာၾကပါသည္၊ Angami တို ့ေျပာသည္ မွာ သဲမႈန္တိုင္းထန္ေသာေနရာ မြန္ဂိုလီယား ဘက္မွလာခဲ့ ေၾကာင္း၊Karen ႏွင့္ Kayan တို႔ေျပာသည္မွာလည္း Pa E(Tarkistan) region မွ လာေသာအခါ ဒူးအထိနက္ေသာ သဲျပင္မ်ားကို ျဖတ္လာခဲ့ရေၾကာင္းဆိုသည္၊ ဝမ်ိဳးႏြယ္စုတို႔ ေျပာသည္မွာ လည္း ဝႏွင့္နာဂတို႔သည္ ည္ီအစ္ကိုမ်ား ျဖစ္ၾကသည္ဟု ဆိုသည္၊ အထက္ေဖၚ ျပပါ လူမ်ိဳးမ်ား. ဆင္းသက္လာပုံသမိုင္းတြင္ ေျပာပုံႏွင့္ ႏွစ္အနည္း ငယ္ကြာျခားမႈရွိေသာ္လည္း သူတို႔သည္ Mesopotamia မွလာခဲ့ေၾကာင္း၊ Mongolia, Tibet, တရုတ္ (Kaifeng or Kaiphat) စသည္တို႔ကိုျဖတ္ ေက်ာ္လာခဲ့ေၾကာင္းေျပာၾကသည္မွာ အားလံုးတူညီသျဖင့္ ေရွးပေဝသဏီေခတ္တြင္ မ်ိဳးႏြယ္စု တခုတည္း နယ္ေျမတခုတည္းမွ ဆင္းသက္လာသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္ကို ထင္ရွားေစသည္၊ မြန္ဂို အမ်ိဳးအႏြယ္ဝင္ နယ္ေျမမ်ားအၾကားတြင္ နယ္စပ္ဟူ၍မရွိခဲ့ပါ၊ သို႔ေသာ္ ၁၉၁၄ ခုႏွစ္တြင္ အဂၤလိပ္တို႔က ပတ္ကိုင္ (Patkai) ေတာင္ရိုးကိုလိုက္ၿပီး မြန္ဂိုလူမ်ိဳးတို႔၏ နယ္ေျမအလယ္တည့္တည့္တြင္ နယ္စပ္ကိုေရးဆြဲခဲ့သျဖင့္ နယ္စပ္ဟူ၍ ေပၚလာခဲ့သည္၊ သို႔ရာတြင္ အဂၤလိပ္ ကိုလိုနီအစိုးရသည္-Assam, Manipur, Maghalaya, ျပည္နယ္မ်ား မွလႊဲ၍ က်န္နယ္ေျမ (နာဂ၊ ကခ်င္၊ ခ်င္း၊ ရွမ္း၊ ကရင္၊ ကရင္နီ္) နယ္ေျမမ်ားကို ျခြင္းခ်န္နယ္ေျမ (Excluded areas) မ်ားအျဖစ္သတ္မွတ္ကာ ဗမာျပည္မ (Burma Proper) ႏွင့္ အိႏၵိယျပည္တို႔မွ သီးျခား ခြဲထုတ္ကာ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သည္၊ ထို႔ျပင္ ၁၉၄၆-ခုႏွစ္တြင္ ထိုမြန္ဂိုမ်ိဳးႏြယ္စုမ်ားကို စုစည္းၿပီး ဗမာႏွင့္ အိႏၵိယႏုိင္ငံတို႔မွခြဲ၍ သီးျခားႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံ ထူေထာင္ေပးရန္ Robert Reid ႏွင့္ Sir Rijinald Coupland တို႔ၾကံစည္ခဲ့ၾကသည္။ဤအစီအစဥ္အား Coupland Plan ဟု ေခၚေဝၚခဲ့သည္၊ ထိုအစီ အစဥ္မွာ မြန္ဂိုမ်ိဳးႏြယ္စု နယ္ေျမမ်ားကို Birtish Crown Colony (ၿဗိတိသွ် ဥေသွ်ာင္ ကိုလိုနီ) အျဖစ္ ဆက္လက္ထားၿပီးေနာက္မွ လြတ္လပ္ေရး ေပးရန္ျဖစ္သည္၊ ထိုအဂၤလိပ္လူမ်ိဳး တို႔၏ အျမင္မွာ မဖြံ႔ၿဖိဳးေသးေသာ မြန္ဂုိလူမ်ိဳးမ်ားသည္ လူမ်ိဳးႀကီးမ်ားျဖစ္ၾကေသာ ဗမာႏွင့္ အိႏၵိယလူမ်ဳိးတို႔၏ လက္ေအာက္ခံ ျဖစ္လာပါက သူတို႔၏ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ျခယ္မႈ၊ ျခယ္လွယ္မႈကို ခံရလိမ့္မည္ဟု ေတြးခဲ့ျမင္ခဲ့ ဟန္တူသည္။ သို႔ေသာ္ဤအစီအစည္ကို နာဂအမ်ိဳးသားေကာင္စီ ေခါင္းေဆာင္ ဦးဖီဇိုႏွင့္ အဖြဲ႔ဝင္မ်ားက လက္မခံ ပယ္ခ်ခဲ့သည္၊ ထို႔ျပင္ ဦးဖီဇိုသည္ ၁၉၄၆-ခုႏွစ္တြင္ Manipur, Assam, Meghaliya, Mizoran နယ္ေျမမ်ားသို႔ သြားကာ မိမိဖာသာ လြတ္လပ္ ေရးေၾကျငာၾကရန္ စည္းရုံးတိုက္တြန္းခဲ့သည္၊ သို႔ေသာ္ ထိုသူမ်ားသည္ ဖီဇို၏ အၾကံေပးခ်က္ ကို လက္မခံဘဲ အိႏၵိယျပည္ေထာင္စုတြင္ပါဝင္ရန္ လက္မွတ္ေရး ထိုးခဲ့ၾကသည္၊ ကခ်င္၊ ခ်င္း၊ ရွမ္း လူမ်ိဳးစု တို႔ကလည္း ဗမာလူမ်ိဳး ႏွင့္ေပါင္းၿပီး ျပည္ေထာင္စု ဗမာႏုိင္ငံေတာ္ တည္ေထာင္ရန္ ပင္လုံစာခ်ဳပ္တြင္ ၁၉၄၇-ခုႏွစ္ ေဖေဖၚဝါရီလတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းတို႔ႏွင့္ သေဘာတူ လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့ၾကသည္၊ ဤသို႔ျဖင့္ အဖက္ဖက္မွ Coupland Plan သည္ ပယ္ခ်လွ်က္သား ျဖစ္ခဲ့သည္၊ ထိုသို႔ျဖစ္ခဲ့ရျခင္းမွာ ထိုအခ်ိန္အခါတြင္ ကိုလိုနီဝါဒကို လူမ်ိဳးတိုင္းက အင္မတန္မုန္းခဲ့ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္၊ ဤမြန္ဂိုမ်ိဳးႏြယ္စုထဲတြင္ နာဂတစ္မ်ိဳးတည္းကသာ အိႏၵိယႏိုင္ငံႏွင့္ ဗမာႏိုင္ငံတို႔ လြတ္ေရးမရခင္ ၁၉၄၇-ခုႏွစ္ =သဂုတ္လ (၁၄)ရက္တြင္ မိမိဖာသာ လြတ္လပ္ေရးေၾကျငာ ခဲ့သည္၊ နာဂလူမ်ိဳးတို႔မွာ အျခားတိုင္းတစ္ပါးႏိုင္ငံ၏ လက္ေအာက္ခံ မျဖစ္ခဲ့သျဖင့္ လြတ္လပ္ေသာႏိုင္ငံျဖစ္ရာ လြတ္လပ္ေရးေၾကျငာရန္ မလိုေသာ္လည္း ထိုအခ်ိန္ ကမၻာ့ ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္လာေသာအခ်ိန္တြင္ မိမိႏိုင္ငံ. အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကို ထိန္းသိမ္း ကာကြယ္ရန္အလို႔ငွာ လြတ္လပ္ေရးကို ေၾကျငာခဲ့သည္၊ သို႔ေသာ္အိႏၵိယက နာဂႏိုင္ငံ၏ လြတ္လပ္ေရးကို အသိအမွတ္မျပဳဘဲ က်ဴးေက်ာ္ဝင္ ေရာက္လာခဲ့သျဖင့္ ၁၉၅၄-ခုႏွစ္မွစၿပီး ႏွစ္ႏုိင္ငံၾကား စစ္ျဖစ္လာခဲ့သည္၊ ထို႔ ေ႔ကာင့္ နာဂလူမ်ိဳးမ်ားသည္ က်ဴးေက်ာ္ ေရးစစ္ကို တိုက္ထုတ္ရန္ ယေန႔အထိ တိုက္ပြဲဝင္လ်က္ရွိသည္၊ ထို႔ျပင္ အျခားေသာ မြန္ဂိုမ်ိဳး ႏြယ္စုမ်ားသည္လည္း မိမိလူမ်ိဳးမ်ား အဖိႏွိပ္ခံဘဝမွ လႊတ္ေျမွာက္ေရးအတြက္ တိုက္ပြဲဝင္ ေနၾကသည္။(နာဂ အမ်ိဳးသားေရးႏွင့္ေဖာက္ျပန္မႈစာအုပ္မွတင္ျပလိုက္တာပါ) http://haiminaga.blogspot.com/2012/11/blog-post.html