User:Senada qejvani

Orgjosti fshati im i bukur! Një fshat, ndërtuar përbri një lumi të vogël që rrëshket kullueshëm poshtë kodrave dhe përbri tokave të banorëve të fshatit. Fshati im ka një shkollë që shkojnë fëmijët e fshatit disa me përtesa disa me shumë dëshirë sipas moshës dhe preferencave, por të gjithë i frekuentojnë orët e mësimit të dhënë nga mësuesit intelektual të zonës. Rrugët e fshatit janë të pashtruara dhe të ngushta ku në dimër ka më shumë baltë sesa gurë dhe verës me shumë pluhur sesa ajër, por edhe pse kështu, nostalgjia që të fal ky fshat është e mrekullueshme! Shtëpitë janë të vjetra dhe janë përgjatë rrugës gjithashtu edhe nëpër kodra. Të gjitha janë të pajisura me oxhaqe që shërbejnë shumë nē dimrin e ftohtë. Qendra e fshatit gëzon një shesh të madh që shfrytëzohet për festa të ndryshme nga banorët dhe sidomos për dasma. Lezeti i këtij sheshit është kur i gjithë fshati mblidhet aty. Angazhimet e shumta të punëve të tyre nëpër toka, nuk i lejojnë banorët e Orgjostit të takohen me njëri-tjetrin, përveçse nëpër festa dhe i vetmi dhe kryesori që i mbledh, është sheshi i madh i fshatit. Jo vetëm të rinjtë, por edhe gjyshërit e thinjur me nipërit e tyre të vegjël janë të zënë me punë në Orgjostin tim. Askush nuk ka kohë për asgjë gjatë ditës, veç punës. I vetmi moment që i mbledh familjarët është darka! Aty është kënaqësia më e madhe e gjithë ditës së lodhshme, kur nëna e babai së bashku me gjyshin dhe gjyshen, lumturohen me mbesat dhe nipërit e vegjël të cilët u japin jetë dhe energji atyre për të nesërmen e lodhshme që i pret. Orgjosti im ka edhe një kafene të vogël ku mbledh të rinj e të vjetër në moshë në ndonjë 5 minutsh të ditës ose në më shumë minuta pasditeve. Aty është kuvendi i burrave të fshatit që shërben për diskutime, konfirmime dhe miratime të vendimeve në lidhje me fshatin. Të lëmë burrat mënjanë, po gratë? Orgjosti im ka gra amvisa të cilat derën e tyre, edhe pse të vjetër dhe modeste prej druri, e kanë të hapur gjithmonë për këdo që u troket! Mikëpritja e tyre është e pakrahasueshme. Edhe jo vetëm kaq, po ushqimi që gatuajnë dhe shërbejnë? I mrekulleshëm. Të varfër por të pasur! Shpirti dhe zemra e banorëve është e mbushur. Ata kurrë nuk mund të quhen të varfër kur shpirtin e kanë plot!