User:Shameena Begum/sandbox

சிங்கப்பூரின் உறுதிமொழி 1965ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 9ஆம் நாளில் சிங்கப்பூர் சுதந்திர நாடானது. 1950-60களில் மிகுதியான சமூகப் பதற்றமும் இனக்கலவரங்களும் நிகழ்ந்தன. எனவே பல்லின சமூக, பல சமய குடிமக்களிடையே ஒரு பொதுவான அடையாளத்தையும் நமது நாடு எனும் உணர்வையும் ஏற்படுத்தும் தேவை ஏற்பட்டது. தேசிய உணர்வையும் நாட்டுப்பற்றையும் வளர்த்தெடுக்கும் முயற்சியின் ஒரு பகுதியாக 1965 அக்டோபரில் அன்றைய கல்வி அமைச்சில் நிர்வாக முதன்மை உதவிச் செயலர் பதவியில் இருந்த திரு. வில்லியம் செங் என்பவரால் நாள்தோறும் உறுதிமொழி எடுக்கும் திட்டம் முன்வைக்கப்பட்டது. சிங்கப்பூர் மலேசியாவிலிருந்து பிரிந்த இரண்டு மாத காலத்தில் 1965 ஆகஸ்ட் 9ஆம் நாள் இத்திட்டம் எழுப்பப்பட்டு அப்போதைய கல்வி அமைச்சர் ஓங் பாங் பூன் அவர்களின் ஆதரவையும் பெற்றது. பாடநூல், பாடத்திட்டக் குழுவின் ஆலோசகராக இருந்த திரு. ஃபிலிப் லியாவ் அவர்களாலும் அரசியல் ஆய்வு மைய இயக்குநர் ஜார்ஜ் தாம்சன் அவர்களாலும் இருவிதமான வரைவு உறுதிமொழி வடிவங்கள் தயாரிக்கப்பட்டன. திரு. ஓங் இரண்டு வரைவு உறுதிமொழிகளையும் அன்றைய வெளியுறவு அமைச்சர் எஸ்.ராஜரத்தினம் அவர்களின் குறிப்புக்காக அனுப்பி வைத்தார். அதன்பின் அமைச்சரவையின் இறுதி ஒப்புதலைப் பெறுவதற்காக சமர்ப்பிக்கப் படுமுன் அமைச்சின் அதிகாரிகளாலும் அன்றைய பிரதமர் லீ குவான் இயூ அவர்களாலும் மறுஆய்வுக்கு உட்படுத்தப்பட்டது. 1966 ஆகஸ்ட் மாதம் முதல் பள்ளி மாணவர்கள் தங்கள் பள்ளி நாட்களின் தொடக்க வேளையில் தேசிய உறுதிமொழியைக் கூறத் தொடங்கினர். பல பள்ளிகளில் அப்போது மாணவர்களின் காலை ஒன்றுகூடலுக்கான போதுமான திறந்தவெளிகள் இல்லாததால் தொடக்கத்தில் வகுப்பறைகளிலேயே உறுதிமொழி வாசிக்கப்பட்டது. அது முதல் தேசிய தின நிகழ்ச்சிகளிலும் அணிவகுப்புகளிலும் பள்ளி ஒன்றுகூடலின்போதும் கூறப்படுகிறது. ஆங்கிலத்தில் இருந்த உறுதிமொழி சீனம், மலாய், தமிழ் ஆகிய மொழிகளிலும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. திரு. ராஜரத்தினம் அவர்களின் கூற்றுப்படி, இந்த உறுதிமொழி மக்களிடையே தேசிய உணர்வை வளர்க்கவும் சிங்கப்பூரர்கள் என்பதில் பெருமிதம் கொள்ளவும் ஒரு போராட்டத்தின் பின்புலத்தில் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. மக்களில் பலர் உறுதிமொழியை எவ்வாறு கூறவேண்டும் எனக் கேள்விகள் எழுப்புகின்றனர். தேசிய உறுதிமொழியைக் கூறுவதற்கென்று ஏதேனும் குறிப்பிட்ட இடம் உள்ளதா? விடை இல்லை என்பதே. எந்த இடத்திலும் எந்த நேரத்திலும் உறுதிமொழியைக் கூறலாம், கழிப்பறை தவிர. கழிப்பறையில் மக்கள் உறுதிமொழியைக் கூறத் தொடங்கினால் அது சிங்கப்பூர் குடிமக்கள் தம் நாட்டை மதிக்கவில்லை என்று பொருள்படும். உறுதிமொழி கூறும்போது ஒரு குறிப்பிட்ட நிலையில் நிற்கவேண்டுமா? ஆம். ஒரு குறிப்பிட்ட முறையில் நிற்கவேண்டும். நமது உடலின் இருபுறம் கைகளை வைத்துக்கொண்டு நிற்கவேண்டும். வழக்கமாக தலைவர் உறுதிமொழியைக் கூற, மக்கள், பார்வையாளர்கள் தங்கள் வலது கை முட்டியை நெஞ்சில், இதயத்தின் மேல் இடப்பக்கம் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். இவ்வாறான நிலையில் நிற்கும்போது நீங்கள் அசைய அனுமதி இல்லை. வேறு நோக்கங்களுக்காக தேசிய உறுதிமொழியைப் பயன்படுத்தலாமா? கூடாது என்பதே விடை. வேறு எந்த நோக்கத்திற்காகவும் உறுதிமொழியைப் பயன்படுத்தினால் அது தேசத்தை அவமதித்ததாகி விடும். எடுத்துக்காட்டாக, ஒரு நண்பருக்கு நாம் ஏதாவது செய்வதாக உறுதி கூறினால் அதற்காக தேசிய உறுதிமொழியைக் கூறக்கூடாது. அவ்வாறு செய்தால் நமது சொந்த நாட்டின் உறுதிமொழியைக் கேலி செய்ததாகி விடும். தேசிய உறுதிமொழி ஏன் முக்கியமானது? தேசிய உறுதிமொழி நம்மிடையே இனபேதம் ஒன்றுமில்லை, அனைவரும் சமம் என்பதைக் காட்டுவதற்காக உருவாக்கப்பட்டதாகும். இனவாதத்தின் அடிப்படையில் சிங்கப்பூரில் சண்டை ஏற்படக்கூடாது என்பதை உறுதிப்படுத்தவே உறுதிமொழி கூறப்படுகிறது. அனைத்து உண்மையான சிங்கப்பூரர்களுக்குமான ஓர் அடையாளமே உறுதிமொழி. தேசிய உறுதிமொழி வாசிக்கும்போது நாம் ஏன் எழுந்து நிற்கவேண்டும்? உறுதிமொழி வாசிப்பின்போது எழுந்து நிற்கவேண்டும் என்பது உறுதியாக நடைமுறையில் உள்ள சட்டமாகும். உறுதிமொழி வாசிப்பின்போது எழுந்து நிற்காதவர்கள் கடுமையாகத் தண்டிக்கப்படுவர். உறுதிமொழி வாசிப்பின்போது எழுந்து நிற்காதவர்கள் எத்தகைய சோம்பேறிகள், சுயஒழுக்கம் அற்றவர்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது. முதன்முறையாக எழுந்து நிற்காதவர்களை விட்டு விடலாம். ஆனால், பலமுறையும் நிற்காதவர்கள் அபராதம் விதிக்கப்படுவது, இடைநீக்கம் செய்வது, இறுதியாக வெளியேற்றுவது எனத் தண்டிக்கப்படுவர். ஜப்பானிய ஆக்கிரமிப்பின்போது சிங்கப்பூருக்காகப் பலர் உயிர்த் தியாகம் செய்துள்ளனர். அவர்களால் இன்று சுகமாக வாழ்கிறோம். சிங்கப்பூருக்காகப் போராடி உயிர் நீத்தவர்களுக்கு மரியாதை செய்யும் வகையில் குறைந்த பட்சம் உறுதிமொழி வாசிப்பின்போது நாம் எழுந்து நிற்க வேண்டும்.