User:Sinuthi/sandbox

True or not? i don't believe this. មហិច្ឆតា និងឧបាយកលរបស់យួនក្នុងការប៉ុនប៉ងសម្លាប់ជាតិខ្មែរ តាមរយៈការកែប្រែប្រវត្តិសាស្រ្តនិងបំបែកបំបាក់សាមគ្គីភាពផ្ទៃក្នុង

ចាប់តាំងពីថ្ងៃទី៧ ខែមករា ឆ្នាំ១៩៧៩ យួនទទួលបានជោគជ័យធំធេង ក្នុងការចូលលុកលុយឈ្លានពានទឹកដីខ្មែរដោយប្រើកម្លាំង ខ្មែរ គឺយួនបានផ្លាស់ប្តូរនយោបាយថ្មី ដោយទម្លាក់ក្រុមខ្មែរក្រហមកុម្មុយនិស្តនិយមចិនចេញពីអំណាចហើយ លើកបន្តុបខ្មែរក្រហមកុម្មុយនិស្តនិយមយួនឲ្យឡើងបន្តអំណាចត្រួតត្រាជិះជាន់សង្កត់សង្កិនខ្មែរដដែល ហើយយួនទទួលបានជោគជ័យធំធេងតាមរយៈការបំបែកបំបាក់ សាមគ្គីភាពផ្ទៃក្នុងរបស់ខ្មែរ ដើម្បីគ្រប់គ្រងប្រទេសកម្ពុជា តាមមហិ ច្ឆតា និងឧបាយកលរបស់ពួកគេ។ ពោលគឺឥស្សរជនខ្មែរដែលហ៊ានប្រឆាំងចំពោះយុទ្ធសាស្ត្ររបស់យួន ឬមិនចេះការពារផលប្រយោជន៍យួនត្រូវបានគេទម្លាក់ពីអំណាច ឬនាំទៅរៀនសូត្រនៅក្នុងហាណូយ ដែលឥស្សរជនខ្លះ ត្រូវស្លាប់មុនអាយុដោយអាថ៌កំបាំងផងដែរ។ ក្រោយថ្ងៃ ៧ ខែ មករា ឆ្នាំ១៩៧៩ ខ្មែរមួយក្រុមដែលយួនលើកបន្តុបឲ្យកាន់អំណាចមានដូច ជាលោក ប៉ែន សុវណ្ណ លោក ចាន់ ស៊ី លោក ហេង សំរិន លោក ហ៊ុន សែន លោក ជា ស៊ីម លោក សាយ ភូថង និងខ្មែរមួយចំនួនទៀតហើយ ឥស្សរជនអស់ទាំងនេះត្រូវគេមើល ឃើញថា គ្រាន់តែជាឧបករណ៍ន យោបាយដែលយួនប្រើប្រាស់ដើម្បីរើខ្លួនឲ្យរួចពីចិន ហើយងាកទៅចាប់ដៃជាមួយរុស្ស៊ី ដែលជាមហាអំណាច មានមនោគមវិជ្ជាកុម្មុយនិស្តដូចគ្នា។ នៅពេលដែលចិនមានជម្លោះជាមួយរុស្ស៊ី ចិនក៏បានប្តូរទំនាក់ទំនងទៅកាន់សហរដ្ឋអាមេរិកវិញដើម្បីទីផ្សារ ពាណិជ្ជកម្ម ហើយយួនលើកលោក ប៉ែន សុវណ្ណ និងលោក ចាន់ ស៊ី ឲ្យកាន់អំណាចបម្រើប្រយោជន៍ពួកគេ ប៉ុន្តែលោក ប៉ែន សុវណ្ណ និងលោក ចាន់ ស៊ី មិនអនុវត្តន៍តាមនយោបាយដ៏ពិសពុលរបស់យួនក្រោយមកលោក ចាន់ ស៊ី បានស្លាប់នៅលើយន្តហោះ អំឡុងពេលបញ្ជូនទៅព្យាបាលនៅប្រទេសរុស្ស៊ី។ ចំណែកលោក ប៉ែន សុវណ្ណ វិញក៏ត្រូវបានខ្មែរមួយក្រុមទៀតឃុបឃិតជាមួយយួនចាប់យកទៅដាក់គុក ងងឹតនៅក្រុងហាណូយ អស់រយៈពេល ១០ ឆ្នាំ និង៥២ថ្ងៃ ដោយសារតែលោក ប៉ែន សុវណ្ណ មានប្រពន្ធជាជនជាតិយួន និងជាកូន ប្រសារបស់លោក ផាម វ៉ាន់ដុង កាលពីសម័យនោះ កុំអីលោក ប៉ែន សុវណ្ណ ត្រូវបានគេសម្លាប់ដើម្បីកុំឲ្យមានហ្មងសៅបាត់ទៅហើយ។ ក្រោយមកទៀត យួនក៏បានរៀបចំលើកបន្តុបខ្មែរមួយក្រុមទៀតឲ្យឡើងកាន់អំណាចរហូតដល់ សព្វ ថ្ងៃ ហើយយួនចេះតែមានឱកាសចូលលុកលុយឈ្លានពានទឹកដីខ្មែរ រឹបអូសឆក់ប្លន់យកទ្រព្យសម្បត្តិខ្មែរចាប់ពីពេលនោះមក ដោយមានការ ដេញសម្លាប់ខ្មែរដែលហ៊ានប្រឆាំងយួនក្រោមលេសចោទប្រកាន់ថា ជាពួក ប៉ុល ពត ដែលសម័យនោះ គេចាត់ទុកចលនាតស៊ូត្រីភាគី និងក្រុមខ្មែរក្រហមថាជាខ្មាំង។ នៅ ពេលយួនចាត់វិធានការ ចាប់លោក ប៉ែន សុវណ្ណ ទៅឃុំឃាំងនៅក្រុងហាណូយ និងរៀបចំឲ្យលោក ចាន់ ស៊ី ស្លាប់យ៉ាងអាថ៌កំបាំងគេមើល ឃើញកាន់តែច្បាស់ថា ឥស្សរជនខ្មែរស្នេហាជាតិមួយចំនួនបានសម្ងំយកសុខរៀងៗខ្លួន មិនហ៊ានតតាំងជាមួយយួន ដោយចំហទេ ហើយចាប់តាំងពីឆ្នាំ១៩៨៥ គឺយួនអាច មានឱកាសអនុវត្តន៍ផែនការ ក៥ ដោយរលូនល្អ គ្មានឧបសគ្គអ្វីទេ។ ការអនុវត្តន៍យុទ្ធសាស្ត្រដ៏សែនពិស ពុលនេះគេសង្កេតឃើញពលរដ្ឋខ្មែរដែលកំពុងពេញកម្លាំង ជាពិសេសប្រុសៗត្រូវបានរដ្ឋអំណាចខ្មែរក្រោម បញ្ជារបស់យួនចាប់បង្ខំឲ្យទៅធ្វើជាទាហាន ហើយខ្លះទៀតត្រូវកេណ្ឌឲ្យ ទៅធ្វើជាពលករស្លាប់នៅតំបន់ក៥ រាប់ម៉ឺនរាប់សែននាក់ដោយភាគច្រើន ស្លាប់ដោយជំងឺគ្រុនចាញ់ជាន់មីនបង្កប់ក្នុងដីជាច្រើន ហើយពេលនោះយួនកុម្មុយនិស្តជាអ្នកកាន់កាប់ប្រទេសកម្ពុជាទាំងស្រុង។ ដោយសារមានអំណាចពេញ ដៃយួនបានដេញកាប់សម្លាប់ខ្មែរអ្នកតស៊ូនៅតាមព្រំប្រទល់ដែនជាប់ប្រទេសសៀម ជាពិសេសយុទ្ធនាការធ្វើសង្គ្រាមក្នុងរដូវប្រាំងដើម្បីបោសសម្អាត សម្លាប់ខ្មែរតស៊ូប្រឆាំងយួន តាំងពីចុងឆ្នាំ១៩៨៤ ដែលនៅពេលនោះខ្មែរតស៊ូនៅតាមជាយដែនបានសម្រេចចិត្តដកថយចេញពីមូលដ្ឋានតស៊ូរបស់ខ្លួនទៅប្រមូលផ្តុំគ្នានៅតាម ជំរំសាយធូ និងជំរំសាយប៊ីជាដើម។ រហូតដល់ឆ្នាំ១៩៨៥ សហរដ្ឋអាមេរិកនិងអឺរ៉ុប ជាពិសេសនៅបណ្តាប្រទេសលោកសេរី ចាប់ផ្តើមផ្តល់ជំនួយដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ដល់ក្រុមអ្នកតស៊ូដែល យ៉ាងហោចណាស់មានទឹកប្រាក់ចំនួន ៥ លានដុល្លារអាមេរិកអាវុធយុទ្ធភ័ណ្ឌ រួមទាំងរៀបចំហ្វឹកហាត់ទាហាននៅក្លាំងដុងទៀតផង។ ចំណែកយួនត្រូវបានសហគមន៍អន្តរជាតិ និងបណ្តាប្រទេសក្នុងតំបន់ដូចជាចិន អាស៊ាន ថ្កោលទោសដោយសារតែអំពើឈ្លានពានលុកលុយរំ លោភអធិបតេយ្យភាពប្រទេសកម្ពុជា លើកលែងតែប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ីមួយគត់ ដែលរក្សាខ្លួនជាប្រទេសអព្យាក្រឹត និងមានប្រទេសរុស្ស៊ី រួមទាំងបណ្តារដ្ឋកុម្មុយនិស្តនៅអឺរ៉ុបខាងកើតមួយចំនួនទៀតបានទទួលស្គាល់រដ្ឋាភិបាលខ្មែរដែល ស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់យួន។ ចាប់តាំងពីការដួលរលំរបស់សហភាពសូវៀត នៅឆ្នាំ១៩៨៤ សូវៀតក៏ឈប់ផ្តល់ជំនួយឲ្យយួន ព្រោះសូវៀត មានវិបត្តិហិរញ្ញវត្ថុ អស់ថវិកាពីទុនបំរុង ដោយសារតែសូវៀត បានពង្រឹងនិងចំណាយលើផ្នែកយោធាខ្លាំងពេក ជាពិសេសនៅតំបន់ឥណ្ឌូចិន ប៉ុន្តែសហភាពសូវៀត អាចរកផលចំណេញបានច្រើនលើការពង្រឹង វិស័យយោធានៅតំបន់អឺរ៉ុបខាងកើត។ ស្ថានភាពនេះធ្វើឲ្យយួនចាញ់ប្រៀបខាងការទូត ហើយក្រុមចលនាតស៊ូកាន់តែមានកម្លាំងចិត្តខ្លាំងឡើង ដោយសារតែមានការជួយឧបត្ថម្ភគ្រប់បែបយ៉ាងពីសហរដ្ឋអាមេរិក ចិន និងបណ្តាប្រទេសអាស៊ាន ប៉ុន្តែបើតាមការសិក្សាស្រាវជ្រាវមួយចំនួនបានបង្ហាញថា កងទ័ពអ្នកតស៊ូខ្មែរតាមព្រំដែនហាក់ដូចជាពុំសូវមានបច្ចេកទេស គ្រប់គ្រាន់ក្នុងការធ្វើសង្គ្រាម ជាពិសេសនយោបាយឈ្លបនៅតាមមូលដ្ឋានរបស់យួនដែលក្តាប់ណែនពេញដៃ ធ្វើឲ្យភាគីអ្នកតស៊ូពិបាកក្នុងការធ្វើសង្គ្រាមផ្តួលរំលំយួនដែលមាន ការហ្វឹកហាត់ច្បាស់លាស់ និងមានសព្វាវុធគ្រប់ប្រភេទហើយសម័យនោះគេដឹងថា ចលនាតស៊ូខ្លាចបំផុតចំពោះអាវុធប្រតិកម្ម BM21 ចាប់ពី ១២-១៦និង ៤០កាណុង ដែលបាញ់ទម្លាក់តំបន់ណាមួយ គ្រាប់ធ្លាក់ដូចរន្ធបាយខុម និង ឮស្នូរដូចផ្គរលាន់ខែចេត្រ។ ក្រោយមកទៀតកម្លាំងចលនាតស៊ូមួយចំនួនត្រូវបានបញ្ជូនឲ្យទៅរៀនយុទ្ធសាស្ត្រ ទ័ពនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី និងសៀម ដែលទាហានចលនាតស៊ូវគ្គថ្មីនេះ មានយុទ្ធសាស្ត្រគ្រប់គ្រាន់បើកការប្រយុទ្ធយ៉ាងមានប្រៀបលើទាហានយួន និងទាហានខ្មែរ ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ឲ្យជួយការពារសមរភូមិជួរមុខយ៉ាងមាន ប្រសិទ្ធ ភាពហើយព្រមជាមួយគ្នានោះ សូវៀតដែលជាសម្ព័ន្ធមិត្តរបស់យួនបានចាញ់អាមេរិក ក្នុងសង្គ្រាមត្រ ជាក់ ទើបសូវៀតងាកទៅរកអាមេរិកវិញ ក្នុងរដ្ឋាភិបាលលោក មីហ្គាអីុល ហ្គ័របាឆូវ ដើម្បីរក្សាលំនឹងសេដ្ឋកិច្ចរបស់សូវៀតកុំឲ្យដួលរលំ។ នៅពេលដែលយួនអស់ជំនួយពីសូវៀតពេលនោះយួនកាន់តែទន់ដៃហើយបានសម្រេចចិត្តកាត់បន្ថយ ចំនួនកងទ័ពដែលបញ្ជូនមកលុក លុយក្នុងប្រទេសកម្ពុជាមួយចំនួនធំ ហើយក៏ចាប់ផ្តើមផ្តល់សញ្ញាភ្លើងខៀវ ឲ្យរដ្ឋាភិបាលសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតកម្ពុជាជួបចរចាជាមួយមេដឹកនាំចលនាតស៊ូត្រីភាគី គឺសម្តេចព្រះនរោត្តម សីហនុ ជាបន្ត បន្ទាប់រហូតបង្កើតទៅជាការជួបជុំដ៏ធំមួយ មានសហគមន៍អន្តរជាតិធ្វើ ជាសាក្សី។ ក្រោយការចរចាគ្នាយ៉ាងល្អិនល្អន់អំពីទម្រង់ការរៀបចំស្តារសន្តិភាព ដើម្បីបញ្ចប់សង្គ្រាមស៊ីវិលដ៏រ៉ាំរ៉ៃ នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាចលនាតស៊ូត្រីភាគីបានដាក់កំហិតឲ្យមានការដកកងទ័ពយួនចេញពីប្រទេសកម្ពុជានៅក្នុងឆ្នាំ១៩៨៩ ចំនួន២លើកគឺនៅក្នុងខែឧសភា និងខែកញ្ញា ទើបដំណើរការចរចាស្វែងរកសន្តិ ភាពដែលពេលនោះមានប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ីនិងបារាំង ជាសហប្រធាន បង្កើតឲ្យមានការចុះហត្ថលេខាលើកិច្ចព្រមព្រៀងសន្តិភាព ក្រុងប៉ារីស នៅថ្ងៃទី២៣ ខែតុលា ឆ្នាំ១៩៩១ ដែលពេលនោះគឺជាឱកាសអាចប្រ មូលកម្លាំងខ្មែរស្នេហាជាតិចូលក្នុងប្រទេសកម្ពុជាវិញ។ ប៉ុន្តែដោយសារក្រុមអ្នកកាន់អំណាចដែលត្រូវបាន យួនលើកបន្តុបតាំងពីថ្ងៃ៧ ខែមករា ឆ្នាំ១៩៧៩ មិនបានអនុវត្តន៍ឲ្យត្រឹមត្រូវតាមកិច្ចព្រមព្រៀងសន្តិភាពក្រុងប៉ារីស បង្កើតឲ្យមានវិបត្តិកាន់តែធ្ងន់ ធ្ងរឡើងរហូតដល់ពេលនេះ ហើយពលរដ្ឋនៅតែរងទុក្ខវេទនា ដោយសារវិបត្តិសង្គម និងភាពក្រីក្រដែលពុំមានការថយចុះ