User:Stratari/Πολ Αλεξάντερ (επιζών πολιομυελίτιδας)

Ο Πολ Ρίτσαρντ Αλεξάντερ (Paul Richard Alexander)  (30 Ιανουαρίου, 1946 – 11 Μαρτίου 2024) ήταν Αμερικανός επιζών παραλυτικής πολιομυελίτιδας, δικηγόρος και συγγραφέας. Νόσησε από πολιομυελίτιδα το 1952 σε ηλικία 6 ετών και ήταν ο τελευταίος άνθρωπος που ζούσε σε σιδηρένιο πνεύμονα, Ο Αλεξάντερ πήρε πτυχίο και διδακτορικό τίτλο νομικής από το Πανεπιστήμιο του Όστιν στο Τέξας και πήρε άδεια άσκησης δικηγορίας το 1986. Το 2020 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του.

Βιογραφία
Ο Αλεξάντερ γεννήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1946 στο Ντάλας από τον Γκας Νίκολας Αλεξάντερ (Gus Nicholas Alexander), παιδί Ελλήνων μεταναστών, και την Ντόρις Μαρί Έμετ (Doris Marie Emmett), Λιβανέζικης καταγωγής. Προσβλήθηκε από πολιομυελίτιδα σε ηλικία έξι ετών και έμεινε έκτοτε παράλυτος, ικανός μόνο να κινήσει το κεφάλι, το λαιμό και το στόμα του.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 και κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης επιδημίας πολιομυελίτιδας στις ΗΠΑ, εκατοντάδες παιδιά γύρω από το Ντάλας του Τέξας, συμπεριλαμβανομένου του Αλεξάντερ, μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο Πάρκλαντ (Parkland). Εκεί, τα παιδιά νοσηλεύονταν σε θάλαμο σιδερένιων πνευμόνων αλλά ο Αλεξάντερ μπήκε σε κανονικό θάλαμο. Γλύτωσε από βέβαιο θάνατο όταν ένας γιατρός αντιλήφθηκε ότι δεν ανέπνεε και τον μετέφερε σε σιδερένιο πνεύμονα.

Νοσηλεύτηκε για δεκαοκτώ μήνες. Όταν πήρε εξιτήριο, οι γονείς του νοίκιασαν μια φορητή γεννήτρια και ένα φορτηγό και μετέφεραν αυτόν και τον σιδερένιο πνεύμονά του στο σπίτι. Από το 1954, με τη βοήθεια του Μάρτς οφ Ντάιμς (March of Dimes-μη κερδοσκοπικός οργανισμός που λειτουργεί ως το Εθνικό Ίδρυμα για την Βρεφική Παράλυση και την καταπολέμηση της πολιομυελίτιδας) και μιας φυσιοθεραπεύτριας που ονομαζόταν κυρία Σάλιβαν (Sullivan), ο Αλεξάντερ έμαθε τη γλωσσοφαρυγγική αναπνοή, η οποία του επέτρεψε να βγαίνει από τον σιδερένιο πνεύμονα για σταδιακά αυξανόμενες χρονικές περιόδους.

Ο Αλεξάντερ ήταν ένας από τους πρώτους μαθητές της Ανεξάρτητης Σχολικής Περιφέρειας του Ντάλας που φοίτησε με κατ' οίκον διδασκαλία. Έμαθε να απομνημονεύει αντί να κρατά σημειώσεις. Το 1967, σε ηλικία είκοσι ενός ετών, αποφοίτησε δεύτερος στην τάξη του από το Γυμνάσιο Σάμιουελ (W. W. Samuell High School) και έγινε ο πρώτος άνθρωπος που αποφοίτησε από γυμνάσιο του Ντάλας χωρίς να παρακολουθήσει μάθημα με φυσική παρουσία.

Ο Αλεξάντερ έλαβε υποτροφία για το Πανεπιστήμιο των Μεθοδιστών του Νότου (Southern Methodist University) Πήρε μετεγγραφή για το Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν (University of Texas at Austin), απ' όπου πήρε το 1978 το πτυχίο του και στη συνέχεια, το 1984, διδακτορικό τίτλο στη Νομική. Πριν πάρει την άδεια άσκησης δικηγορίας το 1986, εργάστηκε σε επαγγελματική σχολή του Όστιν ως εκπαιδευτής δικανικών στενογράφων στο αντικείμενο της νομικής ορολογίας. Ως δικηγόρος, εκπροσωπούσε τους πελάτες του στο δικαστήριο φορώντας κοστούμι και καθισμένος σε τροποποιημένο αναπηρικό αμαξίδιο που κρατούσε το σώμα του όρθιο.

Ο Αλεξάντερ κατέχει το Ρεκόρ Γκίνες (Guinness World Records) ως το πρόσωπο που πέρασε το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα ζώντας σε σιδερένιο πνεύμονα.

Τον Ιανουάριο του 2024 ο Αλεξάντερ έφτιαξε λογαριασμό στο TikTok, όπου δημοσίευε βίντεο στα οποία μιλούσε για τη ζωή του. Όταν πέθανε, είχε πάνω από 330.000 ακολούθους.

Ο Αλεξάντερ πέθανε στο Ντάλας στις 11 Μαρτίου 2024. Ήταν 78 ετών. Η πραγματική αιτία θανάτου του δεν έχει αποσαφηνιστεί αν και τον Φεβρουάριο είχε νοσηλευτεί για COVID-19.

Ήταν ένας από τους δυο τελευταίους ανθρώπους σε σιδερένο πνεύμονα. Παραμένει η Μάρθα Λίλιαρντ (Martha Lillard), που ξεκίνησε το 1953.

Βιβλίο
Τον Απρίλιο του 2020, ο Αλεξάντερ εξέδωσε τα απομνημονεύματά του με τον τίτλο Τρία λεπτά για ένα σκυλί: Η ζωή μου σε έναν Σιδερένιο Πνεύμονα (Three Minutes for a Dog: My Life in an Iron Lung). Τον βοήθησε ο Νόρμαν Ντ. Μπράουν (Norman D. Brown) φίλος και πρώην νοσηλευτής του. Χρειάστηκαν οκτώ χρόνια για να γραφτούν διότι ο Αλεξάντερ είτε χρησιμοποιούσε ένα πλαστικό ραβδάκι ή ένα στυλό για να πατάει τα πλήκτρα του υπολογιστή είτε υπαγόρευε στο φίλου του.