User:Sugan.book/sandbox

பத்தாயம்

பத்தாயம் என்றால் உயரமான மரப்பெட்டி சுமாராக நான்கடி அகலமும், ஆறடி உரையார்மும் இருக்கும். பூவரசு, பலா, மா, மரத்து பலகையில் செய்து இரும்புப் பட்டையடித்து இருப்பார்கள். திறந்து மூட கதவு உண்டு. மேலே ஏற மூங்கில் ஏணி இருக்கும். ஏணியில் ஏறி நெல்லை உள்ளே கொட்டுவார்கள்..

அதில் நெல் வரகு கம்பு என்று தானிய வகைகளை சேமித்து வைப்பார்கள். வயலும் வயல் சார்ந்த இடங்களில் நெல் விளைந்துகொண்டே இருந்தது. அதில் தை மாதத்தில் அறுவடையான சம்பா நெல்லில் விற்க வேண்டியதை களத்து மேட்டிலேயே விற்று விடுவார்கள். சாப்பாட்டிற்கு வேண்டிய நெல்லை நன்றாக வெய்யிலில் காய வைத்து பத்தாயத்தில் கொட்டி, பூச்சிகள் வராமல் இருக்க கருநொச்சி, வேப்பிலைகள் போட்டு வைப்பார்கள். தேவைப்படும்போது பத்தாயத்தை திறந்து நெல்லை எடுத்து ஊறவைத்து அவித்து புழுங்கலரிசியாக்கி கொண்டார்கள்.

வீட்டின் உள்ளே கொல்லைவாசல் பக்கத்தில் பத்தாயம் இருக்கும். நெல்லை கொண்டுவந்து கொட்டுவதற்கும், கொண்டு போவதற்கும் வசதியாக.

நெற்களஞ்சியமாகிய பத்தாயம், குதிர் என்பதன் வளர்ச்சி. குதிர் வைக்கோல் பிரியால் சுற்றப்பட்டு மண் பூசப்பட்டதாகும். குதிர் வட்டமாக இருக்கும். சங்ககாலத்தில் தமிழர்கள் தானியங்களை குதிரில் கொட்டிவைப்பார்கள். வீட்டின் முன்னே இருந்ந்த முன்றிலும், வீட்டின் உள்ளே இருந்த முற்றத்திலும் குதிர் இருந்தது பற்றி பாடல்கள் உள்ளன.

பத்தாயம் என்ற சொல், பழைய கல்வெட்டுக்களிலோ பனை ஓலை சுவடிகளிலோ இல்லை. 1862 ம் ஆண்டில் வின்சலே  என்பவர் வெளியிட்ட அகராதியில்தான் முதன் முதலாக பத்தாயம் இடம் பெற்றிருந்தது. ஆனால் பத்தாயம் சென்னையிலிருந்து கன்னியாகுமரிவரை நிலசுவான்தாரர்கள் இல்லங்களில் இடம் பெற்றிருந்தது. அதில் சேமித்து வைத்திருந்த நெல்லை உறவினர்கள், நண்பர்கள் வீட்டு திருமணம் போன்ற விசேஷங்களுக்கு கொடுத்தார்கள்.

சில வீடுகளில் ஒன்றுக்கும் மேற்ப்பட்ட பத்தாயங்கள் இருந்தன. அவை பணம் என்பது நெல்லாக இருந்த காலம்.

தற்போது குதிர் பத்தாயம் போன்ற சொற்கள் கூட காணாமல் போய் விட்டன.. 17:58, 20 January 2013 (UTC)Sugan.book (talk)