User:Sukhsimranbir singh

ਫਿਰੋਜਦੀਨ ਸ਼ਰਫ਼ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਮਹਾਨ ਕਵੀ ਹੈ । ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਸੰਨ ੧੮੯੮ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾਸਾਂਸੀ ( ਜਿਲ੍ਹਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ) ਦੇ ਨੇੜੇ ਤੋਲਾ ਨੰਗਲ ਨਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ । ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਂ ਵੀਰੂ ਖ਼ਾਂ ਸੀ । ਇਹ ਘਰਾਣਾ ਕੌਮ ਦਾ ਰਾਜਪੂਤ ਸੀ । ਹਲਾਤ ਦੀ ਮਜਬੂਰੀ ਕਾਰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਛੱਡ ਕੇ ਲਹੌਰ ਜਾਣਾ ਪਿਆ । ਉਹ ਦੋ ਕੁ ਜਮਾਤਾਂ ਤੋ ਵੱਧ ਪੜ੍ਹ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ ।× ਸ਼ਰਫ਼ ਦੀ ਕਾਵਿ - ਕਲਾ ਦੇ ਪੁੰਗਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਉਨ੍ਹੀਂਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਰੰਭ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ । ਇਹ ਉਹ ਸਮਾਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਰਵਾਇਤੀ ਤੇ ਆਸ਼ਕਾਨਾਂ ਜਹੀ -ਬੈਂਤ -ਬਾਜੀ ਦਾ ਬੋਲਬਾਲਾ ਸੀ । ਪਿੜ ਬੱਝ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ,ਉਸਤਾਦ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਗਿਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਆਹਮਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠਦੇ ਸਨ ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਛੋਟਿਆਂ ਘੇਰਿਆਂ ਦੇ ਗਿਰਦ ਇਕ ਵੱਡਾ ਘੇਰਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕਾਂ ਤੇ ਤਮਾਸਬੀਨਾਂ ਦਾ, ਤੇ ਮੁਸ਼ਾਹਿਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ । ਮੁਸ਼ਾਹਿਰਾ ਕਾਹਦਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਹਰ ਸ਼ਾਇਰੀ ਦਾ ਦੰਗਲ ਕਹਿ ਲੌ ।ਇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਸਰਾ ( ਸਮੱਸਿਆ ) ਦਿਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ , ਰਦੀਫ਼ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕਾਫ਼ੀਆ ਤੰਗ ਹੁੰਦਾ ਸੀ । ਇਸ ਉਤੇ ਫ਼ਟਾ ਫ਼ਟ ਸ਼ਿਹਰ ਰਚ ਕੇ ਸੁਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਸਨ । ਹਰ ਕੋਈ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਚੜ੍ਹਦਾ ਸ਼ਿਹਰ ਕਹਿਣ ਦਾ ਜਤਨ ਕਰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਸ਼ਿਹਰ ਜਿਤਨਾਂ ਵੀ ਔਖੀ ਬੋਲੀ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀਉਤਨੀ ਹੀ ਵਾਹ ਵਾਹ ਵਧੇਰੇ ਹੁੰਦੀ ਸੀ । ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਸ਼ਾਗਿਰਦਾਂ ਦੀਆਂ ਝੜਪਾਂ ਹੁੰਜੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਕਦੇ ਕਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਕੁੱਦ ਪੈਂਦੇ ਸਨ ਤੇ ਹਰ ਝੜਪ ਤੇ ਸਰੋਤੇ ਦਾਦ ਦੇਂਦੇ ਤੇ ਵਾਹ ਵਾਹ ਕਰਦੇ ਸਨ ।