User:Sybil dsouza/sandbox

ಪ್ರತಿಭೆಯೆಂದರೇನು? ಪ್ರತಿಭೆಯೆಂದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬುದ್ದಿಶಕ್ತಿ, ಜಾಣತನ ಎಂದಷ್ಟೇ ಅರ್ಥ.ಪ್ರತಿಭಾಶಾಲಿಯಾದ ಹುಡುಗ ಒದಿನಲ್ಲಿ ಮುಂದಿರುತ್ತಾನೆ, ಪ್ರತಿಭಾಶಾಲಿಯಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸಂಶೋಧನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಹೊಸ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಆಲೋಚನೆ ಹಿಂದಿನದರ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಮುಂದಿನದಕ್ಕೆ ಕೈ ಚಾಚುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಎದುರಿಗಿರುವ ವಸ್ತುಗಳ ಪರ್ಯಾಲೋಚನೆಯೇ ಪಾತ್ರವುಂಟು, ನೆನಪಿನ ನೆರವುಂಟು, ಸಂದರ್ಭದ ಅಗತ್ಯದ ಕಡೆ ಗಮನವುಂಟು ಅದು ಪ್ರತಿಭೆಯೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಻ದು ಯುಕ್ತಿಯುಕ್ತವಾದ ವಿಚಾರ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿ. ಯಾವ ಪೂರ್ವ ಸಿದ್ಧತೆಯೂ ಇರದೆ, ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಯಾವೂದಾದರೊಂದು ತಾತ್ಪರ್ಯ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹೊಳೆದರೆ, ಅದರ ಹೊಳಹಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ ಆಲೋಚನೆಗಳಿಗೂ ಹೊಸದೊಂದು ಕಳೆ ಒದಗಿ ಬಂದರೆ ಅದೀಗ ಪ್ರತಿಭೆ. ಪ್ರತಿಭೆಯೆಂಬ ಮಾತಿಗೆ ಮೂಲದಲ್ಲಿಬೆಳಗುವುದು ಹೊಳೆಯುವುದು ಎಂದರ್ಥವೆಂದು ಹೇಳಿದೆನಷ್ಟೇ. ಇದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ಮನಸ್ಸು ಆಲೋಚನೆಯಿಂದ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ಬುದ್ಧಿ ಯಾವೊಂದು ಪರಿಕರದ ಅಗತ್ಯ ವಿರದೆ ನೇರಾಗಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದು. ನ್ಯಾಯ ವೈಶೆಷಿಕ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನ ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು ಕುರಿತಂತೆ ಒಂದು ವಿವೇಚನೆಯಿದೆ. ಇಂದ್ರಿಯಗಳೂ ಮನಸ್ಸೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಎಚ್ಚರ ಇಂದ್ರಿಯಗಳೂ ಮನಸ್ಸೂ ಮಲಗಿದಗ ನಿದ್ರೆ ಕನಸಿಲ್ಲದ ಗಾಢ ನಿದ್ರೆ. ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಕೆಲಸ ಮಾಡದೆ ಇರುವುದು ಬದುಕಿನ ಒಂದು ಅಗತ್ಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಬದುಕಿಗೆ ನಿದ್ರೆ ಬೇಕೇ ಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಆದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಾಗಲಿ ಮನಸ್ಸಾಗಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡದೆ ಇರುವಾಗಲು ನಿದ್ರೆಯ ತಾಮಸ ಇರುವುದಿಲ್ಲ;ಒಳಗಿನ ಆಳದಿಂದ ಅರಿವು ಮೇಲೆದ್ದು ಬರುತ್ತದೆ. ಈ ಅರಿವಿಗೆ ಹೊರಗಿನ ವಸ್ತುಗಳಾಗಲಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ನೆರವಾಗಲಿ, ಆಲೋಚನೆಗಳಾಗಲಿ ಬೇಕಾದುದಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಪ್ರತಿಭೆ, ದರ್ಶನ ಯೋಗಿಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ, ಆರ್ಷಜ್ಞಾನ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಕಾವ್ಯವೆಮದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬರಹ,ಚಿತ್ರ ಶಿಲ್ಪ, ಸಂಗೀತ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಳಗೊಮಡತೆ ವಿಶಾಲವಾದ ಅರ್ಥವಿದೆ. ವಿಚಿತ್ರವಾದ, ಬಗೆ ಬಗೆಯಾದ ಜಗತ್ತನ್ನು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿಸಿದ ದೈವವನ್ನೇ ಕವಿಯೆಂದಿದ್ದೇವೆ. ಎಲ್ಲಾ ಕಲಾಕೃತಿಗೂ ಕಾವ್ಯವೆಂದೇ ಹೆಸರು. ಕಾವ್ಯವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲವನು ಸಹೃದಯ. ಕವಿಗೆ ಸಮಾನದ ಹೃದಯ ಅವನದ್ದು. ಕವಿ ಮತ್ತು ಸಹೃದಯ ಇವರಿಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಪ್ರತಿಭೆ, ಸಹೃದಯನದು ಆಸ್ವಾದನ ಪ್ರತಿಭೆ. ಕವಿಯದು ಸ್ವತಂತ್ರವಾದದ್ದು. ಕವಿ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಎಂದರೆ ಸಹೃದಯ ಻ದರಿಂದ ಬೆಳಗುವ ಚಂದ್ರ. ಕವಿಯದು ಸೃಷ್ಟಿಯಾದರೆ ಸಹೃದಯನದು ಅನು ಸೃಷ್ಟಿ ಕವಿಯಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವುದು ಸೂರ್ಯ ಻ದರ ಪ್ರತಿಬಿಂದ ಮೂಡಿಬರುವ ತಿಳಿಗನ್ನಡಿ ರಸಿಕ, ಸಹೃದಯ. ಪ್ರತಿಬೆಯಿರುವಾಗ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸ್ವಭಾವವೇ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಭೆಯಿದ್ದಾಗಲೂ ಈ ಮಾತು ದಿಟ. ಗಾಯಕನಾದರೆ ಸಂಗೀತವೇ ಅವನಿಗೆ ಸರ್ವಸ್ವ. ಪ್ರತಿಭೆಯ ಮೂಲವಿಲ್ಲದ ಅಬ್ಯಾಸವಾಗಲಿ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗಲಿ ಸಾರ್ಥಕವಾಗಲಾರದು. ಯಶಸ್ವಿಯಾದರೂ ಕೆಲಕಾಲ ಮಾತ್ರ, ಕೆಲವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ. ಪ್ರತಿಭೆಯು ಫಲಿಸಲು ಅಭ್ಯಾಸ ಉತ್ಪತ್ತಿಗಳಿಂದ ಬೆಳೆದು ಮರವಾಗುವುದೂ ಉಂಟು. ಪ್ರತಿಭೆಯಿದ್ದಾಗಲೂ ಅಭ್ಯಾಸ ಉತ್ಪತ್ತಿಗಳಿರದಿದ್ದರೆ ಪ್ರತಿಭೆ ಶೊಭಿಸದು, ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು. ಎಳೆತನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭೆಯಿದ್ದವರು ಬೆಳೆಯುತ್ತ ಬಂದತೆ ಹಾಳುವ ನಿದರ್ಶನಗಳಿವೆ, ಆದರೆ ತಾನು ಮಾತ್ರ ಅಡಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ. ತನ್ನಲ್ಲಿ ತಾನು ತೆಪ್ಪಗೆ, ಯಾವ ದಣಿಯೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಏನೂ ವಿಕಾರವೂ ಇರದೆ, ಯಾವುದರ ಆಸರೆಯೂ ಬೆಡದಂತೆ ಒರಗಿರುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಭೇ ಕಾವ್ಯ ರೂಪವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವುದಿಲ್ಲ ಅಂದು ಅಭಿನವ ಗುಪ್ತನ ಆಶಯ. ಕಾವ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಭೇ ಒಂದು ಪ್ರೇರಕ ಶಕ್ತಿ ಅಷ್ಟೇ. ಇದೊಂದು ಮುಖ್ಯವಾದ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೆಂದು ನನ್ನ ಕಾಣಿಕೆ. ಆದುದರಿಂದಲೇ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಶಕ್ತಿಯೆಂದು ನಮ್ಮವರು ಕರೆದರು. ಶಕ್ತಿಯಿದ್ದವನು ನಡೆಯಲೂ ಬಲ್ಲ ಹಿಡಿಯಲೂ ಬಲ್ಲ, ಯಾವ ಕೆಲಸವನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಬಲ್ಲ. ಅವನು ಮಾಡಿದ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸವಾಗಲಿ, ಅದರ ಹಿನ್ನಲೆಯಲ್ಲಿ  ಶಕ್ತಿಯೆರಲೇಬೇಕು. ಆದರೆ ಶಕ್ತಿಯೆದ್ದವನು ಮಾಡಲೇಬೇಕೆಂಬ ನಿಯಮವಿದೆಯೇ? ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಶಕ್ತಿಯುಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ಅಗತ್ಯವಾದ ವಿವರಗಳೂ ಇರಬೇಕು.