User:THORSAM53


 * बैलगाडा शर्यत ||~बैलगाडा शर्यत हे खेड, आंबेगाव, जुन्नर, हवेली, मावळ, शिरुर तालुक्यातील यात्रांचे वैभव आहे. शेतकरी घराण्याची परंपरा जपणारा हा एक मर्दानी खेळ आहे. ज्याला परंपरा आहे शंभराहुन अधिक वर्षाँची. बैलगाडा म्हणजे २० ते २५ किलो वजनाचासांगाडा. बैलगाडा शर्यतीमध्ये गाड्यावर माणुस स्वार होत नाही, हा या शर्यतीचा नियम आहे. बैलगाडा धावण्यासाठी असलेली धावपट्टी /घाट याची लांबी १०० ते १५० मीटरच. बैलांना हा गाडा घाटातुन १०० मीटर पळवित न्यायचा असतो, पण गाड्यावर स्वार नसल्याने बैलांवर घाट पार करण्याची जबरदस्ती नसते. बैलगाडा या घाटातुन धावत असताना संयोजक या गाड्याचे सेकंद मोजतात आणि या सेकंदावर त्या बैलगाड्याचा क्रमांकठरविला जातो. उदा.- १२सेकंद पहिला, १३सेकंद दुसरा, १४सेकंद तिसरा क्रमांक याप्रमाणे. अशी आहे बैलगाडा शर्यत आणि तिचे स्वरुप.*कशी असतात शर्यतीची बैल?~शर्यतीसाठी वापरली जाणारी बैल ही खिल्लारी जातीची पंढरपुरी, गावरान तसेच म्हैसुर जातीची असतात. बैलगाडा शर्यतीँसाठीची बैलं ही खास या शर्यतीँसाठीच पाळली जातात. ही बैलं शेतीच्या कामाला वापरली जात नाहीत, कारण शेत कामासाठीचा शांतपणा या शर्यतीँच्या बैलांमध्ये नसतो. शर्यतीची बैलं वर्षभर गोठ्यात बांधुन असतात. बैलांची ताकत चपळता आणि त्यांची पळण्याची क्षमता वाढावी म्हणुन या बैलांना गव्हाचे पीठ, पेंड, सरकी, मका, कडबा, वैरण, तेल, अंडी आणि हिरवा चारा अशा प्रकारच्या खाद्यांचा रतीब असतो. शर्यतीच्या वेळेसच गोठ्याबाहेर काढला जाणारा हा बैल आवरण्यासाठी पाच-सहा माणसांचमाणुसबळ कामी येत. धावपट्टीच्या सुरवातीला बैलं गाड्यास जुंपली जातात आणि ती मोकळी बैलं (ना कुणाचा धाक ना कुणाचा मार) धावपट्टीवरुन गाडा पळवीत नेतात, त्या गाड्यावर कोणीही मनुष्य स्वार नसतो.शेतकरी बैलं पाळतो, पोटच्या पोरांप्रमाणे त्यांची देखभाल आणि सांभाळ करतो. बैलांना गव्हाच्या पीठाचा रतीब लावतो, पेँड, मका, कडबा(पेढा) असं महागडं खाद्य त्यांना खायला घालतो.