User:TermedCloth/Kullanıcı:TermedCloth/Fransa'da Feodalizmin Kaldırılması

Fransız Devrimi'nin en önemli olaylarından biri feodalizmin ve feodal çağdan kalan eski kanunların, vergilerin ve imtiyazların ortadan kaldırılmasıydı. Ulusal Kurucu Meclis, 4 Ağustos 1789 gecesi harekete geçerek Ulusal Meclis'in feodal sistemi tamamıyla ortadan kaldırdığını duyurdu. Hem İkinci Zümrenin (Soylular) derebeylik (senyörlük) haklarını, hem de Birinci Zümrenin (Katolik din adamları) topladığı ondalık vergi (İngilizce: tithe) kaldırıldı. 13 bölgesel parlement üzerine kurulu olan eski yargı sistemi Kasım 1789'da askıya alındı ve 1790 yılında kaldırıldı.

Meclis'teki Tartışmalar
4 Ağustos 1789'da Aiguillon Dükü, Breton Kulübü'nde (Café Amaury) feodal hakların kaldırılması ve kişisel köleliğin kaldırılması önerisinde bulundu. 4 Ağustos akşamında ise Noailles Vikontu, Fransız vilayetlerinde sükuneti yeniden sağlamak için soyluların imtiyazlarının kaldırılması önerisinde bulundu.

Birinci Zümre üyeleri ilk başta gecenin hamiyetli coşkusuna katılma konusunda isteksiz olduysalar da Anne Louis Henri de La Fare (o zamanki Nancy Piskoposu) ve Chartres Piskoposu nihayetinde unvanlarını gözden çıkarttılar. Guy Le Guen de Kerangal, Beauharnais Vikontu, Jean-Baptiste-Joseph de Lubersac ve de La Fare; banalités'i, derebeylerinin yargı yetkilerini, av yasalarını ve dinî imtiyazları kaldırma önerilerinde bulundular.

Tarihçilerin Analizleri
Tarihçi Georges Lefebvre o gece yapılanları şöyle özetliyor: "Vergilerde eşitliği ve kişisel kölelik içermeyen bütün derebeylik haklarının tazminat karşılığı kaldırılması Meclis'te tartışmasız kabul edildi – kişisel kölelik herhangi bir tazminat karşılığı olmadan kaldırılacaktı. Başka öneriler aynı başarıyla sunulmaya devam etti: cezada eşitliğin, kamu görevlerine herkesin kabulünün, makamların satın alınmasının, ondalık verginin nakte dönüştürülmesinin, ibadette özgürlüğün, birden fazla tımara sahip olmanın ve annates'in (bir piskoposun ilk mahsulden papaya vermesi gereken bir yıllık gelire denk pay) kaldırılması. Vilayetlerin ve kasabaların imtiyazları en son kurbanlar oldu."

Birkaç saat içinde Fransa; av yasalarını, manoryal mahkemeleri, makamların satın alımını (özellikle yargıçlıkları), parasal dokunulmazlıkların alış-verişini, vergilendirmede kayırmacılığı, surplice aidatları (vaftiz, düğün ve cenaze gibi törenler için bölgede görev yapan kilise görevlisine ödenen ücretler), ilk meyveyi (Annates), birden çok tımara sahip olma hakkını ve haksız verilen emekli maaşlarını kaldırdı. Kasabalar, vilayetler, şirketler ve şehirler de özel ayrıcalıklarını kaybettiler. Günün anısına bir madalya basıldı ve Meclis, XVI. Louis'i "Fransız Özgürlüğünü Yeniden Tesis Eden" ilan etti. François Furet, Ağustos 1789 kararlarının günümüze kadar geldiğini ve modern Fransa'nın kurucu metinlerinin ayrılmaz bir parçası haline geldiğini şöyle vurguluyor: "Bağlılıklara ve imtiyazlara bağlı yapısıyla beraber aristokrasiyi baştan aşağıya yok ettiler. Bu yapının yerine modern, özerk, kanunlar çerçevesinde her şeyi yapma özgürlüğüne sahip bireyi koydular. Böylece Devrim, radikal bireyciliği ile kendisini erken safhada farklı kıldı."

Rus anarşist Prens Peter Kropotkin şöyle yazdı: "Bağlılıklara ve imtiyazlara bağlı yapısıyla beraber aristokrasiyi baştan aşağıya yok ettiler. Bu yapının yerine modern, özerk, kanunlar çerçevesinde her şeyi yapma özgürlüğüne sahip bireyi koydular. Böylece Devrim, radikal bireyciliği ile kendisini erken safhada farklı kıldı."

Kropotkin "Feodal hakların devam ettiği" hükmündeydi ve diğer tarihçileri küçümseyerek: "Tarihsel efsaneler bu geceyi süslemek için sevgiyle kullanılıyor ve tarihçilerin çoğu bu hikayeyi çağdaşlarının aktardığı şekliyle kopyalayarak onu coşku ve kutsal fedakârlık dolu bir gece olarak yansıtıyor."

Ağustos Kararnameleri
Ağustos Kararnameleri, Fransız Devrimi sırasında Ulusal Kurucu Meclis tarafından 4-11 Ağustos 1789 tarihleri arasında çıkarılan on dokuz kararnameydi. Feodalizmin, soylulara verilmiş olan diğer imtiyazların ve derebeylik haklarının kaldırılmasına ilişkin 18 kararname veya madde bulunmaktaydı.

Arka Plan
14 Temmuz 1789'da Bastille'in düşüşünü, Paris'ten kırsala yayılan kitlesel bir kargaşa takip etti. Soylu aileler saldırıya uğradı ve birçok aristokrat malikanesi yakıldı. Manastırlar ve kaleler de tahrip edilip yakıldı. La Grande Peur (Büyük Korku) dönemi, toplumsal histeri ve bir sonraki kurbanın kim olacağı endişesiyle karakterize edildi. Çoğu durumda şiddet, evsizler ya da açlık çeken köylüler tarafından değil, bu fırsatı kendi davalarını ilerletmek için kullanan vatandaşlar tarafından başlatılmıştı.

Büyük Korku, Fransız hükümetinin zafiyetini ortaya çıkardı; merkezî otoritesinin eksikliğini. Uzayan isyanlar ve katliamlar işlerin kontrolden çıkabileceği yönünde kaygıya yol açtı ve öyle de oldu. Bu, ülkenin daha önce yaşamadığı bir deneyimdi.

1789 Temmuz'unun sonlarında, Paris'e ülkenin her yerinden köylü ayaklanmalarının ihbarları gelirken, Meclis, öfkeli köylüleri sakinleştirmek, onları barış ve iyi ilişkilere teşvik etmek için ülkenin sosyal yapısında reformlar yapmaya karar verdi. Mecliste tartışmalar 4 Ağustos gecesi boyunca devam etti ve 5 Ağustos sabahında Meclis feodal sistemi feshetti, birçok din adamı ve soylunun hak ve imtiyazlarını ortadan kaldırdı. Ağustos kararnameleri bir haftanın sonunda tamamlandı. 11 Ağustos'ta yayımlanan revize edilmiş listede toplamda on dokuz kararname bulunmaktaydı.