User:The great emperror/sandbox-BuddhaCh.1

ปฐมบทพระพุทธประวัติ เป็นเพลงลำดับที่หนึ่งของเพลงพระพุทธประวัติ ประพันธ์เนื้อเพลง/ เรียบเรียงโดย สมส่วน พรหมสว่าง ขับร้องโดย เพลิน พรหมแดน เพลงนี้มีเนื้อหาเพลงกล่าวถึงปฐมบทการประสูติกาลของเจ้าชายสิทธัตถะ เริ่มตั้งแต่ตั้งแต่การครองราชย์ของพระเจ้าสุทโธทนะ ไปจนถึงความฝันของพระนางสิริมหามายา เป็นอันจบสิ้นเนื้อหาของเพลง เพลงนี้มีความยาว 9 นาที 58 วินาที

เนื้อเพลง

 * จุดธูปเทียนบูชา องค์พระปฏิมา

วันทาพร้อมน้อมมนัสนมัสการ

พระบาทบงสุ์ พระผู้ทรงธรรม์

พระอรหันต์ สัมมาสัมพุทโธ

นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต

สัมมาสัมพุทธัสสะ

กราบฝ่าละอองธุลีพระบาทพระ

อนันตชินะ พระผู้พิชิตมาร

ข้าพระองค์ ขอสืบสาน

เอ่ยขับขาน พุทธประวัติพระองค์

หากพลาดถลำ น้ำคำร้องส่ง

ด้วยลืมหลง ขอพระองค์ทรงเมตตา

อีกขอ พระบุญญา

พระศาสดาดลมาให้ข้าพระองค์นั้น

เกิดปฏิภาณ สว่างไสว

จะแต่งจะร้อง ทำนองไหน

ปัญญาจงลื่นไหล ว่องไวอย่าติดตัน

จวบอวสานพุทธประวัตินี้

ขอเดชะ พระบารมี พระจอมมุนีนี้มาช่วยนำ

ให้สำเร็จตามเจตนาอันบริสุทธิ์

ด้วยเถิดพระพุทธเจ้าข้า


 * ก่อนเรียงคำนำตัวอักษร เขียนเป็นกลอนนั่น

ลูกขอประทานอนุญาตเถิดหนา

หากเอ่ยวจีมีความพลั้งพลาด ขลาดเขลาปัญญา

ลูกขอขมาต่อองค์พระภควันต์

ขออัญเชิญพุทธประวัติ พระพุทธองค์

อันล้ำเลิศองค์ทรงค่าอนันต์

มาร้องมาแต่งดังเจตจำนง

บรรจงหาคำมาจำนรรจ์

มุ่งหวังสร้างสรรค์ เพื่อถวายงานเป็นพุทธบูชา


 * ปฐมแห่งธรรม อารัมภบท

เถลิงนำกำหนด เป็นพจนา

จะกล่าวถึงเมือง รุ่งเรืองจำรัส

กรุงกบิลพัสดุ์ มหานครา

มีพระจอมเจ้า กษัตรา

ชื่อ "สุทโธทนะ" นั้นครองธานี

มีอัครเบญจกัลยา

นาม "สิริมหามายา" เป็นมเหสี

ทรงอัครนราธิบดี

ครอบครองธานี เป็นสุขนิรันดร์

ในกาลนั้น พระหน่อพุทโธ โพธิสัตว์

เสวยทิพย์สมบัติ บนสวรรค์

เป็น "สันดุสิต" เทวราชันย์

อยู่ชั้น "ดุสิต" เชาวลิตวิไล

จนเกิดปัญจบุพนิมิต

แก่สันดุสิต เป็นนิมิตหมาย

หนึ่ง ดอกไม้ทิพย์ ที่ประดับพระวรกาย

เหี่ยวแห้งไร้ ความเรืองรอง

สอง ทิพย์ภูษา ที่ทรงนั้น

มีสีสัน เสื่อมเศร้าหมอง

สาม พระเสโท ไหลซึมกอง

นองพระกัจฉะ ไม่ละลด

สี่ พระสรีระกาย คล้ายดังว่า

มีอาการชรา มาปรากฏ

ห้า ทรงเบื่อหน่าย ในทิพยรส

พระทัยสลด หมดห่วงวิมาน

ท้าวมหาพรหม ทั้งบรมอมรินทร์

เทพบรรษัททั้งสิ้น ในหมื่นจักรวาล

จึงพากันมา สู่ทิพย์วิมาน

พระโพธิสัตว์ พลางตรัสคำวอน

เข้ากราบทูล อาราธนา

ให้จุติลงมา สู่พระโภธร

ตรัสรู้เป็น พระพุทธชินวร

ขนข้ามสัตว์นิกร เข้าสู่นิพพาน

พระโพธิสัตว์ ทรงพิจารณา

ปัญจมหาวิโลกนะนั้น

จนถี่ถ้วนทั้ง 5 ประการ

จึงมีบรรหาร กับมวลเทวา

ว่าท่านทั้งหลาย จงวางพระทัยเถิด

เราจะไปเกิด ในโลกา

ตามคำทูล อาราธนา

ในไม่ช้า จงอย่าปรารมภ์


 * อรุณรุ่งวัน อาสาฬหปุรณมี

พระนางเจ้ามายาเทวี ขัตติยนารีเฉิดโฉม

ทรงโสฬสสรงสุคนโธทกะประพรม

แล้วทรงภูษา เสวยโภชนาอุดม

ให้ทาน ถือศีลสั่งสม บ่มบุญบารมี

วันอาสาฬหปุรณมี ราตรีมงคล

จรูญโอฬาร์ เวหามณฑล ทั่วคณาดลวิถี

โสมทองผ่องฟ้า เยือนหยาดมาทั่วปัฐพี

พระนางเจ้า สิริมหามายาเทวี

สิริไสยาสน์ พระแท่นที่ สู่นิทรารมย์

ใกล้แสงรวี อังศุมาลี อรุโณทัย

ทรงสุบินนิมิตไป ท้าวจาตุไซร้ ทั้งสี่ผสม

มายกพระองค์ ขึ้นพร้อมทั้งพระแท่นที่บรรทม

ไปป่าหิมพานต์ ประดิษฐานไว้กลางไพรพนม

ใต้ต้นรังไม้ ใบอุดม บนหินใหญ่โต มโนศิลา

ความหมาย และเนื้อหาของเพลง
ผู้แต่งเพลงจุดธูปเทียนบูชาองค์พระพุทธรูปแล้วสวดมนต์ ตั้งจิตอธิษฐานขออัญเชิญพระพุทธประวัติมาแต่งเป็นเพลง และขออภัยหากมีข้อผิดพลาด อีกทั้งยังขอพระบารมีของพระพุทธเจ้าจงมาดลบันดาลให้เขามีสติปัญญา สามารถแต่งเพลงได้อย่างลื่นไหล ประพันธ์เพลงและร้องได้อย่างไม่ผิดเพี้ยน จนกระทั่งจบเพลงชุดพระพุทธประวัตินี้ โดยมีจิตมุ่งหวังสร้างสรรค์ เพื่อถวายเป็นพุทธบูชา

เริ่มต้นโดยการกล่าวถึงเมืองกบิลพัสดุ์ มีพระเจ้าสุทโธทนะ เป็นผู้ครองแผ่นดิน มีพระนางสิริมหามายา เป็นพระอัครมเหสี ทั้งสองพระองค์ต่างครองรักกันอย่างมีความสุขตลอดมา

ในเวลานั้น พระโพธิสัตว์นาม "สันดุสิตเทพบุตร" ซึ่งสถิตอยู่บนสวรรค์ชั้นดุสิต ได้เกิดปัญจบุพนิมิตทั้ง 5 ขึ้นดังนี้

1. ดอกไม้ทิพย์ที่ประดับพระวรกายเหี่ยวแห้งไร้ความงดงาม

2. ภูษาทิพย์ที่พระองค์ทรงนั้นมีสีสันเศร้าหมอง

3. พระเสโท (เหงื่อ) ไหลนองพระกัจฉะ (รักแร้)

4. พระสรีระปรากฎอาการชราขึ้น

5. ทรงเบื่อหน่ายในทิพยรส พระทัยสลด หมดห่วงสมบัติใดๆ และไม่อยากสถิตในวิมานอีก

ท้าวมหาพรหม พระอินทร์ และเทพบรรษัททั้งสิ้น ในหมื่นจักรวาล จึงพากันมาสู่ทิพย์วิมานของท้าวสันดุสิตเทพบุตร แล้วเข้ากราบทูลอาราธนาให้จุติลงมา สู่พระครรภ์ของพระนางสิริมหามายา เพื่อตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า เพื่อพาเหล่าเวไนยสัตว์ทั้งสายเข้าสู่นิพพาน ท้าวสันดุสิตเทพบุตรทรงพิจารณาปัญจมหาวิโลกนะจนถี่ถ้วนทั้ง 5 ประการแล้ว จึงตรัสตอบเหล่าปวงเทพว่า "ท่านทั้งหลาย จงวางใจเถิด เราจะไปเกิด ในโลกตามคำอาราธนาในไม่ช้านี้"

เมื่อยามเช้าของอาสาฬหปุรณมี พระนางเจ้าสิริมหามายาเทวีได้ทรงสรงน้ำ ทรงพระภูษาอันวิจิตร เสวยพระกระยาหารอันดีเลิศ และให้ทาน รักษาศีล เพื่อสั่งสมบุญบารมี และพระองค์ก็ได้ทรงบรรทมหลับไปในคืนนั้น ซึ่งในเวลาใกล้รุ่งของอีกวันหนึ่ง พระนางทรงสุบินนิมิตไปว่า ท้าวจาตุมหาราชทั้งสี่ มายกพระองค์ขึ้นพร้อมทั้งพระแท่นที่บรรทมเสด็จไปยังป่าหิมพานต์ แล้วทรงวางพระนางลงใต้ต้นไม้ กลางป่าหิมพานต์นั้น

ปัญจมหาวิโลกนะ
ปัญจมหาวิโลกนะ หมายถึงสิ่งที่พระบรมโพธิสัตว์ทรงพิจารณาข้อตรวจสอบที่สำคัญหรือ "การตรวจดูอันยิ่งใหญ่ 5 อย่าง" ก่อนที่จะตัดสินพระทัยประทานปฏิญาณรับอาราธนาของเทพยดาทั้งหลาย ว่าจะจุติจากดุสิตเทวโลกไปบังเกิดในพระชาติสุดท้ายที่จะตรัสรู้ เป็นพระพุทธเจ้ามี ๕ อย่างคือ

1. กาล

2. ทวีป

3. ประเทศ

4. ตระกูล

5. มารดา

โดยพระบรมโพธิสัตว์เจ้าทรงเลือกดังนี้

1. กาล ทรงเลือกอายุกาลของมนุษย์

2. ทวีป ทรงเลือกชมพูทวีป

3. ประเทศ ทรงเลือกมัธยมประเทศ

4. ตระกูล ทรงเลือกตระกูลกษัตริย์ศากยวงศ์

5. มารดา ทรงเลือกมารดาที่มีศีลห้าบริสุทธิ์ ได้บำเพ็ญบารมีมาตลอดแสนกัป และกำหนดอายุของมารดา ซึ่งพระองค์ทรงเลือกพระนางสิริมหามายา โดยมีเหตุผลดังนี้

เหตุผลของการที่ทรงเลือก อายุกาลของมนุษย์ เพราะอายุมนุษย์ขึ้นลงตามกระแสสังขาร บางยุคอายุ 80,000 ปี 40,000 ปี 20,000 ปี ซึ่งอายุกาลของมนุษย์ในยุคนั้นคือ 100 ปีตรงตามที่พระองค์ทรงกำหนดไว้ คือต้องไม่สั้นกว่าร้อยปี ต้องไม่ยาวเกินแสนปี ที่ทรงเลือกอายุ 100 ปีเพื่อให้เห็นความไม่เที่ยงของสังขาร เหตุที่ไม่ตรัสรู้บนสวรรค์ทั้งนี้เพราะเทวดาไม่เห็นทุกข์มีแต่สุข อายุยืนยาวนานนัก จะไม่เห็นอริยสัจ การตรัสรู้ธรรมและแสดงธรรมได้ผลดีมากในเมืองมนุษย์

เหตุผลของการที่ทรงเลือกชมพูทวีป ซึ่งแปลว่า "ทวีปแห่งต้นหว้า" เพราะมีต้นหว้าขึ้นมากในดินแดนแห่งนี้ แผ่นดินชมพูทวีปในยุคนั้นกว้างใหญ่ไพศาลกว่าประเทศอินเดียในปัจจุปันมากนัก มีดินแดนกินประเทศอื่นในปัจจุบันอีก 6 ประเทศคือ

1. ปากีสถาน

2. บังกลาเทศ

3. เนปาล

4. ภูฏาน

5. สิขิม

6. บางส่วนของอัฟกานิสถาน (แคว้นกัมโพชะ ในมหาชนบท 16 ปัจจุบันอยู่ในอัฟกานิสถาน)

ชมพูทวีปครั้งพุทธกาลแบ่งเป็นหลายอาณาจักร เป็นมหาชนบท 16 แคว้น และยังปรากฎอีก 4 แคว้นในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนา อาณาจักรเหล่านี้มีพระเจ้าแผ่นดินดำรงยศเป็นมหาราชาบ้าง ราชาบ้าง อธิบดีบ้างเป็นผู้ปกครองโดยทรงอำนาจสิทธิขาดบ้าง โดยสามัคคีธรรมบ้าง บางคราวตั้งเป็นอิสระ บางคราวตกอยู่ในอำนาจอื่นตามยุคตามสมัย

คนในชมพูทวีปแบ่งเป็นชนชั้น ที่จัดแบ่งออกไปตามหลักศาสนาพราหมณ์เรียกว่า วรรณะ 4 คือ กษัตริย์ พราหมณ์ แพศย์ และศูทรคนในชมพูทวีปสนใจในวิชาธรรมมาก มีคณาจารย์ตั้งสำนักแยกย้ายกันตามลัทธิต่าง ๆ มากมาย เกียรติยศของศาสดาเจ้าลัทธิเจ้าสำนักผู้มีชื่อเสียงในสมัยนั้น ได้รับยกย่องเสมอเกียรติยศของพระเจ้าแผ่นดินหรือมากยิ่งกว่า

เหตุผลของการที่ทรงเลือกมัธยมประเทศ เพราะชมพูทวีปแบ่งเป็น 2 จังหวัด เหนือ 1 อาณาเขต อาณาเขตในคือ มัชณิมชนบทหรือมัธยมประเทศเป็นถิ่นกลางที่ตั้งแห่งนครใหญ่ ๆ มีความเจริญรุ่งเรือง มีเศรษฐกิจดี มีประชากรหนาแน่น เป็นศูนย์กลางแห่งการค้าขาย เป็นที่อยู่ของนักปราชญ์ผู้มีความรู้ เป็นที่รวมของการศึกษาและศิลปวิทยาการ เคยเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของพวกอารยันหรืออริยกะ รูปร่างสูง ผิวค่อนข้างขาวเป็นพวกที่มีความเจริญไม่ใช่เจ้าของถิ่นเดิม ทรงกำหนดกรุงกบิลพัสด์ุเป็นที่บังเกิด ส่วนอาณาเขตนอก เรียกว่าปัจจันตชนบทหรือประเทศปลายแดนเป็นถิ่นที่ยังไม่เจริญ เป็นที่ตั้งถิ่นฐานของคนพื้นเมืองดั้งเดิม รูปร่างเล็กผิวดำ จมูกแบน เป็นพวกเชื้อสายดราวิเดียนหรือพวกทมิฬในปัจจุบัน

เหตุผลของการที่ทรงเลือกอุบัติในตระกูลกษัตริย์ โดยทรงเลือกพระเจ้าสุทโธทนะเป็นพุทธบิดา เพระทรงกำหนดว่าเวลานั้นโลกสมบัติว่าตระกูลกษัตริย์ประเสริฐกว่าตระกูลพราหมณ์ และศากยสกุลเป็นตระกูลที่บริสุทธิ์ 7 ชั่วโคตร ถ้าไม่บริสุทธิ์ก็ยากที่จะมีคนเคารพนับถือ การเผยแผ่ศาสนาจะทำได้ยาก เพราะคนในสมัยนั่นถือชั้นวรรณะกันมากจึงเลือกวรรณะกษัตริย์ที่สูงสุด เพราะไม่ใช่เพื่อตรัสรู้อย่างเดียว แต่พระองค์ทรงประสงค์สั่งสอนธรรมแก่ประชาชนด้วย

เหตุผลของการที่ทรงเลือกมารดา และกำหนดอายุของมารดา มารดาจะต้องมีศีลห้าบริสุทธิ์ ไม่โลเลในบุรุษ ไม่เป็นนักดื่มสุรา ได้บำเพ็ญบารมีมาตลอดแสนกัป ทรงกำหนดได้พระนางมหามายา และทรงทราบว่าพระนางจะมีพระชนม์อยู่ไม่เกิน 10 เดือนไปได้ 7 วัน พระนางสิริมหามายาเป็นเจ้าหญิงแห่งเทวทหนคร เป็นพระราชบุตรีของพระเจ้าอัญชนะ (บางตำราบอกว่าคือ พระเจ้าสุปปพุทธะ) เป็นพระมเหสีของพระเจ้าสุทโธนะแห่งกรุงกบิลพัสดุ์

พระบรมโพธิสัตว์ทรงเลือกพระมารดาที่บริสุทธิ์ไม่แปดเปื้อนมลทินโทษ มิฉะนั้น จะยากแก่การเผยแผ่ศาสนาจะถูกโจมตี พระนางสิริมหามายา ได้อธิษฐานไว้ว่า ขอเป็นมารดาพระพุทธเจ้าเมื่อประสูติ พระบรมโพธิสัตว์เจ้าได้ 7 วันก็เสด็จทิวงคต เพระสงวนไว้สำหรับประสูติพระพุทธเจ้าองค์เดียว หลังจากนั้นพระองค์ไปบังเกิดเป็นเทพบุตรสถิตในดุสิตเทวโลกตามประเพณีของพระพุทธเจ้า

คำศัพท์ทางพระพุทธศาสนา

 * วันอาสาฬหปุรณมี (แต่เดิมเขียนว่า อาสาฬห ปูรณมี) แปลว่า วันเพ็ญเดือน 7
 * ศากยะ คือชื่อวงศ์กษัตริย์ตระกูลหนึ่ง ซึ่งสืบเชืเอสายมาจากพระเจ้าโอกกากราช (อ่านว่า โอ-กะ-กา-กะ-ราด) ซึ่งเป็นผู้สร้างและเป็นปฐมกษัตริย์แห่งกรุงกบิลพัสดุ์