User:Thenuki Gamage/sandbox

 ශ්‍රී චන්ද්‍රරත්න මානසිංහ මහතා  ශ්‍රී චන්ද්‍රරතන මානවසිංහ මහතා උපත ලැබුවේ 1913 ජුනි 19 වන දින ශ්‍රී ලංකාවේ දකුණු පළාතේ පුවක්දණ්ඩාව ග්‍රාමයේ ය. ඔහුගේ පියා ජෝන් ජෙරාඩ් සූරියආරච්චි මොහොට්ටි හෙවත් බද්දේගම හාමු ගොවියෙකි. ඔහුගේ මව පුංචි එතනා ඕබදආරච්චි ගෘහණියක් වූවාය.බෙලිඅත්ත ශ්‍රී පඤ්ඤානන්ද බෞද්ධ මිශ්‍ර පාසලෙන් මූලික අධ්‍යාපනය ලැබූ උන්වහන්සේ පසුව 1924 දී පුවක්දණ්ඩාවේ පංචතුපාරාමයේදී පුවක්දණ්ඩාවේ ශ්‍රී චන්දරතන හිමි නමින් පැවිදි වූහ. ඉන් පසු කිරවෙහෙර හිමිකම සම්බන්ධයෙන් දෙපාර්ශවය අතර ගැටුමක් ඇති වූ කිරවෙහෙර රජමහා විහාරයේ වැඩ වාසය කළේය. කෙසේ වෙතත් විහාරස්ථානයේ ඇති වූ අර්බුදකාරී තත්ත්වය හේතුවෙන් ඔහු පැවිදි බිම හැර කැලයට පලා ගියේය. කැලේ සිට දඹුල්ලට පැමිණි ඔහු කොළඹටත් එතැනින් මීගමුවටත් ඉබාගාතේ ගියේය. මීගමුව අඟුරුකාරමුල්ල බෝධිරාමයට වැඩම කළ උන්වහන්සේ පුවක්දණ්ඩාවේ ශ්‍රී චන්ද්‍රරතන ධම්මාලෝක තිස්ස නමින් විහාරාධිපති පූජ්‍ය නාහිමියන් අතින් දෙවැනි වරටත් පැවිදි බිමට පත්වූහ. මීගමුවේ මේධංකර හාමුදුරුවෝ. ඔහු 1944 ඔක්තෝබර් 27 වන දින ශ්‍රීමතී වසන්ත කුමාරි හේවාකළුගමගේ සමඟ විවාහ වූ අතර මෙම යුවළට පුතුන් දෙදෙනෙක්: උදය සහ ප්‍රභාත් සහ දියණියන් පස් දෙනෙක්: දයා ලක්ෂ්මි, මංජුලා, මධුපානි, මීපා සහ කිංකිණි. වයස අවුරුදු 22 දී බෞද්ධ භික්ෂුවක් ලෙස දෙවන වරටත් උන්වහන්සේ ‘ලක්මිණි පහන’ පුවත්පතට ලිපි ලිවීමට පටන් ගත් අතර එහි ප්‍රධාන කර්තෘ කුමාරතුංග මුනිදාස මහතා විය. මේ අතර රැුස්වීමකදී අධිරාජ්‍යවාදීන් අපයෝජනය කළ බවට චෝදනා කරමින් ඔහු රිමාන්ඩ් භාරයට පත් විය. පසුව ඔහු වංග (බෙංගාලි) සහ හින්දි සහ භාරත සංස්කෘතිය හැදෑරීමට ඉන්දියාවට ගියේය. ඔහු ලංකාවට පැමිණි පසු එවකට ‘හෙලදිව’ පුවත්පතේ කර්තෘ මණ්ඩලයට බැඳුණා. පැවිදි දිවියෙන් නිදහස් වූ පසු 1947 දී දුගී හඟ නාට්‍යය රචනා කළ ඔහු ‘හෙළදිව’ පුවත්පතට ද ලිපි ලිවීය. ඊට පස්සේ "හෙළදිව" පත්තරේට "චාරුමන්ද" කියලා තීරු ලිපියක් ලිව්වා. 1947 ඔක්‌තෝබර් 27 වැනිදා ලංකාදීප පුවත්පත ආරම්භ කළේ මානවසිංහ මහතා කළ නැකතකටය. ඉන්පසු ලංකාදීපයේ ජ්‍යොතිෂය පිළිබඳ තොරතුරු ලිවීමේ කාර්යය ඔහුට පැවරිණි. 1955 දී ‘වග තුග’ තීරුව ආරම්භ කළ ඔහු 1947 සිට 1964 දක්වා ලංකාදීපයේ දිගටම සේවය කළේය. එමෙන්ම කවියන් සාමාන්‍යයෙන් භාවිත නොකරන වචන තම අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමට භාවිත කළ දක්ෂ කවියෙකි. ඔහුගේ ජනප්‍රිය ගීත සහ කවි අතරට ඇතුළත් වන්නේ: "කුසුම් පිපි අතු පතරේ", "වලිතර අතරේ හෙමිහිට බසින", "මොනවද අම්මේ අකුරු ජාතියක්", "සෝමනාස හෝ සන්තාපය හමුවේ" සහ "ජගන් මෝහිනී මධුර භාෂිනී"

මානවසිංහ මහත්තයා තරුණ කාලේ දඹුල්ල විහාරයේ නැවතිලා ඉඳලා තියෙනවා. (දඹුල්ලට එන්න වුණු කතාවත් අමුතුම කතාවක්) දවසක් දඹුලු විහාරය බලන්න මහලු විදේශිකයෙකුයි ලංකාවේ මඟ පෙන්නන්නෙකුයි එනවා. දඹුල්ලේ චිත්‍ර බල බල මේ විදේශිකයා මඟ පෙන්වන්නාගෙන් ප්‍රශ්න අහනවා. උත්තර නැතුව නිරුත්තර වෙන මඟ පෙන්වන්නා ඒ අසල හිටපු මානවසිංහගේ උදව් ඉල්ලනවා. විදේශිකයා අහනවා “බුදු හාමුදුරුවන්ගේ හිස වටේ රැස් වළල්ලක් නිරූපණය කරලා තියෙන්නේ බුදු හාමුදුරුවන්ව අතිමානුෂික කෙනෙක් හැටියට නිරූපණය කරන්නද?” කියලා. මානවසිංහ උත්තර දෙනවා “එහෙම අතිමානුෂික බවක් නිරූපණය කරන්න නෙමේ, බුදුහාමුදුරුවන්ගේ අසමසම බව නිරූපණය කරන්න චිත්‍ර කලා ශිල්පීන් භාවිතා කරපු එක උපක්‍රමයක්” කියලා. මේ උත්තරයෙන් අසීමිතව සතුටට පත්වෙන විදේශිකයා මානවසිංහට ප්‍රශංසා කරනවා. එතකොට ඒ මඟ පෙන්වන්නා ඒ විදේශිකයා කවුද කියලා මානවසිංහට කියනවා. ඒ තමයි ලෝක පූජිත ගත්කතුවර “ජෝර්ජ් බර්නාඩ් ෂෝ”. මේ නිසා බර්නාඩ් ෂෝ ගැන මානවසිංහ මහත්තයට ලොකු ලැදියාවක් ඇති වෙනවා. ෂෝගේ ඡායාරූපයක් මානවසිංහගේ ගෙදර ආලින්දයේ එල්ලනවා වගේම ෂෝ මියගිය අවස්ථාවේදි මානවසිංහ සමරු ගීතයකුත් රචනා කරනවා.අවසානයේ දී ඔහු 1964 සැප්තැම්බර් 4 වන දින වයස අවුරුදු 51 දී මිය ගියේය. -- ස්තූතියි--