User:User.item7/sandbox

<-- حریم خصوصی مصرف کننده --> حریم خصوصی مصرف کننده ، حریم شخصی اطلاعات است ، زیرا مربوط به مصرف کنندگان محصولات و خدمات است.موضوعات مختلف اجتماعی ، حقوقی و سیاسی ناشی از تعامل انتظار بالقوه مردم از حریم خصوصی و جمع آوری و انتشار اطلاعات توسط مشاغل یا بازرگانان است. دغدغه های مربوط به حریم خصوصی مصرف کننده به اولین پیک های تجاری و بانکداری باز می گردد که اقدامات جدی برای محافظت از حریم خصوصی مشتری انجام داده اند.در دوران مدرن ، قوانین اخلاقی حرفه های مختلف اقداماتی را برای محافظت از حریم خصوصی مشتری از جمله حریم شخصی پزشکی و محرمانه بودن مشتری مشخص می کند. منافع دولت شامل مسائل مربوط به امنیت ملی است. بسیاری از سازمان ها انگیزه رقابتی برای جمع آوری ، نگهداری و استفاده از داده های مشتری برای اهداف مختلف دارند و بسیاری از شرکت ها اقدامات فنی مهندسی امنیتی را برای کنترل این داده ها و مدیریت انتظارات مشتری و الزامات قانونی برای حفظ حریم خصوصی مصرف کننده اتخاذ می کنند.حمایت از حریم خصوصی مصرف کننده ، استفاده میکند از قوانین و مقررات برای محافظت از افراد در برابر از بین رفتن حریم خصوصی به دلیل عدم موفقیت و محدودیت اقدامات حریم خصوصی مشتری است.شرکتها ممکن است تمایل به اشتراک گذاری داده ها برای مزیت تجاری داشته باشند و نتوانند رسماً آن را به عنوان حساسیت تشخیص دهند تا از مسئولیت قانونی درهنگام وقوع خطرات امنیتی جلوگیری کنند.قانون مدرن حفظ حریم خصوصی مصرف کننده از تنظیم مقررات ارتباطات از راه دور ناشی می شود که توسط یک شرکت تلفنی به رسمیت شناخته شد برای دسترسی به سطوح اطلاعات غیرقابل پیش بینی.اقدامات حریم خصوصی مشتری برای مقابله با بسیاری از خطرات به اشتراک گذاری داده های شرکت ها ، ادغام شرکت ها ، گردش مالی کارمندان و سرقت دستگاه های ذخیره سازی داده ها (به عنوان مثال هارد دیسک ها) که می توانند حجم زیادی از داده ها را در یک مکان قابل حمل ذخیره کنند ، ناکافی به نظر می رسید. قانون گذاری: دغدغه های مربوط به حریم خصوصی مصرف کننده به اولین پیک های تجاری و بانکداران باز می گردد که اقدامات جدی برای محافظت از حریم خصوصی مشتری انجام داده اند.در دوران مدرن ، قوانین اخلاقی اکثر اقدامات مربوط به حفظ حریم خصوصی برای مصرف کننده هرگونه خدمات ، از جمله حریم پزشکی ، محرمانه بودن مشتری و امنیت ملی را مشخص می کند. این قوانین اخلاقی در جایی که هیچ محدودیتی برای استفاده یا نظارت داده ها وجود ندارد از اهمیت ویژه ای برخوردار است.شیوه های حفظ حریم خصوصی مصرف کننده در شرکت ها رویکردهایی هستند که توسط سازمانهای بازرگانی صورت می گیرد تا اطمینان حاصل شود که داده های محرمانه مشتری سرقت یا سوءاستفاده نمی شود.از آنجا که اکثر سازمانها انگیزه رقابتی قوی برای حفظ دسترسی انحصاری به داده های مشتری دارند و از آنجا که اعتماد مشتری معمولاً از اولویت بالایی برخوردار است ، اکثر شرکتها برای حفظ حریم خصوصی مشتری اقدامات مهندسی امنیتی را انجام می دهند.همچنین این نگرانی وجود دارد كه شركتها اگر مجبور به اعلام ورشكستگی شوند ، می توانند داده های مصرف كننده را بفروشند, اگرچه این کار ممکن است سیاست حریم خصوصی را نقض کند.اقداماتی که شرکتها برای محافظت از حریم خصوصی مصرف کننده انجام می دهند ، در اثربخشی متفاوت است و به طور معمول مطابق با استانداردهای بسیار بالاتر محرمانه بودن مشتری که توسط کدهای اخلاقی یا کدهای قانونی در بانکداری یا قانون اعمال می شود ، و نه اقدامات حفظ حریم خصوصی بیماران در پزشکی و همچنین اقدامات سختگیرانه امنیتی ملی در ارتش مطابقت نخواهد داشت.از آنجا که شرکت ها برای تولید سود فعالیت می کنند ، سازمان های بازرگانی همچنین نمی توانند در عین رقابت باقیمانده ، بودجه نامحدودی را صرف اقدامات احتیاطی کنند. یک زمینه تجاری تمایل به محدود کردن اقدامات مربوط به حریم خصوصی و ایجاد انگیزه در سازمانها برای به اشتراک گذاشتن داده ها هنگام کار در مشارکت دارد. خسارات وارده به واسطه از بین رفتن حریم خصوصی قابل اندازه گیری نیست و نمی توان آن را خنثی کرد و سازمان های تجاری به هیچ وجه علاقه ای به انجام اقدامات غیرانتفاعی برای افزایش چشمگیر حریم خصوصی مشتریان ندارند. شرکتها ممکن است تمایل به اشتراک گذاری داده ها برای مزیت تجاری داشته باشند و نتوانند رسماً آن را به عنوان حساسیت تشخیص دهند تا از مسئولیت قانونی در شانس وقوع خطرات امنیتی جلوگیری کنند. این امر منجر به بسیاری از خطرات اخلاقی و حوادث نقض حریم خصوصی مشتری شده است.برخی خدمات - از جمله ارتباطات از جمله ارتباطات از راه دور - نیاز به جمع آوری طیف گسترده ای از اطلاعات مربوط به فعالیت های کاربران در دوره کاری دارند ، همچنین ممکن است برای تهیه صورتحساب به مشاوره این داده ها نیاز داشته باشد. در ایالات متحده و کانادا ، داده های ارتباط از راه دور باید به مدت هفت سال نگه داشته شود تا مشاجره و مشاوره در مورد هزینه های تلفنی مجاز باشد. این حساسیت ها باعث شده است که تنظیم ارتباطات از پیشرو در تنظیم حریم شخصی مصرف کننده باشد و سطح بالایی از محرمانه بودن را در سوابق حساس ارتباطات مشتری به وجود آورد. تمرکز فعالان حقوق مصرف کننده در صنعت مخابرات کاملاً یکطرفه است زیرا سایر صنایع نیز داده های حساس مصرف کننده را جمع می کنند. چنین اقدامات متداول تجاری مانند مدیریت ارتباط با مشتری مبتنی بر نرم افزار ، برنامه های پاداش و بازاریابی هدف ، تمایل دارند به میزان چشمگیر میزان اطلاعات جمع آوری شده (و گاهی اوقات مشترک) را به طرز چشمگیری افزایش دهند. اینها خطرات حریم خصوصی را به طرز چشمگیری افزایش می دهد و سرعت بخشیدن به مقررات را تسریع می کند ، نه اینکه به تمایل شرکت ها برای حفظ حسن نیت تکیه کنند.