User:Valdimarhelgason/sandbox

Siklingur /siklingsstál er nafn á stálplötu sem er handverkfæri sem er notað til sléttunar á viði m.a. til þess að slétta og laga lakkhúð á viðarfleti. Siklingur er eiginlega fínasta bitverkfærið sem notað er til að skafa lakk á milli umferða. Það skefur niður rykkorn og bólur ef einhverjar eru í lakkinu. Þeir sem hafa lakkað fínt tré með pensli vita að í lakkinu vilja myndast smáar loftbólur og jafnvel gárur eftir pensilinn sem notaður var. Venjulega er viður lakkaður fleiri en eina umferð og þarf þá að slípa yfirborðið á milli umferða sem er gott að gera með sikling. Sikling þarf að brýna með sérstökum hætti svo að brúnir á köntum plötunnar verði beittar. Það er vandasamt er að brýna sikling. Til að brýna sikling er mest notuð sérstök þjöl sem er þrístrent gljáfægt stál og líkist helst sléttfægðri þrístrendri þjöl. Þetta verkfæri er notað við viðhaldsbrýningu á vettvangi meðan siklingurinn er í notkun. Einnig er notuð sérstök einhöggvin flöt þjöl og steinbrýni bæði grófrt og fínt. Brýnin þurfa að vera slétt og bein og mega ekki vera með slitna laut á yfirborðinu. Þegar siklingur er brýndur byggist árangurinn á því að kantar hans séu réttir vel af, gerðir beinir og hornréttir við hliðarnar. Til þess að það megi takast vel er gott að festa siklinginn t.d. í hefilbekk eða skrúfstykki og láta 2 sentimetra af siklingnum standa upp úr. Síðan er flatri þjölinni strokið langs eftir kanti siklingsins þar til kanturinn er alveg beinn og hallalaus. Þegar þjölin hefur rétt kantinn af eru brýnin notuð til þess að fínslípa kanta siklingsins og eyða ró sem kann að hafa myndast við notkun þjalarinnar. Að lokinni þessari brýnslu er komið að því að nota þrístrendu sléttu þjölina. Siklingurinn er lagður flatur t.d. á borðbrún og stutt með annarri hendinni fast ofan á siklinginn til að halda honum föstum og með hinni hendinni er þjölinni rennt nokkrum sinnum fram og til baka, eftir brún siklingsins sem upp snýr. Því næst er þjölin dregið þéttingsfast, með hæfilegum halla, eftir kanti siklingsins til þess að sveigja brúnina svolítið upp. Þetta er svo endurtekið á öllum fjórum brúnum siklingsins. Að þessu loknu eiga allar brúnir siklingsins að vera skarpar og örlítið sveigðar upp, eða út frá plötunni.

Notkun siklings Fáir kunna að nota sikling. Ef verið er að lakka yfir fallega borðplötu sem er vel slétt áður en lökkun hefst kemur í ljós að eftir að lakk hefur verið borið einu sinni yfir plötuna og það orðið þurrt finnum við að platan er ekki eins slétt og hún var áður en lakkið var borið á. Þá grípum við siklinginn og strjúkum með honum yfir lakkaða flötinn. Við það hverfa allar loftbólur og ójöfnur úr lakkfletinum á borðplötunni svo að hægt er að lakka aftur yfir plötuna. Þannig er haldið áfram þar til lakkflöturinn er nægjanlega fylltur, að okkar mati. Á sama hátt notum við siklinginn ef við erum að slétthefla við. Þá notum við velbrýndan pússhefil fyrst og förum síðan yfir flötinn með siklingi, til þess að fá flötinn ennþá sléttari og fínni. Þeir sem hafa reynslu og æfingu í að nota sikling eru ekki í neinum vandræðum með hvernig hann er notaður. Venjan er að halla siklingnum að sér og draga hann að sér yfir flötinn sem verið er að pússa. Reglan er sú að halda um siklinginn með báðum höndum. Þá hefur maður þrjá fingur hvorrar handar ofan á siklingnum en styður undir plötuna með þumalfingrunum. Með þessu móti verður átakið jafnt og flöturinn sléttari en ella. Noti maður aðeins aðra hendi á siklinginn, þá verður átakið skakkt og jafnvel hætt við að annað horn siklingsins sæki niður í yfirborð viðarins. Það verður ójafnt.