User:Vasiliki91/sandbox

Φόνος στο Red Barn

Για άλλες χρήσεις δες Red Barn ( αποσαφήνιση ), ο φόνος στο Red Barn ανακατευθύνεται εδώ. Για το έργο του 1935 δες Maria Marten ή The Murder in the Red Barn.

Ο φόνος στο Red Barn ήταν ένας περιβόητος φόνος που έγινε στο Postlead, Suffolk, Αγγλία το 1827. Μία νεαρή γυναίκα, η Maria Marten, πυροβολήθηκε από τον εραστή της William Corder. Οι δυο τους είχαν κανονίσει να συναντηθούν στο Red Barn, ένα τυπικό ορόσημο πριν δραπετεύσουν για το Ιpswich. Δεν υπήρχαν νέα από τη Maria. Ο Corder έφυγε από το σημείο και παρ’ όλο που έστειλε στην οικογένεια Marten γράμματα ισχυριζόμενος ότι αυτή ήταν καλά στην υγεία της, το πτώμα της ανακαλύφθηκε αργότερα θαμμένο στο Barn αφού η θετή της μητέρα μίλησε για το όνειρο που είχε σχετικά με το φόνο.

O Corder εντοπίστηκε στο Λονδίνο, όπου είχε παντρευτεί και είχε ξεκινήσει καινούρια ζωή. Μεταφέρθηκε πίσω στο Suffolk, και έπειτα από μια δημόσια δίκη, κρίθηκε ένοχος για φόνο. Κρεμάστηκε στο Bury st Edmund το 1828 ένα τεράστιο πλήθος μαρτύρησε την εκτέλεση του Corder. Η ιστορία προκάλεσε πολυάριθμα άρθρα στις εφημερίδες και τραγούδια και έργα. Το χωριό στο οποίο έγινε το έγκλημα έγινε τουριστικό αξιοθέατο και το Barn απογυμνώθηκε από κυνηγούς αναμνηστικών. Τα έργα και οι μπαλάντες παρέμειναν δημοφιλή καθ’ όλο το επόμενο αιώνα και συνεχίζονται να εκτελούνται και σήμερα.

ΦΟΝΟΣ

Η Maria Marten ( γεννημένη 24 Ιουλίου 1801) ήταν η κόρη του Thomas Marten, ένας κυνηγός για τυφλοπόντικες   από το Postlead, Suffolk. Το Μάρτιο του 1826, όταν αυτή ήταν 24 είχε σχέση με τον 22άχρονο William Corder (γεννημένος το 1803). Η Marten ήταν μία ελκυστική γυναίκα και οι σχέσεις της με άντρες από τη γειτονιά είχαν ήδη ως αποτέλεσμα δύο παιδιά. Ένα, το παιδί του μεγαλύτερου αδερφού του William Thomas, πέθανε όταν ήταν βρέφος, αλλά το άλλο, Thomas Henry , εξακολουθούσε να ζει τη στιγμή που η Marten γνώρισε τον Corder. Παρ’ όλο που ο πατέρας του Thomas Henry δεν ήθελε να κάνει τίποτα περισσότερο με τη Marten μετά τη γέννα, έστελνε περιστασιακά λεφτά για να τα παρέχει στο παιδί.

Ο William Corder ήταν ο γιος ενός τοπικού αγρότη και είχε τη φήμη του απατεώνα και τον άνδρα για τις κυρίες. Ήταν γνωστός σαν ΄΄αλεπού΄΄ στο σχολείο εξαιτίας του πονηρού τρόπου του. Είχε δολίως πουλήσει τα γουρούνια του πατέρα του, αν και ο πατέρας του είχε διευθετήσει το θέμα χωρίς την ανάμειξη του νόμου, ο Corder δεν άλλαξε τη συμπεριφορά του. Αργότερα έλαβε χρήματα περνώντας ένα πλαστό τσεκ για £93 και βοήθησε ένα τοπικό κλέφτη τον Samuel ΄΄Beauty΄΄ Smith να κλέψει ένα γουρούνι από ένα γειτονικό χωριό. Όταν ο Smith ρωτήθηκε από τον τοπικό αστυφύλακα για τις κλοπές έκανε μια προφητική δήλωση σχετικά με τον Corder ΄΄ θα είμαι καταραμένος αν δεν κρεμαστεί μία από αυτές τις μέρες ΄΄. Ο Corder στάλθηκε στο Λονδίνο με ντροπή μετά την πούληση με δόλιο τρόπο των γουρουνιών αλλά ανακλήθηκε στο Postlead όταν ο αδερφός του Thomas πνίγηκε προσπαθώντας να διασχίσει μία παγωμένη λιμνούλα. Ο πατέρας του και τα τρία αδέρφια του όλοι πέθαναν μέσα σε 18 μήνες ο καθένας και μόνο ο William παρέμεινε για να συντηρήσει το αγρόκτημα με τη μητέρα του.

Παρ’ όλο που ο Corder ήθελε να κρατήσει τη σχέση του με τη Marten κρυφή, γέννησε το παιδί τους το 1827 στην ηλικία των 25 και ήταν προφανώς έντονο ότι αυτή και ο Corder έπρεπε να παντρευτούν. Το παιδί πέθανε ( αργότερα αναφορές έλεγαν ότι μάλλον δολοφονήθηκε) αλλά ο Corder προφανώς εξακολουθούσε να προορίζεται να παντρευτεί τη Marten. Εκείνο το καλοκαίρι, με την παρουσία της θετής μητέρας, Ann Marten, αυτός της έκανε πρόταση να δραπετεύσουν στο Ipswich. O Corder ισχυρίστηκε ότι είχε ακούσει φήμες ότι οι αξιωματικοί καταδίωκαν τη Maria επειδή είχε παιδιά εκτός γάμου. Αυτός αρχικά της πρότεινε να δραπετεύσουν την Τετάρτη το απόγευμα, αλλά αργότερα αποφάσισε να το αναβάλλει μέχρι την Πέμπτη το απόγευμα. Την Πέμπτη πάλι το ανέβαλλε : ο αδερφός του αρρωσταίνει αναφέρεται ως ο λόγος σε κάποιες πηγές, αν και οι περισσότεροι ισχυρίζονται ότι όλα του τα αδέρφια ήταν νεκρά τον ίδιο χρόνο. Την επόμενη μέρα, Παρασκευή, 18 Μαίου 1827, εμφανίστηκε στο εξοχικό των Marten κατά τη διάρκεια της ημέρας και σύμφωνα με την Ann Marten, είπε στη Maria ότι πρέπει να φύγουν αμέσως, καθώς είχε ακούσει ότι ο τοπικός αστυφύλακας είχε λάβει ένταλμα για τη δίωξή της ( κανένα ένταλμα δεν είχε ληφθεί αλλά δεν είναι γνωστό αν ο Corder έλεγε ψέματα ή έκανε λάθος). Η Maria ανησυχούσε ότι δε θα μπορούσε να φύγει μέρα μεσημέρι, αλλά ο Corder της είπε ότι πρέπει να φορέσει ανδρική ενδυμασία για να μην κινήσουν υποψία, και αυτός θα μετέφερε τα πράγματά της στο Barn όπου θα τον συναντούσε και θα άλλαζε πριν συνεχίσουν για το Ipswich. Λίγο μετά ο Corder έφυγε από το σπίτι, η Maria πήγε να τον συναντήσει στο Red Barn , το οποίο βρίσκεται στο λόφο Barnfield περίπου μισό μίλι από το εξοχικό της Marten. Αυτή ήταν η τελευταία φορά που την είδαν ζωντανή. Ο Corder επίσης εξαφανίστηκε, αλλά αργότερα γύρισε και ισχυρίστηκε ότι η Marten ήταν στο Ipswich, στο Great Yarmouth, ή σε κάποια άλλα μέρη εκεί δίπλα και ότι δεν μπορούσε ακόμα να τη φέρει πίσω ως γυναίκα του από φόβο μήπως προκαλέσει το θυμό των φίλων του και των συγγενών του. Η πίεση στον Corder να παρουσιάσει τη γυναίκα του τελικά τον ανάγκασε να εγκαταλείψει την περιοχή. Έγραψε γράμματα στην οικογένεια Marten ισχυριζόμενος ότι ήταν παντρεμένοι και ζούσαν στο Isle of Wight και έδωσε διάφορες δικαιολογίες για την έλλειψη επικοινωνίας της : ότι αυτή ήταν αδιάθετη, είχε τραυματίσει το χέρι της ή ότι το γράμμα πρέπει να είχε χαθεί.

Οι υποψίες συνέχισαν να μεγαλώνουν και η θετή μητέρα της Maria ξεκίνησε να μιλάει για όνειρα στα οποία η Maria είχε δολοφονηθεί και θαφτεί στο Red Barn. Στις 19 Απριλίου 1828 έπεισε τον άνδρα της να πάνε στο Red Barn και να σκάψουν σε ένα από τα δοχεία αποθήκευσης σιτηρών. Αυτός γρήγορα ανακάλυψε τα υπολείμματα της κόρης του, θαμμένο σε ένα σακί. Ήταν σε άσχημη αποσύνθεση, αλλά ακόμη αναγνωρίσιμη. Η ανάκριση έγινε στο Cock Inn ( το οποίο σώζεται μέχρι σήμερα) στο Postlead, όπου η Maria επισήμως ταυτοποιήθηκε από την αδερφή της Ann από κάποια φυσικά χαρακτηριστικά : τα μαλλιά και κάποια ρούχα ήταν αναγνωρίσιμα και ένα δόντι που ήξερε ότι λείπει, το οποίο επίσης έλειπε από τη γνάθο του πτώματος. Αποδεικτικά στοιχεία αποκαλύφθηκαν που έμπλεξαν τον Corder στο έγκλημα : το πράσινο μαντήλι του ανακαλύφθηκε γύρω από το λαιμό του πτώματος.

ΣΥΛΛΗΨΗ

Ο Corder βρέθηκε γρήγορα. Ο κύριος Ayres o αστυνομικός στο Postlead, ήταν ικανός να εξασφαλίσει την παλιά του διεύθυνση από ένα φίλο και με τη βοήθεια του James Lea, ενός αξιωματικού της αστυνομίας του Λονδίνου, ο οποίος αργότερα θα οδηγούσε την έρευνα στην πηγή Heeled Jack. Αυτός βρήκε τα ίχνη του Corder σε μια πανσιόν για κυρίες, Everley Grove House στο Brentfold. O Corder λειτουργούσε την πανσιόν με την καινούρια του γυναίκα, Mary Moore την οποία τη γνώρισε μέσω μιας αγγελίας σε εφημερίδα, την οποία αυτός είχε βάλει στην The times ( στην οποία είχε λάβει περισσότερες από 100 απαντήσεις). Ο Lea κατάφερε να κερδίσει είσοδο με την πρόφαση ότι αυτός ευχόταν να επιβιβάσει την κόρη του εκεί και να ξαφνιάσει τον Corder στο σαλόνι. Ο Thomas Hardy σημείωσε στο Dorset Country Chronicle’s αναφορά για τη σύλληψή του …στο σαλόνι με τέσσερις κυρίες στο πρωινό ντυμένες με νυχτικά και είχε ένα ρολόι πριν από αυτόν με το οποίο είχε χρονομετρήσει το βράσιμο κάτι αυγών.

Ο Lea τον μετέφερε σε μια μεριά και τον ενημέρωσε για τις κατηγορίες. Ο Corder αρνήθηκε ότι ήξερε και για τα δύο τη Maria και το έγκλημα. Μια έρευνα του σπιτιού ξεσκέπασε ένα ζευγάρι από πιστόλια πιθανά φερμένα τη μέρα του φόνου, μερικά γράμματα από τον κύριο Gardener, τα οποία μπορεί να περιείχαν προειδοποιήσεις για την ανακάλυψη του εγκλήματος και ένα διαβατήριο από τον Γάλλο πρεσβευτή, στοιχείο το οποίο δείχνει ότι ο Corder μάλλον ετοιμαζόταν να το σκάσει.

ΔΙΚΗ

Ο Corder μεταφέρθηκε πίσω στο Suffolk όπου δικάστηκε στο Shire Hall, στο Bury st. Edmunds. H δίκη ξεκίνησε στις 7 Αυγούστου 1828, αναβλήθηκε για 7 μέρες επειδή από το ενδιαφέρον η υπόθεση είχε προκαλέσει μίσος. Τα ξενοδοχεία στο Bury st.Edmunds ξεκίνησαν να γεμίζουν πολύ πιο νωρίς από τις 21 Ιουλίου και εξαιτίας το μεγάλου αριθμού που ήθελε να δει την δίκη, η είσοδος επιτράπηκε στη δίκη μόνο με εισιτήριο, παρ’ όλα αυτά ο δικαστής και οι επίσημοι του δικαστηρίου έπρεπε ακόμη να σπρώχνουν καθώς περνούσαν μέσα από το πλήθος το οποίο είχε συγκεντρωθεί γύρω από την πόρτα για να κερδίσουν είσοδο στη δικαστική αίθουσα. Ο δικαστής αρχηγός Baron Alexander ήταν λυπημένος με την κάλυψη που δόθηκε για την υπόθεση στον τύπο ΄΄ στη δήλωση εις βάρος του κρατουμένου στο μπαρ ΄΄. οι The times αντίθετα, συνεχάρη το κοινό επειδή έδειξαν καλοσύνη στην παράταξή τους ενάντια στον Corder. O Corder ισχυρίστηκε ότι δεν ήταν ένοχος. Η ακριβής αιτία του θανάτου δεν μπορούσε να αποδειχτεί. Λέχθηκε ότι ένα αιχμηρό εργαλείο πιθανόν το μικρό στιλέτο του Corder είχε καρφωθεί στον κόγχη του ματιού της Marten, αλλά αυτό το τραύμα μπορούσε να είχε προκληθεί επίσης από το φτυάρι του πατέρα της όταν ξέθαβε το πτώμα. Ο στραγγαλισμός δεν μπορεί να αποκλειστεί, καθώς το μαντήλι του Corder βρέθηκε γύρω από το λαιμό της και για να αυξήσουν τη σύγχυση, τα τραύματα στο σώμα της έδειχναν ότι είχε πυροβοληθεί. Οι κατηγορίες Corder ΄΄ ήταν ο φόνος της Maria Marten από κακούργημα και φόνο εκ προμελέτης πυροβολώντας την με ένα πιστόλι στο σώμα της, και παρομοίως καρφώνοντάς την με ένα μαχαίρι. Για να αποφευχθεί κάθε πιθανότητα κακοδικίας που του επιδόθηκαν εννιά κατηγορίες συμπεριλαμβανομένης μίας και της πλαστογραφίας.

Η Ann Marten καλέσθηκε να δώσει στοιχεία για τα γεγονότα της ημέρας της εξαφάνισης της Marias και για τα όνειρά της ο Thomas Marten τότε είπε στο δικαστήριο πως ξέθαψε την κόρη του και ο George Marten της Marias  ο 10 χρονών αδερφός της αποκάλυψε ότι είχε δει τον Corder με ένα γεμισμένο όπλο πριν από τους ισχυρισμούς για φόνο και αργότερα τον είχε δει να περπατάει από το Barn  με μία αξίνα. Ο Lea έδωσε ανησυχητικά στοιχεία για τη σύλληψη του Corder και για τα αντικείμενα που βρέθηκαν κατά τη διάρκεια της έρευνας του σπιτιού. Η δίωξη πρότεινε ότι ο Corder δεν ήθελε ποτέ να παντρευτεί τη Maria, αλλά η γνώση της για μερικές από τις εγκληματικές του συμφωνίες της είχαν δώσει μια αναβολή και το ότι η προηγούμενη κλοπή των χρημάτων που στάλθηκαν από τον πατέρα των παιδιών της υπήρξε η πηγή της έντασης μεταξύ τους.

Ο Corder τότε έδωσε τη δική του εκδοχή από τα γεγονότα. Παραδέχθηκε ότι ήταν στο Barn με τη Maria, αλλά είπε ότι είχε φύγει μετά τη διαφωνία τους. Ισχυρίστηκε ότι καθώς έφευγε άκουσε ένα πυροβολισμό και έτρεξε πίσω στο Barn, βρήκε τη Maria νεκρή με ένα από τα πιστόλια του δίπλα της. Παρακάλεσε τους ενόρκους να του δώσουν το πλεονέκτημα της αμφιβολίας, αλλά αφού την απέσυραν τους πήρε μόνο 35 λεπτά να κρίνουν ότι είναι ένοχος. Ο Baron Alexander τον καταδίκασε σε απαγχονισμό και έπειτα να διαμελιστεί.

Θα επιστρέψεις από εκεί που ήρθες και από τότε κι έπειτα θα μεταφερθείς τη Δευτέρα κοντά σε ένα μέρος εκτέλεσης και εκεί είναι που θα απαγχονιστείς από το λαιμό μέχρι θανάτου και το σώμα σου στη συνέχεια θα διαχωριστεί και θα ανατομηθεί και μπορεί ο μέγας κύριος από την καλοσύνη του να δείξει έλεος στην ψυχή σου.

Ο Corder πέρασε τις επόμενες τρεις μέρες στη φυλακή αγωνιώντας για τον καιρό για να εξομολογηθεί για το έγκλημα και να ομολογήσει όλες τις αμαρτίες πριν το Θεό. Έπειτα από αρκετές συναντήσεις με τον ιερέα της φυλακής, ικεσίες από τη γυναίκα του και παρακλήσεις και από τους δύο δεσμοφύλακές του και τον John Orridge, τον κυβερνήτη της φυλακής, τελικά ομολόγησε. Δυνατά αρνήθηκε ότι κάρφωσε τη Maria, αντίθετα ισχυρίστηκε ότι την πυροβόλησε κατά λάθος στο μάτι μετά τον καυγά, καθώς άλλαξε την μεταμφίεση της.

ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΤΟΜΗ

Στις 11 Αυγούστου 1828, ο Corder μεταφέρθηκε στην αγχόνη στο Bary st Edmunds προφανώς πολύ αδύναμος για να σταθεί χωρίς υποστήριξη. Απαγχονίστηκε γύρω πριν το μεσημέρι μπροστά σε ένα τεράστιο πλήθος. Μία εφημερίδα ισχυρίστηκε ότι ήταν 7.000 θεατές, άλλη γύρω στους 20.000. Με την παρακίνηση του κυβερνήτη των φυλακών λίγο πριν τραβήξουν την κουκούλα από το κεφάλι του, αυτός αδύναμα διακήρυξε.. είμαι ένοχος.. η καταδίκη μου είναι απλώς.. είμαι άξιος της μοίρας μου.. και ας δείξει ο Θεός έλεος στην ψυχή μου. Μετά από μία ώρα, το σώμα του ρίχτηκε κάτω από τον John Foxton,τον απαγχονιστή ο οποίος σύμφωνα με τα δικαιώματα διεκδίκησε το παντελόνι και τις κάλτσες του Corder. Το πτώμα μεταφέρθηκε πίσω στην αίθουσα δικαστηρίου στο Shire Hall, στο οποίο ανοίχτηκε μια σχισμή κατά μήκος της κοιλιάς για να εκτεθούν οι μύες. Στα πλήθη επιτρεπόταν να σχηματίσουν γραμμή μέχρι τις έξι η ώρα όπου οι πόρτες θα έκλειναν. Σύμφωνα με τη Norwich και τη Bury Post, πάνω από 5.000 άνθρωποι μπήκαν στη σειρά για να δουν το πτώμα.

Την επόμενη μέρα ο διαχωρισμός και η σφαγή έγινε μπροστά από ένα ακροατήριο από φοιτητές του Πανεπιστημίου του Cambridge και γιατρούς. Μια μπαταρία συνδέθηκε με ένα άκρο των μυών του, το στέρνο ανοίχθηκε και τα εσωτερικά του όργανα εξετάσθηκαν. Υπήρχε μία συζήτηση εάν η αιτία του θανάτου ήταν ασφυξία, αλλά από τότε που αναφέρθηκε ότι το στέρνο του Corder  εθεάθη να φουσκώνει και να ξεφουσκώνει  λίγα λεπτά αργότερα αφού είχε πεθάνει, σκέφτηκαν ότι πιθανόν η πίεση στην σπονδυλική στήλη τον είχε σκοτώσει. Έκτοτε, ο σκελετός έπρεπε να ξανά συναρμολογηθεί, μετά την ανατομή δεν ήταν εφικτό να εξετασθεί ο εγκέφαλος έτσι οι χειρουργοί δεν μπορούσαν να ικανοποιήσουν τους εαυτούς τους με μία φρενολογική εξέταση του κρανίου. Το κρανίο του Corder έδειξε ότι είχε αναπτυχθεί βαθιά στους τομείς της μυστικότητας, πλεονεξίας, καταστροφικότητας, φιλοτεκνίας και αποτίμησης με λίγα αποδεικτικά στοιχεία ΄΄ καλοσύνης ή σεβασμού ΄΄. Η προτομή του Corder κρατήθηκε από το Moyse’s Hall Museum στο Bury st.Edmunds είναι ένα πρωτότυπο από το παιδί του Bungay, Suffolk, σαν ένα εργαλείο για τη μελέτη της φρενολογίας του Corder. Ο σκελετός ξανά συναρμολογήθηκε, εξερευνήθηκε και χρησιμοποιήθηκε στο εκπαιδευτικό βοήθημα στο Νοσοκομείο του δυτικού Suffolk. Πολλαπλά αντίγραφα της νεκρικής μάσκας του δημιουργήθηκαν, και ένα αντίγραφο πραγματοποιήθηκε στο Moyse’s Hall Museum. Τα χειροποίητα αντικείμενα από τη δίκη, κάποια από τα οποία ήταν στην κατοχή του Corder βρίσκονται επίσης στο μουσείο. Το δέρμα του Corder επεξεργάστηκε από το χειρούργο George Creed και χρησιμοποιήθηκε για να δοθεί μια έκθεση του φόνου. Ο σκελετός του Corder τοποθετήθηκε σε βιτρίνα στο Hunterian Museum στο βασιλικό κολλέγιο για χειρούργους της Αγγλίας, όπου κρεμάστηκε δίπλα από του Jonathan Wild. Το 2004, τα κόκκαλα του Corder απομακρύνθηκαν από τη βιτρίνα και αποτεφρώθηκαν.

ΦΗΜΕΣ

Μετά τη δίκη, αμφιβολίες φούντωσαν και για τις δύο ιστορίες των ονείρων της θετής μητέρας και της μοίρας της Maria και το παιδί του William. Η θετή μητέρα ήταν μόνο ένα χρόνο μεγαλύτερη από τη Maria, και ειπώθηκε ότι αυτή και ο Corder βρίσκονταν σε παράνομη σχέση και οι δύο είχαν σχεδιάσει το φόνο για να ξεφορτωθούν τη Maria ,έτσι θα μπορούσαν να συνεχίσουν χωρίς εμπόδια. Έκτοτε, τα όνειρά της είχαν ξεκινήσει μόνο λίγες μέρες αφότου ο Corder παντρεύτηκε τη Moore, ειπώθηκε ότι η ζήλεια ήταν το μοτίβο για την αποκάλυψη του τόπου που αναπαυόταν το πτώμα και ότι τα όνειρα ήταν ένα απλό τέχνασμα.

Άλλες φήμες κυκλοφόρησαν σχετικά με το θάνατο του παιδιού του Corder και της Marten. Και οι δύο ισχυρίστηκαν ότι είχαν πάει το νεκρό παιδί τους να το θάψουν στο Sudbury, αλλά καθόλου από αυτό δεν μπορούσαν να ανακαλυφθούν και κανένα ίχνος του μέρους ταφής του παιδιού δε βρέθηκε ποτέ. Στη γραπτή του εξομολόγηση ο Corder παραδέχτηκε ότι τη μέρα του φόνου αυτός και η Marten είχαν καυγαδίσει για την πιθανότητα να αποκαλυφθεί το μέρος ταφής.

Τον 21ο αιώνα, μια καινούρια σειρά από φήμες εμφανίστηκε όταν ο συγγραφέας και ερευνητής Donanald McCormick έγραψε ΄΄Το μυστήριο του Red Barn΄΄. Αποκάλυψε κάποια ενδιαφέροντα σημεία συμπεριλαμβάνοντας μέχρι τότε μία άγνωστη σύνδεση μεταξύ του Corder, του πλαστογράφου, του δηλητηριαστή Thomas Griffiths Wainewright , όταν ο Corder ήταν στο Λονδίνο και ότι μία ηθοποιός Caroline Palmer, η οποία εμφανιζόταν συχνά στο μελόδραμα, βασισμένο στην υπόθεση και διερεύνηση του φόνου, καταλήγοντας ότι ο Corder μπορεί να μην είχε σκοτώσει τη Maria και ότι μια τοπική γυναίκα τσιγγάνα μπορούσε να ήταν ο δολοφόνος. Ωστόσο, η έρευνα του McCormick σε άλλες αφηγήσεις της αστυνομίας και αφηγήσεις ιστοριών εγκλημάτων φανέρωσαν απορίες και πληροφορίες οι οποίες δεν έγιναν δεκτές τελικά.

ΔΗΜΟΣΙΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ

Η υπόθεση είχε όλα τα στοιχεία για να ανάψει ένα ένθερμο δημόσιο ενδιαφέρον : οι κακές αρχές και το φτωχό κορίτσι, εικονική σκηνή του φόνου, το υπερφυσικό στοιχείο των προφητικών ονείρων της θετής μητέρας, ο ντετέκτιβ που δούλευε για τον Ayres και τον Lea ( που αργότερα έγινε ντετέκτιβ Pharos Lee  σε σταδιακές εκδόσεις των γεγονότων) και η καινούρια ζωή του Corder, η οποία ήταν αποτέλεσμα μιας διαφήμισης για μοναχικές καρδιές. Σαν συνέπεια, η υπόθεση δημιούργησε τη δική της μικρή βιομηχανία. Έργα είχαν πραγματοποιηθεί, καθώς ο Corder περίμενε ακόμα για τη δίκη του και μετά την εκτέλεση ένας ανώνυμος συγγραφέας δημοσίευσε μία μελοδραματική εκδοχή του φόνου. Ένας πρόδρομος του Newgate novels, το οποίο γρήγορα έγινε best seller. Σύμφωνα με την ιστορία του Jacks Sheppard και άλλων ανδρών των αυτοκινητόδρομων, κλεφτών και δολοφόνων, ο φόνος στο Red Barn ήταν ένα δημοφιλές θέμα για μια δεκάρα πίκια, φθηνά έργα πραγματοποιήθηκαν για τη ψυχαγωγία της κατώτερης τάξης σε μια εμποτισμένη με τζιν ατμόσφαιρα των πίσω δωματίων των δημοσίων σπιτιών. Μετά την εκτέλεση, ο James Catnach διαχειρίστηκε να πουλήσει πάνω από ένα εκατομμύριο ομοβροντίες ( μόνο ένα φύλλο σκανδαλοθηρικών εφημερίδων ). Τα φυλλάδια του Catnach έδωσαν λεπτομέρειες για την εξομολόγηση και εκτέλεση του Corder και περιελάμβανε μία συναισθηματική μπαλάντα που υποτίθεται ότι γράφτηκε από τον ίδιο τον Corder, αλλά πιο πιθανό να ήταν έργο του Catnach ή κάποιου από το προσωπικό. Ήταν τουλάχιστον από τις πέντε μπαλάντες σχετικά με το έγκλημα πο εμφανίστηκε αμέσως μετά την επερχόμενη εκτέλεση. Λόγω του ενθουσιασμού γύρω από τη δίκη και η απαίτηση του κοινού για ψυχαγωγία βασιζόμενη στο φόνο, πολλές διαφορετικές εκδοχές των γεγονότων είχαν καθοριστεί και διανέμονταν, κάνοντας το πιο δύσκολο για τους μοντέρνους αναγνώστες να διακρίνουν την αλήθεια από το μελοδραματικό διακοσμητικό στοιχείο. Καλά αρχεία από τη δίκη υπάρχουν από τα επίσημα αρχεία και το καλύτερο αρχείο των γεγονότων σχετικά με την υπόθεση θεωρείται γενικά ότι είναι αυτό του James Curtis, ενός δημοσιογράφου, ο οποίος πέρασε χρόνο με τον Corder και δύο εβδομάδες στο Postlead παίρνοντας συνέντευξη για τους ενδιαφερόμενους. Ο Curtis ήταν προφανώς τόσο συνδεδεμένος με την υπόθεση που όταν του ζητήθηκε να παράγουν μία εικόνα του κατηγορούμενου, ένας καλλιτέχνης για μια από τις εφημερίδες σχεδίασε τον εαυτό του αντί του Corder.

Κομμάτια του σχοινιού, το οποίο χρησιμοποιήθηκε για να κρεμάσουν τον Corder πωλήθηκαν για μια guinea το καθένα. Μέρος του τριχωτού της κεφαλής του Corder με το ένα αυτί ακόμα επάνω εμφανιζόταν σε ένα κατάστημα στην Oxford Street. Μια τούφα από τα μαλλιά της Maria πουλήθηκαν για δύο guineas. Το Postlead έγινε πόλος έλξης τουριστών με επισκέπτες να ταξιδεύουν τόσο μακριά όσο η Ιρλανδία. Ο Curtis εκτίμησε ότι 200.000 άνθρωποι επισκέφθηκαν το Postlead μόνο το 1828. το Red Barn και το εξοχικό των Marten δημιούργησε ενδιαφέρον. Ο αχυρώνας του αφαιρέθηκε για souvenir κάτω από τις σανίδες που μετακινήθηκαν από τις πλευρές, τεμαχίστηκε και πουλήθηκε σαν οδοντογλειφίδες. Σχεδιαζόταν να κατεδαφιστεί μετά τη δίκη, αλλά αφέθηκε εκεί και τελικά κάηκε το 1842. ακόμα και η ταφόπλακα της Maria στην αυλή της εκκλησίας St Mary στο Postlead τελικά πελεκήθηκε για το τίποτα από κυνηγούς souvenir. Τα κεραμικά μοντέλα και τα σκίτσα πουλήθηκαν και συντέθηκαν τραγούδια των οποίων το ένα αναφέρεται στη Vaughan Williams, όπερα Hugh the Dover.

Ο σκελετός του Corder τοποθετήθηκε σε βιτρίνα σε μία γυάλινη θήκη στο νοσοκομείο του δυτικού Suffolk και προφανώς ήταν εξοπλισμένος με ένα μηχανισμό που έκανε τον ώμο του να δείχνει το κουτί συλλογής όταν πλησίαζε. Τελικά, το κρανίο αντικαταστάθηκε από τον Dr.Kilner, ο οποίος ήθελε να προσθέσει το κρανίο του Corder στην εκτενή του συλλογή από αναμνηστικά του Red Barn. Μετά από μία σειρά ατυχή γεγονότων, ο Kilner πείσθηκε ότι το κρανίο ήταν καταραμένο και το παρέδωσε στο φίλο του Hopkins. Περαιτέρω καταστροφές μάστισαν και τους δύο άντρες και τελικά πλήρωσαν για να δοθεί στo κρανίo μία χριστιανική ταφή, σε μια προσπάθεια να άρει την υποτιθέμενη κατάρα.

Το ενδιαφέρον για την υπόθεση δεν εξασθένισε γρήγορα. Η Maria Marten ή ο φόνος στο Red Barn, ο οποίος υπήρχε σε διάφορες ανώνυμες εκδοχές, ήταν ένα εντυπωσιακό χτύπημα καθ ‘ όλο το μέσο του 19 ου αιώνα και μπορεί να έχει υπάρξει και το πιο εκτελεσμένο έργο της εποχής. Βικτωριανό λούνα- παρκ ,peepshows, εξανάγκασαν να προσθέσουν έξτρα ανοίγματα στους θεατές που εξερευνούσαν τα σόου του φόνου για να ανταποκριθούν στη ζήτηση. Τα έργα της βικτωριανής εποχής έτειναν να απεικονίσουν τον Corder ως ένα ψυχρόαιμο τέρας και τη Maria ως αθώα που τη βασάνιζε για τη φήμη της και τα παιδιά της από άλλους πατέρες τα οποία διαγράφηκαν και ο Corder είχε μετατραπεί σε μεγαλύτερος άνδρας. Ο Charles Dickens δημοσίευσε μία έκθεση για το φόνο στο περιοδικό του All the year round, αρχικά το απέρριψε επειδή ένιωσε την ιστορία να είναι τόσο γνωστή και την έκθεση των ονείρων της θετής μητέρας μάλλον ήταν παρατραβηγμένη.

Αν και μειωμένη, η συναρπαστικότητα συνεχίστηκε στον ο αιώνα με πέντε εκδόσεις ταινιών συμπεριλαμβανομένου του 1935 Maria Marten ή φόνος στο Red Barn με πρωταγωνιστή τον  Tod Slaughter, η οποία κυκλοφόρησε μόνο στις ΗΠΑ αφού κόπηκαν μερικές σκηνές και το 1980 το δράμα του BBC Maria Marten με τη Pippa Guart στον ομώνυμο ρόλο. Μια μυθιστορηματική έκθεση του φόνου παρήχθη το 1953 για τις σειρές του CBS ΄΄ crime classics΄΄. Το 1991, ένα στάδιο μελοδραματικής έκδοσης, με μερικά πολιτικά και λαϊκά στοιχεία, γράφτηκε από τον Christopher Bond.

Το έγκλημα έχει εμπνεύσει μία σειρά από σύγχρονους μουσικούς. No roses από την Albion country Band που κυκλοφόρησε το 1971, περιλαμβάνεται και το παραδοσιακό τραγούδι ΄΄ ο φόνος της Maria Marten ΄΄ ,πιο πρόσφατα ΄΄ ο φόνος στο Red Barn ΄΄ ένα τραγούδι από τον Tom Waits ( που συνέγραψε με τη γυναίκα του Kathleen Brennan ) από το άλμπουμ του ,το 1992, Bone Machine και η Kathryn Roberts  και Sean Lakeman’s  το ΄΄Red Barn΄΄ στο άλμπουμ του 2004 δύο έχουν αναφερθεί στο φόνο. Το τραγούδι ΄΄ Maria Marten ΄΄ περιλήφθηκε στο φολκλορικό άλμπουμ White Swans Black Ravens, το οποίο ηχογραφήθηκε ζωντανά στην αίθουσα του Moyse Museum και τον Δεκέμβριο του 2011. Το τραγούδι ΄΄ Red Barn ΄΄ κυκλοφόρησε από το Essex, ένα φολκλορικό γκρουπ The Οwl Service.