User:Yasir dero

اسان ٿڌڙي جو تھوار ڇو ملھائيندا آھيون؟

ٿڌڙي Thadri متعلق ڌرمي ڄاڻ

شِوٙ پُراڻ शिवपुराण جي ڪٿا انوسار

مھاديو جي سھري پرجا پتي دکش پنهنجي محل ۾ ھڪ تمام وڏي ھوَن يگيه جو آيوجن رکيو ھيو جنهن جي دعوت راجا دکش پنھنجي ڌي سَتي ۽ ناٺي مھاديو کان علاوه سڀني ديوي ديوتا کي ڏني هئي۔

جڏهن اھا خبر ٻين جي واتان ماتا سَتي کي پئي ته ھو ٿورو نراش ٿي پر وري سوچيائين ته شايد گھڻي ڪم ڪار جي ڪري اسان وسري ويا آھيون، پر ماتا ستي پنهنجي پتي ڀڳوان مھاديو وٽ وڃي پرارٿنا ڪرڻ لڳيون ته ”ھي پرڀو ! منهنجي پتا پرجا پتي دکش پنهنجي محل ۾ ھڪـ وڏي ھون يگيه جو آيوجن ڪيو آهي سڀ ديوي ديوتائون ويا آھن ھلو ته پاڻ به گڏجي ھلون“ ! مھاديو کلي ورندي ڏني ته ”ھي ديوي ! پاڻ کي ته توهان جي پتا دعوت ئي نه ڏني آهي ته ڪيئن ھلون“ !

ماتا ستي چيو ته ”سائين پنهنجو ئي گھر آ ڪھڙا ليکا ڪجن، متان گهڻي ڪم ڪار سبب پتا شري کي دعوت ڏيڻ وسري وئي ھجي“ ! پر مھاديو کين بار بار منع ڪئي پر ماتا ستي جي تمام گهڻي اسرار تي ماتا ستي کي اڪيلي پنهنجي پِتا جي گھر موڪلڻ تي راضي ٿي ويا !

ماتا سَتي جڏهن اتي پھتيون تڏهن هنن پنهنجي پتا کي ميار ڏني ته ” ڇو پِتا شري توهان اسان کي دعوت به نه ڏني“ ! ته پتا کيس وراڻيو ته ”ڌي جيڪو تنهنجي پتي جا رنگ روپ لباس آھي، اھو مون کي بلڪل به پسند ڪونهي ۽ آءُ اھڙي مھان يگيه ۾، جتي سڀئي هار سينگار ڪري تيار ٿي مھمان آيا آھن انھن جي وچ ۾ ڊيڄاريندڙ لباس واري کي ويھاري شرمندو نه ٿو ٿيڻ چاھيان“ !

پنهنجي پَتي جي باري ۾ اهڙا نراڌر وارا جملا ٻڌي ماتا سَتي تمام پريشان ٿي وئيون ۽ پتا کي چوڻ لڳيون ته ”پِتا شري بيشڪ منهنجي پَتي مھاويوَ جو روپ ڪھڙو به آهي پر ھو آخر منھنجا پَتي آهن ۽ دل جو تمام ڀولا آهن، ھو سڀني ديون جا ديو آھن جن کي توهان پنهنجي محل ۽ هوَن يگيه جي شوڀا ٿا چئو ! اوھان پنهنجي ضد تان لھي وڃو ۽ پنھنجي ناٺي کي ديون جو ديو مھاديو ڄاڻي سڀ کان اوچي اسٿان تي ويھاري آدرستڪار ڪريو“ ! پر پرجا پتي دکش کين کٿو جواب ڏنو ۽ پنھنجي ڌي سان انهيَ معاملي تي گهڻو بحث ڪيو، ماتا سَتي ڏٺو ته ھاڻي پتا مان ڪجهه پلئه نه پوندو ته ماتا سان ڳالھائڻ وئي ته ھو پنهنجي پتي کي ضد تان لاھي !

يگيه شروع ٿي ويو ماتا سَتي کي سندن ماتا به جواب ڏيندي چيو ته ”تون پنهنجي پتا کي سڃاڻين ٿي ته ڪنهن جي مڃيندو ئي ڪانهي“ ! جڏهن ماتا ستي ڏٺو ته منهنجي پتي کي منهنجي ئي پيئڪن ۾ ڪا عزت نٿي ملي ته پوء منهنجي جيئڻ جو جواز ئي ڪهڙو آھي !!

ماتا ستي اھو پور پچائيندي انھي يگيه جي ٻرندڙ اگني ڪنڊ ۾ ٽپو ڏنو ۽ پنهنجو انت آڻي ڇڏيو، اھو سڀ ايترو ته تيزي سان ٿيو جو ڪنهن کي به ماتا سَتي کي روڪڻ جو وجهه نه ملي سگهيو !!

انھي دکدائڪ منظر کي ڏسندي سڀ ديوي ديوتائون صدمي ۾ اچي خاموش ٿي ويا، ھون يگيه ماتم ۾ بدلجي ويو

(مھاديو کي انهي حادثي جي خبر پوڻ تي سندن ڪروڌ ۾ تانڊو ڪرڻ وارو قصو اڃان جدا آھي،

بحرحال اھو ڏينهن شوڪ/دک ۾ گذاري ٻي ڏينھن تي يگيه کي جاري رکيو ۽ اھو پھرين ڏينھن وارو تيار ٿيل کاڌو جيڪو پاروٿو ٿي چڪو ھو، تنهن کي سڀني مھمانن پرساد سمجهي واپرايو !

انهيَ واقعي کي اسين ھر سال ٿڌڙي جو ڏينھن ڪري ملھائيندا آھيون ۽ ماتا ستي جي يادگيري ۾ ھڪ ڏينھن وارو کاڌو ٻي ڏينهن تي کائيندا آھيون ۽ ماتا ستي يا سيتلا ماتا کي ٿڌڙي ماتا ڪري پويترتائي سان پوڄيندا آھيون !!

پر افسوس جو انهيَ دکدائڪ/شوڪ واري ڏڻ تي بجاءِ مھاديو ۽ ماتا سَتي جي استتي ڪرڻ جي اسان جوا جو ڏڻ ڪري خوشي سان ملھائيندا آھيون !!