User:Yerevantsi/sandbox/Ejmiatsin

Vagharshapat

Vagharshapat, also widely known by its former official name Ejmiatsin, is the fourth largest city in Armenia. As the location of the Holy See of Ejmiatsin, it is the center of the Armenian Apostolic Church. It is often called Armenia's "spiritual capital."

Armenia's capital at the time Christianity became the state religion c. 301, Vagharshapat was reduced to a small church-controlled village by the modern era. It transformed into a town of 60,000 people by the end of the Soviet period.

Medieval
J. Buchan Telfer, Captain in the Royal Navy and Fellow of the Society of Antiquaries: "The first thing that strikes a stranger on entering the village of Edchmiadzin is its dull and deserted appearance, yet material prosperity belongs to it; the land is productive and valuable..."

Modern

 * Robert Ker Porter

Eitch-mai-adzen is now the sole habitable remains of an enormous city, called Valarsapat, which, in old times, surrounded this great metropolitan establish- ment, for many miles. Vestiges of its magnitude may yet be traced in various spots, at a considerable distance from the con- vent, and particularly towards the north-east; but round its immediate walls, a few low mud-houses are all the neighbour- hood we find ; and they are the residences of a little remnant of poor Armenian Christians, who, under the protection of the holy towers, or, more likely, that of their own unpretending appearance, live a life of humble industry and content. Their children are educated in a school established by the church, and attended by one of the order.

Luigi Villari http://armenianhouse.org/villari/caucasus/fire-and-sword.html http://armenianhouse.org/villari/caucasus/heart-of-armenia.html

We passed through Vagarshapat, now a dusty, straggling village

The town of Etchmiadzin, or as it should be called Vagharshapat, contains about 8000 inhabitants, but has long ceased to be of any individual importance.

Fire and Sword in the Caucasus - Page 236 books.google.am › books

Luigi Villari · 1906 · ‎Snippet view · ‎More editions However, we were allowed to pass unmolested , and soon came in sight of a green oasis of trees , above which the conical domes of Etchmiadzin cathedral arose. We passed through Vagarshapat, now a dusty , straggling village , and the

The World and Its People: Or, A Comprehensive Tour of All Lands books.google.am › books

Charles Francis Horne · 1925 · ‎Snippet view · ‎More editions Today it is but a primitive little Armenian mud town with nothing to sustain its traditional fame. A far more interesting relic in this Russian section of Armenia is the old monastery of Etchmiadzin

Demographics
Due to its significance as the center of Armenian Christianity, Vagharshapat has historically been an exclusively Armenian town. Data from the 19th century (1831, 1873, 1886) show that all its inhabitants were Armenian. In 1922 it was a town of 8,000, where only 30 non-Armenians lived.

Raw
ՎԱՂԱՐՇԱՊԱՏ- քաղաք Արմավիրի մարզում: Քաղաքի մոտակայքով է հոսում Քասաղ գետը: Բարձրությունը ծովի մակերևույթից 880 մ, հեռավորությունը մարզկենտրոնից` 25 կմ հսարլ.: Հնում այստեղ եղել է Վարդգեսավան քաղաքը, մ.թ. 140-ական թթ.` Վաղարշապատը 3-4դդ.` Հայաստանի մայրաքաղաքը, կոչվել է նաև Կայնեպոլիս (Նոր քաղաք): Այժմ հանդիսանում է Հայաստանյաց Առաքելական եկեղեցու կենտրոնը և կաթողիկոսի նստավայրը:

12.03.1945թ. վերանվանվել է Էջմիածին, իսկ 04.12. 1995թ.` Վ.

1831թ. ուներ 2175, 1873-ին` 2787, 1914-ին` 5755, 1919-ին` 16886, 1926- ին` 8400, 1931-ին` 8349, 1959-ին` 19560, 1968-ին` 27100, 1976-ին` 44040, 1990-ին` 60000, 2001-ին` 56388, 2004- ին` 56400 բնակիչ:

Բնակչությունը զբաղվում է արդյունաբերությամբ և գյուղատնտեսությամբ: Քաղաքում են գտնվում` Մայր տաճարը (303թ.), սբ. Հռիփսիմե (618թ.), սբ. Գայանե (630թ.), սբ. Շողակաթ (1694թ.) և սբ. Աստվածածին (1768թ.) եկեղեցիները: Մայր աթոռին կից գործում է Գևորգյան ճեմարանը (1874թ.) (Վարդգեսավան, Էջմիածին):

Вагаршапат — селение Эриванской губернии, Эчмиадзинского уезда, в ½ версты от Эчмиадзина и в 18 верстах от города Эривани; население армяно-григорианское в количестве около 3000 душ обоего пола. На месте теперешнего селения В. была некогда столица армянского царства; единственным памятником славного прошлого этой местности служит найденная здесь в 1863 г. латинская надпись, относящаяся к 155 г. после Р. Х. Постройка города приписывается царю Ерванду и относится к IV веку до Р. Х. Город назывался первоначально Артиметкагак, т. е. город Артемиды (Аналиты) или Дианы. На рубеже II и III в. после Р. Х. царь Вагаршак (или Вагарш) окружил город стенами и назвал Вагаршапатом; резиденцией царей В. был до 344 г., когда столица была перенесена в Ардашат.