User:Yerevantsi/sandbox/Narekatsi


 * Gregory of Narek

unsorted
It is so pervasive that it is often known simply as “The Narek.”

The poetic genius Gregory Narekats’i (950–1003/1011) is largely unfamiliar to the Western theological tradition, but recently he was declared a Doctor of the Catholic Church. The church’s unfamiliarity with its new teacher Gregory has created the opportunity of introducing him, and this book could help make its subject more widely known and appreciated. Gregory’s work, in short, can hardly be contained between its covers; it is another expression, in Armenia, of the Gospel.

The influence of Neo-Platonism on medieval poetry, for example, on Grigor Narekacʿi89 and on later poets, is also a major field that demands investigation.

https://onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1002/9781118438671.ch19 Gregory of Narek Abraham Terian

https://www.proquest.com/openview/ab037f5d10da6337d0b4a2b421df78c1/1?pq-origsite=gscholar&cbl=2030996 The Doctor of Mercy: The Sacred Treasures of St. Gregory of Narek Dousa, Thomas M.

https://muse.jhu.edu/pub/16/article/858835/summary From the Depths of the Heart: Annotated Translation of the Prayers of St. Gregory of Narek by Abraham Terian (review) Hovsep Karapetyan

https://brill.com/display/book/9789004460737/BP000045.xml The Memory Palace of St. Gregory of Narek‘i In: Poets, Heroes, and their Dragons (2 vols) Author: James R. Russell

sorted
Russell, Narekatsi and Charents "James R. Russell, The Armenian Counterculture That Never Was: Reflections of Eghishē Ch‘arents‘", originally published in the Journal of the Society for Armenian Studies 9 (1999), pp. 17-35; reproduced in

Sen Arevshatyan Բագրատունիներ. Փիլիսոփայություն, ընդդիմադիր գաղափարախոսություն, նորպլատոնական, բնափոիլիսոփայան, 332-339 http://serials.flib.sci.am/openreader/Hay%20joxovrdi%20patmutyun_%20h.3/book/index.html#page/1032/mode/1up http://serials.flib.sci.am/openreader/Hay%20joxovrdi%20patmutyun_%20h.3/book/index.html#page/338/mode/1up
 * Նարեկացի

Modernity has often been conceived as a destiny of tragedy. Armenians experienced this destiny to the full. But the Armenian adventure for survival contains something epic as well as tragic. Thus the most expressive creation of the Armenian soul, the masterpiece of Armenian literature, the Book of Lamentation of Saint Gregory of Narek (circa 951–1010), is both a tragedy and an epic. https://studfile.net/preview/16480695/page:3/
 * Levon Zekiyan

Aram Raffi Pindar of Armenia https://archive.org/details/travelpoliticsin00noel/page/228/mode/1up?view=theater
 * Narekatsi

Russell
several chapters?

https://archive.org/details/armenianiranians00russ/page/n17/mode/2up
 * James R. Russell, Armenian and Iranian Studies

Vrej Nersessian
On 4 September 2014 Nerses Petros XIXth, Patriarch of the Armenian Catholics appointed Archbishop Boghos Levon Zekiyan as postulatore whose task was to present the request arguing that the person nominated for the recognition was a worthy candidate. Proof was needed that the candidate proposed for the honour was doctrinally orthodox. It had to be made apparent that the person did not just represent a faction in the Christian Church but that he had an ‘ecumenical’ standing and appeal. The positio (official report) had to convince the committee that although Grigor Naregatsi’s theology did not match western theological categories his doctrinal status was not a controversial one. Astonishingly, proof was required that the ‘Armenian Church has never been Chalcedonian’ and the past condemnations were the result of misunderstanding [«թիւրիմացութեամբ»]1 [1 Levon Zekiyan, ‘Grigor Narekatsi Tiezerakan Vardapet’, Banber Matenadarani, 22(2015), pp. 14-15.]

The reliance of Grigor Naregatsi on the works of Areopagite is exaggerated on the expense of the common shared exegetical and literary traditions epitomised in exegetical and patristic literature of the early church.

Sergio La Porte in his study on the extent of Naregatsi’s dependence on Dionysius maintains, ‘Grigor never explicitly cites Dionysius, lacks vocabulary particular to Dionysius and in contrast to Areopagite’s epistolary style to instruct his readers, Grigor employs penitential poetry seeking forgiveness for his sin’19.

The work has survived in over 200 manuscripts--the most copied text after the Gospels--and 60 printed versions, the first being by Voskan Erewantsi in Marseille in 1673.20.

Naregatsi is the high point of Armenian spiritual literature. Armenian literature has come to associate with this book a veneration normally reserved for a shrine or almost equal to that of an icon. Pious people for long centuries have put it and still do put it under their pillows as a guard against the power of evil.

The earliest manuscript copy of his work ‘Speaking with God from the Depths of the Heart’ [«Մատեան Ողբերգութեան»] is by the scribe Grigor Mlechets’i, copied in the scriptorium of Skevra in Cilicia in 1173 (Mat. MS. 1568)9 on the request of Nerses Lambronats’i

Zekiyan
Առաջին պաշտօնական դիմումը կատարած է Յովհաննէս Պետրոս Գասպարեան' Հայ կաթողիկէ նուիրապետութեան կաթհաղիկոս պատրիարքը, 31 Մայիս 1988 թուականին, ուր ինքը նաեւ վարպետ շարժում մը կը կատորէ, յի- շելով, որ պապը' Յովհաննէս Պօղոս Բ.-ը, որ ապա արբադասուեցաւ, իր Re- demptoris mater' «Փրկչին մայրը» շրջաբերականին, կամ համախօսականին մէջ, բացայայտօրէն ոչ միայն յիշած է Գրիգոր Նարեկացին իբրեւ մեծ աս- տուածաբան, այլեւ բաւական ընդարձակ մէջբերում մը կատարած է:

2013, 28 Հոկտեմբերին, Գուջերոտտի նամակ մը կ'ուղղէ ոչ թէ պապին, այլ ուղղակի այն կարդինալին, որ անմիջականօրէն այս հարցով պիտի զբաղի, Ամատոյի' շատ համակրելի անձնաւորութիւն մը, յայտնելով իր գոհունակու- թիւնը, որ նարեկացիի պէս մեծութեան մը ծանօթացած է:

Եւ այս նաւաբեկումը ամբողջ Մատեանն է. խօսքը նաւաբեկած է, կը կար- ծեմ թէ նարեկացի համաշխարհային, ոչ միայն քրիստոնէական, համաշխար- հային փիլիսոփայութեան պատմութեան մէջ Սուրբ Օգոստինոսի հետ, այն մարդն է, որ խորագոյնս սուզուած է մարդկային խօաքին, մարդկային լեզուին' langage-ին, մարդկային «բան»ին այս ահաւոր drame-ին մէջ:

Ուրիշ կէտ մը եւս: Իսլամական աշխարհին հետ ալ, Նարեկեան -ոգեւո- րութիւնը հաւանօրէն քրիստոնեայ բոլոր միստիկներու միջեւ այն հոգեւորու- թիւնն է, որ կրնայ ամենէն աւելի ցնցել եւ հրապուրել իսլամական աշխարհը: Բնականաբար, չեմ խօսիր մոլեռանդ իսլամներու մասին:

Արդէն ակնարկեցի: Դժբախտաբար, այնքան աւերիչ եղած է Մեծ Եղեռնի, ցեղասպանութեան հոգեւոր քանդումը, որ հայերուս մէջ ալ ե րեւան ե կած են միտքեր' որ չեն կարողացած դոյզն իսկ թափանցել Նարեկի խորհուրդին մէջ: Այս ալ մեր մեծ աղէտին մէկ մասն է: Գիտէք, «Նահանջը առանց երգի»ն Շա- հան Շահնուրի, որ գեղեցիկ, նշանակալից վէպ մըն մանաւանգ յետ-եղեռ- նեան սփիւռքի կազմաւորման իբրեւ գրական յուշարձան, դժբախտաբար կը սայթաքի. կը յայտնէ խոր սահմանափակում մը նարեկեան իր մերձեցումին մէջ: Շահնուր չէ կրցած հասկնալ Նարեկը, բայց սա հաւանօրէն իր յանցանքը չէ... Մեծ Եղեռնի աղէտն էր պատճառը

https://arar.sci.am/dlibra/publication/278142/edition/255204/content?ref=struct
 * criticism

p. 154 ո'ը հարանվանության կամ ո'ը հասարակության մասին է ճառում: Մեղմ ասած' սխալ է Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու հանդեպ ասել, թե Ժան-Պիեռ Մահեի վերլուծությունը, «ուր ինք կապացուցանէ, որ Գրիգոր Նարեկացիին վարդապետութեան մէջ որեւէ կէտ չկայ, որ հայասէ ուղ- ղափառ կամ Հռոմի եկեղեցւոյ հաւատքին», ճանապարհ հարթեց Գրիգոր Նարեկացուն «տիեզերական դոկտոր»-ի պատիվ չնորհելու համար: Գրի-

p. 155 հե ղի նա- կի հայտարարությունը, թե Հայ եկեղեցին Քաղկեդոնի ժողովը «չէ ընդու- նած, մանաանդ թէ ժամանակին նոյնիսկ դատապարտած է, թխրիմացութևան պատճառով», միանչանակ անընդունելի է: Հայ եկեղեցու հայրերը դերեր չարունակ, սկսյալ 506 թ. մինչ օրս, համառությամբ, հետեւողականորեն անընդունելի են համարել Քաղկեդոնի տիեզերաժողովի դավանաբանա- կան բանաձեւումները. նրանց չարքում է հեղինակի համար շատ սիրելի

Վրեժ (Տեր Ներսես ավագ քահանա) Ներսեսյանը Vrej Nersessian

other
https://brill.com/display/book/9789004460737/BP000045.xml The Memory Palace of St. Gregory of Narek‘i / James R. Russell

https://www.academia.edu/30611262/%D4%B3%D5%90%D4%BB%D4%B3%D5%88%D5%90_%D5%86%D4%B1%D5%90%D4%B5%D4%BF%D4%B1%D5%91%D4%BB%D5%86_%D5%80%D4%B1%D5%85_%D5%81%D4%B5%D5%8C%D4%B1%D4%B3%D5%90%D4%B1%D4%BF%D4%B1%D5%86_%D4%B1%D5%90%D5%8E%D4%B5%D5%8D%D5%8F%D5%88%D5%92%D5%84
 * Գրիգոր Նարեկացին հայ ձեռագրական արվեստում

Not least interesting is Gregory’s use of rhythmical rhyming cadences, reminiscent of Arabic prosody, the sadj. The influence of Arabic, especially in southern Armenia in the tenth century or later, is hardly surprising given the political and economic ties between Armenia and the Muslim world. The large number of Arabic names in use among the Armenian nobility is but a small token of the social impact of Islam.

http://echmiadzin.asj-oa.am/8940/ Նարեկացիական շարժման վերելքը 18-րդ դարում

http://echmiadzin.asj-oa.am/15651/ Նարեկը XXI դարի գործնական աստվածաբանության տեսանկյունից

http://echmiadzin.asj-oa.am/15334/ Գրիգոր Նարեկացին ժամանակի աշխարհազգացողության ծիրում

http://echmiadzin.asj-oa.am/15335/ Գրիգոր Նարեկացու «Մատյան Ողբերգության» պոեմը որպես համամարդկային հոգեվերլուծություն

http://echmiadzin.asj-oa.am/15514/ Գրիգոր Նյուսացու «Երգ երգոցի մեկնությունը

http://echmiadzin.asj-oa.am/403/ Գրիգոր Նարեկացի Մալխասյանց, Ստեփան

http://echmiadzin.asj-oa.am/7450/ Նարեկացու գնահատությունը դարերի հոլովույթում 1993

http://echmiadzin.asj-oa.am/6739/ Գրիգոր Նարեկացու պայքարը թոնդրակյան աղանդավորական շարժման դեմ 1990

http://echmiadzin.asj-oa.am/9392/ Գրիգոր Նարեկացին մեր օրերին 1972

http://echmiadzin.asj-oa.am/12903/ Չարենցր եւ միջնադարը

http://echmiadzin.asj-oa.am/15044/ Նարեկացի եւ Սիամանթո

http://echmiadzin.asj-oa.am/15437/ Գրիգոր Նարեկացին իր դարաշրջանի լույսի ներքո

http://echmiadzin.asj-oa.am/6932/ Դիոնիսիոս Արեոպագացին եւ Գրիգոր Նարեկացին

http://www.matenadaran.am/ftp/data/Banber22/22.A.Apresyan.pdf modern Arm. rendering

http://hpj.asj-oa.am/4431/ genre

http://hpj.asj-oa.am/4848/ Մատեան ողբերգութեան երկի ինքնագրի հարցի մասին

http://hpj.asj-oa.am/5306/ Մատեան ողբերգութեան երկի ինքնագրի հարցի մասին

http://hpj.asj-oa.am/5306/ original

http://hpj.asj-oa.am/3949/ Cilicia

http://hpj.asj-oa.am/2832/ symbolism

http://lraber.asj-oa.am/35/

http://lraber.asj-oa.am/382/