User talk:2010469nimisha/sandbox

एक स्थलस्य आहारं तत् स्थलस्य क्षेत्रे विश्रयति। तत् क्षेत्रस्य शिलाज मिश्रणं भक्ष्य वस्थुने प्रभावाति। धान्य-सस्यानां च औषध सस्यानां वर्धने कुण्डजलः अतीव प्रधानमसति। इदं एक स्थले स्थितः जनानां भक्षण शीले तत् परिणामं अवलोकित। भक्षनशीलस्य अन्तरः भूगोल शास्त्रे प्रतितिष्ठति। इदम् ततः परम् प्रमाणितं करोति संस्कृतेहे भेदः। आहारे भूगोलस्य प्रभावः ग्रहणं अतीव विशमकरम् अस्ति। रेखान्तरे भक्षण शीलस्य विकृतिः सहस्रशः वर्षेभिः अवलोकित। इदं विकृतेः सार अपिवत् अनेक विषये सम्शोधनं अवश्यं अस्ति। इदं विषये रचना, उत्पत्ति, परिवहन, अनुत्पादी उपभोग इति विविध विषयस्य ज्ञानं मह्त्वं अस्ति। संस्कृतिः अपि समान रूप्ये प्रवर्थनं करोति।

विश्वस्य भिन्न स्थले स्ताव्य नाना विध उत्सवाः स्वजनैः वैशिष्ट्यम् अस्ति । जनमरक रोग सहित कश्चित् देशाः रोगं शमितुं विशेष कल्प च स्मृतिशीलाः विकामित । भूयस्, कीटाः, अनाकाल, वातावरण च भक्षनशीले,आरोग्यविद्ये उपरागं प्रपन्न। १९५८- १९६२ काले चीन देशं व्याधिदुर्भिक्षपीडितं अभवत्। तत् समये चीन देशस्य केन्द्रीय शासन पापर्द्धि अनुमतिं ददाति। इदं तेषां उपस्थित संस्कृतीं विग्राः। अग्रे ऐतिहासिकाः भक्षणविषयं केवलं अर्थशासत्रं द्वार निरीक्ष्यन्त। तत् पश्चात् भक्षण शीलं भूगोलशास्त्रे अन्वित। सरीसृप, सर्पाः, शम्बूक, तन्तुनाभ च कश्चन वंशस्य आहारं अस्ति।

लौकिक अवस्थे किञ्चित् भक्षण पदार्थाः अतीव प्रभूतं अभवन्। भूगोले ऊष्माङ्क उपभोगं अतीव भिन्नमस्ति इति सार्वलौकिक वार्ता वदति। सब् सहारन् आफ़्रिका राज्ये भक्षण खादन अनुपात असमीचीन अस्ति।

भारतं महास्मृतिमय देशमस्ति। इदं राज्ये अपि संस्कृति च आहारे भूगोलस्य प्रभाव उत्कृष्टं अस्ति। सामान्यतस्वे, लाभू क्षेत्रे वासित जनाः धीवराः अस्ति। ते भक्षणार्थं मत्स्यं बडिशयति। वरी वर्तनि भक्षण पतन रीतिं नयति।