User talk:80.191.123.169

تصویر:400px-Esfahan-shah-sq.jpgمیدان نقش جهان میدان نقش جهان در مرکز شهر اصفهان واقع شده است. این مجموعه از مهمترین مکان های تاریخی و از میراثهای معماری جهانی در unesco می باشد. دورتادور این میدان ساختمان هایی از دوران صفویه بنا شده است. در ضلع جنوبی این میدان مسجد شاه واقع شده است و عمارت عالی قاپو در ضلع غربی آن به چشم می خورد. مسجد شیخ لطف الله در ضلع شرقی این میدان قرار دارد و ضلع شمالی آن به بازار بزرگ اصفهان باز می شود. امروزه نماز جمعه(عبادت روز جمعه مسلمانان) در این میدان و روبروی مسجد شاه برگزار می شود. مسجد شیخ لطف الله تصویر:180px-Sheikh_Lotfallah_Esfahan.jpgگنبد مسجد شیخ لطف الله دید از میدان نقفش جهان مسجد شیخ لطف الله در ضلع شرقی میدان نقش جهان بنا شده است. این بنا در دوران شاه عباس اول و بین سال های 1602 تا 1619 میلادی ساخته شده است. معمار این بنا استاد محمدرضا اصفهانی بوده است. وی بر این باور بود که همه باید از پشت و روبروی محراب به شبستان وارد شوند. از این رو دالان پیچ دار ساخته شده و از آنجا به گنبدخانه راه دارد. قطر گنبد درونی 12 متر است که روی دیوارهایی به ضخامت 170 سانتی متر گسترده شده است. از خصوصیات منحصر به فرد این مسجد طرح طاووسی است که در مرکز این گنبد به تصویر کشیده شده. اگر در مدخل شبستان درونی بایستیم و به مرکز گنبد نگاه کنیم طاووسی که دم آن در واقع پرتوهای خورشید است که از سوراخ درون سقف بیرون می آیند، به چشم می خورد. این بنا به نام شیخ لطف الله از رهبران مذهبی دوران شاه عباس(اهل لبنان امروزی) که به دعوت او به اصفهان آمد و بسیار مورد التفات قرار گرفت، نام گذاری شده است. کاخ عالیقاپو تصویر:180px-Ali_Qapu_night.jpgکاخ عالیقاپو مرکز برگزاری مراسم دربار (پایتخت صفویه اصفهان ایران)

تصویر:180px-Naghshe_Jahan_Square_Isfahan_modified.jpgمیدان نقش جهان

کاخ عالیقاپو یک عمارت کلاه فرنگی است به منظور ورودی کاخ های سلطنتی صفویه برپا شده است. امتداد آن از میدان نقش جهان تا بلوار چهارباغ می باشد. اسم این بنا از دو جزء(کلمه عربی عالی به معنای بلند مرتبه) و (کلمه ترکی قاپو به معنای مدخل شاهانه) تشکیل شده است که از ترکیب آن عالی قاپو بدست می آید و این نام را برای رقابت با "باب عالی" دولت عثمانی انتخاب کرده اند. این عمارت یکی دیگر از بناهای شگفت انگیز دوران صفویه است که به دستور شاه عباس کبیر در اوایل قرن 17 میلادی ساخته شد و سلطان کبیر در این مکان از مهمانان ارجمند و سفیران سایر کشورها پذیرایی می کرد. شاه عباس در این مکان اولین بار (نوروز: آغاز سال نو) را جشن گرفت.(در سال(1006 هجری قمری معدل 1597 میلادی) عالی قاپو بنای مکعب شکل، بزرگ و سنگینی است که 48 متر ارتفاع دارد و شامل 6 طبقه می باشد. در ضلع مقابل آن ایوانی گسترده بنا شده است که سقف آن مرصع کاری شده و بوسیله ستون های چوبی نگه داشته می شود. از نکات ارزشمند بنای بنای عالی قاپو نقاشی های استاد علیرضا عباسی است که با الهام از طبیعت نقش و نگارهایی از پرندگان، حیوانات و گیاهان کشیده است. تقریبا تمام در و پنجره های زینت داده شده این بنا در دوران ناامنی و هرج ومرج به غارت رفته و تنها یکی از پنجره های طبقه سوم از هجوم غارتگران در امان مانده است. عالی قاپو در دوران سلطنت شاه سلطان حسین آخرین پادشاه صفویه مرمت و بازسازی شد اما دوباره در دوران حمله مغول دستخوش ویرانی شد. در دوران سلطنت ناصرالدین شاه قاجار (1848-96 م) کتیبه هایی جایگزین گچ بریها و کاشی های گل دار ورودی بنا شد. شاه عباس دوم بسیار به تزئین کردن و تعالی بخشیدن به این بنا علاقمند بود و بیشتر توجه او به تالار باشکوه و مجلل طبقه سوم گردید که شامل 18 ستون است که با آینه پوشیده شده و سقف آن مزین به نقاشی های ارزشمند است. طبقه ششم محل برگزاری ضیافت های شاهانه و مهمانی های دربار بوده است و بزرگ ترین اتاق ها نیز در همین طبقه بنا شده است. تزئینات گچ بری تالار ضیافت به شکل ظروف و صراحی است. طبقه ششم در میان مردم اتاق موسیقی هم نام دارد زیرا در این مکان نوازندگان و گروه های موسیقی برنامه اجرا می کردند و حاکمان صفوی از ایوان بالایی به تماشای مسابقات چوگان و مسابقات اسب دوانی در میدان نقش جهان برگزار می شد می پرداختند. کاخ عالیقاپو برای اهداف متعددی بنا شد اما می توان مهم ترین آن ساخت دروازه باشکوهی برای مجموعه کاخ های سلطنتی و دیگر عمارت های عمومی حکومت صفویه بود. مراحل ساخت: عمارت عالیقاپو در چندین مرحله بنا شد که در ابتدا عمارتی با یک دروازه ورودی به مجموعه بناهای سلطنتی بود و رفته رفته گسترش یافت تا به شکل امروزی درآمد. مرحله اول: ساختمان اولیه با منظور ساخت یک ورودی به مجموعه بنای سلطنتی بنا شد که ساختمان مکعب شکل در دو طبقه با ابعاد 20*19 متر و ارتفاع 13 متر بود. مرحله دوم: ساخت تالار فوقانی(ساختمان مکعب شکل بر روی بنای مکعب شکل اولیه با همان ارتفاع و در دو طبقه) مرحله سوم: در این مرحله طبقه پنجم و ششم بنا شد که درواقع همان تالار موسیقی است که روی تالار پایینی بنا شده است و برای اینکه اتاق مرکزی را با نور خورشید روشن کنند امتداد عمودی برای آن درنظر گرفته اند. مرحله چهارم: در این مرحله ایوان شرقی بنا شد که بر ساختامان برج مانندی تکیه کرده است و با ساخت این قسمت از بنا دالان ورودی در مسیر اصلی و ورودی بازار گسترش یافت. مرحله پنجم: ساخت سقف چوبی برای ایوان که با 18 ستون چوبی نگه داشته می شود و یک پلکان الحاقی در جبهه جنوبی بنا که به آن پلکان شاهانه نیز می گفتند. مرحله ششم: در این مرحله منبع آب در جبهه شمالی بنا ساخته شد که هدف از ساخت آن تامین آب برای استخر مسی در ایوان ستون دار بود. همچنین در این هنگام تزئینات محل ضیافت و تالار موسیقی صورت پذیرفت. تزئینات گچی اتاق طبقه ششم به صورت طرح هایی از ظروف و صراحی است. این اتاق نزد عوام اتاق موسیقی نام گرفت. تزئینات نقش برجسته دورتادور اتاق بسیار دیدنی است و شاهکار هنری ارزشمندی به حساب می آید. این اتاق ها برای مهمانهای خصوصی و اسکان موسیقی دانان دربار مورد استفاده قرار می گرفت. مجموعه نیم طاق های کوچک استالاکتیت های تودرتو و تمام تزئینات و بطور کلی ساختمان پوشش طبقه آخر می توان همچنین عملکرد نگهداری پژواک و وضوح صدای دستگاه موسیقی و خوانندگان را در تمام بخش ها داشته باشد.

مسجد شاه تصویر:180px-Esfahan_masjed-e-shah.jpgنمای ورودی میدان و عمارت مسجد شاه

تصویر:180px-A5375_70.jpgطاق سردر ورودی مسجد امام یا مسجد شاه (واقع در اصفهان ایران) در ضلع جنوبی میدان نقش جهان واقع شده است. این مسجد در دوران صفویه بنا شده و نمونه بی نظیری از معماری اسلامی ایران می باشد. این مسجد که در سال 1611 (در زمان سلسله صفویه) بنا شد مزین به کاشی سرامیک های هفت رنگ و کتیبه های با ارزشی است. مدخل این مسجد 26 متر ارتفاع دارد که بوسیله دو مناره به ارتفاع 42 متر شاخص شده است. ورودی این بنا به سمت میدان نقش جهان می باشد. بالای ورودی در میان مقرنس ها و بالای پنجره مشبک کاری فیروزه ای قابی از کاشی موزائیک های هفت رنگ قرار دارد که طرحی از یک گلدان با دو طاووس در اطراف آن است و نمونه بی نظیری از کاشی کاری ایرانی است. کتیبه ارزشمندی بر روی سردر ورودی بنا کار شده که پس زمینه آن به رنگ آبی سیر است و اشعاری با خط استاد علیرضا عباسی روی آن نوشته شده است. استاد علی اکبر اصفهانی معمار این بنا توانست مسئله تفاوت میان جهت محور قبله و محور سردر (این دو محور با هم زاویه 45 درجه می سازند) را با تعبیه یک هشتی که ورودی را با فضای محصوری که به میانسرا باز می شود متصل میکند حل نماید بدون آنکه تقارن بنا از بین برود. مسجد توسط 4 ایوان و دالان احاطه شده است و تمامی دیوارها بوسیله کاشی سرامیک های هفت رنگ تزئین شده است. ایوان مسجد که به سمت قبله است 33 متر ارتفاع دارد. بزرگترین گنبد شهر به ارتفاع 52 متر بر روی سقف آن بنا شده است. این گنبد از دو پوسته تشکیل شده که پوسته بیرونی 12 متر بالاتر از پوسته درونی است. دو مدرسه مذهبی (حوزه علمیه) در جنوب غربی و جنوب شرقی مسجد قرار دارد. در مدرسه ای که در ضلع جنوب غربی است کتیبه ای از دوران صفوی به یادگار مانده است که در آن سنگی به شکل مثلث قائم الزاویه تعبیه شده که همواره و در تمام روزهای سال به طریقه ای ساده و موافق با اصول علمی ظهر را نشان می دهد. در این مسجد دو شبستان قرار دارد که در شرق و غرب بنا واقع شده. شبستان شرقی بزرگ تر است اما دیوارهای آن گچ کاری است و در آن تزئینات وجود دارد اما شبستان غربی پوشیده شده از کاشی سرامیک های هفت رنگ است. و در محراب آن کتیبه ای وجود دارد که اثر استاد محمدرضا امامی است.