User talk:AJ ScRooZz

ചക്കുമരശ്ശേരി ശ്രീ കുമാര ഗണേശമംഗലം മഹാക്ഷേത്രം / Chakkumarassery Srikumara Ganesha Mangalam Temple

(മുറവൻതുരുത്ത്‌ ) എറണാകുളം ജില്ലയുടെ വടക്കേ അറ്റത്തുള്ള  *വടക്കേകര* എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ ആണ് ഈ ക്ഷേത്രം  സ്ഥിതി ചെയുന്നതു NH.66 (പഴയ പേര് NH.17/44) വടക്കൻ.പറവൂർ, കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഇടയിൽ സ്ഥിതി ചെയുന്നു
 * വടക്കൻ.പറവൂർ* ഇൽ നിന്നും 4K.M. *കൊടുങ്ങല്ലൂർ* നിന്നും 6K.M. അകലെ നിലകൊള്ളുന്നു
 * 1) പഴയ കേരളത്തിലെ *തിരുവിതാംക്കുർ,കൊച്ചി* നാട്ടുരാജ്യത്തിന്റെ അതിർത്തി(കൊതി കല്) ഭാഗത്തു നില കൊള്ളുന്നതിനാൽ ചരിത്രതിലെ പലവിഷയങ്ങൾക്കു ഇവിടം സാക്ഷ്യം വഹിച്ചെട്ട് ഉണ്ട്

▷	“ചക്കുമരശ്ശേരി ശ്രീ കുമാര ഗണേശമംഗലം മഹാക്ഷേത്രത്തിലെ  *ഐതീഹ്യം *. തിടമ്പ് നിർണ്ണയത്തിന്റെ  *ചരിത്രം*

വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് "ചക്കു&കുമാരു" എന്നി രണ്ട് പേരുടെ വീട്ടുവളപ്പിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ചെറിയ ക്ഷേത്രം ആയിരുന്നു ഈ ക്ഷേത്രം. കുമാരുവിന്റെ കാലശേഷം പാലായനം ചെയ്ത കുടുബക്കാർ ക്ഷേത്രം നാട്ടുകാർക്ക് വിട്ട് കൊടുക്കുകയും. നാട്ടുകൂട്ടത്തിനു കീഴിൽ രൂപപ്പെട്ട ട്രസ്റ്റിനു കീഴിൽ ക്ഷേത്രം ഭരണം നടത്തി വരുകയും ചെയ്തു... കാലാന്തരത്തിൽ ചക്കുവിന്റേ യും കുമാരുവിന്റെയും ബാലമുരുകക്ഷേത്രം ചക്കു- കുമാരശ്ശേരി ശ്രീ മുരുക ക്ഷേത്രം എന്ന് പരിണമിക്കുകയും ചെയ്‌തു.

അക്കാലത്ത് പല അത്ഭുത സംഭവങ്ങളും ക്ഷേത്ര പരിസരങ്ങളിൽ നടക്കുകയുണ്ടായി... ആ കാലഘട്ടത്തിൽ രാജ അനുമതി ഉള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ മാത്രമേ മണിയടിച്ച് പൂജ ചെയ്യുവാനുള്ള അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.. നാട്ടിൽ നടക്കുന്ന പല ദിവ്യ അനുഭവങ്ങളും ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഐശ്യര്യവും ചൈതന്യവുമാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ നാട്ടുകാർ തമ്പുരാന് നിവേദനം അറിയിച്ചു. ക്ഷേത്രത്തിൽ മണിയടിച്ച് പൂജിക്കുവാനുള്ള അനുവാദം തരണമെന്നായിരുന്നു നിവേദനത്തിൽ.. പ്രജകളുടെ അഭ്യർത്ഥന കേട്ട തബുരാൻ ഉടനേ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു... ഏകദേശം ക്ഷേത്രത്തോട് അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ ക്ഷേത്രവളപ്പിൽ നിന്നും ഉച്ചത്തിൽ ശക്തിയായി മണി നാഥം കേൾക്കുവാനിടയായി... കോപാകുലനായ തബുരാൻ ക്ഷേത്രവളപ്പിലേക്ക് പാഞ്ഞടുത്തു... എന്നാൽ അവിടെ ചെന്നതും തബുരാനു തന്റെ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. സാക്ഷാൽ ഗണപതി ഭഗവാൻ ജേഷ്ടനു വേണ്ടി മണിയടിച്ച് പൂജ നടത്തുന്നതായാണ് അദ്ദേഹത്തിനു കാണുവാൻ സാധിച്ചത്... തനിക്കു മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷനായ ഭഗവാന്റെ ദിവ്യരൂപം കണ്ട് അനുഗ്രഹീതനായ തംബുരാൻ ക്ഷേത്രം പുനരുദ്ധരിക്കുകയും, മണിയടിച്ച് പൂജയ്ക്കുള്ള അനുമതി കൊടുക്കുകയും ഭഗവാനു കാണിക്കയായി ഒരു കുട്ടിയാനയെ നടയ്ക്കിരുത്തുകയും ചെയ്തു.. അങ്ങിനെ കുമാരനു വേണ്ടി ഗണേശൻ മണിയടിച്ച ക്ഷേത്രം കാലാന്തരത്തിൽ ‘കുമാര ഗണേശമംഗലം’ ആയി... (ആദ്യ കാലങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗണപതികും മുരുഗനും തുല്യ പ്രാധാന്യം നൽകിയാണ് പൂജ ചെയ്തിരുന്നതു എന്ന് ഒരു വാദം നിലനിൽക്കുന്നു) അക്കാലത്ത് പല അത്ഭുത സംഭവങ്ങളും ക്ഷേത്ര പരിസരങ്ങളിൽ നടക്കുകയുണ്ടായി... ആ കാലഘട്ടത്തിൽ രാജ അനുമതി ഉള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ മാത്രമേ മണിയടിച്ച് പൂജ ചെയ്യുവാനുള്ള അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.. നാട്ടിൽ നടക്കുന്ന പല ദിവ്യ അനുഭവങ്ങളും ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഐശ്യര്യവും ചൈതന്യവുമാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ നാട്ടുകാർ തമ്പുരാന് നിവേദനം അറിയിച്ചു. ക്ഷേത്രത്തിൽ മണിയടിച്ച് പൂജിക്കുവാനുള്ള അനുവാദം തരണമെന്നായിരുന്നു നിവേദനത്തിൽ.. പ്രജകളുടെ അഭ്യർത്ഥന കേട്ട തബുരാൻ ഉടനേ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു... ഏകദേശം ക്ഷേത്രത്തോട് അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ ക്ഷേത്രവളപ്പിൽ നിന്നും ഉച്ചത്തിൽ ശക്തിയായി മണി നാഥം കേൾക്കുവാനിടയായി... കോപാകുലനായ തബുരാൻ ക്ഷേത്രവളപ്പിലേക്ക് പാഞ്ഞടുത്തു... എന്നാൽ അവിടെ ചെന്നതും തബുരാനു തന്റെ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. സാക്ഷാൽ ഗണപതി ഭഗവാൻ ജേഷ്ടനു വേണ്ടി മണിയടിച്ച് പൂജ നടത്തുന്നതായാണ് അദ്ദേഹത്തിനു കാണുവാൻ സാധിച്ചത്... തനിക്കു മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷനായ ഭഗവാന്റെ ദിവ്യരൂപം കണ്ട് അനുഗ്രഹീതനായ തംബുരാൻ ക്ഷേത്രം പുനരുദ്ധരിക്കുകയും, മണിയടിച്ച് പൂജയ്ക്കുള്ള അനുമതി കൊടുക്കുകയും ഭഗവാനു കാണിക്കയായി ഒരു കുട്ടിയാനയെ നടയ്ക്കിരുത്തുകയും ചെയ്തു.. അങ്ങിനെ കുമാരനു വേണ്ടി ഗണേശൻ മണിയടിച്ച ക്ഷേത്രം കാലാന്തരത്തിൽ ‘കുമാര ഗണേശമംഗലം’ ആയി... (ആദ്യ കാലങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗണപതികും മുരുഗനും തുല്യ പ്രാധാന്യം നൽകിയാണ് പൂജ ചെയ്തിരുന്നതു എന്ന് ഒരു വാദം നിലനിൽക്കുന്നു) ക്ഷേത്ര സമയത്തിനു ശേഷം രാജ്യം സന്തർശ്ശിക്കാനിറങ്ങുന്ന രാജാവിനെ പോലെ അവനങ്ങിനെ ദേശത്ത് അലഞ്ഞ് നടക്കും ഇഷ്ടം തോന്നുന്നതെല്ലാം ഭക്ഷിക്കും ചിലത് ചോദിച്ച് വാങ്ങിയും അവകാശമായി പിടിച്ചു വാങ്ങിയും അങ്ങിനെ അങ്ങിനെ.... കുട്ടി കൊബന്റെ കുസൃതികൾ തലവേദനയായി മാറിയ ക്ഷേത്രം അധികാരികൾ കൊബനെ ചങ്ങലകൊണ്ട് ബന്ധിക്കുവാൻ നിർബന്ധിതമായി.. ക്ഷേത്രം പ്രസാദവും കാണിക്കയും നാട്ടുകാരുടെ സ്നേഹോപകാരങ്ങൾ ഒന്നും അവന്റെ വിശപ്പിനെ ശമിപ്പിക്കുവാനായില്ല. ആയതിനാൽ ദിവസം തോറും ആനകുട്ടി കൂടുതൽ ക്ഷീണിതനായി കാണപ്പെട്ടു.. അതോടൊപ്പം ഭഗവത് ചൈതന്യവും അവശമായി പരിണമിച്ചു ... അങ്ങിനെ ഒരു ദിവസം ഉഷപൂജയ്ക്കായി പായസം തയ്യാറാക്കി കൊണ്ടിരിക്കേ വിശപ്പു സഹിക്കാതെ കൊബൻ പായസത്തിൽ കയ്യിട്ടു. ചൂടു പായസം കൈകൊണ്ടു വാരിയ കൊബൻ നേരേ അബല കുളത്തിലേക്ക്ചാടി... തൽക്ഷണം വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങി മരിക്കുകയും ചെയ്തു... (പിനീട് ഈ ക്ഷേത്രകുളം ഭാഗിഗമായ് മുടി,. പിനീട് ഒരിക്കൽ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മുൻപിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ഒരു ആൽമരം അപ്രതീക്ഷിതമായ് ഒരു മഴയിൽ വീഴുകയും തുടന്ന് അത് അവിടെ നിന്ന് മാറ്റുന്ന സമയം ആൽമരത്തിൻ അടിയിൽനിന്ന് യാഥർശ്ചിമായ്‌ ലഭിച്ച വിഗ്രഹം പൂജാകർമതിന് ശേഷം ഈ കുളത്തിൽ നിമഞ്ജനമം ചെയ്തു.ഇന്നും ഈ കുളം ഭക്തിയോടെ സംരക്ഷിച്ചുപോരുന്നു.)

അപ്രതീക്ഷിതമായ ദുരന്തം നാടിനെ കണ്ണീരിലാഴ്ത്തി.. പക്ഷേ യഥാർത്ഥ ദുരന്തം വരുന്നതേ ഉണ്ടായുള്ളു.. ദേശത്ത് അനീതിയും അക്രമവും അരങ്ങുവാണു. ക്രമസമാധാനം ഇല്ലാതായി ദേവചൈതന്യം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടമായി ഒടുവിൽ പ്രശ്ന പരിഹാരത്തിന് തംബുരാനെ തന്നെ സമീപിച്ചു.. രാജ കല്പനയിൽ പ്രബലരായ പല സന്യാസിവര്യന്മാരും മന്ത്രതന്ത്ര വിദഗ്ദരും അഹോരാത്രം പ്രയത്നിച്ചിട്ടും നാടിന്റെ ഐശ്യര്യം വീണ്ടെടുക്കാനായില്ല. അങ്ങിനെദേവപ്രശ്നം വയ്കുകയും അതിൽപ്രകാരം •	             (“അപ്രതീക്ഷിതമെങ്കിലും കൊബൻ ചരിഞ്ഞതിൽ ട്രസ്റ്റിന്റെ നോട്ടക്കുറവും      അശ്രദ്ദയും ആയതിനാൽ ഭഗവാൻ കോപിച്ചിരിക്കുകയാണെന്നും നിത്യവും ഭഗവാൻ തന്റെ ആന പുറത്ത് എഴുന്നുള്ളി പ്രജകളെ കണ്ടിരുന്നതായും അരുളി. മുരുകനു ആനകളോടുള്ള ഇഷ്ടം കണക്കാക്കി പ്രതിവിധി ആയി ആന ഉത്സവമം/തിടമ്പ് നിർണ്ണയം നടത്തണം എന്നും ഇരുകരകളായി തിരിഞ്ഞ്  (ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്ക് & തെക്ക്) ഭക്തരിൽനിന്നും സംഭാവന സ്വീകരിച്കൊണ്ട് ഭഗവാനു വിഷു പിറ്റേന്ന് മഹോത്സവം നടത്തണം എന്നും പറഞ്ഞു...“)

ഇരു ദേശക്കാരും തമ്മിൽ തർക്കം ഇല്ലാതിരിക്കുവാൻ ഇരുകൂട്ടരും കൊണ്ടുവരുന്ന ആനകളിൽ ഏറ്റവും തലയെടുപ്പുള്ള കൊംബനാനയെ ഭഗവാന്റെ എഴുന്നുളളിപ്പിനായി തിരഞ്ഞെടുക്കണം എന്നും കൽപ്പിച്ചു’.(പണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിൽ ഒരു ആന യുടെയും ഉത്സവം നടത്തിയിട്ടുണ്ട് എന്ന് പറയുന്നു) ആയതിനായി ഏറ്റവും നല്ല ആനയെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന "*തിടമ്പ് നിർണയം*" എന്ന ചടങ്ങും പ്രത്യേക രീതിയിൽ അതിനായി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ നിയമാവലിയും അതിനാൽ നടത്തപ്പെടുന്ന തലയെടുപ്പ് മത്സരവും പിൽക്കാലത്ത് ചക്കുമരശ്ശേരിയെ കൂടുതൽ ജനശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റുന്നതിനും പ്രശസ്തമാക്കുന്നതിനും കാരണമാക്കി.. ഭഗവാന്റെ വെള്ളാനയോടുള്ള വാത്സല്യവും തന്റെ ആനയെ ചങ്ങലയിൽ ബന്ധിച്ച പീഢനത്തോടുള്ള അമർഷവും ചക്കുമരശ്ശേരിയെ വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നതിൽ നിർണായകമായി. നാളിതുവരെ ചക്കുമരശ്ശേരിക്ഷേത്രത്തിന്റെ ചരിത്രത്താളുകളിൽ എവിടെയും ആനയിടഞ്ഞതായോ ഓടിയതായോ അനിഷ്ടമായി ഒരു സംഭവവും നടന്നിട്ടില്ല.(ഉത്സവം കഴിഞ്ഞു മടങ്ങിയപ്പോൾ,അമ്പലത്തിൽ വരും വഴിയോ ആന പരിഭ്രാന്തി പരത്തിയടുണ്ട്.എന്നാലും അനിഷ്ട സംഭവം ഒന്ന് പോലും ഇല്ല എന്നതും അത്ഭുതം ആണ്)എത്ര പ്രശ്നക്കാരനായ ആനയും ക്ഷേത്രവളപ്പിൽ സൗമ്യനായി കാണപ്പെടും എന്നതും ചരിത്ര സത്യം.. കൂടാതെ മറ്റു ഉത്സവത്തിന് പോകുന്നു കൊമ്പൻമാരും ഇവിടെ ക്ഷേത്രതിന് സമീപം കുറച്ചു സമയം ചെലവഴികുകയും ചെയാറുണ്ട് ഇതെല്ലാം തന്നെ മുരുകന്റെ ആനയോടുള്ള കരുതൽ എത്ര മാത്രം എന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.. ആനകളെ തൊടാതെയും ആനയുടെ മുൻ കാലിനു പുറകിൽ മാത്രം പാപ്പാനെ നിൽകുവാൻ അനുവദിച്ചും   വടി കോൽ തുടങ്ങിയ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാതെയുമുള്ള മത്സര രീതിക്ക് ആധാരമായത് ഷൺമുഖസ്വാമിയുടെ ഇത്തരത്തിലുള്ള ആനപ്രേമം ആയിരുന്നു... (ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വിശ്വാസ പ്രകാരം ദേവൻ പ്രിയപെട്ട ആന ആയിരിക്കും തിടബ് സ്വന്തം ആകുന്നതു,ഇതു മനസിലാക്കി തരുന്ന പല അവസരങ്ങൾ ഉണ്ടായെട്ടുണ്ട്.) കൃത്യവും ശക്ക്തവും ആയ ഈ ലിഖിതനിയമാവലിയും ചിട്ടവട്ടങ്ങളും കാലാകാലങ്ങളായി ഇന്നും ചക്കുമരശേശരി അനുവർത്തിച്ച് വരുന്നു... കാലഘട്ടങ്ങളിൽ അനിവാര്യമായ മാറ്റങ്ങൾ അതത് ഭരണസമിതി വരുത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇന്നും കൃത്യമായ ചിട്ടവട്ടങ്ങളോടെ  ആചാരാനുഷ്ടാനങ്ങൾ ഭഗവാന്റെ കൃപാകടാക്ഷത്തോടെ  കൃത്യമായി നടത്തിവരുന്നു...

ആന ഉത്സവം
പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ കേരളത്തിലെ ഭൂരിഭാഗം ക്ഷേത്രങ്ങള്ളിലും "കളമെഴുത്ത് പാട്ടും വേലയും തുള്ളൽലും"ആണ് പ്രധാനം ആയി നടത്തിയിരുന്നതു പിനീട് വാദ്യമേളങ്ങള്‍ ആനപ്പുറത്തെഴുന്നള്ളിപ്പുമായി കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്ത്  ബുദ്ധമതക്കാരാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നുഉണ്ട്. ക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ നിലവിലിരുന്ന കാലത്താണ് ബുദ്ധമതം കേരളത്തിൽ പ്രചരിച്ചത്. വേലയ്ക്കൊപ്പം തിടമ്പെഴുന്നള്ളിപ്പും വാദ്യഘോഷങ്ങളുടെ അകമ്പടിയും സമന്വയിച്ചാണ് പൂരം പുതിയരൂപം കൈക്കൊണ്ടത് എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു