User talk:Alireza 1987

En http://en.wikipedia.org/wiki/He_177

هواپیما هنكل He 177 – Greif (شیردال) یك هواپیمای دوربرد چهار موتور، دو موتور در نیروی هوایی آلمان بود. این هواپیمای معیوب تنها بمب‌افكن سنگين دوربرد آلمان در جنگ جهانی دوم بود كه به تعداد بالا تولید شد. خدمة هواپیما اسم مستعار (Reichsfeuerzeug) فندك رایش را به خاطر تمایل موتورها به آتش گرفتن در مدل‌های اولیه بر روی این هواپیما گذاشته بودند. طراحی موتورها یك خاصیت غیرمعمول این هواپیما استفاده از دو موتور جفت شده در هر گهواره موتور، برای چرخاندن یك ملخ مشترك بود. این خاصیت باعث شده كه بمب‌افكن كه درخواست ساخت آن به وسیله (Reichsluftfahrtministerium ) RLM رئیس نیروی هوایی آلمان كه نیاز به یك هواپیما كه توانایی حمل بمب‌های 2000 كیلوگرمی (4410 پوند) را در برد 1600 كیلوكتر (1000 مایل) با سرعت 500 كیلومتر بر ساعت (300 مایل بر ساعت) بود، باعث شد تا زیگفرید گانتر ( Siegfried Günther  ) رئیس طراحان شركت هنكل استفاده از موتور DB606 كه شامل دو موتور DB601 جفت شده بود- را برای كاهش درگ انتخاب كند. در ابتدا قرار بود از خنك‌سازی با استفاده از بخار به جای رادیاتورهای معمولی استفاده شود، تا كاهش نیروی درگی بیشتری به دست آید. اما بعدها غیر ممكن بودن این امر اثبات شد كه بكارگیری دوباره رادیاتورهای معمول 1939 در این هواپیما افزایش دوباره درگ در هواپیما را به وجود آورد. سپس رئیس نیروی هوایی آلمان بر روی این كه هواپیما باید قابلیت بمباران در شیرجه با زاویه 60 درجه را داشته باشد اصرار بسیاری داشت. این تقاضا ناشی از تفكر استوكایی "Stuka mentality" نافذ در نیروهای هوایی آلمان در اواخر دهه‌ی 1930 بود كه بعدها بر روی برنامه‌های پیشرفت بمب‌افكن‌های آلمان نظیر بمب‌افكن B نگون‌بخت نیز تأثیر گذاشت. جاه‌طلبی‌های بیش از حد در اهداف طراحی، مانند درخواست قابلیت واهی برای بمب‌باران در شیرجه مانند درخواست به همان میزان واهی نیروی هوایی انگلستان برای اژدراندازی بمب‌افكن دوربرد و ناموفق آورو منچستر ( Avro Manchester  ) بود. تلاش برای ساخت سیستم‌های موتوری كه قدرت كافی برای به پرواز در آوردن He177 -كه سرانجام در مدل‌های اولیه این هواپیما در اواخر جنگ جهانی دوم مانند (Junkers Jumo 222 ) وجود داشت- با جفت كردن مكانیكی دو موتور با قدرت‌های كمتر، در صورتی كه به صورت تئوری محتمل و به صورت عملی نیز دشواری آن اثبات شد كه منجر به بوجود آمدن تاریخی بر شكست موتورهای پیستونی شد. جفت موتورها برای اولین بار در نمونه‌های آزمایشی هواپیمای تك ملخ He 119 هنكل كه یك هواپیمای شناسایی- بمب‌افكن برای كاهش درگ استفاده شد، كه جواب مطلوبی بدست آمد، امادر نصب كیپ شده‌ی آنها در He 177  باعث مشكلات مهمی شد كه این مشكلات ناشی از ضعف در كیپ كردن (آب بندی) قطعات بود كه باعث نشت روغن در مانیفولد هوای داغ خروجی در بانك‌های دو سیلندر میانی می‌شد. مشكلات دیگر در نصب قطعات موتور شامل پمپ‌های روغن‌ بد طراحی شده‌ی این موتور بود كه باعث كف كردن روغن در ارتفاعات و كاهش روان سازی و نقص در یاتاقان‌های دسته پیستون می‌شد.همچنین طبیعت تنگچین قطعات موتور باعث دسترسی بسیار ضعیف به موتورها - در هر « سیستم قدرت» - در آنها شد و همچنین یك فاكتور دخیل مهم – از كمبود تا حتی نبود رفتارهای معمول در هنگام جنگ – در گرایش به از   كار افتادن یا آتش گرفتن هر دوی موتورهای DB606 ، و DB610 در حین پرواز بود. در ادامه توضیحات به عنوان مثال هواپیمای He 177 A-3 یك گهواره‌ی موتور كمی كشیده‌تر با انتخاب یك نوع جدید از سیستم موتورهای جفت شده، موتور Daimler-Benz DB 610 برای كاهش تمایل موتور به آتش گرفتن در حین پرواز استفاده شد. البته لازم به ذكر است كه موفقیت‌ها در این زمینه به موفقیت‌های پاره‌ای ختم شد زیرا مشكلاتی در سیستم گیربكس و ملخ مشترك این دو موتور به وجود آمد.

بالها و زیر بدنه (ارابه فرود): اصرار بر قابلیت بمباران در شیرجه طراحان هواپیمای He 177 را وارد یك دور باطل كرد. این هواپیما برای دور زدن به طول بال 30 متر نیاز داشت. تفكر استوكایی (Stuka mentality) نیازمند تقویت سازه بال بود، كه سبب افزایش وزن خالص هواپیما شد، كه در نتیجه زیر بدنه‌ی هواپیما (ارابه فرود) بزرگتر شد، كه این امر نیز باعث افزایش وزن هواپیما گردید. در نتیجه سرعت، دامنه‌ی مانور و ظرفیت حمل بار آن كاهش یافت. در نهایت مسئله‌ی بمباران در شیرجه هیج‌گاه با موفقیت كامل و مطلوب حل نشد و He177 در ارتفاعات و شیرجه‌های با دامنه‌ی كم محدود ماند. سیستم اصلی چرخ دنده‌ی He177 به صورت غیر قابل باوری ساختار پیچیده‌ای داشت كه در آن چهار نوع چرخدنده‌ی پایه وجود داشت كه هر كدام دارای یك چرخ طیار طویل بود. كه در انواع متداول آن چرخ طیار دوقلویی با یك پایه برای هر چرخدنده وجود داشت كه چنین ساختاری تنها و فقط مختص He274 بوده، همچنین در آن تحولاتی هر چند اندك، در چرخدنده‌ای كه باعث باز شدن چرخ‌ها در هنگام فرود می‌شود، وجود داشت كه نظیر آن فقط در He 274 وجود داشت.

تاریخچه عملیاتی: با توجه به مشغله‌های فنی در توسعه و نگهداری، این نوع هواپیما در طول عمر خود دردسرهای بسیاری داشت كه یكی از دلایل آن و در حقیقت عمده‌ترین دلیل آن در نظر گرفتن ضریب ایمنی بالا بوده است. كه آن هم نشئت گرفته از نیاز هواپیما برای طی مسافت‌های طولانی در سرعت‌های بالا و حمل بمب‌های سنگین است كه این امر با توجه به نیاز هواپیما برای بمباران در شیرجه تشدید یافته است كه حتی Goering (هرمان ویلهلم گوئرینگ) را از توسعه نوعی از آن كه دارای چهار گهواره‌ی موتور مجزا بوده منع كرد. علیرغم آن شركت هنكل نوعی هم‌خانواده‌ی هواپیمای He 177B را تولید نمود، كه بعدها نام آن به هنكل He 277 در سال 1924 به مرحله بازبینی رسید كه در آن زمان فاصله‌ی زیادی از مرحله عملیاتی داشت. البته این هواپیما با توجه به نیاز فوری در جنگ استالین گراد به كار رفت، كه تلفات سنگینی هم داشت. نه تنها این هواپیما برای چنین عملیاتی مناسب نبود، بلكه موتورهای آن بسیار غیرقابل اطمینان بوده و به راحتی دچار حریق می‌گردید. زمانی كه به نیروهای روسی برخورد می‌كرد، توانایی خارج شدن از صحنه جنگ را هرگز نداشت. در اولین پیكار دچار چنان مشكلات عدیده‌ای می‌شد كه این مشكلات را در جنگ‌های بعدی رفع نشده، به همراه داشت. به عنوان مثال در جنگ‌های شبانه‌ای كه بر فراز انگلستان داشت. 20 فروند هواپیما منهدم گشت كه در آن دو فروند موفق به برخواستن نشدند، 10 فروند با موتورهای مشتعل بازگشتند و باقی آنها زمان رسیدن به هدف منهدم گشتند. نكته قابل ذكر این بود كه این نوع هواپیما جدید بودند و از تحویل آن به (ارتش) یك هفته بیشتر نمی‌گذشت و زمان كافی برای آزمایش عملی آن، در پروازهای دشوار وجود نداشت و همچنین پرسنل مواد و نگهداری به اندازه‌ی كافی وجود نداشت. He 177A-5 توسط دو موتور هماهنگ DB605 (كه در مجموع DB610  نام داشت) تجهیز شده بود و توانایی حمل بمب‌هاي سنگین داشت. نكته مهم قابل ذكر آن است كه این هواپیما تحول شگرفی در زمینه‌ی سیستم خنك‌كننده‌ی موتورها به شمار می‌رفت كه این امر نیز سبب محدود شدن توانایی موتور گردید. بنابراین قابلیت اطمینان این هواپیما افزایش یافت. A-5 نیز به مرحله‌ی سرویس‌دهی نرسید زیرا تولید آن در سال 1944 به خاطر مشكلات در سیستم ذخیره‌ی سوخت متوقف شد. در زمان حمله به لندن به طور متوسط 60% از هواپیماهای مورد استفاده دچار تلفات شدند. He 177A-5  كه در آن حمله به كار رفت تلفاتی زیر 10 درصد داشت. بنابراین بهترین هواپیمای بمب‌افكن در آن زمان بود. پايان نهایی He177 در ربع سوم 1944 بود زیرا در آن زمان سوختی با كیفیت بالا برای آلمان‌ها وجود نداشت. در آن زمان He177 قابلیت بسیار بالایی نسبت به هواپیماهای دوران خود داشت كه از لحاظ فنی بمب‌افكنی سطح بالا به شمار می‌رفت كه این قابلیت بعد از جنگ جهانی در آزمایش‌های به عمل آمده به اثبات رسید كه از این لحاظ قابل مقايسه با بوئینگ B-29 بود. لازم به ذكر است كه مشكلات بوئینگ B-29 بعد از 2 سال به صورت كامل مرتفع شد و بعد از آن به عنوان موفق‌ترین بمب‌افكن تاریخ هوانوردی نام گرفت. به خاطر موقعیت جنگ در آلمان و شكست آنها He177 هرگز زمان برای اثبات خود را نیافت.

تولید: تولید He 177 تا تاریخ 30 نوامبر 1944 : مدل	EHF [4] HWO [5] ArB [6] مجموع	دوره تولید نمومه های آزمایشی	8			8 He 177 A-0	15	15	5	35 He 177 A-1		88	42	130	ژانویه 1942_ ژانویه 1943 He 177 A-3		217	398	615	نوامبر 1942 – ژوئن 1944 He 177 A-5		71	278	349	دسامبر 1943 – آگوست 1944 جمع کل	23	391	723	1137

منبع: Bundesarchiv/Militärarchiv Freiburg خصوصیات خصوصیات کلی

•	خدمه: 5 •	طول: m22 (ft72و inch2) •	طول بال¬های هواپیما: m44/31 (ft103وinch1) •	ارتفاع: m7/6 (ft21) •	مساحت بال: 2m5/101 (2ft1092) •	وزن خالص هواپیما: kg16800 (lb37000) •	وزن پر هواپیما: kg31000 (lb68400) •	نیروی محرکه¬ی هواپیما: 2 موتور دایملر بنز DB 610 (دوقلو DB 605) – 24 سیلندر- خنک کاری با مایع – هر کدام hp 2950

عملکرد

•	حداکثر سرعت: km/h565 در m6100 (mph350 در ft21000) •	شعاع حمله: km540/1 (mi960) •	برد پروازی: km5600 (mi3200) •	سقف پروازی: m9400 (ft30800) •	نسبت وزن کل به مساحت بال: 2kg/m 9/379 •	جرم/توان: w/kg110

تسلیحات

•	2 توپ 20 میلی¬متری MG 157 •	3 تیر بار MG 131 •	3 تیر بار MG 81 •	بمب¬های تا وزن kg7200 یا 3 موشک هدایت شونده Henschel_Hs_293 یا Fritz_X

شکل معمولی

•	بمب های kg70×48 (lb total7405/kg3360) •	بمب های kg500×10 (lb total11020/kg5000) •	بمب های kg1000×6 (lb total11224/kg6000) •	بمب های kg2500×2 (lb total1020/kg5000)

یا •	2 HS 293 + 1 HS 293 موشک کنترل شونده در زیر بدنه¬ی هواپیما •	2 HS 294 + 1 HS 294 بمب گلایدر کنترل شونده در زیر بدنه¬ی هواپیما •	2 PC 1400 + 1 PC 1400 بمب گلایدر در زیر بدنه¬ی هواپیما •	2 موشک زیر دریائی + 2 موشک زیر دریائی در زیر بدنه¬ی هواپیما

کتاب شناسی

 * Chant, Christopher. Aircraft of World war II. Grange Books, 2000. ISBN 1-84013-336-8.
 * Darling, Kev. Heinkel He 177 (Warpaint Series No. 33). Milton Keynes, Buckinghamshire, UK: Hall Park Books Ltd., 2000.
 * Griehl, Manfred and Dressel, Joachim. Heinkel He 177 - 277 - 274. Shrewsbury, UK: Airlife Publishing. ISBN 1-85310-364-0.
 * Hirsch, R.S.; Feist, Uwe and Nowarra, Heinz J. Heinkel 177 "Greif" (Aero Series 13). Fallbrook, CA: Auro Publishers Inc., 1967. ISBN 0-8168-0548-2.
 * Mondey, David. The Hamlyn Concise Guide to Axis Aircraft of World War II. London, UK: Chancellor Press, 2004. ISBN 1-85152-966-7.
 * Munson, Kenneth. Bombers 1939 - 45. London, UK: Bounty Books, 2004. ISBN 0-7537-0919-8.
 * Price, Alfred. "Heinkel He 177 Greif (Griffon)". Aircraft in Profile, Volume 11. Windsor, Berkshire, UK: Profile Publications Ltd., 1972. p. 265-288.
 * Price, Alfred. "He 177 Greif: The Luftwaffe's Lighter". International Air Power Review, Volume 11. Norwalk, Connecticut, USA: AirTime Publishing, 2004. ISBN 1-880588-60-9.
 * Smith, J.R. and Kay, E.L. German Aircraft of the Second World War. London, UK: Putnam, 1972. ISBN 85177 836 4.