User talk:Arditferizi

Islami është mëshirues dhe dashamirës për çdo krijese shpirtërore qoftë kjo krijesë njeri, apo kafshë apo bime. Dhe i rrethon ato me kujdesin dhe ruajten e Tij.

Përsa i përket dashamirësisë dhe mëshirës së Islamit për njeriun kjo është e qartë dhe nuk gjinden pluhura mbi të siç thamë më lart.

Përsa i përket kafshëve dhe bimëve, Islami porosit për ato, që të trajtohen sa më mirë, dhe e ven në dukje rrolin e tyre në përparimin e jetës. Në shtesë sepse kjo çështje është prej obligimeve Islame, dhe se dashamirësia e Tij dhe mëshira e Tij e gjëre përfshin çdo gjallesë. Kafshët në sistemin Islam gjejnë dashamirësi, dhe rehati, dhe kujdesim dhe shërbim.

E pse mos jetë kështu? A nuk kanë ndenja, dhe ndjejnë për dhimbje? A nuk uritet dhe ndien për etje? A nuk i kupton disa gjëra?

Dashuria dhe mëshira e Islamit për kafshët ka arrit në atë shkallë sa që Islami i ka bërë shpenzimet për kafshët të njëjta me sadekatin, në shpërblim. Dhe Ai, bën thirrje për kujdesje të plotë të kafshëve.

Es-Suduk ka transmetuar se Profeti(s) ka thënë: Bagëtia është e bekuar deri në ditën e kjametit, dhe shpenzuesi për to në rrugën e Zotit është i njëjtë me dhënësin e sadakasë e cila nuk i kthehet atij([1]).

Hasan ibën Husejn ka transmetuar se Ebul Hasan (Ridhai (as)) ka thënë se: Prej personalitetit të burrit është që bagëtia e tij të tjetë e shëndetshme([2]).. (pra: të kujdeset për të).

Ismail ibën Ebi Zijad ka transmetuar nga Imam Sadiku(as) nga baballarët e Tij (as) se i Dërguari i Zotit Muhamedi(sa) ka thënë: Për bagëtinë gjinden rregulla në drejtim të pronarit të saj dhe ato janë:

Kur të zbresë nga ajo ta ushqejë, nëse kalon pranë ujit ta çojë pranë tij, mos i gjuajë në fytyrën e saj, sepse ato i bëjnë tesbihë (lartësim, madhërim) Zotit. (xhsh). Mos hipi mbi shpinën e saj vetëm në rrugë të Allahut. Mos e ngarkojë atë më shume se fuqia e saj. Mos e detyrojë në ecje vetëm për aq sa mundet([3]).

Këto mësime mëshiruese e bëjnë njeriun të habitet prej tyre, edhe pse nuk habitet sepse ato thonë se këto mësime nuk kanë vlerë.

Nëse këto mësime mëshiruese dhe dashamirëse krahasohen me ato veprime të cilat i veprojnë njerëzit e qytetëruar (siç thuhet!) në shekullin e njëzet, mbi njerëzit e ngjashën me to në krijim do të shohim se veprimet e tyre janë të ashpra dhe egërsuese. Nga këtu, mrekullia e Islamit do të zmadhohet më tepër në vetat e njerëzve, dhe do të binden se Islami është e vetmja Fe e gjithësisë, dhe se vetëm në Islam gjindet orientim në rrugën e drejtë, dhe në morale të larta dhe kulturë të gjerë.

Në revistën: «Kulturë dhe Moral numuri tre i vitit të dytë faqe 52 thuhet‌»: Të bardhit akoma vazhdojnë të gjuajnë me plumba të zinjtë të cilët jetojnë nëpër xhungla dhe pyje.

Gandi thotë: Udhëheqësit e vendeve dhe kolonizatorët në përgjithësi, na trajtojnë si bagëtitë, sepse Indianët në varfërinë e tyre janë të ngjashëm me pisllëqët e Azisë apo të ngjashëm me lepurat e shumtë të pavlefshëm.

Një fjalues Anglez në Durban (qytet Indian) ka thënë se atij i vjen keq se nuk është i mundshëm në gjuetinë e Indianëve dhe vrasjen e tyre, ashtu siç gjuan lepujt dhe i vret ato([4]).

Në Islam është e pa pëlqyeshme që fytyrat e bagëtive të mallkohen dhe të gërvishten. Më tëpër se kjo është se: Islami e përbuz rrahjen e bagëtive rreptësisht, dhe e paralajmëron rrahësin e tyre se ai do të dënohet në ditën e gjykimit.

Imam Sadiku(as), ka transmetuar nga baballarët e Tij se: «Profeti Muhamed(sa) e ka ndaluar rrahjen e bagëtive në fytyra, dhe e ka ndaluar vrasjen e mizës së tokës, dhe e ka ndaluar të behen shenja në fytyrat e bagëtive([5]).

Prijësi i myslimanëve Imam Aliu(as) ka thënë: «Mos i rrihni bagëtitë në fytyra dhe mos i mallkoni ato sepse Zoti (xhsh) e ka bërë të mallkuar mallkuesin e bagëtive!»([6]).

Aliu ka thënë: «Shkova në Haxh me Ali ibën Husejnin (as) dhe papritur deveja e Tij e ngadalësojë ecjen. Ai i drejtoi asaj kamxhikun Pastaj tha: Ah... sikur mos ishte dënimi dhe e ktheu dorën e Tij»([7]).

Kjo është gjendja e rrahjes së bagëtive.

Islami nuk lejon që tu thuhen bagëtive fjalë të ndyta dhe fyese.

Profeti Muhamed(sa) ka thënë: «Nëse pengohet bagëtia dhe pronari i saj i thotë asaj fatkeqe: ajo thotë Fatkeq është ai i cili kundërshton urdhërat e Zotit»([8]).

Prej dashamirësise dhe mëshirës së Islamit për bagëtinë është se: Ai e ka ndaluar që të hipin më shumë se tre persona mbi të sepse ajo e dëmton bagëtinë.

Po ashtu Islami ka urdhëruar në pastrimin e bagëtive dhe në pastrimin e vendit të tyre dhe e ka bëre prej sadekasë ushqimin e tyre.

Imam Aliu(as) ka thënë se Profeti Muhamed(sa) ka thënë: «Mos hipin tre perona mbi kalë sepse njëri prej tyre është i mallkuar»([9]).

Abdullah ibën Sinan ka transmetuar nga Ebi Abdilahi(as) se Ai ka thënë: «Profeti(sa) ka thënë: Pastroni vendin e bagëtive dhe fshijeni tokën e tyre»([10]).

Meala ibën Huneis ka transmetuar nga Ebi Abdilahi Sadiku(as) hadithin se: «Ai një ditë doli nga shtëpia e Tij dhe me vete kishte një çantë me bukë dhe shkuan tek hija e beni Saidetu. Në i gjetëm njerëzit në gjumë. Ai(as) vendosi pranë çdo personi një «kothere buke» derisa mbërriti tek i fundit. Pastaj u larguam. Unë i thashë: A e dinë ato persona të vërtetën? Ai tha: sikur ta dinë me qartësi».

Pastaj Ai tha se: Isai i biri i Merjemes (as) kur po ecte në breg të detit hodhi me sa fuqi që kishte, një kothere buke në ujë. Disa shokë të Tij(as) i thanë: «O Shpirti i Zotit dhe fjala e Tij: përse veprove kështu? Sepse ajo është pjësë e fuqisë tënde. Ai (as) tha: Veprova kështu që një kafshë prej kafshëve të ujit të ushqehet prej saj, dhe shpërblimi tek Zoti është i madh»([11]).

Daris ibn Abdul Melik ka transmetuar nga Imam Sadiku(as): se: «Zoti (xhsh) i don ftohësit e veshkave të nxehta. Dhe kush ftoh veshkën e nxehtë, qoftë e bagëtive apo e njerëzve, Zoti (xhsh) e hijezon atë në hijen e Arshit të Tij në ditën ku nuk gjindet hije veçse hija e Zotit (xhsh)»([12]).

Vërtet, se Feja e cila kujdeset për kafshët të cilat nuk flasin, me këtë kujdes, deri sa Ajo nuk lejon sharjen e tyre, dhe ka caktuar për ushqyesit e tyre shpërblim vërtet kjo është Fe e lartësuar.

A gjen ndonjë person, në ligjet e vëna në ditët e sotme, dhe në Fetë e fallsifikuara, si ky humanizëm i lartë?

Po: Në ligjet e vendosura njeriu do të gjejë se njeriu dhe jo kafsha është i njëjtë me mjetet e thjeshta prodhuese! çfarë vlere kanë këto mjete të thjeshta?

Nëse kjo do jetë gjendja e njeriut, çfarë vlere do të shohësh për kafshët?

Në ato ligje do të gjesh se vrasja e 3/4 e botës është gjë e lejuar!

Po ashtu do të gjesh se vrasja e dy milionë njerëz për qëllime sundimi siç veproi Digo është gjë e thjeshtë!

Dhe do të gjesh.... do të gjesh... A mbetet gjë për të dyshuar në përshtatshmërinë e Islamit për të drejtuar gjithë botën?

A nuk është më i favorshëm në drejtim ai i cili bën mëshirë për kafshët, se sa ai i cili nuk bën mëshirë për njeriun?

Këtu duhet me doemos që të hedhim një sy rreth «therjes së bagëtive» në sheriatin Islam.

Therja është një veprim i ashpër për kafshën. Mearij dhe disa udhëheqës Indian kanë thënë se: A nuk janë Mez’hebet bimore më të sakta se ky sheriat?

Në kundërshtim të kësaj thënie ne themi se:

A mundet Mearij dhe të tjerët të na bindin se ngordhja e kafshës me dhunë është më e lehtësuar apo therja e saj?

Nëqoftëse thonë po, ne do ti pyesim për të dytën herë: Nga e ka burimin kjo bindje? Dhe ku janë argumentet?

Nëqoftëse thonë se nuk gjinden argumenta, atëherë Islami është Ai i cili e din se therja është më e lehtë se ngordhja me dhunë dhe presione, për këtë gjë Ai caktoi therjen dhe e kundërshton të dytën.

Në «therje» gjinden mirësi për njeriun dhe për bagëtinë. Përsa i përket të mirave për njeriun janë se ai kënaqet me mishin dhe yndyrat e tyre. Ndërsa të mirat për bagëtinë janë sepse ajo shpëton prej torturimit i cili është ngordhja me dhunë dhe se therja është më e lehtësuar për të.

Në pyesim es’habët e nebatit (bimëve): A nuk kanë bimët shpirt? Ku është justifikimi për zhdukjen e shpirtit të tyre? A keni argumente se shpirti i cili gjindet tek bimët është më pak i ndjeshëm se sa shpirti i cili gjindet tek bagëtitë?

A nuk gjinden «të urtë» të cilët nuk lejojnë të bëhet keq mbi bimët dhe të zhduket shpirti i tyre?

Vërtet Islami ka vënë rregulla për therjen e bagëtive dhe gjuetisë së tyre, me qëllim që të pakësohen torturat, dhe të rehatohen bagëtitë, dhe të lehtësohen prej dhimbjeve dhe mos ndjenjë për dhimbje... Këto rregulla janë të posaçme për Islamin, dhe nuk gjinden të ngjashme me këto rregulla as në një Fe apo parim, apo ligj.

Islami e ka bërë mekruh që bagëtia të theret para syve të bagëtisë tjetër, dhe e ka bërë kusht që therja të behet me mjete therëse prej hekuri, për shkak se therja është më e shpejtë.

Dhe ka vën rregull që thika të jetë e mprehtë dhe bagëtia të lehet e lirë pas therjes, me qëllim që dalja e shpirtit të jetë e lehtësuar. etj...

Po ashtu Islami e ka bërë mekruh gjuetinë natën, dhe torturimin e bagëtisë dhe vrasjen e bagëtisë pa qëllime etj...

Ibrahimi ka transmetuar nga Imam Sadiku se Imam Aliu(as) ka thënë: «Mos e therni dashin para dashit dhe as devenë para devesë, dhe ai e shikon atë»([13]).

Muhamed ibën Myslim ka thënë: «E pyeta Ebu Xhaferin (as) rreth therjes me mjete përveç atyre prej hekuri? Ai tha: Mishi i bagëtisë nuk bëhet i pastër veçse kur theret me thike hekuri»([14]).

Hamran ibën Aëjan ka pyet Eba Abdulahin (as) për therjen: Ai tha: «Nëqoftëse ther bagëtin lëshoje atë, dhe mos e lidh, mos e rrotullo thikën, me qëllim që ta fusësh nën grykë për ta prerë deri lart, Lëshimi është i veçantë për shpendët, zogjtë, edhe nëse është prej bagëtive të imta, kapi ato prej leshit dhe jo prej këmbëve»([15]).

Xhafer ibën Muhamed ka transmetuar nga baballarët e Tij se Profeti Muhamed (as) ka thënë: «Kush ther bagëtin, të mprehë thikën e tij, dhe të rehatojë bagëtinë»([16]).

Imam Sadiku (as) thënë: «Nëse don të therësh bagëtin, mos e torturo atë, mprihe thikën, dhe drejtohu nga Kibja, dhe mos e presi kokën e saj»([17]).

Imam Bakër (as) ka thënë: «Bëni mëshirë në therje dhe mos përdorni dhunë mbi to para therjes dhe pas saj, dhe është mekruh që ti gjuhet bagëtisë me thikë tek këmbët para therjes»([18]). E shumë hadithe të tjera.

Gjinden rregulla të tjera të cilat kanë lidhje me mos torturimin e bagëtive. Me anë të këtyre rregullave zbulohet se sa kujdes bën Islami për bagëtitë në drejtim të rehatisë së tyre, dhe ato të mos i prek asnjë e keqe e çdo lloj ngjyre qoftë.

Abdurrahmani ka transmetuar nga Sadiku(as) se Profeti(sa) ka thënë: «Mos i shkoni çerdheve të zogjive, dhe as shpendëve kur janë në gjumë derisa të zbardh mëngjezi, Një burrë i tha Profetit(sa): Kush është gjumi i tyre oi Dërguari i Zotit? Ai(as) i tha: Nata është gjumi i tyre. Mos iu afroni atyre derisa të zbardhë mëngjesi. Mos iu afroni zogjve në çerdhe derisa ti dalin puplat dhe të fluturojnë»([19]).

Amar ibën Musa ka transmetuar nga Imam Sadiku(as) thënien e Tij: «Nuk ka problem në urinën e pëllumbit rrëmbyes, sepse ai është prej atyre që u hahet mishi. Por është mekruh ngrënia e mishit të tij sepse ai është strehuar tek ti, dhe është ulur për të bërë pushim mbi banesën tënde çdo zog fluturues strehohet tek ti bëji strehim atij»([20]).

Ebu Zijad ka transmetuar nga Xhaferri, nga baba i Tij, nga Baba llarët e Tij (as) se i Dërguari i Zotit Muhamedi(sa) ka thënë: «Nëqoftëse bagëtia e ndonjërit prej jush mbetet në tokën e armikut (për shkak sëmundje apo thyerje) le ta therë dhe mos e torturojë atë»([21]).

Dëgjo këto dy hadithe me qëllim që të njohësh se sa e madhe dhe e gjerë është mëshira dhe dashamirësia e Islamit për bagëtitë, dhe se Islami ka caktuar për vrasësin e bagëtive për së koti dënime. Po ashtu Islami e ka bërë mekruhë që të theret bagëtia e cila pret prej njeriut mirësi dhe mëshirim.

El-kadaij ka transmetuar nga Profeti Muhamed se Ai ka thënë: «Kush vret një zog kot së koti pa asnjë qëllim. Ky zog vjen duke bërtitur në ditën e gjykimit rreth arshit dhe thotë: O Zot pyete këtë person përse më vrau pa asnjë dobi?»([22]).

Muhamed ibën El-Fadil i ka thënë Imam Rizait(as): «Unë kam rritur një dash me qëllim që ta bëj kurban, dhe e shtriva për ta therur. Më hodhi një vështrim, dhe mua më erdhi keq.

Pastaj e thera atë. Ai(as) tha: Nuk doja prej teje që të veproje. Mos rritni bagëti dhe pastaj ti therni»([23]).

Kjo është shkurtimisht përsa i përket gjendjes së bagëtive në sistemin Islam, ku pamë se si Ai kujdeset për to me atë kujdes të cilin nuk gjejmë të ngjashërn me të në Fe apo ligje të tjera.

Tani po përmendim gjendjen e bimëve në sistemin Islam.

Bima është motra e vogël e njeriut, ndërsa kafsha motra e tij e mesme. Të gjithë këto i bashkon shpirti zhvillimi, dhe rritja. Këto shpirtëra ndryshojnë nga njëri tjetri sepse: Shpirti i njeriut është i furnizuar me zhvillim, me ndjenja, dhe me kuptim, Kafsha e furnizon shpirtin e saj me zhvillim, dhe ndjenjë: Ndërsa bima e furnizon vetëm me rritje shpirtin e saj.

Islami nxit në kujdesjen dhe rritjen e bimëve.

Prijësi i myslimanëve Aliu(as) ka transmetuar se Profeti Muhamedit i është thënë: «O i Dërguari i Zotit cila është pasuria më e mirë?.... Ai tha: Të mbjellat, tregëtia, të bekuara janë kopshtet me hurma»([24]).

Profeti Muhamed(sa) ka thënë: Nëse një mysliman mbjellë një pemë apo bimë, dhe prej tyre ushqehet një njeri apo zog apo kafshë kjo mbjellje do të jetë për të sadekat(1).

Ebu Ejub El-Ensarij ka transmetuar nga Profeti Muhamedi se Ai ka thënë: «Kush mbjell një pemë dhe jep fruta, Zoti(xhsh) i jep atij mbjellësi shpërblim në atë sasi sa jep fruta ajo pemë»([25]).

Ibën Ebi Xhumhur ka transmetuar në Dererel-Ala i se Profeti ka thënë: «Në qoftëse vjen ora (kijameti) dhe në dorën e dikujt prej jush gjindet fidan peme, nëse mundet që ta mbjellë këtë fidan para se të vijë ora (kijameti), ta mbjellë atë»([26]).

Xhafer ibën Muhamed ka transmetuar nga Imam Sadiku se Ai ka thënë: «Nuk ka punë më të dashur tek Zoti se sa të mbjellat (bujqësia)» Dhe pse e gjithë kjo siguri? Sepse bujqësia është punë dhe gjallërim, dhe Islami e pëlqen gjallërinë e çdo krijesë shpirtërore qoftë kjo krijesë bimë. Po ashtu Islami e pëlqen punën. Pas kësaj nuk gjindet çudi në dy hadithet e lartëpërmendura hadithi i Ebi ibën xhumhur dhe hadithi i Ibën Ahmed.

Ebu Seid El-Huderi ka transmetuar nga Profeti(sa) se Ai ka thënë: «Kush ujit një fidan apo bimë është sikurse ai jep një myslimani të etur me pi ujë»([27]).

Ibën Mudarib ka transmetuar nga Sadiku(as) thënien e Tij: «Mos i këputni frutat se Zoti hedh mbi ju dënim»([28]).

Amarë ibën Musa ka transmetuar nga Ebi Abdullahi (as) thënien e Tij: «Prerja e hurmave është Mekruhë»([29]).

Prej respektit të Islamit për bimët është sepse Ai i ka bërë ato në Harem (Shtëpia e Zotit) të siguruara, po ashtu dhe kafshët.

Hariz ka transmetuar nga Ebi Abdilahi (as) thënien e tij: «Çdo gjë që mbin në Harem (teritori i Mekes), ajo është haram (e ndaluar) për të gjithë njerëzit»([30]).

E shumë hadithe të tjera. Ky është një paragraf i gjendjes së kafshëve dhe i bimëve në Sistemin Islam.

A gjen gjendje të njëjtë me këtë në Fetë e tjera apo në ligje, apo parime?

Përsa i përket ligjeve dhe parimeve lëri dhe mos i përmend, sepse ato janë vendosur për shfrytëzimin e njerëzve dhe robërimin e tyre. Për shitjen e vendeve dhe kolonizimin e tyre.

Shembuj të qarta për këtë çështje i pe sa më lart dhe ndër to ishte: lejueshmëria e ligjeve për vrasjen e dy milonë njerëz! gjashtë milionë! Dhe arratisjen dhe vrasjen e njëzet e dy milionë njerëz! etj... etj... Përsa i përket Feve.

Për ty po transmetojmë një tekst të Librit të bekuar i cili ai është rikthyes i hebrenjve dhe kristianëve të cilat janë Fetë më të njohura në botë, me qëllim që të njohësh dallimin në mes Islamit dhe Feve të tjera. Nuk kam për qëllim Fenë e Zotit sepse Ai është i dashur për adhuruesit e Tij, por për Fenë të cilët thonë për të se është Fe Qiellore.

Shiko: (Etethnijetu) Elis’hahë ElAshrunë (kapitulli i 20-të) rreshti i trembëdhjetë: «Nëse Allahu Zoti yt të jep ty sundimin, vriti të gjithë meshkujt e atij qyteti me shpatë. Ndërsa gratë fëmijët dhe kafshët dhe çdo gjë e cila gjindet në qytet janë pasuri e jote, dhe të ushqehesh me pusuritë e armiqëve të tu të cilat Zoti i yt ti dha ty. Po kështu të veprosh me të gjitha qytetet shumë të largëta prej teje. Të cilat nuk janë prej qyteteve të këtij populli pranë teje. Përsa i përket qyteteve të atyre popujve që të dha Zoti yt, mos lejo asnjë njeri të dalë prej tyre por ndaloi ato si ndalimi El-Hajthijiin, dhe El-Umurijin, dhe El-Havijin, dhe El-jubusijin».

([1]) Men La jehdherhu El-fakih: V.2. F.185.

([2]) El-Kafi: V.6. F.479.

([3]) Men La jehdherhu El-Fakih: V.2. F.187.

([4]) Shiko: Gandi (Ealamul Hurijetu) numun 11. F.48-49.

([5]) Men La jehdherhu El-Farihë: V.4. F.5. (Ndalimet e Profetit).

([6]) Men La jehdherhu El-Fakih: V.2. F.188.

([7]) El-Irshad (Lil-Mufid): F.256.

([8]) El-Kafi: V.6. F.538.

([9]) El-Hisal: V.1. F.98.

([10]) El-Kafi: V.6. F.544.

([11]) El-Vesail: V.6. F.284.

([12]) El-Biharë: V.93. F.170. Dhekerehu an Mekarim- El-Ehlakë.

([13]) El-Kafi: V.6. F.229.

([14]) El-Kafi: V.6. F.227.

([15]) El-Kafi: V.6. F.229.

([16]) Ed-deaim: V.2. F.174.

([17]) Ed-deaim: V.2. F.174.

([18]) Ed-deaim: V.2. F.179.

([19]) El-Kafi: V.6. F.216.

([20]) El-Vesail: V.2. F.1012 Hadithi-20.

([21]) El-Tehdhib: V.9. F.82.

([22]) El-Mustedrek: V.3. F.65. «Kapitulli i gjuetisë».

([23]) El-Vesail: V.10. F.175.

([24]) El-Mustedrek: V.2. F.501. Kapitulli i bujqësisë.

([25]) El-Mustedrek: V.2. F.501. Kapitulli i bujqësisë e ka marrë atë nga Derer-El-Liali.

([26]) El-Mustedreki V.2. F.501. Kapitulli i bujqësisë Nakalehu an El-Xhaëferijat.

([27]) El-Vesail: V.12. F.25: nga tefsirë Ajashi.

([28]) El-Kafi: V.5. F.264. El-Vesaili V.13. F.198.

([29]) El-Kafi: V.5. F.264.

([30]) El-Vesail: V.9. F.172. dhe El-Kafi: V.4. F.230

Bimet,Kafshet dhe njeriu

Në orvajtjen tonë për t’a kuptuar jetën, duhet t’a kemi të qartë se All-llahu xh.sh.nuk e krijoi jetën vetëm për qeniet njerëzore dhe xhinn-ët, por duhet të kuptohet se jeta ka shtrirje në secilën pjesë të këtij universi. Perceptimi njerëzor për jetën është: ‘çdo gjë që ndien dhe lëvizë’. Por thënë të vërtetën, jeta është: ‘çdo gjë që e kryen detyrën e vet në këtë univers.’ Ne themi se njeriu është i gjallë, sepse lëvizë, ecën dhe flet. Gjithashtu, themi se kafshët janë të gjalla, po për këtë shkak, sepse ato ecin dhe kanë ndjenja. Bimët, po ashtu, janë të gjalla sepse marrin frymë. Ndërsa për krijesat e tjera ne mendojmë se nuk janë të gjalla. Por kjo nuk është e vërtetë. Si?

Të kuptuarit e jetës në këtë univers ndryshon nga të kuptuarit tonë plotësisht. Thamë se speciet në univers janë katër:

Trupat -“inorganikë ose të pajetë” Bimët Kafshët dhe Njeriu. Secili lloj i këtyre specieve i shërben tjetrit, ndërkohë që secili ka veçoritë e veta.

1. Le të marrim si shembull trupat inorganikë, ata iu ndihmojnë bimëve, kafshëve dhe njeriut. Ata njihen si trupa të pajetë, por ata kanë arritur deri në shkallën e zhvillimit. Këtë do t’a gjeni tek lloji i trupave barishtore në det, që quhen Merxhan-Korale. Do të vëreni se si ajo zhvillohet, edhe pse trupat inorganike nuk e kanë cilësinë e zhvillimit. Por secila specie në vehte, e ka kulmin e vet të zhvillimit në univers. Ajo përfundon së zhvilluari deri në segmentin kufitar të caktuar për të. Fillimi i species së re nënkupton përfundimin e species së më hershme. Trupat inorganikë, ndalohen së zhvilluari në kulminacionin e zhvillimit të tyre ose në veçorinë e tyre të zhvillimit primitiv për llojin e vet.

2. Ndërsa këtu është fillimi i veçorisë së bimëve. Ato, fillojnë duke u zhvilluar deri në maksimumin e tyre të mundshëm, e ajo është ndjenja. Kemi bimë të cilat kanë ndjenja. P.sh. zonja e turpshme, që është emërtuar kështu nga djelmoshat tanë. Ajo është një lule që kur i afron gishtin, ajo i mbledh gjethet.

3. Veçoritë e kafshëve fillojnë aty ka kanë mbaruar bimët, pra në zhvillimin e tyre të ndjenjave primitive, në të cilën janë të njohura instiktet, deri në fillimin e të menduarit. Shohim se disa lloje majmunësh, arrijnë t’a imitojnë njeriun, por ata nuk e kuptojnë, e as nuk trashëgojnë diturinë. Njeriu ka mundësi që t’i ushtrojë kafshët me lojëra të ndryshme aq sa ju është mundësuar atyre të mendojnë – siç themi ne ‘mendje primitive’. Por këto ushtrime kafshët, nuk janë në gjendje t’i trashëgojnë. Majmuni i cili është stërvitur me ushtrime të ndryshme nuk mundet t’a mësojë këlyshin e vet ose ndonjë majmun tjetër i cili nuk është ushtruar nga njeriu. Kjo na bën të kuptojmë se të gjitha kafshët që kanë ushtruar kanë marrë një zanat të veçantë për ato që kanë ushtruar.

4. Në fund vjen njeriu i cili konsiderohet zotëria i këtij universi, të cilin All-llahu xh.sh. e ka dalluar me mendje, të planifikojë në krijesat e All-llahut xh.sh., t’i mendojë dhe perceptojë shenjat e All-llahut, dhe t’a ndjekë programin e të Lartësuarit.

Ne i shikojmë trupat inorganikë, se si ata nuk kanë jetë dhe lëvizje, por ne nuk vërejmë se si ata e kryejnë detyrën e vet në atë mënyrë. Le të studiojmë thënien e All-llahut xh.sh. në Librin e Tij, Kur’anin Kerim, e cila thotë:

كل شيء هالك الا وجهه" “...përveç (All-llahut) Fytyrës së Tij[1], çdo gjë (e krijuar) do të shkatërrohet...”[2] Ne jemi të bindur, dhe e them me siguri të plotë se, çdo gjë që është në këtë univers do të shkatërrohet atë ditë kur do t’i fryhet Surit [3]. Përderisa All-llahu xh.sh. do ta shkatë-rrojë çdo gjë, nga kjo pra rrjedh se çdo gjë në të ka pasur jetë, sepse shkatërrimi, siç thamë më sipër, është e kundërta e jetës. Le ta lexojmë thënien e All-llahut xh.sh. në Kur’anin Kerim:

" ليهلك من هلك عن بينة ويحي من حي عن بينة " “...për t’u shkatërruar ai që është i padrejtë, -me argumente të qarta, e të jetojë ai që është i drejtë-me argumente të qarta...[4]¨ Ky ajet kur’anor na lë të kuptojmë se shkatërrimi është e kundërta e jetës. Për këtë arsye, kur i Lartësuari thotë “çdo gjë do të shkatërrohet” lë të kuptojmë se çdo gjë ishte e gjallë, e për këtë arsye, çdo gjë do të shkatërrohet, me përjashtim të All-llahut xh.sh.

Ne jemi duke folur për jetën në cilësinë e saj si ndjenjë dhe lëvizje. Ky është të kuptuarit standard nga ana jonë. Por, realisht, ne jetën duhet që t’a kuptojmë mbi bazat e çdo gjëje që ekziston në univers. Trupat inorganikë kanë jetën e tyre, jetë që atyre iu përshtatet si të tillë. Bimët jetojnë jetën e tyre, ashtu si ato i janë përshtatur asaj jete siç janë. Gjithashtu, edhe kafshët kanë jetën e tyre, që i janë përshtatur atij lloji të jetesës. Por, realisht, ka ngelur edhe një gjë pa u thënë, me të cilën nuk po ekzagjerojmë, e as nuk do të polemizojmë, e ajo është se, të gjitha këto që theksuam, e madhërojnë All-llahun e Lartmadhëruar.

Këtë e vërtetojmë me këtë ajet kur’anor:

" وما من دابة في الأرض و لا طائر يطير بجناحيه الا أمم أمثالكم ما فرطنا في الكتاب من شيء ثم الي ربهم يحشرون" “ S’ka asnjë kafshë që është në tokë, e as shpezë që fluturojnë me krahët e tyre, të mos janë bashkësi, sikurse edhe ju. Ne, në Libër nuk kemi lënë asgjë mangut, dhe pastaj te Zoti tyre do të tubohen. ”[5] gjithashtu, edhe ajeti tjetër:

" و ان من شيء الا يسبح بحمده ولكن لاتفقهون تسبيحهم " “ ...dhe, çdo gjë e Lartmadhëron dhe e falënderon Atë, por ju nuk i kuptoni Lartmadhërimet (tesbih-ët) e tyre...”[6] Të fillojmë me trupat inorganikë. Ata kanë jetën e tyre, të cilën e jetojnë edhe pse ne nuk e kuptojmë. Ne e shohim një trup inorganik para syve tanë që është i palëvizshëm. Por a është kjo e vërteta!?

Kur ishim në shkollë na kanë mësuar se si arrihet deri tek magnetizimi i trupave ose hekurit. Mësonim se si hekuri merr cilësinë (magnetike) e tërheqjes së trupave. Na sillnin një enë cilindrike në të cilën kishte ashkla hekuri. Pastaj merrnim magnetin dhe e kalonim nga njëra anë. Shikonim se si ashklat e hekurit e ndërronin drejtimin e tyre, sistemoheshin në një rresht dhe bëheshin të magnetizuara. Kjo provë, me të cilën lëviznin pjesët e hekurta, bëhej tek të gjitha pjesëzat e hekurit kur e kalonim magnetin në një drejtim. Kjo është një provë shumë e thjeshtë, të cilën e kemi vërejtur tek ashklat e hekurit. Kështu ndodh edhe kur ne kalojmë edhe shufrën e hekurt, pavarësisht se ne nuk e vërjemë atë, për shkak të copës së dendur të hekurit. ↑ ‘Fytyrës së Tij’ - parapëlqej t’a përkthej ashtu siç është thënë nga vetë All-llahu – ‘Fytyrës së Tij’. Ne, tani për tani, nuk e dimë sekretin e vetë kësaj shprehjeje, prandaj edhe preferoj të përkthehet ashtu si në origjinal (shënim i përkthyesit). ↑ Kur’an, 28 / 88 ↑ Komentatorët e Kur’anit kanë dhënë shumë shpjegime rreth fjalës Sur. Ai është një mjet që, çfarëdo që të jetë, do t’a kryejë detyrën e vet, dhe kur t’i fryhet atij çdo gjë do të mbarojë në këtë jetë. Pas kësaj fryerje i gjithë universi do të shkatërrohet dhe do t’a ndërrojë pamjen. (Shënim i përkthyesit). ↑ Kur’an, 8 / 42 (sipas përkthimit të Hasan I. Nahit, faqe 183- Prishtinë 1988) ↑ Kur’an, 6 / 38 ↑ Kur’an, 17 / 44 Thesare ne kuran:Teoria e evolucionit

Teoria, sipas se ciles,njeriu i sotem, qe lind prej nje burri e nje gruaje (babai e nene), e ka prejarrdhjen nga majmuni, eshte katerciperisht e gabuar. E themi kete me gjuhen e KUR?AN-it dhe te shkences, gjera qe nuk i bien ndesh njera tjetres. Permes gjuhes se KUR?AN-it, ALLAHU i Madheruar ne librin e tij te shenjte thote: ?Vertete, ceshtja e Isait tek ALLAHU, eshte sikurse ceshtja e Ademit; ate e krijoi nga dheu, dhe pastaj i tha atij: Behu!-Ai u be?. [Ali Imrane: 59]. ?Ai qe persosi krijimin e cdo sendi, dhe krijimin e filloi nga balta?. [Es-Sexhde: 7]. Ka thene Pejgameri, bekimi dhe paqja e ALLAHUT qofshin mbi te: ?ALLAHU i Platefuqishem e krijoi Ademin nga nje grusht dheu, te cilin e mori nga e gjithe toka, dhe bijte e Adamit dolen ne varesi te tokes, dolen prej tyre te kuq, te zinj, dhe ndermjet ketyre dy ngjyrave, te thjeshte, te panderlikuar dhe te ashper, te mire dhe te keqij?. [Tirmidhiu ? hadith i sakte]. Ka thene Pejgamberi, bekimi dhe paqja e ALLAHUT qofshin mbi te: ?Kur ALLAHU krijoi Ademin e fryu ne te shpirtin, Ademi teshti dhe tha: Falenderimi i takon ALLAHUT, keshtu falenderoi ALLAHUN me lejin e tij. Dhe ALLAHU i tha atij: ALLAHU te misherofte o Adem, shko tek ata Melaike te ulur atje dhe u thuaj: selamun alejkum ? paqja qofte mbi ju, dhe ata i thane: ue alejkum salam ue rahmetullah ? paqja dhe meshira e ALLAHUT qofte edhe mbi ty. Pastaj u kthye tek ALLAHU dhe Ai tha: kjo eshte pershendetja e bijve te tu mes tyre?. [Tirmidhi dhe El ? hadith i sakte]. Ndersa me gjuhen e shkences: Teoria e evolucionit, e hedhur ne shekullin XIX, e kundershton kete realitet te qarte te krijimit. Teoria supozon se speciet e gjallesave ne rruzullin tokesor nuk jane krijuar nga ana e ALLAHUT por si pasoje e nje procesi te mbeshtetur ne rastesira. Njeriu qe parashtroi teorine e evolucionit, ishte natyrisht amator Carls Darvin. Darvin e shpjegoi teorine e tij ne librin ?Origjina e Specieve?, botuar me 1859. Libri u be popullor ne nje kohe te shkurter. Shkaku i kesaj nuk ishte vlera shkencore e librit, por kuptimi ideollogjik i tij. Darvini i kishte dhene nje mbeshtetje shume te rendesishme filozofis materialiste, e cila mohonte ekzistencen e ZOTIT. Karl Marksi, i cili eshte edhe themeluesi i materalizmit dialektik, ne nje kopje te vepres se tij te famshme ?Kapitan?, derguar Darvinit, pati hedhur kete shenim: ?Carls Darvinit, nga nje adhurues i zjarrte?. Sipas teorise se Darvinit, gjallesat vinin nga i njejti paraardhes i perbashket, dhe, ne nje periudhe te gjate kohore kishin evoluar si pasoje e ndryshimeve te vogla, te njepasnjesshme. Darvini nuk arriti asnje gjetje konkrete e cila vertetonte pretendimet e tij. Pastaj, disa te paverteta u detyrua t?i pranonte ne fshikullin e titulluar ?Problematikat e teorise?, te cilin ia shtoi librit. Darvini mendonte se keto probleme do te zdukshin se bashku me zhvillimin e dhkences, por, perkunfrazi, shkenca ne zhvillim, do t`i hedhte poshte njerin pas tjetrit pretendimet e Darvinit. Mirepo, si u formua gjallesa e pare? Darvini nuk e kishte cekur fare kete teme ne liber, sepes nuk e kish kuptuar qe kjo perbente nje problem te madh per teorine e tij. Kuptimi primitiv i shkences, ne periudhen kur ai jetoi, supozoi se gjallesat kishin nje strukture te thjeshte. Sipasa teorise se ?gjenerimit spontan?, e cila besohej si e vertete qe nga mesjeta, mendohej se, fare thjesht, mund te formohej nje gjallese nga materia. Ne kete periudhe, mendimi se, breshkat formohen nga balta, dhe insekte nga mbeturinat e ushqimeve, ishte mjaft i perhapur. Per vertetimin e kesaj teorie, idhin bere prova nga me te cuditshmet. Mendohej se, prej perberjes se formuar nga nje cope lecke dhe pak gruri te hedhur, mund te formoheshin minjte. Krimbezimi i mishit, gjithashtu, paraqitej si nje argument i formimit te jetes nga materia. Me vone, do te kuptohej se, krimbat nuk formoheshin vetvetiu, por nga vezezat e pakapshme nga syri, te cilat i transportonin mizat. Ne kohen kur Darvini paraqti teorine e evolucionit, besimi se mikrobet formoheshin fare lehte nga materia, gezontu nje popullaritet te madh ne boten e shkences. Vetem 5 vjet pas botimit te librit te Darvinit titulluar: ?Origjina e specieve?, biologu i njohur francez, Lyi Paster, e hodhi poshte shkencerisht kete besim, i cili perbente themelin e teorise se evolucionit. Pasteri e permbledh ne kete menyre perfundimin e nxjerre nga studime dhe ekspermente te shumta: ?A mund te organizoje msteria vetveten? ? jo. Askush, ne asnje mpleksje rrethanash te ditur deri me sot, nuk mund te pretendoje se gjallesat mikroskopike jane formuar pa asnje prind. Historia: Cdo kapitull ne te dhe cdo gjurme nga gjuremt e saj, dhe cdo tregim qe tregojne bijte nga baballaret e tyre, na thote qe, babai i njerezimit eshte Ademi. Dallimet e mesha mes njeriut dhe majmunit, apo edhe cdo kafshe tjeter, vertetojne se, nuk ka lidhje riprodhuse apo shumezimi, mes njeriut te sotem dhe cdo lloj kafshe tjeter. Keto dallime fillojne qe nga ana trupore e deri tek virtytet dhe karakteristikat, nder te cilat te menduarit, dija, vullneti dhe deshira, etj. Kjo ceshtje i shtyn deri edhe disa nga perkrahesit e teorise se Darvinit, si fjala vjen Koaldsi, te thote: ?Evolucioni nepermjet perzgjedhjes natyrore nuk besohet tek njeriu, dhe, nuk ka rruge tjeter pervec thenies, per krijimin e tij direkt dhe te menjehershem?. Ferco thote: ?Behet e qarte nga e verteta, qe mes njeriut dhe majmunit ka nje ndryshim te madh, dhe nuk mund te gjykojme qe njeriu eshte nga familja e majmunit apo e ndonje prej bishave te tjera, ndaj nuk eshte mire ta pohojme ate. Zbulimi i kromozoneve, nepermjet te cilave kalojne karakteristikat gjenetike te trashegimise, i detyroi shkencetaret te shmangen nga supozimi qe , njeriu ka rrjedhur nga majmuni. Kromozomet tek dhimpanzeja jane 48 ndersa tek njeriu 46, e kjo, sepse numri i kromozomeve tek cdo kafshe apo njeri eshte fiks dhe i pandryshueshem, dhe ne varesi te tij ndryshon lloji e vecantohet seksi. Valter Eduart Lamberc, specialist ne fushen e gjenetikes thote: ?... ne fakt, u qartesuan per ne disa nga te vertetat, p.sh., shkenca e gjenetikes nuk na jep argumenta per saktesine e dy hipotezave, mbi te cilat e ndertoi Darvini teorine e tij ne librin ?Prejardhja e llojeve?, dhe keto jane: a) Organizmat e vogla, ne cdo brez, kane nje tendence ndryshimi, deri sa arrijne nga ndryshimet e vogla ne te medhate; ato prekin te gjitha drejtimet e mundshme, dhe jane te trashegueshme. b) Ndryshimet e dobishme trashegohen ne brezat pasardhes. Rezultatet e ketyre ndryshimeve mblidhen deri sa cojne ne ndryshime trupore, por e verteta eshte se, me e shumta qe mund te arrihet nga ndryshime te tilla ne bimet dhe kafshet, mund te ndodhe shpejt, nepermjet rruges se seleksionimit dhe edukimit. Vetepllenimi tek bimet apo ciftezimi me te afermit tek kafshet, con shpesh ne daljen e elementeve apo anetareve te dobet, e nuk ndodhin ndryshie ne te gjitha drejtimet, sic tha Darvini, pervec rasteve kur realizohen mutacione, te cilat jane pak te gjasshme?. Mutacionet ndonese jane te rralla, konsiderohen baza mbi te cilen e ndertojne shkencetaret evolucioniste shpjegimin e tyre. Por, a mund te jene mutacione, ne te vertete, mjet per evolusion dhe zhvillim? Studime te shumta, lidhur me mutacionet ne shume gjallesa, e vecanerisht ne mezen e molles (Drosi filamilano Xhester), tregojne se, pjesa dermuese e mutacioneve eshte vdekjeprurese. Por sa ju perket atyre jofatale, mund te thuhet se ato luhaten nga lloji qe con ne deformime, deri te nje lloj ?neutral? mutacionesh, qe ka pasoja fizologjike te cilat e dobesojne forcen e individit. Prajndaj, eshte shume e veshtire qe, bashkimi i ketyre mutacioneve gjenetike te coje ne ndryshimet e domosdoshme per lindjen ellojeve te reja, me te zhvilluara se paraardhesit. Mutacioni mund te coje, ne disa raste te rralla, ne permiresimin e njeres prej karakteristikave, sic ndodh ne fletrat e drozofilles, por, bashkimi i kesaj karakteristike me karakteristika te tjera qe shfaqen ne krahe, con ne formimin e indekteve qe jetojne me pak, dhe jane me pak te afte per jete. Megjithate, jemi te shtrenguar te pranojme se ka edhe prej atyre mutasioneve qe shoqerohen me permiresime. Atehere lind pyetja, sa mutacione te tilla do te nevoiteshin ne breza, ne menyre qe te grumbulloheshin pasojat e tyre dhe te rezultonin nenje lloj teti? Bota ne librin e tij ?Zgjidhje matematike per teorine e evolucionit?, thoth: Perhapja dhe popullarizimi i njerer prej karakteristikave, nepermjet rruges se mutacioneve ne njeren prej familjeve, nuk mund te zgjase me pak se nje milion gjenerata te njepasnjeshme?. Eshe ne rast se do te biem dakort per lashtesine e epokave gjeologjike, sic duan te na bindin gjeologet, eshte shume e veshtire te perfytyrojme, se si nje kafshe e kohes se sotme, p.sh. kali, rrjedh nga paraardhes qe kane pasur pese gishterinj ne kembe, dhe, qe ky evolusion ka per nje periudhe, qe shkon nga epoka e gurit e deri dot. Lokont De Nyi thote: ?Fjala hallke eshte nje fjale me rendesi te madhe historise e qenieve te gjalla. Nuk ekziston ndonje lloj, nga ato qe jatojne tani, qe te jete paraardhes i drejtperdrejte i nje lloji tjeter. Keshtu, njeriu s?ka rrjedhur nga majmui. Per sa u perket fosileve, shume nga llojet, qe mbahen si te ndermjetme, nuk jane vecse perpjekje te pasuksshme per pershtatje; ato mund te jene bashkekohese, paraasdhese apo pasardhese te llojeve ne te cilat mendohet se kane cuar?. Ne te vertete, hallka qe paraqitet si me e rendesishme per te plotesuar boshlleqet e evolucionit, eshte ajo lidhese e zinxhirit te kali. Jane paraqitur gjashte lloje ndermjetes, duke filluar nga Hira Kothiriumi e Ljuhibuni ne epoken Ijusini, rreth 50 milion vjet me pare, per te mbaruar pastaj me kalin e sotem. Por, keto lloje ndermjetese duken sikur jane shfaqur papritmas, e, deri tani, s?ehte bere e mundur njohja e ures lidhese mes ketyre llojeve, per arsye te mungeses se fosileve te te gjitha llojeve. Por, edhe sikur te vertetohej kjo ure, ajo nuk mund te sherbeje si argument i asaj cka parashtroi Darvini, per kalimin nga nje lloj ne nje lloj tjeter, pasi kali mbeti kale, ndersa, ajo cka duhet per te vertetuar teorine e Darvinit, eshte qe kali te behej deve. Lokont De Nyi thote: ?... qe ne fillim verehet ekzistenca e lidheseve te ndryshimeve baze mes bimeve dhe kafsheve?. Keshtu, lengu ushqyes tek kafshet eshte gjaku, dhe gjaku i kafsheve te larta permban nje lende baze qe eshte shperhje pigmentesh te kuq, e qe njihet si hemogloin, dicka qe ne vetvete eshte shume e nderlikuar. Ndryshimi i saj kimik ndryshon nga nje kafshe ne tjetren. Masa atomike me e vogel eshte 69000. Hemoglogina i perafrohet ne ndertimin e saj kimik nje pigmenti qe shfaqet te bimet, te likenet, algat, etj., e qe quhet klorofil. Masa e tije atomike eshte 9. 4. Hemoglobina permban hekur, ndersa klorofili permban magnez. Gjaku ne disa kafshe permban pigmente, mesa atomoke e te cileve ndryshon ne varesi te llojeve ndermjet 400000 ? 6700000, dhe perbehet nga substanca qe permbajne baker e jo hekur apo magnez, si p.sh. disa lloje kermijsh. Atehere si ndodhi kalimi kimik nga nje pegment ne tjetrin? Duhet te pranojme hapur qe eshte e pamundur shpjegimi i kesaj. Disa alga te zeza permbajne anbakosban, nferkohe qe algat e gjelbra permbajne klorofil. Keshtu, askush nuk mund te provoje qe algat e gjelbra kane rrjedhur nga algat e zeza, sepe ndryshimi mes tyre eshte shmume i madh dhen nuk ka gje qe te shpjegoje arsyen e ketij kalimi, sepse qe te dyja jetojne ne te njejtin mjedis, dhe nuk arsyetohet kalimi nepermjet ndryshimit te mjedisit. ALLAHU na urdheron qe te kerkojme dhe te studiojme fillimin e jetes, kur na prositi ne KUR?AN-in e shenjte: ?Thuaju ecni ne toke dhe veshtroni se si filloi krijimi?. ?A nuk e kane pare se si filloi ALLAHU krijimin, dhe pastaj e rikthen ate??. [El-Ankebut: CAPut!? ? 20].

______________________________________________________________________                  Allahu

Mos harroni se Shqiperia eshte nje Liste Informative Kombetare Shqiptare, synon ne nxitjen e atedhedashurise, tek te gjithe shqipetaret pa dallim Krahine, besmi dhe seksi. Me parimin : Me i nderuari nga ne eshte nacionalisti dhe ai qe i sherben me shume ceshtjes kombetare... Per kete jane te ftuar te gjithe shqiptaret kudo qe ndodhen qe te kontribojne ne rritjen e atedhedashurise nder shqiptar...