User talk:Budhindra Gohain

মেটেকা এটা প্রাচীন নাম। মেটেকা নাম কেনেকৈ হ’ল সেই সম্পর্কে বুৰঞ্জী। নিমাত যদিও মেটেকা যে বুৰঞ্জী বিধৌত অঞ্চল তাত তিলমানাে সন্দেহ নাই। ইংৰাজ। বুৰঞ্জীবিদ ৱেড় চাহাবৰ মতে মেটেকা এখন আহল-বহল স্থান আছিল। বর্তমান আমি। মেটেকা বুলি ক'লে ৰংপুৰৰ নগৰৰ গাতে লাগি থকা পূবফালৰ ঠাই খণ্ডকেহে বুজো। ৰংপুৰ নগৰ স্থাপন হােৱাৰ আগলৈকে মেটেকাত কম সময়ৰ বাবে আহােম ৰজাৰ ৰাজধানী আছিল। অসম বুৰঞ্জীখ্যাত চুলিফা ল'ৰা ৰজাৰ ৰাজধানী আছিল মেটেকা।“মেটেকাৰ আলি কেঁকুৰিত ৰাজাদেৱক বাহৰ সজাই দি সােলাফুকন আপােনাৰ পূর্বনির্বাহ ঘৰতে থাকিল। পাছে দিহিঙীয়া কাণ্ডী ডেকা, সােলাৰে বংশৰ আঁকা, এই দুইক ফুকন পাতি কলিয়াবৰলৈ পঠালে। ৰাজাদেৱে বৰগােহাঁইক বৰপাত্র গগাহাঁইউজাইআনিব দিলে। দুয়ােজনা ডাঙ্খীয়া আহি ১৬০২ শকৰব'হাগত মেটেকাতে ৰাজাদেৱক লিখন কৰি সেৱা কৰিলেহি।” (সাতসৰী অসম বুৰঞ্জী) এই তথ্যই প্রমাণ। কৰে যে মেটেকা কম সময়ৰ বাবে হলেও আহােম ৰাজ্যৰ ৰাজধানী আছিল।ৰফুকন লালুক সােলাৰ ঘৰাে আছিল মেটেকাতে। ৰজাৰ বাহৰ হােৱাৰ হেতুকে এই মেটেকা নগৰতে বহু কেইজন ৰাজবিষয়াৰ বসতি বাহৰ আছিল। স্বৰ্গদেউক কিবা খাবলৈ দিয়াৰ আগতে নিৰাপত্তাৰৰ হেতুকে এজন বিষয়াই খাদ্যৰ জুতি চাব লগাত পৰিছিল। স্বৰ্গদেউ চুলিফা ল'ৰাৰজাৰ খাদ্যৰ জুতি লৈছিল লাইমেকুৰী বৰুৱাই। এই লাইমেকুৰী বৰুৱাৰ ঘৰৰা মেটেকাতে আছিল। বর্তমানে মেটেকাত লাইমেকুৰী গাঁও ইতিহাস সাক্ষী হৈ আছে। ইয়াৰােপৰি বুৰঞ্জীবিলাকৰ সংৰক্ষক চিৰিং ফুকন, বৰবৰা, ডেকা বৰা, ভঁৰালী বৰুৱাৰ ঘৰাে আছিল মেটেকা অঞ্চলতে। ১৬২১ শকৰ ১২ আঘােণৰ দিনা (ইংৰাজী ১৬৯৯ চন) স্বৰ্গদেউৰূদ্ৰসিংহই। ৰংপুৰ নগৰ স্থাপন কৰে। বুৰঞ্জীত পােৱা যায় যে, ৰুদ্ৰসিংহই গড়গাঁৱত ৰাজধানী থাকোতেই মেটেকাৰবাহৰৰ কাষত নগৰ পাতিবলৈ সিদ্ধান্তকৰে। সেই উদ্দেশ্যে ১৬২১ কৰ আঘােণ মাহৰ ১২ দিনৰ দিনা নগৰৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰিলে। সেয়েহে প্রাচীন মেটেকাৰ সীমাও ৰংপুৰ নগৰৰ সীমাৰ সমানেই বহল হ'ব যেন অনুমান হয়। অর্থাৎ। পূবেবাহগড়, পশ্চিমেনামদাঙ, উত্তৰে দিখৌ আৰু দক্ষিণে নামদাং এইটো উল্লেখযােগ্য। মেটেকাৰ টেঙাবাৰী নামেৰে জনাজাত আছিল। যে উক্ত সময়ত দিখৌ নৈখন বর্তমানৰ শিৱসাগৰ নগৰৰ মাজেদিয়েহে বৈ আছিল। সেই সূত্রে বর্তমানৰ শিৱসাগৰ নগৰৰ বহু অংশ মেটেকা অঞ্চলৰ অন্তৰ্গত আছিল । বুলি ক'ব পাৰি। যি অঞ্চলত বর্তমান তলাতল ঘৰ আছে সেই ঠাইৰ নাম পূর্বতে ইয়াৰােপৰি স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰ সিংহই মেটেকাত নগৰ স্থাপন কৰাৰ আগতে মেটেকাত দুখন ৰাজনগৰ থকাৰ কথা জনা যায়। চামগুৰীয়া চুলিফা বা ল'ৰা ৰজাই এই অঞ্চলতে ৰাজধানী পাতিছিল। অসম বুৰঞ্জীত আছে যে, “পাছে চামগুৰীয়া ল'ৰা ৰজাও ছয়মাস লেচাংগত (দি চাং) থাকি মেটেকাত পাট কৰি বহিলগৈ, ১৬০১ শকৰ, মাস জ্যৈষ্ঠৰ ৫ দিন যাওঁতে বৃহস্পতি বাৰে । সেই সময়ত এই নগৰ মেটেকাৰ আলিকেঁকুৰীত সজাইছিল। তেতিয়া বৰআলিটো ভাঁজলৈ এটি অংশ আমগুৰি ঘাটৰ ফালে আৰু অন্যটি গড়গাঁও নগৰৰ ফালে গৈছিল। বুৰঞ্জীবিদ ভুৱন সন্দিকৈ দেৱৰ মতে সেই ঠাইখণ্ড বর্তমান ৰংপুৰৰ তলাতল ঘৰ আৰু জয়সাগৰ মাজৰ ঠাইডােখৰ বুলি বিশ্বাস হয়। কাৰণ তাত থকা ওখ ভেটি থকা ঠাই খণ্ডক এতিয়াও ৰজাভেটি বুলি কোৱা হয়। তাতে পুৰণা পুখুৰী আৰু সৰু মৈদাম দুই এটিও আছে। ইয়াৰ পিছতহেলালুক সােলাফুকনে নিজবাৰীৰ সন্মুখলৈ “তাতপাছে ৰজাকো মেটেকাৰ পৰা আনি হাতীশালৰ কাষতে পাট কৰি বহিল”(কাঃ বুঃ পৃঃ ৯২-৯৩) এই নগৰৰ কেউফালে গড় আছিল। এই খণ্ডক এতিয়া হাতীকোষৰ নাওশালি পথাৰ বােলে। তাৰ সন্মুখতে থকা ঠাইখণ্ড আজিও বৰফুকন বাৰী বুলি কয়। শিক্ষা-সংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰটো মেটেকা অঞ্চল আগৰণুৱা আছিল। আহােম স্বৰ্গদেউসকলৰ ভিতৰত যেতিয়া বামুণী কোঁৱৰ বা চুডাংফা স্বৰ্গদেউৰ দিনত আর্য ধৰ্মৰ প্রভাৱ পৰিছিল তাৰ বতাহ অর্থাৎ ভাষা আদিৰ ক্ষেত্ৰটো পৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। স্বৰ্গদেউ শিৱসিংহ আৰু তেওঁৰ পত্নী ফুলেশ্বৰী কুঁৱৰীয়ে মেটেকা, ৰৌমাৰিত বিদ্যালয় প্রতিষ্ঠা কৰি শিক্ষাৰ বাতাবৰণ সৃষ্টি কৰি দিছিল। বিশেষকৈ সেই সময়ত মেটেকাত এখনি সংস্কৃত টোল গঢ়ি উঠিছিল। আনকি ফুলেশ্বৰী কুঁৱৰীৰ পৃষ্ঠপােষকতাত স্ত্রী শিক্ষাৰ প্রচলনাে মেটেকা অঞ্চলৰ পৰাই হৈছিল।ৰজাঘৰীয়া পৃষ্ঠপােষকতাত গঢ়ি উঠা এনে। সংস্কৃত টোলত বহুতাে গুণী মানী বিদ্বান পণ্ডিত সমাৱেশ হৈছিল আৰু তেওঁলােকৰ দ্বাৰাই মহান সমৃদ্ধ গ্রন্থৰাজি বিষ্ণু পুৰাণ, ব্রহ্ম বৈবর্ত পুৰাণ, শকুন্তলা কাব্য, হৰিবংশ,হস্তী বিদ্যার্ণৱ আদি গ্রন্থ অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰা হৈছিল। আহােম স্বৰ্গদেউসকলৰ সময়ত যাতায়ত আৰু যুদ্ধৰ বাবে নাও অপৰিহাৰ্য আছিল। মেটেকাৰ গাতে লাগি থকা দিখৌ নৈয়েদি নাওসমূহ উলিয়াই নিয়া হৈছিল। এই নাও তৈয়াৰ কৰাৰ বাবে আৰুনাও চলােৱাত পাৰ্গত কৰিবৰ বাবেও শিক্ষাৰ ব্যৱস্থা আছিল। মেটেকাৰ নাওশলীয়া গাঁও এনেগাঁৱৰ নিদর্শন। এই নাওশলীয়া গাঁও এতিয়াও বিহু উলহ মালহেৰে উদ্যাপন কৰা হৈছিল। সেই সময়ত দেওজানৰ কাষত গেজেপনি। আছে, নাই মাথো নাও তৈয়াৰী কাৰখানা। এই মেটেকাৰ দেওজান অঞ্চলতে ব'হাগ। হাবিত থকা ঘিলাগছৰ তলত ডেকা-গাভৰুৱে বিহু মাৰিছিল মংগােলীয়সকলৰ বিশ্বাস । আছিল যে, ঘিলাগছৰ তলত বিহু মাৰিলে বিহুৱাৰ মূৰ ঘূৰণি নহয়। এই ঘিলা তলৰ । পৰা কিছু আঁতৰতে থকা আমতলত মাইকী বিহু বা গাভৰু বিহু হৈছিল। সেই সময়ত । মেটেকা অঞ্চলত গাভৰু বিহু আৰু ডেকা বিহু সুকীয়া সুকীয়া আছিল বুলি জনা যায়। মেটেকাৰ উত্তৰ পূব কোণ য'ত দিখৌৱে বাঁহগড়ক ছেদ কৰিছে সেইখনক। পানীচকী বােলে। ইয়াত নাওলৈ চকীয়ালসকলে এইদুৱাৰ ৰক্ষা কৰি আছিল। তাহানিৰ । মেটেকা আজিৰ ৰংপুৰ। ৰংপুৰ আহােম ৰাজত্ব বুৰঞ্জীৰে ৰঞ্জিত হৈ বিখ্যাত হ'ল আৰু মেটেকা এটি সৰু অঞ্চলহৈ পৰি ৰ'লৰংপুৰৰ উত্তৰ পূব কোণত। অথচ তাহানিৰ এই বৃহত্তৰ মেটেকা অঞ্চলতে আছিল জেৰেঙা, ডিমৌ, মেটেকা, ৰূপহী, চলা বা কেঁকাই পথাৰ আৰু ভটিয়াপাৰাৰ পথাৰ। এতিয়া এই পথাৰ বােৰ সংকুচিত হৈ আহিছে। তেল খাদে কাঢ়ি নিছে বহুত সাৰুৱা মাটি। ইয়াৰােপৰি এই বৃহত্তৰ মেটেকা অঞ্চলত আছিল কলবাৰীত বুঢ়াগােহাঁইৰ বাঁহৰ, দিখৌ কাষত ঢুলীয়া আৰু দিচিয়ালৰ মাজত গড়, পুখুৰী আলি মৈদামসহবৰগােহাঁইৰ বাৰী, হাতীকোষতৰফুকনৰ বাৰী, চিপাহী গাঁৱৰ বৰবৰুৱাৰ বাৰী, জয়সাগৰৰ ওচৰত বৰপাত্ৰগােহাঁইৰ বাৰী দক্ষিণলৈ বৰ আলিৰ কাষত খাৰঘৰীয়া ফুকনৰ বাৰী, ঢেকীয়াল ফুকনৰ বাৰী,ইত্যাদি বিভিন্ন ডা-ডাঙৰীয়া, বিষয়াসকলৰ বাৰী। মােৱামৰীয়া বিদ্রোহ, মানৰ আক্রমণ, ভূমিকম্প আৰু অন্যান্য প্রাকৃতিক দুর্যোগে তাহানিৰ মেটেকা নগৰ আজিৰ ৰংপুৰ নগৰৰ পুৰণি ৰূপ সলাই পেলালে। পুৰি ছাই হ'ল আৰু মাটিত পােত গল প্রাচীন বহুতাে মূল্যবান সম্পদ। এই অঞ্চলত থকা বহুতাে পুৰণা পুখুৰীৰ মাথোঁ নামটোৱেই আছেগৈ। মেটেকা আৰু কোট কোৰাগুৰিৰ দুটা পুখুৰী স্বৰ্গদেউৰাজেশ্বৰ সিংহৰ দিনত খন্দোৱা এইপুখুৰী দুটাৰ তামৰ ফলি শিৱসাগৰ কলেজৰ যাদুঘৰত সংৰক্ষিত হৈ আছে বুলি জনা যায়। মেটেকা অঞ্চলতে আছিল চাংৰুংগ ফুকনৰ দল, পুখুৰী আৰু মৈদাম। সময়ৰ কৰাল গ্রাসত বর্তমান এই কেউটি প্রাচীন চিহ্ন ধ্বংস হৈছে। বৰ্তমানৰ মেটেকা অতীত ইতিহাস সাক্ষী। ইয়াত আছে এটা যুগৰ পােরা। নােপােৱাৰ পাই হেৰুৱাৰ আনন্দ বেদনাৰ কৰুণ অথচ গৌৰৱময় স্মৃতি।

Reference সংস্কৃতি আৰু বুৰঞ্জী ৰূপৰেখা