User talk:Epistemology2012

Kining balasahon gisulat aron sa pagsulay sa posibilidad sa paggamit sa Cebuanong o Binisayang linitukan sa pagpamilosopiya. Base sa kasinati-an sa nagsulat, dili kini sayon tungod kay sama sa kasinati-an sa kadaghanan sa mga estudyante sa Pilosopiya dinhi sa Pilipinas, partikular sa Mindanao, tanang libro, komentaryo ug uban pa mahitungod sa maong hilisgutan nahisulat sa Ingles. Ang nagsulat nanghinaut nga pinaagi sa paggamit sa iyang nitibong sinultihan, mapalalum niya ang iyang mga pangutanang pilosopikal nga kabahin sa pilosopiyang “medieval”. Nasayod ang nagsulat nga sa kasamtangan, kining maong natad sa pilosopiya nasusi na sa daghang mga pilosoper, titser ug mga estudyante sa sulod ug sa gawas sa nasod. Apan ang nakapait kay kasagaran, limitahan sa mga Pilipinong interesado sa Pilisopiya ang ilang pagpamilosopiya sa mga ideyang langyaw, mao nga ang kanunay mupatigbabaw sa mga skwelahan kay ang mga artikulo, libro ug mga journal nga nag-asoy niining maong klaseng mga ideya. Apan dili buot pasabot sa nagsulat nga dili importante ang mga pilosopiyang gagikan sa kasadpan. Sa kamtuoran, daku kaayo kini’g tabang sa pagtubo sa kina-iya ug panghuna-hunang pilosopikal dinhi sa nasod. Ang dakung kulang lamang kay ang pagmugna o pagpadayag sa mga ideyang nitibo. Kini tungod sa nagkada-iyang mga rason lakip na ang dili paggamit sa lenggwaheng natural sa mga Pilipino. Ang sukaranong panghayan niining balasahon kay ang ideya nga ang Pilosopiyang Pilipino dili masaysay, ni maangkon, kung dili kini sugdan sa paggamit sa orihinal nga lenggwahe. Busa, ang paggamit sa Ingles sa paglitok o pagsulat sa Pilosopiyang Pilipino dili makahulagway sa kahulugan niini. Ang pagdiskobre sa pilosopiyang pwedeng maangkon ug matawag nga Pilipino kay dili lisod ug dili layo sa kasamtangang sitwasyon sa kinatibuk-ang pagpaningkamot sa pagpabarog sa pilosopiya sa Pilipinas. Ang awtor nagatoo nga ang labing importante kay dili mahitungod sa “unsa?” kundili sa “unsaon?” pag-diskobre ug paglig-on niini. Tinood nga importante and unod sa maong pilosopiya, gumikan lamang kini sa saktong pamaagi sa pagpamilosopiya. Ug ang usa sa mga saktong pamaagi kay mao ang paggamit sa kaugalingong dayalekto. Busa, ang usa sa mga sigurado nga “entry points” sa pilosopiyang matawag nga Pilipino mao ang paggamit sa orihinal o natural nga lenggwahe nga unang nakat-unan. Kining pagpaningkamot nga isuwat ang pilosopiyang pwedeng matawag nga Pilipino sa kaugalingong dayalekto kay dili bag-o dinhi sa Pilipinas. Nasugdan na kini sa daghang mga Pilipino’ng pilosoper nga adunay pangandoy nga mahulagway ang unod niining Pilosopiyang Pilipino. Mao nga dili layo sa tinuod ang pagpatuman sa damgo sa mga nahi-unang Pilipinong pilosoper. Makab-ot lamang kini kung ang mga titser, estudyante ug mga nangandoy nga mahimong pilosoper sa Pilipinas mutipas sa naandang paagi sa paggamit sa pilosopiya. Sakto na kaayo ang kaalam nga nasayran ni Juan dela Cruz kabahin sa mga pilosopiyang langyaw. Ang kulang na lang kay ang pagpalalum niini pinaagi sa sistemang lumad nga iyang namat-an ug nasinati.