User talk:G. Premanand

ബൈനോക്കുലർ

ഞാനാരാണന് നിങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്ന നിമിഷം ഇതെന്റെ കഥയും അല്ലാത്ത പക്ഷം ആത്മകതയുമായിരിക്കും.....

ചിന്തകളിൽ തീ പിടിപ്പിച്ച ഒരു ജീവിതത്തെ ജീവിച്ചു തീർത്തത് കരഞ്ഞുകൊണ്ടായിരുന്നു ഇരുപത്തിനാലിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ഞാൻ അതു എഴുതുകയാണ് എനിക്കു മുന്നിൽ ഒരു സ്വർഗമുണ്ട് ഇരുട്ടുമൂടിയ സ്വർഗം പിന്നിട്ട വഴികളിൽ  വിളക്കുകൾ തെളിക്കാൻ മറന്നു പോയതാണ് കാരണം. തിക്കിലും തിരക്കിലും ഒറ്റക്കുള്ള യാത്രകളായിരുന്നു. കുഞ്ഞുനാളിലെ ഓർമ്മകൾ വേദനകൾ മത്രം സമ്മാനിച്ചതുകൊണ്ടാകാം രാത്രികളിലെ  സ്വപ്നങ്ങൾ എന്നെ  ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും വിളിച്ചുണർത്താറുണ്ടായിരുന്നു  അതെ ശെരിയാണ് ഉറങ്ങാത്തതാണ് മറവിക്കു കാരണം. താരാട്ടു പാടാത്ത ചുണ്ടുകൾ എന്നോട് പറയുന്നതു ഞാൻ കെട്ടു "നിന്റെ സ്വർഗത്തിൽ ഇരുട്ടാണ് കറുത്ത ഇരുട്ടു"

ആഗ്രഹങ്ങൾ എന്നെ ഒരുതവണയെ കരയിച്ചിട്ടുള്ളു ഉത്സവപ്പറമ്പിലെ കളിപ്പാട്ടക്കച്ചവടക്കാരൻ ആ മെലിഞ്ഞു കൂനി കുറുകിയ മനുഷ്യൻ എന്നെ പ്രകോപിപ്പിച്ചപ്പോൾ വർണ കടലാസുകൾക്കിടയിൽ എന്റെ കണ്ണിൽ ഉടക്കിയത് ഒരേഒരു കളിപ്പാട്ടമായിരുന്നു  ജിവിതം ഇന്നെന്നെ ഇവിടേ കൊണ്ടെത്തിച്ച "ബൈനോക്കുലർ"..........

എഴുത്താണിയും തളിയോലകളും ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണെന്ന  തിരിച്ചറിവിനു നന്ദി.......