User talk:Hamidziaee

من تار  جان خویشتن  "بر  پای مهرت  بسته ام  :::::  در  آرزوی  دیدنت  "در  رهگذر  بنشسته ام. ترسم  ترا  رسوا  کنم " آشفته  و  شیدا  کنم  ::::: مجنون و بی پروا کنم "چون من بتو پیوسته ام. ای  همزبان   خوب  من " ای  دلبر   مطلوب  من  :::::  نازکدل  محبوب  من  "باز آ ز هجرت  خسته ام. هر شب که  مه  پیدا شود"چون روی تو زیبا شود :::::  جانم پر ازغوغا شود "بینم که از غم رسته ام. بشنو  تو  اشعار  مرا " بنگر  شب   تار  مرا  :::::  پس  کی به گوشت می رسد "این ناله آهسته ام. چشمم سرشک افشانده است "ایندل براهت مانده است ::::: خلقی زخویشم رانده است "ازبس بتووابسته ام. این (زهره) بی  خویشتن "دارد  به دل دردی  کهن :::::  گویی توای پیمان شکن "اکنون زدامش خسته ام فاطمه مهدیزاده متخلص به زهره درسال 1298هجری شمسی در شهر کاشان متولد شد.پس از پایان تحصیلات متوسطه درسال 1320 به همراه مادر وبرادرش به تهران آمدو مدت کوتاهی به شغل پرستاری در یکی از بیمارستانهای تهران مشغول بودو چند سالی هم به تدریس در مدارس این شهر پرداخت و پس از ازدواج در سال 1329 تا پایان عمر 1375 مشغول خانه داری و سرودن شعر بود.