User talk:MadeByDharavi

चामड्याची व्यथा...
"चामडं" शब्द उच्चारला तरी अनेकांना दोन हात लांब जाण्यापुरता पुरेसा असला तरी प्रत्येक सजीवाला पुरेपूर असणारी आणि परमेश्वराने केलेली अप्रतिम रचना... काहींचा जीव तर काहींना फक्त कीव... तळहातावर पोट असणाऱ्या कारागिरांचा मात्र जीवनपटच, चला तर जाऊया धारावी मध्ये चालणाऱ्या चर्म उद्योगाच्या दुनियेत...चामड्याचे छोटे मोठे व्यापार गेल्या काही दशकांपासून धारावी मध्ये चालू आहेत...मात्र असंघटित आणि अनियमित. तरी प्रत्येक चर्मकार कामगार आपल्या उरात आणि हातात सांभाळून आहे आपल्या पूर्वापार जपलेली चर्मकला... त्याचं आयुष्य म्हणजे तरी काय...प्राण्याचं चामडं सोलायचं... त्याला धुऊन कडक वळवायचं... मग चमके पर्यंत घासून पुसून रोजच्या वापरातल्या वस्तू बनवायच्या...वीतभर पोटाची खळगी भरायला हे सगळं करत असताना त्याच्या अंगाच्या चामड्याचीही तीच व्यथा... शेवटी तोही सजीवच नाही का. आजची परिस्थिती पाहता चर्म कामगार अजूनही पोरकाच ना कुणाची मदत ना कुणाची देणगी ना विचारपूस.. शासन दरबारी तर काडीमात्र उपेक्षितच.. वाळलेल्या चामड्यासारखा.. आपला देश विविध कला संस्कृती आणि तितक्याच अप्रतिम हस्तकलेने नटलेला आणि वसलेला आहे. त्यातीलच एक कला म्हणजे चर्म कला, इतिहासाच्या राजा महाराजांन पासून ते आजवर वापरण्यात येणाऱ्या लक्सरियस लेदर वस्तुंपर्यंत... जस चर्म हस्तकला जोपासली नाही गेली तर मशीन मेड वस्तूंची चलती मात्र नक्कीच होईल आणि त्याचबरोबर काळाच्या पडद्याआड होईल चर्म हस्त कलेचा वारसा. हा वारसा टिकवणं गरजेचं आहे म्हणूनच धारावीसे हा अभिनव उपक्रम चर्मकाराच्या जगण्याचं साधन बनलाय... आज देशावर आलेल्या कोरोना नामक महामारिच्या संकटातही आपली चर्म कला जोपासत आहे... धारावीसे या निर्मितीच्या माध्यमातून. या संकटकाळात समाजातील आपल्यासारख्या सुज्ञ आणि सेवाभावी हितचिंतकांनी जरूर मदत करावी अशी नम्रतेची विनंती मात्र करू शकतो..

- - - नितीन जाधव