User talk:Madhavikadam1

June 2019
Welcome to Wikipedia and thank you for your contributions. I am glad to see that you are discussing a topic. However, as a general rule, talk pages are for discussion related to improving the article in specific ways based on reliable sources and the project policies and guidelines, not for general discussion about the topic or unrelated topics, or statements based on your thoughts or feelings. If you have specific questions about certain topics, consider visiting our reference desk and asking them there instead of on article talk pages. Thank you. Kleuske (talk) 11:23, 1 June 2019 (UTC)

स्त्री जीवन आजचे युग हे यंत्र- तंत्र युग आहे. असे आपण म्हणतो पण खरच हे युग हे यंत्रयुग आहे का याचा विचार आपण करायला पाहीजे. कारण युगाप्रमाणे आपण कालक्रमण करतो का ? आपली विचार करण्याची पद्धत बदलली आहे का ? आपल्या बुरसटलेल्या विचाराच्या चालीरीती – परंपरा आपण झटकून टाकल्या आहेत का ? काही लोक म्हणतील की हो. पण आजही समाजात स्त्री ला दुय्यम स्थान दिले जाते. तिची उपेक्षा केली जाते. अवहेलना केली जाते. आजही वंशाचा दिवा म्हणून मुलाकडेच पाहिले जाते. आणि वंशवेल वाढावी म्हणून देवाकडे मुलासाठीच नवस केले जातात. मुलगी जन्माला आली की तिचे मुलाप्रमाणे रचागत होत नाही काहीवेळा त्या मुलीचे नाव नकोशी म्हणूनही ठेवले जाते. काहीवेळा तर तीची हत्या केली जाते. घरातही तीला दुय्यम दर्जा दिला जातो. हि स्त्रीयांची कामे व ही पुरूषांची कामे अशी विभागणी करून त्यातुन मतभेद केले जातात. समाजातील लोकांना आई, बायको, आजी, मावशी, मामी अशी नाती पाहीजे असतात मग मुलगी का नको हा एक प्रश्न्च आहे. आजची स्त्री सर्व क्षेत्रात पुरूषाच्या खांद्याला खांदा लाऊन काम करते पण तरीही तीच चुल-मुल हे काही दुरावत नाही. कारण ती स्व्त:साठी करताना दुसऱ्यासाठी तीतकाच विचार करत असते. एखादी मुलगी जेव्हा माहेरी असते तेव्हा ती बाबाच्या डोक्यावरी ओझ आहे असं म्हटल जात. आणि लग्न् झाल की नवऱ्याच्या गळ्यातील लोढण अशी मानसीकता अजूनही समाजात पहायला मिळते. काही गावाठिकाणी असही बोलल जात की ‘केले पाप म्हणून जन्माला आली बाईची जात.’ एखादी स्त्री लग्नहोऊन जेव्हा दुसऱ्याच्या घरी जाते तेव्हा ती माहेरची सर्व नाती तोडतो व सासरची नाती जोडते. ती त्या अपरिचीत व अनोळखी असणाऱ्या घराला व घरातील लोकांना आपल मानते पण त्या घरातील लोक कितपत त्या स्त्री चा स्वीकार करतात. पुरुषांना तर स्त्री ही एक भोगवस्तू आहे असा समज आहे. समाजातील सर्वच पुरूष असा विचार नाही करत परंतु काही लोक करतात. स्त्रि जन्माला आल्यावर तीचा हक्क् हा तिच्या आई-वडीलांचा व तारूण्यात तिच्या नवऱ्याचा किंवा सासु सासऱ्यांचा आणि म्हातारपणी मुलाचा असे हक्क् गाजवतात एका स्त्रीवर म्हणजे एखाद्या गुराप्रमाणे तीला वागणूक देत असतात. तिच मन तिचा विचार असं कोणी करत नाही. समाजात एखाद्या स्त्रिला मुल होत नसेल तर पुर्णपणे त्या स्त्रीला दोषी ठरवले जाते. पण मात्र पुरूषाला दोष दिला जात नाही. एखादी स्त्री जर बाहेर काम करण्यासाठी जात असेल तर ती सात वाजण्याआधी म्हणजे संध्याकाळच्या आत घरी यावी असा नियम आहे. पण असा नियम हा पुरूषांना हा नाही. स्त्रियांनी डोक्यावरून पदर घ्यावा ही प्रथा आहे तर काही समाजात स्त्रीयांनी आपला चेहरा व शरीर झाकण्यासाठी बुरखा घालावा अशी परंपरा आहे. पण हे सर्व पुरूषांच्याबाबतीत का नाही. लग्न् झाल्यावर एका स्त्रीने सौभाग्य अलंकार घालावेत हे सक्तीचे असते पण पुरंषांना तसे काहीच नसते. पुरूषांचे जिवन किंवा दागीने घालण्याची परंपरा ही लग्नाच्या आधी व लग्नानंतर जशीच्या तशीच असते. स्त्रिला मुक्त् व आनंदी जिवन जगूद्या तीला ही माणूस म्हणून जगूद्या.