User talk:Manibalan Crazy

கவிதைகள் நிறை:- நேசிக்கும் வேலையில் நிறைகள் புரிகின்றன வெறுக்கும் வேலையில் குறைகள் புரிகின்றன குறை காண்பது கீழ்மை நிறை காண்பதே மேன்மை. நிறம்:- கண்களும் கருப்பு கூந்தலும் கருப்பு மேனி மட்டும் கருப்பாக இருந்தால் ஏன் இந்த வெறுப்பு.

காதல்:- ஆயிரம் ரோஜாக்களின் மென்மை உன் கண்ணம். காதல்:- காதலர் தினம் வருவத்தாலோ என்னவோ தெரியவில்லை பிப்ரவரி மாதத்திற்குக் கூட ஆயுள் குறைவு.

கவிஞன்:- போர்க்களம் சென்று விழுப்புண் படுவது வீரனுக்கு அழகு! காதல்களம் சென்று மனப்புன் படுவது கவிஞனுக்கு அழகு!

நட்பு:- உன்னையும் என்னையும் பார்த்து மலர்கள் எல்லாம் வெட்கப்பட்டன நமது வாசனையை விட இவர்களின் பாசம் அதிகம் என்று…………………….…………………….

ஏழை:- எங்கள் கண்ணீர்த் துளிகள் காசாகுமானால்……………………. காலம் முழுவதும் நாங்கள் அழ தயார்….……………………. பணக்காரர்கள் போட்டிக்குத் வராத வரை

தாய்:- என் பூஜையறையில் உருவமில்லா தெய்வங்களுக்கிடையில் என்னை உருவாக்கிய உருவமுள்ள தெய்வம் என் தாய்…………………….…………………….

அம்மா:- உன் வலியால் பிறந்ததால் தானே என்னவோ ! எனக்கு வலிக்கும் போதெல்லாம்  உன்னையெ அழிக்கிறேன் அம்மா !

அம்மா:- நீ அழுவதை பார்த்து உன் அம்மா சிரித்த ஒரே நாள் நீ பிறந்த நாள்