User talk:Migenaa

Liria e shprehjes në media

Shumë njerëz do të jepnin argumentet e tyre në mbrojtje të idesë se deputetët kanë të drejtë kur synojnë të vendosin disa rregulla si edhe norma ndaluese edhe për të shprehurit në internet.Është fjala për Facebook, Twitter, për blogje, për faqe të ndryshme Web ,pra për të gjitha rrjetet sociale.Do të thoshin se nuk mund të lejohet që individë të ndryshëm të shpifin,fyejnë,shajnë lirisht ne këtë hapsirë komunikimi që ndërton Interneti .Dhe me të vërtetë doza e agrisivitetit ,sharjeve dhe fyerjeve është e konsiderueshme,shumë herë më e madhe në komunikimin numerik në internet sesa në jetën e përditshme .Mund të ketë njerez që janë mërzitur nga kjo gjë,sidomos individë të ndryshëm publikë,politikanë ,artistë,gazetarë,apo edhe individë të tjerë.Fundja bëhet edhe një lloj krahasimi, përderisa në mediat e tjera ose në jetën publike nuk mund ta ofendosh një njeri dhe as të shpifësh për të pa u ndëshkuar nga ligja nëse cështja shkon deri atje ,atëherë përse jo edhe në komunikimin në internet të mos ndoshë kështu ? Kur diskutohet për një ligj që përmban norma ndaluese pavarësisht sesa I drejtë apo I padrejtë duket,ka vënd të diskutohet në këto rrafshe: Së pari, a është e drejtë apo jo ? Së dyti ,a mund të zbatohet apo jo? Së treti, a është I barabartë për të gjithë qytetarët apo jo? Së katërti, a është I dobishëm apo jo ? Në të gjitha këto rrafshe ,gjykoj ,se me ndonjë përjashtim ndalimi I shprehjes së lirë në internet nuk sjell dicka pozitive përkundrazi. Por, le t’I marrim me radhë arugmentet ne të gjitha këto rrafshe.Së pari, a është I drejtë apo jo?Në botën perëndimore ende diskutohet shumë se cfarë përfaqësojnë disa hapësira private komunikimi në Web, a janë ato hapësira publike ,apo janë hapësira private komunikimi ? Secili këtu mund të ketë mendime të ndryshme, problemi është se ende jemi shpejt që në botë të ketë një mendim të njësuar për këtë cështje.E them këtë,sepse ka një dallim të konsiderueshëm midis transmetimit të mësazheve nga mediat që quhen “klasike”, shtypi I shkruar ,radio, televizioni dhe onformacionet që qarkullojnë në internet ,sidomos në disa forma të vecanta sikurse janë blogjet ,personale ,Facebook-et personale apo Twiter-at , faqet Web të komuniteteve të ndryshme.Cili është ky dallim I rëndësishëm epistomologjik që vënë në dukje shumë studiues dhe që duhet të na bënte të mendoheshim mirë? Mediat klasike në përgjithësi e emetojne informacionin drejt audiencave të tyre ,pra e kërkojnë konsumatorin e informacionit ; nuk është thjesht konsumatori që shkon e gjen këtë informacion, por është burimi I meszheve që I dërgon ata drejt publikut të gjerë ,përgjithësisht pa e pyetur këtë audience ,nëse dëshiron apo jo ta marrë atë informacion.Kurse në shumë forma të komunikimit në internet ,aspak në të gjitha , por sidomos në Facebook-e personale etj., këtë infirmacion duhet të shkosh ta kërkosh në mënyrë të vullnetshme, është audience që e kërkon informacionin.Nuk vjen ai në radion apo në televizorin e ndokujt për të penetruar muret e shtëpisë së tij. Parë në këtë drejtim ,nuk dihet me saktësi se cfarë paraqet për shëmbull një faqe Web komunitare,apo një Facebook personal:Paraqet një hapësirë publike ku ligjërimi duhet t’u përmbahet disa normave të përcaktuara nga shoqëria apo nje hapësirë private,ta zëmë,si një mjedis shtëpie ,një mjedis banjoje,ku dikush mund të mbyllet në banesën e vet ,dhe të shajë me vete “me rrënjëe me degë”gjithkënd që I vjen për mbarë dhe shpif,shan,ofendon me zë të lartë ,mjekë ,pedagogë,ministra ,gruan ,burrin ,komshinjtë ,vjerrën,me një fjale flet ,shkruan ,vizaton cfarë ti pjellë mëndja e  coroditur.Nëse dikush hyn papritur dhe e dëgjon se atje po e shajnë dhe pastaj e padit subjektin që po e shante në gjyq, I akuzuari si do të mbrohet? Ai do të thoshte:”Unë po e shaja dhe po e ofendoja në shtëpinë time,në një hapësirë private ku jam I lirëtë flas si të dua ,të shaj cilindo që më vjen ndërmënd ,se ligja më lejon intimitetin në hapësirën time private. Është tjetri që duhet dënuar meqë ka hyrë pa lejen time te unë dhe më dëgjo se uë po shpifja për atë’’. A janë të zbatueshme sanksionet ndaluese dhe ndëshkuese kundër atyre që shpifin dhe shajnë në internet? Janë të pandëshkueshme. E para ,sepse mund të shahet dhe ofendohet me alegori,që asnjë trup gjyqësor të mos ketë mundësi të provoje se fjala ishte për këtë apo për atë person të dëmtuar. E dyta, ofenduesit dhe shpifësit më të mëdhenj ,të specializuar janë ata që dalin me profile anonime ,sepse këtë e krijon si mundësi vetë teknologjia.Si do të bëjë gjyqtari? Do të thërrasë :”Rrota e Mullirit “ paraqituni para trupit gjykues! Apo:’’Krokodili pa ujë ,jeni I dënuar me dy vjet burgim me kusht! Do të ishte fare pa kuptim dhe qesharake. Për më tepër që disa emra në internet, sido që paraqiten sipersona anonim nuk janë fare njerëz por janë instiucione , janëqendra marrdhëniësh publike , agjencish politike që ndryshe munnd ti quajmë “serial killer-a virtualë” me pagesë. Por nuk janë individë. E ndërkaq, një pjesë e atyre që paraiqten si anonimë janë edhe individë që jetojnë jashtë kufijve të Shqipërisë.Një njëri që ndodhet jashtë territorit të Shqipërisë dhe që andej ofendon ,a mund të ndëshkohet sipas ligjeve shqiptare që janë të vlefshme vetëm për territorin shqiptar? Nëse do të arrinim deri atje sa ligjet tona do t’I quanin të vlefshme për të gjithë universin ,kjo do të ishte pastaj tjetër gjë.Ndalimi I shpifjeve, ofendimeve ,sharjeve do të ishte pikërisht një atentat kundër kulturës së atij folklori urban që gëlon në të gjitha hapësirat publike të botës dhe që vështire se mund ta ndalojë njeri.Ndaloje në internet ai do të shfaqet nëpër ,shtëpi publike ,cepash rruge, pub-e të ndryshme,e gjithandej!Pastaj duhet pranuar se është vetë teknologjia e komunikimit në internet që e nxit pasionin kundër tjetrit. Sepse njeriu atje mund të bëhet anonim.Njeriun e fut në normat e moralit syri I tjetrit,se sikurse do të thoshin antropo-sociologët ose socio-antropologet, njeriun moralisht ,e stabilizon gjykimi I opinionit jopublik.Por internet e bën njeriun si bariun e Platonit kur vuri në gisht unazën ,kërkoi të flinte me mbretëreshen ,edhe I padukshmi ynë cfarë do të bënte tjetër vencse do të eksithej duke sharë pa kufi? Individi nuk ka as kohe as mjete, që t’I verifikoje informacionet që merr, ai vetëmi trnsmeton ato dhe prandaj nuk le të bëjë mediat që të dalin në tregme funksionin e dhënies së nuk ka mjete të verifikojë ato që komunikon.Po a është I dobishëm një ndëshkim I sanksionuar me ligj në këtë rast? Nuk besoj.Sharjet, shpifjet ,ofendimet në internet janë një lloj shfryerje e mllefit popullor që ka arsye të jetë I pakënaqur  me të gjithë botën.Kemi të bëjmë me shfrimin e energjisë tanatosiane me anë të fjalës.Më mirë me fjalë sesa me vepra .Por në qytetërimin tonë shpesh ka disa që edhe fjala u duket si gur që vret. Lodhet individi duke sharë në internet dhe ka mundësi të qetësohet në jetën e vet reale të përditshme.Agrisiviteti oral shpesh është një instrument I qetësimit real të energjive njerëzore .Është paradoksale,por nuk është ndryshe.Dhe së fundi, nëse nuk iu pëlqejnë ato q thuhen pr ju ne internet ,bëni si ai prlamenti europian kur “serial killera-at virtual” e ofendon ai thjesht iu ndaloi atyre adresave hyrjen në hapsirën e tij të komunikimit. Është e thjeshtë.

== Konkursi kombëtar I debatit “Redebate 4.1” zhvillon finalen e edicionit të tij të dytë midis shkollave të mesme.Vëndin e parë e fitoi gjimnazi Dhaskal Todri ndërsa cmimin e dytë e fitoi gjimnazi Janaq Kilica. ==

Konkursi kombëtar I debatit “Redebate 4.1” zhvillon finalen e edicionit të tij të dytë midis shkollave të mesme.Vëndin e parë e fitoi gjimnazi Dhaskal Todri ndërsa cmimin e dytë e fitoi gjimnazi Janaq Kilica.

Sot në Tirana International Hotel u zhvillua per here të dytë konkursi I debatit “Redebate 4.1” midis gjimnazeve. Në këtë konkurs morën pjesë 31 shkolla nga 15 qytete dhe numërohen një pjesëmarrje prej 370 nxënës. Konkursi zbatohet nga Organizata Liburnetik në partneritet me Kongresin Rinor Kombëtar, me mbështetjen e Fondacionit Shoqëria e Hapur për Shqipërinë dhe me mbështetjen institucionale të Ministrisë së  Arsimit,Sportit dhe Rinisë.

Në një fjalim të shkurter të mbajtur nga drejtori I Liburnetikës Ergys Gezka theksoi se qëllimi I këtij konkursi ishte për aktivizimin e të rinjve në debate dhe tema sociale që I prekin ato gjatë përditshmërisë. Në finalen e sotme fitues u shpall shkolla “Dhaskal Todri” Elbasan e cila ishte në garë me shkollën“Janaq Kilica” Fier.

Cmimet e këtij konkursi ishin te ndara në tre kategori ,cmimi I pare u jipet një tablet secilit pjestar të grupit, cmimi I dytë u jipet një smart watch dhe cmimi I tretë u jipet një vlerë monetare prej 4.000 mije lekë të reja ku ata mund t’i shpenzojnë për të pasuruar bibliotekën e tyre.