User talk:Mirchistikhat

मराठी भयकथा
ही कथा एका गावात असलेल्या स्मशानाबद्दलची आहे। समशानातल्या कथा नेहमी गावकऱ्यांचा चर्चेचा विषय असत। पडू नका पाय जाईल पडू नका पाय जाईल अशी तिथल्या लोकांची या समशानाबद्दल म्हण होती। म्हणजे हेच की तुम्ही जर या स्मशानात कधी पडलात तर तुम्हाला तुमचा पाय तिथे अर्पण करून भरपाई करावी लागेल। त्याच स्मशानाच्या आवारात पाच मुले खेळत असत। एक मुलगा पडतो तर बाकीची मुले त्याला या कथेची आठवन करून देतात। तो मुलगा विचार करतो पाय अर्पण करण्याऐवजी आपण त्याच पायाच बूट तिथे सोडून जाऊया। त्या मुलाची ही आयडिया त्याचा कामात आली। त्याला कळलं की ही फक्त एक कथा होती आणि जर खरं जरी असेल तरी माझी तिथे बूट सोडून जाण्याची ट्रिक माझ्या कामात आली। दुसऱ्या दिवशी तिथेच ती मूलं परत खेळायला जमा झाली पण या वेळेस खेळताना एक मुलगा पडला आणि त्याचा सोबत त्याचे दोन्ही मित्रही पडले, पण त्यांना एवढं मात्र लक्षात होतं की आपलं बूट इथे सोडून गेलं तर आपल्याला काही नाही होणार। तर त्यातील दोन मुलं आपले बूट तिथे ठेवून देत। पण उरला एक मुलगा तो आपले बूट ठेवण्यात काही रुची दाखवत नाही। तो म्हणत की ही बूट नवीन त्याला ती गमवायची नाहीये। दुसरी मूलं तरी त्याला याबद्दल सतर्क करत पण तो काही ऐकेना। ती मूलं नंतर सगळी आपापल्या घरी जात। पण हा जो मुलगा त्याच्या घरी जात्या मार्गी सारखी अडथळे येत। तो गाडीला धडकण्यापासून वाचला आणि एका रोडच्या बांधकामी स्थळी अपघात होण्यापासून ही वाचला। घाबरत तो कसातरी आपल्या घरी परतला। काही दिवस तो शाळेत आला नाही। त्याची मित्र मास्तर यांना विचारत। मास्तर म्हणाले की त्या मुलाने शाळा बदलली। हे नक्की त्या स्मशानाबद्दच्या श्रापानिगडीत काहीतरी असू शकतं असं त्या सगळ्यांना ठाऊक होतं। काही दिवसानंतर कळून आलं की त्या मुलाच्या शरीराचा डावा भाग पॅरालाईज झाला। एवढंच नाही तर त्या मुलाचा तोच पाय इतका सुजला की आता कोणताही बूट त्याच्या पायात बसत नाही। Mirchistikhat (talk) 11:01, 19 July 2021 (UTC)