User talk:Mohan bohara

आमाको पीडा

घर आँगनमा शुन्य छाइरहेछ मनमा हरपल तिम्रो स्‍मृति आइरहन्छ नयनले तिमीलाई हेर्न खोजी रहन्छ सपनीमा तिमीलाई धेरै देखी रहन्छ अस्ती ठुलो बुवाकोमा बिहे भोज थियो अरु तिम्रो उमेरका भाई-बहिनी सबै आएको थियो सोध्दै थिए सबैले मलाई तिम्रो बारे मनमा तिमीलाई सोच्दै मुस्कुराइदिए तिम्रो कोठा हरेक दिन गएर हेरिरहन्छु तस्बिर तिम्रो हेरी लिएर छातीमा राख्छु घर आँगनमा शुन्य न्यास्रो लाग्दछ जहाँ त्यही तिम्रो फोनको संपर्क पछी आसु झर्छ कहिलेकाही तिम्रो कपाल अब कहिले म मुसार्न पाउन्छु? मेरो अँगालोमा कहिले अब तिमीलाई बाध्न पाउन्छु ?

"राम्रो सँग बस, समय मा खाउ बिदा यदी मिले घरमा एक चोटि आउ "

---तिम्रो आमा By mohan kumar bohara,