User talk:PRADEEP PARAJULI/sandbox

मानवः एकः बहुचेतनशील जीवात्मा अस्ति।अस्माकम् जीवने सुखम् दुखम्, दुखम् पश्चात् सुखम् च आगतवान्। अस्य विषये एकः लेखकः प्रदीपः पराजुलीः एका कथाम् अलिखत्। अस्मिन् कथायाम् एका मक्षिका अस्ति। सा उध्दतस्वभावः अभवत् तदा तस्य विनाशः अभवत्।

एकम् वनम् आसीत्। तस्य वने एकः सिaहः वसति स्म। सिaहः भोजनं खादित्वा विश्रामं अकरोत्। तत् समय सिaहः समीपे एका मक्षिका आगतवान्। सिaहः एकः मासेन स्नानं न अकरोत् इदानिं एका मक्षिका सिaहस्य नासिकायाम् समिपे 'भिन- भिन -भिन ' अकरोत्। सिaहम् क्रोधयति तथा अकथयतं यत "त्वं अस्मिन् काले अस्य स्थानात् गच्छ अन्यथा अहं त्वं वधं करिष्यामि"। सा अकथयत् "एतत् शब्दः वनस्य नृपस्य न शोभते"।सिaहस्य क्रोधः विशालः अभवत् तथा अकथयत् "त्वं अस्य स्थानात् गचछ अन्यथा अहं युष्माकम वधः करिष्यामि"। तत् पश्चात सा अकथयत् यत् "त्वं मया सह युध्दः कुरु"। सा सिaहस्य  नासिकायां तिष्ठति।सिंहम् मक्षिकायां प्रहारं क्रीतवान् परं मक्षिका उडित्वा सिaहस्य पादे तिस्ठति, सिहस्य नासिकया रक्तं आगच्छति। सिंहं पादं प्रहारं करोति परं सा उड्यति।सिंहं प्रहारं करोति सा उड्यति च। अस्य प्रकारे सिaह मुर्क्षित अभवत। मक्षिका विचार करोति यत् अहं सर्वशक्तिमानः अस्मि अहं नृपं मुर्क्षितं अकर्वं। अस्य प्रकारेण सा उध्दतस्भावः अभवत्। वने सा सर्व पशुना मिलित्वा अकथयत् यत् अहं सर्वबलवानः अस्मि च अहं नृपं मुर्क्षितः अकरोत्। वने पशवः वार्तालापः करोति यत् " मक्षिका समीपे बुध्दिः न अस्ति सा अकथयत्'अहं सर्वबलवानः नृपः (सिंहः) मुर्क्षितं अकरोत्'"।

एकः दिनं सा तन्तुनाभायं अकथयत् यत् "अहं सर्वबलवानः अस्मि अहं नृपं मुर्क्षितः अकरोत्"। तन्तुनाभः अकथयत् "त्वं सर्वबलवानः अस्ति इदानिँ त्वं मया सह युध्दः कुरु"। सा तन्तुनाभः सह युध्दः अकरोत् तत् पश्चात् सा तन्तुनाभस्य आशाबन्ध अपतति तत् पश्चात् तन्तुनाभः मक्षिकां अखादत्।