User talk:Pirro2021/sandbox

A ndikon propaganda negative Mediatike dhe e Portaleve në largimin e Rinisë dhe të Diplomuarve?

Komenti i Presidentit se nga Shqipëria largohen çdo vit rreth 50 mijë vetë më rrënqethi dhe më bëri të mendoj ashtu si kam analizuar çdo ditë, se çfarë i shtyn kryesisht të rinjtë të largohen nga Shqipëria. Dihen shkaqet dhe nuk është momenti për ti përsëritur kur mendon se shkaqet më të rëndomta por më problematiket për shoqërinë shqiptare është keq-qeverisja 30 vjeçare e cila nuk ka arritur të stabilizojë një mirëqënie minimale aq sa qytetarët të ndjehen të sigurtë në jetën, punën dhe shëndetin e tyre. Kjo ka ndodhur sigurisht sepse demokracia e ardhur pas viteve `90 u drejtua nga ish-komunistë dhe ish punonjës të asaj shoqërie të kaluar të cilët në fillim u përpoqën të zbatonin porositë e ish udhëheqësit komunist R.Alia për të treguar se sa i mirë ishte sistemi komunist dhe sa i keq ishte kapitalizmi. Sidoqoftë ky grup drejtuesisht të dalë nga 170 `petritat` e shtatorit të vitit `90 në takimin me R.Alinë pranuan të zbatonin Kativicën pra, ta kalonin ekonominë, financat, pronat, në duart e ish-aparatçikëve të PPSH, si dhe të krijonin `klasën e pasur` e cila ishte asgjësuar me tërbim nga diktatura. Por ndodhi ajo që nuk pritej. Duke mos patur asnjë ide se si ta zhvillonin ekonominë e Tregut dhe duke ardhur nga varfëria e plotë, doli se sentenca e Testamentit të Vjetër: `ruhuni nga varfanjaku që bëhet mbret` paska qënë e vërtetë. Sapo e panë veten të lirë nga ligjet dhe urdhëresat e të kaluarës, këta, grupe ish partiakësh, ish spiunësh, ish sigurimsash dhe militantë servilë të çdo lloj kallëpi e ngjyre shkatërruan pronën, vodhën, bënë në parlament ligjin famekeq 7501, shkatërruan të gjithë uzinat dhe fabrikat e ndërtuara ndër vite, dhe në fillim pa dashje detyruan një pjesë të popullatës të largohej për shkak të papunësisë, dhe asistencës qesharake prej 70% që i binte rreth 5-8 dollarë të atëhershem në muaj. Madje shkrimtari `i madh` për diktaturën Kadare i cilësoi të larguarit që hipën në anije si `jashtëqitja e kombit`. Por kjo `jashtëqitje doli se ishte rreth 1.2 milion banorë për disa vite, kështu që ky shkrimtari i madh i diktaturës  dhe që deshte të mbetej i madh edhe në khën e demokracisë e ktheu timonin e këndvënshtrimit të tij servil në 180gradë duke sharë atë që lëpiu për 40 vjet. Nejse. Kjo është një histori e turpshme të cilën mediat e quajnë si një `yner` dhe `shkrime për të marrë Nobël`, etj. Sistemi perëndimor me demokracinë dhe tregun e e lirë të punës erdhi në Shqipëri i saktë por u deformua nga drejtuesit partiakë në fillim ish-komunistë dhe më vonë të afërmit, dhe militantët e tyre, sepse ata gjatë implementimit të sistemeve të reja ekonomike sociale shkatërruan meritokracinë dhe hierarkinë profesionale me gjithë zinxhirin professional dhe meritokratik, duke u a lënë në dorë amatorëve dhe karrieristëve drejtimin e pushtetit qëndror dhe lokal. Kjo shkaktoi Firmat piramidale, korrupsion marramendës 30 vjeçar me vjedhjen e pasurive shtetërore, dëmtimin e rëndë të pronës private, dhe rritjen e kriminalitetit, prostitucionit dhe pas `97 në Shqipëri lulëzoi rritja dhe transporti i drogës së lehtë dhe sot edhe e drogave të rënda të cilat sollën në Shqipëri para të pista. Për shkak të keq qeverisjes, këto vazhdojnë edhe sot e kësaj dite, megjithë masat gjysmake të marra, pikërisht për shkak të mos zbatimit të ligjit, për shkak të bërjes së ligjeve klienteliste, dhe për shkak të një fenomeni interesant por shumë negativ: në qeverisje erdhën drejtues nga rrethet e vogla tëcilat nuk shquheshin për profesionistë të mirë qoftë për shkak të popullatës së vogël por edhe për shkak të arsimimit; madje u bënë presidentë, kryprokurorë, drejtues bashkie e prefecture, shefa policie madje dhe ministra jo të profilit, ose siç shpesh i quajnë `intelektualë katundarë` të cilët përkeqësuan gjëndjen social edhe ekonomike. Si rezultat ndodhën këto fenmene negative: -rendi mbeti i pastabilizuar me gjithë reformat gjysmake, -Shëndetësia publike mbeti e pareformuar megjithe përmirësimet në infrastrukturë, por menaxhimi mbetet jashtzakonisht i dobët, difektoz me drejtues aspak profesioniste, duke filluar që nga Ministrat. Popullata harxhon edhe sot e kësaj ditë ¼ e rrogës çdo muaj për të blerë medikamente të parimbursuara. -Rrogat mbetën shumë të ulta, madje rrogat e mjekëve, inxhinjerëvë, pedagogëve, mësuesve janë më të vogla se ato të administrtës shtetërore dhe lokale nga ato të sekretareve në dikastere. -Arsimimi universitar public mbeti i korruptuar, me rroga jo të mira, plot mitmarrje. - Disa PPP po rezultojnë të korruptuara dhe jo rezultative, duke i shkaktuar humbje të rënda buxhetit të vëndit. -Punësimi privat mbetet me rroga të vogla ashtu si publiku. -Vënde pune të lira ka në rrethe por shteti dhe pushteti lokal nuk di të rregullojë kontrata pune të mira Dhe së fundi, disa media private tv dhe disa media të shkruara informojnë në mënyrë negative dhe posesive, sikur të kenë marrë udhër nga dikush (sepse opozita e sotme shqiptare ka luajtur gjithmonë rol destruktiv, qoftë në nxirjen e jetës së vëndit, qoftë në shpërndarjen e lajmeve, informacione negative dhe të dëmshme për vëndin tonë edhe jashtë shtetit, duke krijuar një ndjenjë neverie dhe përqeshëse për vëndin tonë nga të huajt). Të gjitha këto tregues negative kanë ndikuar në largimin e të rinjve jashtë shtetit. Në takimet që kam bërë së bashku me kolegë të tjerë me studentët Bachelor dhe Master në Tiranë dhe jashtë saj, studentët janë të tronditur më shumë nga lajmet dhe informacionet negative dhe ngjyrimi me të zezë apo me nota pesimiste në debtatet dhe bisedat ne tv private aq sa kërkojnë të largohen duke u shprehur se nuk jetohet dot në Shqipëri. Pra informacioni keqdashës, debatet me të njëtët anal-istë dhe opinionistë të politizuar, dhe kushedi edhe të blerë nga të huaj për të folur keq për vëndin, kanë ndikuar shumë negativisht tek të rinjtë dhe studentët. Një faktor tjetër negativ është se qeveria duke promovuar globalizmin dhe lëvizjen e lirë, ka pranuar të vijnë shoqata perëndimore të cilat kërkojnë punonjës, specialistë të rinj që të largohen nga Shqipëria për në vëndet e BE, dhe së dyti shteti nuk bën asnjë përpjekje për të promovuar vëndin tonë dhe për të rregullar me ligje disa parregullsi  në qeverisje si: -Vendosjen e profesionistëve në drejtim dhe administrate, nëpërmjet konkurimit  duke vendosur kritere profesionale si në perëndim dhe jo sipas dëshirës së titullarit. -një ligj për këshilltarët e Ministrave, kryeministrit, të drejtuesve lokalë, ku këshilltarët të jenë ; të Profilit, të kenë mbi 20 vjet punë dhe me tituj, e të jenë me kritere etike dhe morale. -Rritjen cilësore të rrogave të profesionistëve të çdo profesioni në publik dhe privat. -rritjen e pensioneve dhe të pagës minimale në nivelet e shteteve ballkanike si Serbia, Greqia - për të rinjtë dhe të ata që kanë përfunduar shkollën e lartë në publik që do të emigrojnë, shteti duhet të realizojë kontrata pune me institucionet e huaj që do ti marrin në punë, sepse për këta të diplomuar në institucionet e larta publike, janë harxhuar para, për laboratore, praktika, leksione, për ti diplomuar, kështu që shteti duhet tu marrë para institucioneve të huaja ku këta të diplomuar shqiptarë do të punojnë nëpërmjet kontratave të veçanta, dhe jo ti lërë këta të diplomuar duke mos mbajtur asnjë përgjegjësi. Së fundmi për të penguar emigrimin partitë politike duhet të reformohen vetë dhe kur të jenë në opozitë të mos nxijnë atdheun nëpërmjet disa pafillove televizivë që lehin dhe vjellin vrer çdo ditë kundër vëndit të tyre. Patriotizmi dhe nacionalizmi nuk fillojnë kur bëhen fushatat elektorale por kur vëndin këta politikanë duhet ta mbrojnë pavarëisht problemeve që egzistojnë dhe të përpiqen që nëpërmjet ligjeve dhe zbatimit të tyre të përpiqen të përmirësojnë gjëndjen.

Goditjet kundër Gjuhës shqipe të standartizuar- janë goditje kundër identitetit kombëtar
Problemet e gjuhës shqip dhe e të folurit në gjuhën shqipe ishin dhe janë probleme që janë zgjidhur kryesisht në shek e xx, sepse në kohën e Perandorisë Osmane gjuha shqipe u ndalua shkruhej gjatë shek XIX duke i dhënë përparësi gjuhës greke dhe osmanishte në shkollat ku përfshihej popullata shqiptare e katër sanxhaqeve. Lufta për një gjuhë shqipe të njëjtë apo të standartizuar ishte dhe mbetej objektivi kryesor i intelektualëve shqiptarë sepse ata e kuptonin se një komb duhet të ketë një gjuhë të shkruar dhe jo shumë radikale të saj. Kështu vetë Sami Frashëri ka thënë:“Një komb që nuk ka gjuhën e vet, ai nuk është komb”. Është e njohur dhe thënia e Sapirit se “Gjuhë ideale është ajo që me më pak mjete arrin rezultatet më të mira”. Pak Histori. Detyra e parë që duhej zgjidhur, ishte njësimi i alfabetit. Deri atëherë, shqipja ishte shkruar në disa alfabete: alfabeti latin, alfabeti grek, alfabeti turko-arab dhe alfabete të veçanta. Këtë detyrë e zgjidhi Kongresi i Manastirit, i mbledhur më 14 deri më 22 nëntor të vitit 1908, në qytetin e Manastirit, që sot ndodhet në Maqedoninë e Veriut. Ne këtë Kongres, pas shumë diskutimesh, u vendos që të përdorej një alfabet i ri, i mbështetur tërësisht në alfabetin latin, i plotësuar me nëntë digrame (dh, gj, ll, nj, rr, sh, th, xh, zh), dhe me dy shkronja me shenja diakritike (ç, ë), është alfabeti që ka edhe sot në përdorim gjuha shqipe. Kongresi e la të lire edhe përdorimin e alfabetit të Stambollit, që kishte mjaft përhapje, por koha ja lëshoi vendin alfabetit të ri, që u paraqit në Kongres, pra alfabetit të sotëm. Një hap tjetër për njehsimin e gjuhës letrare shqipe, bëri Komisioni Letrar Shqip, që u mblodh në Shkodër në vitin 1916. Komisioni nënvizoi si detyrë themelore lëvrimin e gjuhës letrare shqipe dhe zhvillimin e letërsisë shqiptare. Ky komision gjuhëtarësh e shkrimtarësh, krijuar nën pushtim-administrimin austro-hungarez, për të ndihmuar në formimin e një gjuhe letrare të përbashkët përmes afrimit të dy varianteve letrare në përdorim, vlerësoi të adaptojë idiomën gego-jugore të Elbasanit, si një urë në mes toskërishtes dhe gegërishtes dhe përcaktoi disa rregulla për drejtshkrimin e tij, të cilat ndikuan në njësimin e shqipes së shkruar. Vendimet e Komisionit letrar shqip për gjuhën letrare e për drejtshkrimin e saj, u miratuan më vonë edhe nga Kongresi Arsimor i Lushnjës më 1920 dhe vijuan te zbatoheshin duke fituar terren në zyrat e shtetit dhe në shkolla (sidomos shkollat fillore - Xhuvani për një kohë të gjatë ishte sekretar i përgjithshëm i Ministrisë së Arsimit) deri në Luftën e Dytë Botërore (https://sq.ëikipedia.org/ëiki/Gjuha_shqipe). Gjuha standarde shqipe u krijua mbi gjuhën e Naimit, Çajupit, Konicës, Nolit, Kutelit, Poradecit, Xoxës, Shuteriqit, Kokonës, Bulkës, Andrea Varfit, e shumë të tjerëve, por brenda saj janë përfshirë elemente të shumta të dialektit gegë: pasuri leksikore e frazeologjike, pasuri dhe larmi ndër­timesh sintaksore, elemente morfologjike dhe gjedhe fjalë­formuese. Këtë e dëshmojnë mirë Fjalorët e gjuhës së sotme shqipe. Dhe kjo përfshirje nga dialekti nuk e ka kufizuar aspak standardin. Hyrja e elementeve gjuhësore, e pasurisë leksikore, frazeologjike, sintaksore, më në fund edhe mor­fologjike nga të folmet dialektore në gjuhën standarde do të vazhdojë edhe më tej sepse ajo është e hapur ndaj prurjeve nga burimet e saj dhe e gatshme për risimtari të brendshme dhe të jashtme (http://ëëë.gazetadita.al/gjuha-standarde-shqipe-dialektet-dhe-letersia/).

Kongresi i Drejtshkrimit të gjuhës shqipe i mbajtur nga data 20 nëntor deri në 25 nëntor të vitit 1972 në Tiranë kishte  si Objektiv kryesor përcaktimen e parimeve dhe drejtimeve kryesore për hartimin e rregullave të drejtshkrimit, për të pasur një gjuhë letrare të njësuar kombëtare. Ky Kongres, si forumi më i lartë shkencor, analizoi e diskutoi gjerësisht parimet themelore, çështjet e përgjithshme dhe shumë zgjidhje të veçanta të drejtshkrimit të shqipes, si edhe probleme të tjera teorike e praktike, që kanë të bëjnë me normën letrare në përgjithësi. Aty ishin të pranishëm 87 delegatë nga Shqipëria, Kosova, Maqedonia, Mali i Zi si dhe arbëreshë nga Italia. U paraqitën tre Rezoluta. Pika I e Rezolutës: Rregullat e drejtshkrimit të mbështeten sa më gjerë në trajtat e përbashkëta të gjuhës kombëtare shqipe. Pika II e Rezolutës: Në hartimin përfundimtar të "Rregullave të drejtshkrimit të shqipes" të kihen parasysh disa kërkesa të Kongresit, Pika III e Rezolutës: Kongresi i bën thirrje gjithë popullit shqiptar që ta përdorë gjuhën letrare të njësuar si një mjet të fuqishëm të përparimit shoqëror dhe ta shohë kujdesin për zhvillimin e lulëzimin e saj te pandalshëm si detyrë të vazhdueshme. Kongresi shprehu kërkesën që: Duke u mbështetur në parimet e përgjithshme dhe në zgjidhjet kryesore të Projektit të vitit 1967, brenda vitit 1973 të hartohen përfundimisht "Rregullat e drejtshkrimit të gjuhës shqipe"; Në bazë të "Rregullave të drejtshkrimit të gjuhës shqipe" brenda vitit 1974 të hartohet "Fjalori drejtshkrimor i gjuhës shqipe"; Për të kodifikuar plotësisht normat e gjuhës letrare të folur e të shkruar, brenda vitit 1975 të hartohen "Rregullat e drejtshqiptimit" dhe "Rregullat e pikësimit të gjuhës shqipe". Sidoqoftë, para Kongresit të Drjtshkrimit shqip të 1972 u konfirmuan disa marëveshjë dhe mirëkuptime të viteve të kaluara si më poshtë: Më 1967, u botua nga Instituti i Historisë dhe i Gjuhësisë, projekti i ri “Rregullat e drejtshkrimit të shqipes”. Ky projekt filloi të zbatohet në të gjithë hapësirën shqiptare, në Republikën e Shqipërisë, në Kosovë dhe në Mal të Zi. Ndërkohë, përpjekje për njehsimin e gjuhës letrare dhe për drejtshkrimn e saj bëheshin edhe në Kosovë. Më 1968 një konferencë studiuesish kosovarë, të mbledhur në Prishtinë, vendosën të të përqafonin gjuhën zyrtare shqipe. Këtë kosovarët e bënë për të theksuar kombësinë e tyre shqiptare në formë proteste kundër refuzimit të Federatës Jugosllave për t'i dhënë Kosovës statusin e Republikës[36]. Ky vendim politik i marrë në Prishtinë në vitin 1968 sot po sfidohet nga shkrimtarë, gazetarë dhe sidomos rinia që shkruan në internet si jo frutdhënës dhe diskriminues ndaj folësve të dialektit gegë, në veçanti ndaj kosovarëve të cilët tingëllojnë si emigrantë kur flasin gjuhën standarde shqipe. Pas Kongresit të Drejtshkrimit, janë botuar një varg vepra të rëndësishme, që përcaktojnë normat e gjuhës standarde, siç janë "Drejtshkrimi i gjuhës shqipe" (1973), “Fjalori i gjuhës së sotme letrare" (1980), "Fjalori i shqipes së sotme" (1984), "Fjalori drejtshkrimor i gjuhës shqipe" (1976), "Gramatika e gjuhës së sotme shqipe, i Morfologjia" (1995), "Gramatika e gjuhës së sotme shqipe, II Sintaksa" (1997) (https://sq.ëikipedia.org/ëiki/Gjuha_shqipe). Cfarë ndodhi pas ndryshimit të sistemit komunist në Sistemin e Demokracisë Perëndimore në Shqipëri? Më shumë si reflektim i luftës kundër komunizmit, doli edhe idea se Kongresi i 1972 meqënëse u realizua nën drejtimin e Akademisë së Shkencave e Kohës së Diktaturësm, ashtu si u shkaktërruan të gjitha vlerat e ndërtuara në diktaturë edhe kjo duhet shkatërruar. Kjo nuk duhet të jetë e vërtetë, sepse prania e 87 studjuesve, profesorëve, doktorëve, mëuesve nga të gjitha trevat shqiptarenë 1972, tregoi se nuk pati asnjë ndikim diktatura, dhe se ky Kongres ishte Kongres Profesional dhe nacional i cili zgjidhi një nga Problemet më të rëndësishme që ndikonte thelbësisht në identitetin tonë si shqiptarë dhe si Komb shqiptar. Argumentat e kundërshtuesve të gjuhës standarte shqipe ishin; -Përse nuk u vendos gegërishtja si gjuhë standarte, -Përse u vendos toskërishtja si gjuhë standarte, -Përse të mos ketë një gjuhë `kosovare` meqënëse ka një komb Kosovar. Në këto kundërshti, krahasmllefeit antikomunist nuk mund të mos vihet re se sulmet kundër gjuhës së standartizuar shqip, ka shumë mundësi të jenë bërë nga lobe të caktuara anti-shqiptare ndër fqinjët,  të cilët kërkojnë një komb të përçarë dhe të dobët shqiptar të ndarë në po aq pjesë me po aq gjuhë sa janë të ndarë edhe sot e kësaj ditë me qëllim që ti mbajjnë në hyqëm. Ky mbetet qëllimi: për të shkaktërruar edhe këtë ikonë të identitetit Kombëtar shqiptar: gjuhën e standartizuar shqip. Gjuha shqipe e Standartizuar sot, po e vuan goditjen nga perpjekjet e disa individëve (që mund të përfaqsojnë dhe grupe), që duan të shkatërrojnë atë qe eshte arritur në Kongresin e gjuhes shqipe ( drejtshkrimit te gjuhes shqipe) ne 1972 ku morën pjese 87 profesore e studiues te te gjitha trevave shqiptare, me pretekstin se e beri diktatura...... Kush jane këta ndivide? Duke filluar me Arshi Pipen, Bruno Shllaknu e deri me Gjekmarkajn (si `katolike`) dhe me Nexhmedin Spahiun e bashkëpunues të tij kosovarë që kerkojnë komb kosovar e gjuhë kosovarce. Një shëmbull:“Personalitete të kulturës dhe shkencës shqiptare si prof. Arshi Pipa etj, mbas kapitullimit të diktaturës komuniste erdhën më 1992 – 1993 prej emigracionit dhe u shprehen për braktisjen e gjuhës letrare shqipe, gjuhës standard të përbashkët të krijuar mbi bazën e toskërishtes, si një krijesë me dhunë e kohës së diktaturës. Ata kërkuan krijimin e një gjuhe të re letrare me bazë gegërishten, meqenëse dialektet gegë i flet shumica e popullit shqiptar, etj ( sipas tyre).” (https://gazetadielli.com/arshi-pipa-per-standarditetin-e-gjuhes-shqipe/) Përse këta duan të shkaterrojne Shqipen standarte, por duan ta copezojne, kur thuhet qarte se shqipja standarte ...mund te permiresohet nga dialektet.? Mendoj se përpjekjet e tyre nuk do të kenë sukses pavarësisht se disa nga këta individë përpiqen të argumentojnë se në kongresin e atëhershëm u hoq paskajorja, dhe se ka probleme me gërmën `ë`, etj. Dihet që ka probleme që mund të zgjidhen fare lehtë, sepse gjuha e standartizuar mund të pasurohet lehtësisht nga dy dialektet kryesore, por e rëndësishme është që gjuha e standartizuar të jetojë dhe të përhapet në të gjitha trevat shqiptare sepse është e vetmja mundësi që të identifikohemi si komb shqiptarë. Dihet se standartizimi i gjuhës shqipe ka marrë si shëmbull gjuhën italiane standarte e cila ka mbi 100 dialekte, apo gjuhën gjermane që ka deri në 100 dialekte, apo fundja dhe kinezçen e cila ka gjuhë standarte gjuhën mandarinë, midis mijra dialekteve. Shpresojmë që Akademia e Shkencave shqiptare dhe e Kosovës të përkrahë fuqimisht gjuhën e standartizuar shqip dhe të mos bjerë pre e individëve mllefaxhinj, që kërkojnë të lënë `nam` si të ditur, apo dhe `të blerë` nga të huajt për të dëmtuar shqipen standarte. — Preceding unsigned comment added by Pirro2021 (talk • contribs) 13:20, 29 May 2022 (UTC)

Kur Sojlinjtë e Politikës janë kthyer në ca Sojsëzë..
Ngarjet dhe transformimet më të çuditshmë ndodhën gjatë kësaj periudhe të shkurtër të kalimimit nga diktatura në demokracinë perëndimore, në të cilën u përmbysën shumë koncepte, ide dhe e çveshën individin që jetonte në periudhën e diktaturës si një individ të cilin Partia do ta transformonte në `njeriun e ri`, por se në fakt mbeti një individ që në psikiatri quhet `personalitet i shumëfishtë`, pikërisht se përpiqej në atë kohë të fshihte personalitetin e tij të vërtetë për shkak të presionit të diktaturës. Më interesant është fakti se drejtues dhe miq e farëfis të tyre të asaj kohe u caktuan nga Pamiz Alia në drejtimin e katër partive të reja në fillimet e vitit 1991 (të cilat pas 30 viteve u shumuan në 117 parti), në fakt ishin të ashtuquajturit Sojlinjtë e asaj kohe tek të cilët populli i shihte si e ardhmja e drejtimit demokratik të vëndit populli i të cilët thërriste në atë kohë `E duam Shqipërinë si Europa`. Pavarësisht se janë fjalë turke të cilat përkthehen si Fisnik për fjalën SOYLI, dhe bastard për fjalës SOYSUZ, këto fjalë mund të përcaktonin ndoshta përkohësisht, më saktë veprimet dhe punët aspak të ndershme të politikanëve dhe miqve të tyre si biznesmenë. Metamorfoza e tyre nga Sojlinj në Sojsëzë gjatë këtyre viteve të tranzicionit ndodhi pikërisht për shkak se ideologjia komuniste dhe idealizmi për atë sistem dështoi dhe njerëzit u deziluzionuan. Gjithashtu në atë kohë u krijua një boshllëk ideor apo më mirë një vakum që ngjan me atë kur vdes prindi dhe fëmijët për një çast mendojnë se ka humbur gjithçka, por pasi e marrin vehten shohin perspektivën. Kjo perspektive në Shqipëri shumë shpejt shkatërroi idealizmin dhe u zëvëndësua me një perëndi të re -Paraja. Lufta për tu pasuruar dhe për të krijuar klasën e re të të pasurve u ashpërsua shumë derisa ndodhi `97, ku të gjithë ishin bashkëfajtorë dhe bashkëvuajtës, sepse të gjithë pak a shumë shkelën ligjin duke zaptuar toka, duke marrë nga pasuria shtetërore, duke mbjellë hashash, duke u larguar masivisht nga Shqipria për shkak të mungesës së ligjit dhe të standarteve që kuhtetuta konfirmon, duke i hapur rrugë kriminalitetit, dhunës, sex-it dhe duke pranuar dogma perëndimore në kundërshtim me fenë si LGBTQ. E përse? Pikërisht për tu pasuruar. Sojlinjtë e djeshëm që lexonin Marksin e Leninin, që lexonin fshehurazi Trockin me idenë e `Revolucionit permanet` në librin e tij `Literature and Revolution` by Leon Trotsky (Haymarket 1923; 2005), apo `Një djalë një bir, një luftëtar` të tijin, që përpiqeshin të imitonin diktatorin i cili lexonte libra që nuk mund ti lexonin atëherë si ` Inkuizitore dhe Rebelë` të Jan Husit, apo Makiavelin, tashti pas shumë vitesh filluan të lexojnë kritikën e komunizmit në librat `The Last Resistance` by Jacqueline Rose (Verso 2007; 2017). Ndryshimi i ideve dhe adhurimi i një Perëndie të re si `PARAJA`, në vënd të Perëndisë së vërtetë, kalimi në ateistë dhe në liberale apo neoliberalë nën ndikimin e neo-liberalizmit i transformoi  Sojlinjtë e diktaturës dhe sojlinjtë e rinj që po formojnë klasën e pasur por që nuk lexojnë fare libra dhe në vënd të tyre informohen nga celulari sot lexojnë opozitarin rus të pëlqyer nga perëndimi si Aleksandër Dugin, bir i gjeneralit të famshëm rus Dugin i kohës së WW2, një autor i shumë librave por më i lexuari është  `The Rise of the Fourth Political Theory`, Arktos (2017)- Aleksander Dugin,  por dhe një nga librat e neoliberalizmit “Kapitalizmi dhe liria” me autor Milton Friedman i botuar që në vitin 1962. Ky transformim për keq i konvertoi në Sojsëzë këtë kategori, së bashku me sojsëzët e zakonshëm që shoqëria kapitaliste ka me shumicë rrugëve në administratë tek privatët brënda dhe jashtë shtetit. Sidoqoftë transformimi i Sojlinjve të dikurshëm plot ide përparimtare e plot idealizëm, të cilët mendonin se si shoqërinë e diktaturës ta kthenin në një shoqëri të demokracisë perëndimore ku të drejtat dhe liritë e njeriut dhe të pronës të respektoheshin, në ca Sojsëzë të neveritshëm, ku sojsezllëkun e tyre e mbulonin me kostume e rroba e mallra të shtrenjta, ku make-up-i dhe patinimi dhe depilimi i lëkurës dhe i fytyrës nuk mund të hiqnin qelbsirrllëkun me të cilin ishte mbushur shpirti i tyre që në momentin kur PARAJA u bë Perëndia e tyre e re. Këtë pisllëk moral dhe material që shprehej në mitmarrje, korrupsion, marëdhënie me kurtizanet, drogë, madje dhe vrasje politike për hir të pasurimit, po dëmton shoqërinë shqiptare. Gjithmonë e më shumë mendoj se ky kalim i shëmtuar i Sojlinjve klasikë shqiptarë apo i të ashtuquajturve elitë politike dhe sociale, madje edhe i atyre pseudo-Sojlinjve, qofshin mediakë apo të të ashtuquajturave shoqëri civile në Shqipëri ndoshta dhe pedagogë- në Sojsëzë të zakonshëm që sot gjënden kudo në Shqipëri, sigurisht po pengojnë shoqërine e sakatuar shqiptare nga emigrimet masive të ecë përpara, aq sa sot po mendojmë se sojlinjtë e religjioneve janë shënjtorë, karshi pisllëkut social që po sjellin sojlinjte e konvertuar në sojsëzë apo kripto sojsëzët që hiqen si sojlinj por se janë po aq të poshtër e gjakpirës si dhe të mëparshimit. Shpresojmë që politika shqiptare të vetëpastrohet apo të pastrohet me ndihmën e institucioneve të huaja nga hija e këtyre sojlinjve dhe pseudo sojlinjve të së kaluarës që po pengojnë Shqipërinë të bëhet një shtet me rregulla dhe ligje që zbatohen, që po pengojnë Shqipërinë të bëhet një shtet që bën ligje dhe rregulla në respekt të lirisë dhe të drejtave për pronën, punën e ndershme, për paga dinjitoze, për një Shqipëri ku të mos largohen njerëzit sepse nuk ka punë apo rregull, për një Shqipëri pa LGBTQ (IU), pa tutorë femrash, pa drogë, ku femra të jetë e emancipuar , dinjitoze, dhe jo e gënjyer nëpërmjet të ashtuquajturit `revolucionit seksual` apo perversitete e lakuriqsi që hiqen si modernizëm, për një Shqipëri ku tradita dhe toleranca fetare, bashkëpunimi, mikpritja  dhe njerzillëku, etika morale, të  mbizotërojnë, dhe për një Shqipëri që të zgjedhë njerëzit më të mirë të mundshëm, e ku vota të mos tjetërsohet. — Preceding unsigned comment added by Pirro2021 (talk • contribs) 13:22, 29 May 2022 (UTC)

Operacioni ` Plumbi i Artë` sukses apo ngecje përballë Drejtuesve tw Korrupsionit?
Kurrfarë plumbi i Artë nuk i është dorëzuar nga kriminelet ndonjë zyrtari, biznesmeni apo ndonjë tjetri në Shqipëri përveç rastit hipotetik dhe akudues kur Berisha përmënd Saimir Tahirin që mund ti ketë dërguar një `plumb në zarf` Kryeministrit. I vetmi `Plumb i Artë` vjen nga dy filmave amerikanë të viteve 1917 dhe 1921. Sidoqoftë `Plumbi i Artë`përmëndet në filmin shumë të njohur `The Man with Golden Gun` me James Bond, kur krimineli jo-real Francisko Scaramanga në film përdorte vetëm plumba të artë -që punonin vetëm me revolverin e artë-të farkëtuar në Mackau- diku në Hong Kong persona të caktuar. Në Shqipëri përveç ndonjë plubi dërguar me zarf tek ndonjë i korruptuar nuk ka patur të tilla paralajmërime. Operacioni i policisë shqiptare `Plumbi i Artë` është titulluar ndoshta për shkak të ngajres së hershme në 2010 kur Nuredin Dumani me shokë vodhi 8 kg florid he 30 orë në një argjendari në Elbasan ku pas plagosjes së tij rrodhën një varg ngjarjesh zinxhr në kohën kur me 29 Mars edhe u arrestua pas ra pre i një atentati ("Plumbi i Artë", gazetari zbulon pse SPAK e pagëzoi me këtë emër operacionin: Dumani një "minierë" për prokurorët - Vendi (oraneës.tv). Sipas informacionit të Policisë: SPAK shkatërroi një ditë më parë 8 grupe kriminale, ku nga 32 urdhër arreste 18 janë ekzekutuar, 9 prej të cilëve ishin në burg, teksa 14 të tjerë janë në kërkim.18 të arrestaurit janë njohur sot me masat e sigurisë. 14 të akuzuarit që janë në arrati. Interesant është gjithashtu fakti se në  këtë operacion, nuk ka ndonjë sukses nga gazetaria investigative jona e cila vetëm bën copy-paste informacionet e policisë të marra zyrtarisht apo nëpërmjet ndonjë thashethemi, ku zonja gazetare dhe zoti gazetar që dalin çdo ditë në tv më tepër përpiqen të trembin shqiptarët për gjëndjen e rëndë që po kaloka Shqipëria duke nxirë realitetin   (ndoshta padashje), dhe duke i dhënë përshtypjen popullit se vetëm ata po na zbulokërkan kriminelët duke hedhur poshtë punën vendimtare të policisë shtetërore, mesa duket për të marrë dhe këta `medalje të arta` në vënd të `Plumbit të artë`, për një punë që e kanë kryer të tjerët por që e shesin kanakarët e tv-ve private si punë të tyre. Emrat e të arrestuarve njihen si: Ervis Martinaj,Florenc Çapja, Talo Çela, Eljo (Ervis) Bitri, Festim Qoli, Alban Bengasi, Elvin Merlika, Alket Xhixha, Marjus (Suel) Lulaj (Çela), Agron (Kamber) Mehja, Aleks Çela alias (Tom Qorri), Agim Gjini, Mikael Qosja (Kamami) (Stefo), Abedin Mama (Dine Çami). Më kryesorë: Nuredin Dumani, qe nga viti 2010 kur ky i pernduar bashke me Talo Celen kishin vjedhur 8 kg florid he bizhuteri tek Argjendaria në Elbasan.Tashsmë si bashkëpunëtor i SPAK-ut Nuredin Dumani, në dëshminë e tij për aktivitetin e 8 grupeve kriminale në Shqipëri, ka pohuar se biznesmeni në Durrës, Festim Qoli, e kishte kontraktuar për të kryer krime të ndryshme për llogari të tij dhe të avokatit të njohur Alban Bengasi. Sipas rrëfimit, kur Alban Bengasi i kishte kërkuar Dumanit të vriste gruan e tij Blerta Bengasi për 120 mijë euro. Per te vrare Elton Kilen Në këtë moment kanë vendosur të kthehen në Fieri, por pikërisht atë pasdite Nuredin Dumanit i bëhet atentat. Është pikërisht ky momenti sipas prokurorëve ku Dumani ka filluar të dyshojë se e kishin nxjerrë në pritë duke dyshuar te Henrik Hoxhaj. Talo Çela është autori i dyshuar i ngjarjes së datës 9 prill 2019, ndodhur në pistën e aeroportit “Nënë Tereza”, në Rinas, Tiranë, ku persona të maskuar, nën kërcënimin e armëve të zjarrit, kanë arritur të vjedhin një sasi të konsiderueshme vlerash monetare të cilat po ngarkoheshin në avion dhe më pas gjatë shkëmbimit të zjarrit me Policinë, mbeti i vrarë njëri prej autorëve kryesorë të kësaj ngjarjeje. Ervis Martinaj është përmendur edhe në Gjyqin ndaj Emiliano Shullazit. Sipas deklaratave të Ylvi Beqaj në prokurori, Ervis Martinaj ka marrë përsipër t’i mbyllë gojën për llogari të Shullazit. Fillimisht e joshi me para. 7 milion euro i ofroi Martinaj biznesmenit që akuzon Shullazin për gjobëvënie. Kur e pa se nuk arriti ta bindë, iu kthye mënyrave të vjetra duke e kërcënuar për vrasje. Martinaj ka qenë pronar i disa pikave të basteve dhe kazinove dhe është përmendur në 2016 për ngjarje të rënda kriminale. Emri i Ervis Martinit u lakua edhe për vrasjen e bankierit Artan Santo. Suel Çela nga Elbasan, rezulton i dënuar në itali për trafikim narkotikësh, por edhe pse rezulton i dënuar, ai ka arritur t'i shpëtojë burgut. Në nëntor 2019, Gjykata e Elbasanit vendosi ta shpallë të pafajshëm Celën për sulmin ndaj policisë tek tregu ushqimor i Elbasanit. Florenc Çapja, i shpallur në kërkim ndërkombëtar nga shteti shqiptar, ndodhet në Dubai, te të cilën Shqipëria nuk ka një marrëveshje ekstradimi. Ai akuzohet si porositës për ekzekutimin në 15 gusht të vitit 2012 të Gentian dhe Nezir Beqirit në Elbasan. Kamer Mehja rezulton i dënuar për “Trafikim të armëve dhe municioneve” si dhe për “Plagosje të lehtë me dashje” të një kamarieri në Elbasan dhe “Mbajtje pa lejë të armëve të zjarit” (https://shqiptarja.com/lajm/plumbi-i-arte-u-dekonspirua-burime-per-report-tv-ka-pasur-rrjedhje-informacioni-boset-e-krimit-qe-jane-ende-ne-arrati-dhe-i-shpetuan-prangave-kush-jane). Interesant është fakti që kryetari nongratta i `Shtëpia e Lirisë,  minimizoi rezultatet e operacionit `Plumbi i Artë` dhe kërkoi që të merrej nën mbrojtë kundërshtari i Nuredin Dumanit- Besian Xhixha, i cilhodhi akuza të mëdha kundër tij dhe kundër shtetarëve dhe prokurorëve, por pa nxjerrë emra (“Të mbrohet Xhixha”, Berisha thirrje SPAK: Nxori lidhjet e Dumanit me prokurorë e qeveritarë! - GIJOTINA). Anëtarët e grupeve kriminale komunikonin përmes aplikacionit SKY për t'ju shmangur organeve të policisë dhe prokurorisë ("Plumbi i Artë", gazetari zbulon pse SPAK e pagëzoi me këtë emër operacionin: Dumani një "minierë" për prokurorët - Vendi (oraneës.tv). Pavarësisht sukseseve të Operacioneve, dhe arrestimit të 18 nga 32 egzekutorët shqiptarë të disa njerzve dhe individëve, problem i madh ka mbetur të gjënden se kush janë Urdhëruesit  (me big balls) të vrasjeve. Kjo kërkon jo vetëm punën e policisë por gjithashtu kryesore janë bërja gati e dosjeve për Urdhëruesit (me big balls), arrestimi i tyre dhe nxjerrja e tyre para drejtësisë, sepse kjo kërkon jo vetëm aftësi profesionale, eksperiencë, bashkëpunim, por edhe ruajtje të sekretit hetimor. Këto grupe kriminale të cilat qarkullojnë qindra mijra euro, nuk e kanë problem ashtu si dhe në çdo vënd të botës perëndimore të korruptojnë policë, gjyqtarë e prokurorë. Prandaj ka dhe rrjedhje të informacionit me pasojë se 18 kriminelë nuk janë kapur. Është e vërtete se Vettingu, drejtësia e re, i ka rritur rrogat në mënyrë të konsiderueshme për këtë kategori punonjësish, por ai që ka marrë para dikur edhe sikur ti bëhet rroga disa mijra euro përsëri do të marrë mitmarrje dhe do të shesë informacionin. Pra lufta kundër Korrupsionit ngelet një luftë kundër krimit të organizuar të kartelve të drogës por edhe të drejtuar nga individë shtetërorë. Deri tani në Shqipëri nuk ka dalë asnjë prokuror i guximshëm dhe asnjë ekip `me duar të pastra` si Antonio di Pietro,  gjykatësi Xhovani Falcone, Mario Amatto, ose gjykatësi francez Pierre Michel, apo si polici i pakorruptueshëm tek filmi i famshëm  `La Piovra` Corrado Katani, apo prokuroria Silvia Konti,  që të marrën përsipër doset e rënda dhe të frikshme të Berishës, Metës, disa ministrave të së kaluarës, dhe disa  indivdëve ish drejtues të lartë të policisë së shtetit. Sigurisht SPAK po punon duke arrestuar dhe gjykuar si asnjëherë tjetër gjatë këtyre 30 viteve, ministra, deputetë, partiakë. Gjithashtu, niveli i lartë i denoncimeve dhe prirja e opinionit publik për të dënuar ata `të paprekshmit` drejtues  për vite me rradhë që nuk u ka hyrë gjëmb në këmbë gjatë këtyre 30 viteve`, nuk ka patur efektet e duhura në prokurorët e SPAK-ut të cilët me sa duket i trëmben ndëshkimeve indivduale që mund tu vijë nga Urdhëruesit ( me big balls) deri tani anonimë. SPAK-u duhet ta ketë të qartë se vonimi në kapjen e egzekutorëve të Urdhëruesve me `big balls` do të ndikojë edhe në rritjen e frikës së disa prokurorëve, të cilët hezitojnë apo kanë arkivuar dosjet me ose pa dashje. Së fundmi një frazë të urtë në ndihmë të SPAK-ut nga filozofi Lao Tzu (rryma Taoiste): ``Bëni gjërat e vështira ndërsa janë të lehta dhe bëni gjërat e mëdha ndërsa janë të vogla. ...``. — Preceding unsigned comment added by Pirro2021 (talk • contribs) 13:23, 29 May 2022 (UTC)

A janë bërë Patriotët shqiptarë – Nacionalistë?
Deri sa u formua Shqipeëria, rilindasit kombëtarëve që vinin nga pjesa më e mirë intelektuale e të tre feve në Shqipëri ishin patriotë të vërtetë dhe asnjëherë nuk luftuan për poste dhe hegjemoni të shqiptarëve, por vetëm për një Shqipëri të pavaruar dhe sovrane. Menjëherë pas pavarësisë patriotizmi e realizoi detyrën e vet por vëndin e zuri administrata dhe rregullimi i shtetit të ri shqiptar të formësuar si një mbretëri e cila në fakt përbënte një diktaturë të djathtë. Më vonë, gjatë luftës antifashiste nacional çlirimtare gjithashtu vlerat patriotike të populllit shqiptar u çfaqën me madheshtinë më të bukur morale dhe sociale nëpërmjet dëshirës për liri dhe çlirim të vëndit nga okupatorët. Menjëherë pas çlirimit diktatura e majtë shmangu patriotizmin dhe u përpoq të konsolidonte pushtetin e marrë me luftë. Për herë të parë u çfaqën dhe shenjat e nacionalizmit, shënja që për shqiptarët nuk janë tipare dalluese. Pas rënies së Komunizmit dhe kalimi në një system të ngjashëm me demokracitë perëndimore, patriotizmi i shprehur në dëshirën për të respektuar liritë dhe të drejtat e njeriut dhe të pronës private të shkatëruar nga diktatura, kaloi në një fazë më të avancuar në atë të dëshirës për tu bërë Shqipëria si Europa (kuptohet si vëndet e Komunitetit Europian sot BE). Dëshira e shqiptarëve brënda dhe jashtë vëndit ishte edhe çlirimi i shqiptarëve të Kosovës nga pushtimi serb, gjë që u realizua përkohësisht dhe paradoksalisht gjatë pushtimit italo-gjerman, nga ku dolën dhe divergjencat e para midis komunistëve dhe ballistëve. Çlirimi dhe bërja e Kosovës republikë, realizoi aspiratat shumë vjeçare për të parë shqiptarët që jetonin në Ballkan si një kombësi të barabartë me kombësitë e tjera dhe jo si qytetarë ë dorës së dytë ashtu siç ishin parë e vlerësuar në shtetin jugosllav por dhe gjetkë. Këtu fillon dhe faza e nacionalimit shqiptar nëpërmjet parrullave Shqipëria e madhe, Shqipëria nacionale, Shqipëria autoktone, e cila ngjalli frike dhe hutim në shtetet fqinjë por edhe BE e shihte si një fenomen jo të mirë por kërkonte integrimin e Shqipërisë dhe  shqiptarëve në BE në formen jo të kufijve politikë të një Shqipërie natyrale siç është e vërteta (dhe jo Shqipëri e madhe të cilën e reklamojnë me frike dhe hutim politikanët fqinjë), por në formën e integrimit ekonomiko- financiar dhe social brënda BE. Në këto vite era e nacionalizmit sidomos nga shqiptarët e Kosovës ka patur një ngritje të madhe sigurisht e përkrahur dhe në Shqipëri nga një varg politikanësh shqiptarë por me të rezervuar. Por cilat janë dallimet midis një patrioti dhe një nacionalisti? Fjala patriotizëm u regjistrua për herë të parë në fillim të viteve 1700. Është interesante se deri në vitet 1770, fjala patriot mund t'i referohet "një anëtar i një lëvizjeje rezistence, një luftëtar lirie", veçanërisht ata që luftuan kundër britanikëve në luftën për pavarësi - shoqata që vazhdojnë edhe sot. Me 'patriotizëm' nënkuptoj përkushtimin ndaj një vendi të caktuar dhe një mënyre të veçantë jetese, të cilën njeriu beson se është më e mira në botë, por nuk ka dëshirë t'ua detyrojë njerëzve të tjerë. Patriotizmi është nga natyra e tij mbrojtës, si ushtarakisht ashtu edhe kulturalisht. Fjala patriotizëm është një emër që do të thotë "dashuri, mbështetje dhe mbrojtje e përkushtuar e atdheut; besnikërinë kombëtare” (https://ëëë.dictionary.com/e/patriotism-vs-nationalism/). Nga ana tjetër, nacionalizmi është i pandashëm nga dëshira për pushtet. Në shumicën e konteksteve sot, nacionalizmi është "politika ose doktrina e pohimit të interesave të kombit të vet, të parë si të ndara nga interesat e kombeve të tjera ose nga interesat e përbashkëta të të gjitha kombeve". Me pak fjalë, nacionalizmi është një lloj patriotizmi i tepruar, agresiv. Pra, Besimet nacionaliste bazohen në idenë se vendi i dikujt është më i mirë se të gjitha vendet e tjera, pa përjashtim. Besime të tilla mund të çojnë në intolerancë dhe izolim, së bashku me një mungesë vullneti për të njohur problemet me mënyrën se si janë gjërat. Nacionalizmi është një formë etnocentrizmi, që është besimi se rruga e vendit tuaj është gjithmonë mënyra më e mirë, në çdo rrethanë. Në rastet më ekstreme, nacionalizmi shndërrohet në një formë të parkializmit, në të cilin njerëzit besojnë se rruga e vendit të tyre është e vetmja rrugë e pranueshme. Nacionalizmi mund të çojë gjithashtu në ksenofobinë, e cila është një urrejtje ose frikë irracionale ndaj njerëzve ose kulturave që janë (ose perceptohen si) të huaja ose të ndryshme (https://grammar.yourdictionary.com/vs/patriotism-vs-nationalism-differences-made-simple). Duket qartë dallimi. Një rol të madh në mbajtjen në një nivel të ulët të nacionalizmit ka luajtur prania e shumë feve në Shqipëri Multi-religjioziteti ka majtur nën frena edhe politikanët më të gxumshëm shqiptarë  të cilët nuk kanë gxuar kurrë që të shprehin ndjenja të qarta nacionaliste. Ateizmi po luan rol të kundërt. Por a ka nacionalizëm shqiptar dhe nacionalistë shqiptarë? Referuar kohëve të mëprashme, Patriotë kanë qënë Rilindasit shqiptarë dhe nacionalistë ishin disa figura që `deshën babën` që kërkonin një Shqipëri nën Perandorinë turke si një shtet autonom me të katër krahinat shqiptare të ndara sipas administratës osmane. Këtu përfshihen edhe disa pjestarë të `Lidhjes së Prizrenit`, Esat Pashë Toptani, dhe disa bejlerë të mëdhenj shqiptarë dhe kosovarë që krahas patriotizmi kishin ndjenjat e një Shqipërie të madhe që ti nënështronte fqinjët. Edhe në kohën e Zogut, vetë përkufizimi `Mbret i shqiptarëve` tregon synimet e tij nacionaliste (në teori) të parealizuara. Në kohë e luftës nacional-çlirimtare në Frontin Demokratik që drejtoi luftën ballistët dhe nacionalistët krahas patriotizmit deri diku të vërtetë, kishin ndjenja nacionaliste dhe kjo u shpreh në fjalimet rraciste e Mustafa Krujës kur kërkonte Shqipëri të madhe që neveriste dhe shante `kaurrët`, `jevgjit` që nuk ishin `rraca jonë` sipas tij. Gjatë diktaturës kishte një `patriotizëm nacional` i fshehur në retorika komuniste, i cili promovohej nga diktatori me qëllim që të hiqte mendjen popullit nga problemet e varfërisë dhe halleve duke nxitur nacionalizmin. Gjatë kësaj kohe të Demokracisë perëndimore sidomos pas bërjes së shtetit të dytë shqiptar nacionalzmi u shpreh në disa politikanë përfshi dhe presidentin e asaj kohe Berisha por edhe nga analistë dhe shkrimtarë si Kadare. Sidoqoftë përkufizmi më i mirë i nacionalizmit gjatë demokracisë shqiptare ishte parrulla e vetëkënaqësisë -`o sa mirë me ken shqiptar`, e cila u përqafuar nga shumë të rinj por edhe politikanë. Fatmirësisht nacionalizmi që të çon në luftë, shqiptarët nuk e kanë, dhe mjaftohen vetëm me parrulla. Sidoqoftë tendenca për të mbivlerësuar rracën shqiptare mbi të tjerët qoftë në debatet historike, sociale, apo dhe politike, tregon se nacionlizmi në Shqipëri është në ngritje; por shpresojmë që politikat e Shqipërisë dhe politikanët shqiptarë duhet të vetëpërmbahen e të mos shaktojnë konflikte të panevojshëm me fqinjët. Një rol të madh frenues të nacionalizmit shqiptar luan BE dhe SHBA, të cilët luajnë  rol monitorizues nga politkës dhe politikanëve shqiptarë. Shpresojmë që si shqiptarët e Shqipërisë ashtu dhe ata të Kosovës. Maqedonisë së Veriut, Malit të Zi, dhe diaspora, të mbeten vetëm patriotë, sepse nacionalizmi i tepëruar historikisht e ka çuar shtetin përkatës në luftë me fqinjët dhe si rezultat ka ndodhur shkatërrimi. Lufta në Ukrainë mbetet një luftë nacionaliste ruse, por edhe deri diku ukrainase. — Preceding unsigned comment added by Pirro2021 (talk • contribs) 13:24, 29 May 2022 (UTC)

A i duhet çmimi `Lumo Skëndo` letrarëve shqiptarë dhe kush na ishte Mit`hat Frashëri
Dy ditë më parë mesa duket në përvjetorin e vdekjes së Mit`hat Frashërit me 3 tetor, nga Qëndra Kombëtare e Librit dhe e Leximit u promovua Çmimi “Lumo Skëndo”, i dhënë në vite nga Biblioteka Kombëtare e Shqipërisë, më saktë është përdorur që nga viti 2006 me ndërprerje. Sipas Drejtoreshës së Qëndrës Kombëtare të Librit dhe Leximit, ``rikthimi i këtij çmimi synon të kthehet në një institucion gjykimi për veprën më të mirë publicistike, eseistike apo historike të një viti. “Ne duam të rikthejmë institucionet e gjykimit, që janë shumë të rëndësishme për ecurinë cilësore të librit shqip”. Sidoqoftë del një pyetje e rëndësishme: Përse ky çmim? Dhe përse ky çmim të bëhet për nder të një individi paradoksal shqiptar i cili ka luajtur disa role kontradiktore e negative në historinë e Shqipërisë: Mit`hat Bej Frashëri ( Lumo Skendo- si shkrimtar) ka lindur në Janinë me 25 March 1880 dhe ka vdekur nga një atak në zemër Lexington Hotel on Lexington Avenue in New York me 3 tetor 1949, pasi ishte edhe kryetari i Komitetit reaksionar `Shqipëria e Lirë`, pas lufte. Po kush ishte Mit`hat Frashëri që të meritojë të kujtohet nëpërmjet veprës së tij antishqiptare për  të vlerësuar  me çmimin Lumo Skëndo, letrarët në Shqipëri? - Mos vallë nuk njihet mirë ky personazh i dënuar me vdekje për tradhti kombëtare nga gjykata e pasluftës së dytë botërore si kolaboracionist? -Apo sepse Mit`hat Frashëri ishte djali i Abdyl Frashërit dhe meqë ishte djali i një patrioti të madh duhet nderuar domosdo? -Apo sepse ishte Kryetar i Ballit Kombëtar që bashkëpunoi me nazi-fashistët? Apo sepse Mit`hat Frashëri i emëruar si zv.drejtues i Kongresit të Manastirit në 1908 insistoi që shqiptarët të shkruanin me gërma osmanishte dhe vetëm ndërhyrja e Parashqevi Qiriazit e bindi të të përkrahte variantin e gërmave latine, dhe për këtë shkak por dhe për shkaqe tw tjera, bëri veprën satirike Cajupi `Klubi i Selanikut? Apo bëhet për të injoruar Rilindasit shqiptarë që luftuan për pavarësinë e Shqipërisë? Dihet që qeveria socialiste i rivarrosi eshtrat e Mit`hat Frashërit në Nëntor 2018 në varreat e dëshmirëve në Tiranë. Me sa duket, çmimi `Lumo Skendo` i dhene vite me pare nga Biblioteka Kombetarei  do tu riktheka si cmim nga Qendra Kombetare e Librit dhe Leximit, por  mendoj se do te jete nje cmim i denjë  per spiunët, tradhetaret, qelepirët  e kombit, se sa per te vleresuar shkrimtaret, poetët dhe letrarët. Një nga përgjigjet me brilante kundër Lumo Skëndos alias Mit`hat bej Frasheri, ja ka dhënë CAJUPI me kohë në Satirën `Klubi i Selanikut` si një tradhtar e turkofil: ``— T'u thaftė goja, more beu ynė! Tė plastė koka more beu ynė! Tė paskan lėnė mėntė, more beu ynė! Qėnke veshgjatė, more beu ynė! Qėnke turk, more beu ynė! Qėnke xhonturk, more beu ynė! Ndė Klub tė Shqiptarėvet na the si duhet tė sillet Turqia qė tė shpė- tojė nga rreziku i sotmė dhe tė rrojė pėrjetė. Pse s'fole njė fjalė dhe pėr Shqipėrinė? Pse? Apo s'keshe se çtė thoshe? Apo t'erth frikė nga xhonturqit, qė tė dėrguan mut-e-sarif ndė Seres, qė tė shaç kaurėt? Pse s'tu tha gjuha ndė gojė?... Mos na thuani tjetėr herė se ini shqipėtarė, mos na çani kryet me gėnjeshtra, se u kemi kupėtuar se ç'ini ndė zemėr tuaj! Ju punoni pėr Turqinė e jo pėr Shqipėrinė. Fanatizma u ka verbuar……..``

Faktet se ka bashkëpunuar si kolaboracinist me nazi-fashistët janë të vërtetuara në dokumentin e dt. 15 mars 1943, që u quajt dhe `protokoll nderi` i nënëshkruar nga Ali bej Kelcyra, Nuredin Vlora si përfaqësues të Ballit Kombëtar, dhe Renco Dalmaco, Komandant i ushtrise italiane, ku shkruhet: 1-Ne sigurojmë, duke marrë çdo përgjegjësi, shkëlqesinë Dalmaco, komandant epror i fuqive të armatosura të Shqipërisë se asnjë lëvizje kryengritëse me karakter të përgjithshëm nuk do të ngjajë në Shqipërinë Jugore. 2-Ne japim fjalën tonë të nderit se do të përdorim gjithë ndikimin tonë për të ndaluar... sulmet dhe pas sabotimit që mund të kryheshin eventualisht nga elementët armiq... 3-Ne e ndjejmë veten të detyruar të zhvillojmë propagandën e duhur për të ndaluar dezertimet e reja të ushtarakëve, për të inkurajuar rekrutime të reja në ushtri dhe për të siguruar që dezertorët të kthehen sa më shpejt në repartet operative. (AQSH," Protokoll nderi " Dalmaco Kelcyra, Fondi 1056, dosja 3, fleta 20, 15 mars 1943). Mit`hat Frasheri ka qene denuar me vdekje nga gjykata e pasluftes si kolaboracionist (https://sot.com.al/.../qemal-cicollari-nxjerr-faktet...).

Mendoj se ky veprim mbetet një sakrilegj, një nga sakrilegjet e qeverive ndër vite të Shqipërisë, për të nderuar dhe për të patur në një vënd dhe institucione, dëshmorë dhe tradhtarë, Heronj dhe Spiunë, Ëngjej dhe Demonë, së bashku të nderuar me çmime njëlloj,  të varrosur dhe të kujtuar nga ëngjejt dhe demonët e gjallë të kohës së sotme në tokën martire të Shqipërisë……. Prandaj Nëna Shqipri nuk gjen qetësi dhe nuk ecën dot me hap të sigurtë njëlloj si vëndet e tjera, në momentin që duhet të nderojë heronjtë që dhanë jetën për të, do ti duhet të ulë sytë që të mos shohë tradhtarët dhe spiunët që u nderokan idem në Shqipëri.

A egziston një elitë e vërtetë intelektuale në Shqipëri?
Është folur shumë për elitat të cilat duhet të drejtojnë vendin dhe ti japin mundësinë për të ecur përpara në rrugën më të mirë të mundëshme me qëllim që vëndi të prosperojë dhe integrohet me botën, kryesisht atë perëndimore. Vetë fjala Elitë vjen prej frëngjishtes - `eslire`, ose nga latinishtja `eligere`, që d.t.th., me zgjedhur (https://ëëë.collinsdictionary.com/dictionary/english/elite). Elita intelektuale janë intelektualë të shquar ose intelektualë superior si klasë që quhen edhe inteligjencia e vëndit. Sipas sociolgut Mills Elita intelektuale përbëhet nga Lidershipi politik, Drejtuesit e ushtrisë, Elita Korporatave (ose ajo ekonomiko-financiare dhe e bankave), në të cilat luajnë rol mosha në përgjithësi e tretë, gjinia, kryesisht meshkujt, etnia që mbizotëron, arsimimi i lartë, dhe klubet apo shoqatat kulturore-sociale. Në Shqipëri problem më i madh ka qënë  se kush e ka përfaqësuar elitën drejtuese shqipare ndër vite dhe se çfarë zgjidhjesh i ka dhënë ajo vëndit. Sigurisht me Elitë kuptohen disa njerëz të fuqishëm, të pasur ose të talentuar, brënda një grupi të veçantë, vëndi të veçantë apo të një shoqërie të veçantë, pra me elitë i referohet njerëzve më të mirë dhe të të aftë të një grupi social përkatisisht. Pra kjo elitë përbëhet nga intelektualë të cilët e formojnë këtë grup dhe në këtë elitë intelektuale përpfshihen elita intelektuale kulturore,Elita intelektuale politike, elita kulturore ekonomike, elita intelektuale militare, por dhe ajo religjioze e të tjera të cilat në shumë raste e izolojnë vehten nga pjesa tjetër e grupeve shoqërore. (https://ëëë.quora.com/Ëhat-is-the-difference-betëeen-a-cultural-elite-and-an-intellectual-elite). Zakonisht, kjo elitë intelektuale drejton vëndin nëpërmjet Elitës politike. Shkurtimisht mund të themi se në Shqipëri, Elita intelektuale ka ndryshuar shumë ndër vite. Nëse gjatë kohës së sundimit Osman, elita intelektuale shqiptare u modelua sipas modelit të rilindjes kombëtare me qëllim që të krijonte një Shqipëri të pavarur dhe një shtet të mirëfilltë shqiptar, në të cilën elita kulturore përbënte forcën goditëse për të krijuar një Shqipëri të tillë, egzistonin në atë periudhë edhe drejtues ushtarakë të cilët krijuan çetat për të luftuar e çliruar vëndin, madje edhe individë religjiozë  të të tre feve  që përkrahën këtë strategji. Asnjëherë elitat nuk mund të jenë të trashëgueshme ashtu siç ndodhte në monarkitë e vëndeve të ndryshme të botës. Nga kjo Elitë intelektuale doli Elita politike e cila u përpoq të drejtonte vëndin nën drejtimin e Ismail Qemalit. Megjithëse Pavarësisa e Shqipërisë u realizua nëpërmjet vendimeve të fuqive të mëdha të cilat krijuan një shtet të copëtuar shqiptar, për shkak se krijimi i një shteti të fortë realizohet nga binomi Atdhe+ Fe, Shqipëria mbeti një shtet i dobët sepse njëra anë e binomit nuk egzitonte si e tërë, duke shkaktuar një drejtim të vëndit jo normal, qoftë për shkak të ndërhyrjeve të vëndeve europianë, qoftë për shkak të fqinjëve që tërhiqnin sipas traditave religjioze komunitetet dhe ata që drejtonin këto komunitete, por edhe për shkak të vendosjes në mënyrë artificiale në drejtim të vëndit të njerzve jo të përshtatshëm, por që paguheshin nga të tjerë për të mbajtur vëndin në anarki, njëlloj siç e përshkroi Noli në shkrimin për pesë Anarkitë: E para, anarkia fetare: katër fe të ndryshme, që s’kanë zënë rrënjë në zemrën e një populli pagan. E dyta, anarkia sociale: këtu s’ka as klasë bejlerësh, as klasë bujqësh, as klasë burxhoazie. E treta anarkia morale: Këtu i padituri i di të gjitha dhe i pazoti është i zoti për të gjitha. E katërta, anarkia patriotike: këtu brenda në një ditë, si me magji, tradhëtori bëhet patriot dhe patrioti tradhëtor, E pesta, anarkia e idealeve: këtu idealet janë të errëta, të shtrembëra e të mumifikuara të Fanarit e të Buharës përfyten e përleshen në një luftë për vdekje me idealet e gjalla, elegante dhe të ndritshme të Perëndimit. Këto lloj Anarkie shoqëruan shtetin shqiptar të cunguar që nga krijimi i saj deri në vendosjen e rregjimit të Enver Hoxhës, pavarësisht se në kohën e mbretit Zog, anarkitë e sipër përmëndura u ligjëruan nëpërmjet vendosjes së një xhandarmërie injorante. Në kohën e mbretit Zog, Elita intelektuale e shpërnadrë kudo në Ballkan, Europë dhe SHBA, pati mundësinë të marrë frymë pjesërisht për shkak të interesimit shtetëror për t`i afruar në drejtimin e shtetit. Gjatë luftës nacional-clirimtare Elita intelekutale shqiptare u faktorizua dhe u kthye në një Elitë nacionaliste që përkrahu pushtuesin për shkak se ata ofruan një Shqipëri Etnike duke u kthyer në tradhtarë të vëndit. Kurse pjesa tjetër e Elitës intelektuale i u bashkangjit Frontit Demokratik dhe ushtrisë nacional-clirimtare e cila u përkrah nga tre aleatët e mëdhenj të WW2: SHBA-BRSS-Britania e Madhe. Dihet që Elita nacionaliste lind shovinizmin, dhe shovinizmi lind paragjykimin, fanatizmin dhe rracizmin ((https://ëëë.quora.com/Ëhat-is-the-difference-betëeen-a-cultural-elite-and-an-intellectual-elite); i tillë ka qënë ish Kryeministri kuisling Merlika, një shovinist dhe rracist i klasit të parë pavarësisht njohurive të tij. Në kohën e diktaturës që zgjati 45 vjet, u formula një Elitë e re intelektuale e cila përjashtoi elitën e vjetër të paraluftës. Kjo elitë e re intelektualë u bazuar kryesisht tek Elita kulturore dhe Elita ushtarake, por denimet e tepëruara dhe egzekutimet deformuan elitën intelektuale me kalimin e kohës. Kështu që u formula një Elitë intelektuale e deformuar e drejtuar nga Elita politike e asaj kohe e përbërë nga puntorë, fshatarë, apo që kishin mbaruar shkollën e partisë, të nderuar por pa shkollë ose pa kulturë. Kur sistemit komunist i erdhi fundi, për shkak se Gorbaçovi i BRSS në marëveshjen e Rejkjavikut me Reagan, dhe me vendimet e Katovicës  e shpërbëu Bllokun komunist, me prishjen e murit të Berlinit. Kjo shkaktoi në Shqipëri shpërthimin e një vale urrejtje ndaj rregjimit dhe padyshim edhe shpërbërjen e tij. Shëmbja e diktaturës komuniste në Shqipëri pati disa veçori negative, të cilat ashtu si po e shohim edhe në ditë tona 30 vjet më pas, shteti shqiptar mbeti i dobët, me një sistem politik të ri por të krijuar djallëzisht nga Ramiz Alia, i cili vendosi porsi gurët e shahut, ish sekretarë dhe ish sigurimsa, në krye të paritve të reja pluraliste, me qëllim që pushteti politik, ekonomiko-financiar, të vazhdonte të mbetej në duar të klasës së drejtuesve të dikurshëm partiakë dhe të lehaqenve të tyre. Dihet që Shqipëria me shëmbjen e komunizmit nuk pati dissidencë të vërtetë, por vetëm njerëz të pakënaqur, njerëz të vënë nga PPSH që të hiqeshin si të pakënaqur, të persekutuarit politikë të cilët çuditërisht afërsisht gjysma e tyre ishin përkrahës të komunizmit por të dënuar nga komunizmi; i vetmi person faktikisht dhe ligjërisht dissident mbeti Pjetër Arbnori një njeri i nderuar, i cili pasi i lirua nga burgu u zgjodh nga PD si Kryetar Kuvendi. Edhe Kadare i promovuar dhe përkrahur fuqimisht nga diktatura me disa ofiqe drejtuese politike, por me tepër një talent oborri, i nxitur nga R.Alia, bëri sikur u arratis jashtë vendit në mesin e vitit `90, por përsëri ky person nuk mund të bëhej përfaqësuesi i një sistemi të ri, dhe mbeti si lakuriqi i natës, midis dy botëve duke sharë atë që kishte lëpirë para disa kohësh dhe duke lëpirë atë që kishte sharë në kohën e demokracisë. Kështu që Elita intelektuale në Shqipëri mbeti një pseudo-elitë me njerëz që hiqeshin dhe viheshin sipas orekseve të drejtuesve të partive. Një faktor tepër negativ mbeti dhe mbetet emigrimi i popullsisë (drain brain), i cili ndikoi dhe ndikon në mos arritjen e një stabiliteti politik e për pasojë edhe në mos krijimin e një Elite stabile intelektuale në Shqipëri. Duke mos patur një Elitë të vërtetë në Shqipëri madje dhe në trevat shqiptare që janë përfshirë në shtete të tjera, ato pesë anarkitë e Nolit kanë vazhduar duke mbizotëruar herë njëra e herë tjetra dhe duke e lënë Shqipërinë për 30 vite në një shtet jo të stabilizuar me konflikte të mëdha politike e sociale, si në vitet `90-`91, `97-`98, 2007, dhe në çdo moment të zgjedhjeve lokale apo parlamentare. Për pasojë gjatë kësaj kohe u shkatërrua hierarkia profesionale, meritokracia, dhe nën justifikimin se Shqipëria ka qënë nën një diktaturë të egër komuniste, u nënvlerësua ligji, pronat, u vunë në drejtim të qeverisjes loklae dhe qëndrore militant dhe të ashtuquajturit `intelektualë provincialë` (katundarë), të cilët dëmtuan rëndë administratën, institucionet, madje dhe Akademinë e shkencave. Sot megjithë, përpjekjet, Elita intelektuale përbëhet elita e rreme politike, nga pseudo elita kulturore, ku dominojnë reminishencat e diktaturës, dhe nga individë të pasuruar `me djersën e ballit`, për të cilët vetting-u duket të bëjë pastrimin e domosdoshëm në politikë, dhe kudo ku ka patur shkelje të rënda të ligjit. Vetëm në këtë mënyrë Elita intelektuale e sotme, mund të bëhet e vërtetë, sigurisht duke vepruar edhe si Mbreti Zog i cili, arriti në atë kohë të mbledhë njerëzit më të mirë intelektualë të mundshëm shqiptarë nga jashtë shtetit. — Preceding unsigned comment added by Pirro2021 (talk • contribs) 13:27, 29 May 2022 (UTC)

BËJINI MARTIRË TË KISHËS ORTHODOKSE AUTOQEFALE TË SHQIPËRISË KLERIKËT PATRIOTË SHQIPTARË
BËJINI MARTIRË TË KISHËS ORTHODOKSE AUTOQEFALE TË SHQIPËRISË KLERIKËT PATRIOTË SHQIPTARË

DREJTUAR KISHËS ORTHODOKSE AUTOQEFALE TË SHQIPËRISË - K.O.A.SH. DREJTUAR FORTLUMTURISË SË TIJ - ANASTAS

Në kuadrin e një shteti laik për të ruajtur dhe forcuar identitetin kombëtar shqipëtar dhe për

të kujtuar klerikët patriot orthodoksë shqiptarë, ne, Intelektualët Orthodoksë të Tiranës

nëpërmjet Grupit Intelektual Orthodoks të Tiranës i propozojmë Kishës Orthodokse

Autoqefale të Shqipërisë, të marë në konsideratë bërjen ``Dëshmorë-Martirë``  të Kishes sonë

Orthodokse Autoqefale te Shqiperise, dhe vendosjen e tyre në Kalendarin Orthodokse të

K.O.A.SH.,- gjashte klerikëvë të cilët kanë qënë edhe Kryepeshkopet e Shtetit Shqiptar të

cilët kanë drejtuar KOASH që nga themelimi i kësaj Kishe deri në ditët e sotme si dhe të katër

klerikëve të tjerë Orthodoksë shqiptarë. Këta janë:

-FAN STILIAN NOLI (MAVROMATI)- `Dëshmor` i KOASH, si Kryepeshkopi i Parë i Kishës Orthodokse Autoqefale të Shqipërisë (21/11/1923-1924) i cili e bëri Krishtin të flaës shqip, dhe të vendoset në kalendarin orthodox në një datë të caktuar

-KRYEPESHKOPI VISSARION JOAN XHUVANI – `Dëshmor` i KOASH, si Kryepeshkopi i Dytë i Kishës Orthodokse Autoqefale të Shqipërisë (1924-1937) i cili i cili Ruajti me vendosmëri Autoqefalinë, dhe të vendoset në kalendarin orthodox në një datë të caktuar

-KRYEPPESHKOPI KRISTOFOR - (KRISTOFOR (?) KISSI) - `Dëshmor` i KOASH, si Kryepeshkopi i Tretë i Kishës Orthodokse Autoqefale të Shqipërisë (1937-1948), i cili Ruajti me vendosmëri Autoqefalinë. dhe të vendoset në kalendarin orthodox në një datë të caktuar - KRYEPSHKOP PAISI- (PASHKO (?) VODICA) - `Dëshmor` i KOASH, si Kryepeshkopi i Katërt i Kishës Orthodokse Autoqefale të Shqipërisë (1949-1966), i cili Ruajti me vendosmëri Autoqefalinë, dhe të vendoset në kalendarin orthodox në një datë të caktuar

- KRYEPESHKOPI DAMIAN - (DHIMITER (?) KOKONESHI )- `Dëshmor` i KOASH, si Kryepeshkopi i Pestë i Kishës Orthodokse Autoqefale të Shqipërisë (1966-1967), i cili Ruajti me vendosmëri Autoqefalinë, dhe të vendoset në kalendarin orthodox në një datë të caktuar

B.. Klerikëve orthodoksë dhe Patriotëve Orthodoksë, që dhanë kontribut në forcimin e Autoqefalisë së Kishës Orthodokse të Shqipërisë, dhe të vendosen në kalendarin orthodox në një datë të caktuar.

-KOSTANDIN KRISTOFORIDHI –Dëshmor i KOASH -PAPA KRISTO NEGOVANI -Deshmor i KOASH -MIHAL GRAMENO -Deshmor i KOASH -AT STATH MELANI -Deshmor i KOASH

Jemi të hapur edhe për vlerësime të tjera nga K.O.A.SH., dhe për përmirësimin e teknikaliteteve

sipas kërkesave të Orthodoksisë.

Ky propozim bëhet në kuadrin e repsektimit të drejtuesve të Komunitetit tonë Orthodoks dhe

në kuadër të respektimit të këtyre Martirëve të Shqipërisë të cilët u përpoqën, punuan,

dhe sfiduan rregjimet në fuqi për të ruajtur dhe prosperuar Komunitetin tonë orthodoks

shqiptar, identitetin dhe traditat tona të jashtzakonshme e të lashta duke ruajtur besimin e

krishterë.

GRUPI I NTELEKTUALEVE ORTHODOKSE TE TIRANES — Preceding unsigned comment added by Pirro2021 (talk • contribs) 13:29, 29 May 2022 (UTC)