User talk:Rafiqazizi

دگرجنرال الحاج محمد اسلم عزیزی
زندگینامهء مختصر شادروان دگرجنرال الحاج محمد اسلم عزیزی مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّـهَ عَلَيْهِ در میان مؤمنان مردانی هستند که بر سر عهدی که به خدا بستند صادقانه ایستاده اند. مرحوم دگرجنرال الحاج محمد اسلم عزیزی یک مبارز متقدم، افسر دلیر و وطندوستی بود که ضمن ایفای وظایف صادقانه در نظام، تا پای جان به زهد و پارسایی دل بست و آنچه که نشان حق نداشت ازان چشم پوشید. جناب حاجی محمد اسلم عزیزی مشهور به حاجی صاحب پیلوت در 12 حمل 1324 در ولسوالی ینگی قلعهء ولایت تخار در یک خانوادهء متدین چشم به جهان گشود، موصوف در سال ۱۳۳۰به مکتب ابتدائیه ولسوالی ینگی قلعه شامل و متعاقبأ استعداد سرشار، روحیهء دلیری و رادمردی راهش را به حربي ښوونځی شهر کابل باز نمود و در سال 1342 ازان فارغ شد و در سال 1343 شامل پوهنتون هوایی گردید و در جریان تحصیل از طریق بورسیهء تحصیلی در سال 1345عازم اتحاد شوروی وقت شد و از پوهنتون نظامی با اخذ درجهء فوق لسانس در سال 1349 با ایمان راسخ، عزم متین و روحیه خدمتگزاری به آغوش وطن باز گشت که درست در آن زمان 25 سال عمر داشت و در صفوف قوای هوایی در سال 1350 برای 5 سال با مراتب بریدمنی در میدان هوایی بگرام و برای 2 سال به حیث جکتورن در میدان هوایی شیندند ایفای وظیفه نمود و در سال 1355 هجری شمسی برای بار اول جهت ادای فریضهء حج عازم کعبة الله شریف شد. جناب حاجی صاحب محمد اسلم پیلوت توسط دعوتگر دلیر و فرزانه جناب دپلوم انجنیر حاجی محمد سایق رئیس تفتیش وزارت فواید عامه که از ممتازترین یاران و شاگردان مکتبدار سترگ کشور جناب علامه صاحب فیضانی بود در سال 1350 به سوی آموزه های مکتب توحید فراخوانده شد مکتب توحید آن منظومهء نظامند توحیدی که حقیقت زندگی را معنی می کرد و گستراننده سه بستر ایفای اوامر، ترک نواهی و کسب معرفت الهی بود و با آگاهی تام سیاسی، علیه اباطیل زمان و انواع خرافات واگیر قرار داشت و از همان دم با وصف همه مشکلات و تهدیدات در دور معاسرت جناب مولانا صاحب فیضانی که زنده گی اش از جامعه به زندان محصور بود همواره در روزهای مشخص ملاقات زندانیان به محضر باهر و صحبت های داهیانه اش در زندان دهمزنگ مشتاقانه حضور می یافت و روح تشنه اش را با چشمه سار زلال قرآن و اسرار آن سیراب می کرد و روز تا روز به فهم و درایت سیاسی اش افزوده و فعالیت هایش وسعت و شدت می یافت. و همگان که با جناب حاجی صاحب سروکار داشتند به این زمره خصایل ستودنی این شخصیت آگاه و موقر از نزدیک آشنا بودند و زمانی که کودتای هفت ثور 1357 به وقوع پیوست ممدوح زندانی و بعد از رهایی از زندان، گاهی که کشور تحت یورش قشون سرخ قرار گرفت در سال 1359 وظیفه را ترک و از وجب وجب خاک کشور پاسداری نمود که مجاهداتش از اسمار ولایت کنر آغازیده تا تخار و از تخار تا بسی ولایات دگر همه جانفشانی های این سپاهی دلیر راه حق، عدالت و آزادی را شاهد بودند. که در تخار همه مدارک تحصیلی و داروندارش توسط ولسوال ینگی قلعه به نام رفیق کور در منظر عام آتش زده شد و چندین تن خویشاوندش اولین جانبازان دلیر در تخار ولسوالی رستاق قریه قره بلاغ در محاصره قشون سرخ شوروی شهید جانباز ،شهید عبدالاحد،شهید نیک محمد ، وبعدا در ولسوالی ینگی قلعه قریه های عمر خیل وقلردی شهید شهزاده، شهید ذکرالله،  شهید محمد نعیم جان و حتی در جریان جهاد برادر نامدارش عبد الغفار عزیزی نیز به شهادت رسیدند. و هنگامی که ولسوال نامبرده یعنی رفیق کور در سال 1371 خبر ورود حاجی صاحب پیلوت به کشور را شنید از هیبت و جلالتش خود کشی کرد. جناب حاجی صاحب عزیزی گاهی که در سال 1361 جناب استاد برهان الدین ربانی رئیس کمیته نظامی احزاب هفتگانه بود وی به حیث آمر عمومی کشف ایفای وظیفه می نمود و جناب سید میرکامل آغا منشی جمعیت اسلامی افغانستان در سمت معاونیت موصوف قرار داشت. و متعاقبأهنگامی که جناب قاضی محمد امین وقاد به حیث رئیس نظامی اتحاد هفتگانه تقرر یافت، جناب حاجی صاحب پیلوت معتمد مالی بود. گفتنیست آنگاه که سؤظن ها و اختلافات در بین تنظیم های جهادی در اوجش قرار داشت و نمی توانستند از بین خود کسی را به صفت معتمد مالی اتحاد هفتگانه برگزینند لاجرم از سوی همه تنظیم های جهادی پیشنهاد گردید که باید جناب حاجی صاحب محمد اسلم که یک شخص غیرمتنازع، خوشنام، پاک و امین است منحیث معتمد مالی ائتلاف هفتگانه احزاب (حزب اسلامی شاخهء انجنیر حکمتیار، حزب اسلامی شاخهء مولوی خالص، جمعیت اسلامی به رهبری استاد ربانی، اتحاد اسلامی به رهبری استاد سیاف، حرکت انقلاب اسلامی به رهبری مولوی محمدی، ‌ محاذ ملی افغانستان به رهبری پیر گیلانی و جبههء ملی نجات به رهبری حضرت مجددی) تقرر یابد. آری جنابش تا چه حد صداقت و مناعت و عزت نفس داشت که به قول عزیزی «نه به شرق وطن را فروخت و نه به غرب تن خود، خلاصه از اجانب چیزی نیندوخت» که اینها همه از برکت آموزه های مکتب توحید و روحیه وطندوستی بوده که آن آموزه ها و تعالیم توحیدی در علم و عمل وی تبلور و تجسم تمام داشت و هرگز نخواست آن سه چیز یعنی مرامنامه، برنامه و اساسنامهء مکتب توحید را که در ذهن قوی و کاوندش نقش کرده بود در عمل با سه چیز دیگر یعنی پول، سلاح و وابستگی تعویض نماید. و گاهی که با فروپاشی دولت داکتر نجیب در سال ۱۳۷۱ به کشور عودت نمود وی به حیث معاون پیژند وزارت دفاع تقرریافت که آنگاه آقای دگرجنرال محمد طاهر خان رئیس پیژند وزارت دفاع بود، ولی بعدها به منظور اینکه یک عده اشخاص معلوم الحال می خواستند تا وی را بنا بر داشتن نفوذ مردمی اش مجبور سازند تا از طریق وی بر سراسر مردم شریف تخار استیلا یابند به واکنش شدید جناب حاجی صاحب پیلوت روبرو شدند و ایشان نیز وی را تهدید به عملی نمودند که همه چیز از تو گرفته خواهد شد همان بود که با اعمال یک توطئه ناجوانمردانه و سازمان یافته با عمل سارقانه دارو ندارش را در خیرخانه کابل ربودند و او را به تقاعد سوق داده و بازنشسته شد. جناب حاجی صاحب تا آخرین لمحهء حیات زنده گی با سعادتش درویشانه و از اثر حکم - کن بین الناس کاحد من الناس - همواره با مردم یک رنگ و یک سان زیست هیچ گاه خود را از راههای ناروا صاحب آرگاه و بارگاه نساخت تا از رفتار موترهایش دود و خاک متصاعد و بر سر و صورت مردم بنشیند و یا از پشت شیشه های دودی از انتظار مردم در کنار سرکها لذت برد حتی منزل شخصی نداشت ازینرو همواره مستأجر بود نه تاجر، و عمر گرانمایه اش نیز در یکی از منازل کرایی بسر آمد. ازینرو به همگان از که و مه صداقت، امانتداری و صفای طینت ممدوح نمونه مثال و اظهر من الشمس بود. جناب حاجی صاحب پیلوت مشتاقانه از اول تا آخر عمر با برکتش با جان و مال حامی و شریک تلاشهای قابل وصف و مجدانه حضرت مولانا صاحب فیضانی در زندان و جناب استاد مستطاب معتصم بالله مذهبی خلف الصدق جناب علامه صاحب فیضانی در دیار هجرت بود که این شخصیت نژاده در بازگشایی کتابخانه علامه فیضانی در محیط هجرت و تأسیس شورای اسلامی مردم افغانستان و سفرهای مهم هیئات به خارج از کشور و تلاش در راستای تجهیز نهضت اصلاحی علامه فیضانی از هیچ نوع کوشش و ایثار دریغ نورزیده است. بدور از امکان نیست که وابستگان جناب حاجی صاحب عزیزی گاهی که سطح زندگی خود را با زندگی سایر قلدران و جنرال زاده گان جهادی مقایسه نکرده باشند و جناب حاجی صاحب مورد ملامت واقع نشده باشد ولی وی که شخص پاک طینت و بدور از کدورت و همواره بر برق سیمایش تبسم ملیح و شادیانه ها موج می زد با مهر و عطوفت ‍پدرانه و دوستانه به خود و بیگانه می فرمود که فرزندان و دوستان عزیزم به من آخرت تان بسیار مهم است و آن روزی که همگان از میزان عدل الهی ‍پاداش عمل می یابند، فقط خواسته ام از مدارک حلال و طیب پاک و پاکیزه رشد یابید و صاحب کمالات علمی و علوم عصری شوید تا بتوانید از این طریق به خود و وطن ویران خویش خدمت کنید که امروزه الحمد لله از هر حیث همچو توفیق به فرزندان برومندش میسر است وتجارت رزق حلال کمپیوتر فروشی و تقدیر نامه ها و مدالهای زیادی از حسن خدمت گزاری و رسماً از جانب دولت با القاب های بهترین انجنیرهای سال از سوی وزارت محترم انرژی اب وبرق در کابل  به ایشان تفویض و عنایت شده است که اینهمه سبب فخر و مباهات آن مرد خدا و خیر جاریه نسبت داشتن چنین فرزندان صالح بوده است. جناب حاجی صاحب پیلوت از اثر مریضی دوامدار با مشق مشقات زیاد ولی صبورانه به عمر ۷۳ سال در ۱۲ عقرب ۱۳۹۷ ساعت ۸ شب به جاویدانگی ‍پیوست. اپراسیون وزارت دفاع ملی خواستند برای تشیع جنازه ممدوح مراسم ویژه و رسمی نظامی برپا دارند و سوانح اش را قرائت نمایند ولی بنا بر صوابدید خانواده و بازماندگانش در همچو وضعیت شکنند و آشفته با تشکری معذرت خواستند و جنازه اش توسط دوستان و دوستداران ارادتمند وی به خاک سپرده شد. ازینرو ارتحال ملکوتی این زاهد و گرویدهء خدا به همگان بس جانگداز و یک ضایعه بزرگ معنوی و در عین حال یک سرمشق عالی نیز است. روحش شاد یادش گرامی باد ! Rafiqazizi (talk) 11:18, 26 March 2019 (UTC)

الحاج محمد اسلم
زندگینامهء مختصر شادروان دگرجنرال الحاج محمد اسلم عزیزی مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّـهَ عَلَيْهِ در میان مؤمنان مردانی هستند که بر سر عهدی که به خدا بستند صادقانه ایستاده اند. مرحوم دگرجنرال الحاج محمد اسلم عزیزی یک مبارز متقدم، افسر دلیر و وطندوستی بود که ضمن ایفای وظایف صادقانه در نظام، تا پای جان به زهد و پارسایی دل بست و آنچه که نشان حق نداشت ازان چشم پوشید. جناب حاجی محمد اسلم عزیزی مشهور به حاجی صاحب پیلوت در 12 حمل 1324 در ولسوالی ینگی قلعهء ولایت تخار در یک خانوادهء متدین چشم به جهان گشود، موصوف در سال ۱۳۳۰به مکتب ابتدائیه ولسوالی ینگی قلعه شامل و متعاقبأ استعداد سرشار، روحیهء دلیری و رادمردی راهش را به حربي ښوونځی شهر کابل باز نمود و در سال 1342 ازان فارغ شد و در سال 1343 شامل پوهنتون هوایی گردید و در جریان تحصیل از طریق بورسیهء تحصیلی در سال 1345عازم اتحاد شوروی وقت شد و از پوهنتون نظامی با اخذ درجهء فوق لسانس در سال 1349 با ایمان راسخ، عزم متین و روحیه خدمتگزاری به آغوش وطن باز گشت که درست در آن زمان 25 سال عمر داشت و در صفوف قوای هوایی در سال 1350 برای 5 سال با مراتب بریدمنی در میدان هوایی بگرام و برای 2 سال به حیث جکتورن در میدان هوایی شیندند ایفای وظیفه نمود و در سال 1355 هجری شمسی برای بار اول جهت ادای فریضهء حج عازم کعبة الله شریف شد. جناب حاجی صاحب محمد اسلم پیلوت توسط دعوتگر دلیر و فرزانه جناب دپلوم انجنیر حاجی محمد سایق رئیس تفتیش وزارت فواید عامه که از ممتازترین یاران و شاگردان مکتبدار سترگ کشور جناب علامه صاحب فیضانی بود در سال 1350 به سوی آموزه های مکتب توحید فراخوانده شد مکتب توحید آن منظومهء نظامند توحیدی که حقیقت زندگی را معنی می کرد و گستراننده سه بستر ایفای اوامر، ترک نواهی و کسب معرفت الهی بود و با آگاهی تام سیاسی، علیه اباطیل زمان و انواع خرافات واگیر قرار داشت و از همان دم با وصف همه مشکلات و تهدیدات در دور معاسرت جناب مولانا صاحب فیضانی که زنده گی اش از جامعه به زندان محصور بود همواره در روزهای مشخص ملاقات زندانیان به محضر باهر و صحبت های داهیانه اش در زندان دهمزنگ مشتاقانه حضور می یافت و روح تشنه اش را با چشمه سار زلال قرآن و اسرار آن سیراب می کرد و روز تا روز به فهم و درایت سیاسی اش افزوده و فعالیت هایش وسعت و شدت می یافت. و همگان که با جناب حاجی صاحب سروکار داشتند به این زمره خصایل ستودنی این شخصیت آگاه و موقر از نزدیک آشنا بودند و زمانی که کودتای هفت ثور 1357 به وقوع پیوست ممدوح زندانی و بعد از رهایی از زندان، گاهی که کشور تحت یورش قشون سرخ قرار گرفت در سال 1359 وظیفه را ترک و از وجب وجب خاک کشور پاسداری نمود که مجاهداتش از اسمار ولایت کنر آغازیده تا تخار و از تخار تا بسی ولایات دگر همه جانفشانی های این سپاهی دلیر راه حق، عدالت و آزادی را شاهد بودند. که در تخار همه مدارک تحصیلی و داروندارش توسط ولسوال ینگی قلعه به نام رفیق کور در منظر عام آتش زده شد و چندین تن خویشاوندش اولین جانبازان دلیر در تخار ولسوالی رستاق قریه قره بلاغ در محاصره قشون سرخ شوروی شهید جانباز ،شهید عبدالاحد،شهید نیک محمد ، وبعدا در ولسوالی ینگی قلعه قریه های عمر خیل وقلردی شهید شهزاده، شهید ذکرالله،  شهید محمد نعیم جان و حتی در جریان جهاد برادر نامدارش عبد الغفار عزیزی نیز به شهادت رسیدند. و هنگامی که ولسوال نامبرده یعنی رفیق کور در سال 1371 خبر ورود حاجی صاحب پیلوت به کشور را شنید از هیبت و جلالتش خود کشی کرد. جناب حاجی صاحب عزیزی گاهی که در سال 1361 جناب استاد برهان الدین ربانی رئیس کمیته نظامی احزاب هفتگانه بود وی به حیث آمر عمومی کشف ایفای وظیفه می نمود و جناب سید میرکامل آغا منشی جمعیت اسلامی افغانستان در سمت معاونیت موصوف قرار داشت. و متعاقبأهنگامی که جناب قاضی محمد امین وقاد به حیث رئیس نظامی اتحاد هفتگانه تقرر یافت، جناب حاجی صاحب پیلوت معتمد مالی بود. گفتنیست آنگاه که سؤظن ها و اختلافات در بین تنظیم های جهادی در اوجش قرار داشت و نمی توانستند از بین خود کسی را به صفت معتمد مالی اتحاد هفتگانه برگزینند لاجرم از سوی همه تنظیم های جهادی پیشنهاد گردید که باید جناب حاجی صاحب محمد اسلم که یک شخص غیرمتنازع، خوشنام، پاک و امین است منحیث معتمد مالی ائتلاف هفتگانه احزاب (حزب اسلامی شاخهء انجنیر حکمتیار، حزب اسلامی شاخهء مولوی خالص، جمعیت اسلامی به رهبری استاد ربانی، اتحاد اسلامی به رهبری استاد سیاف، حرکت انقلاب اسلامی به رهبری مولوی محمدی، ‌ محاذ ملی افغانستان به رهبری پیر گیلانی و جبههء ملی نجات به رهبری حضرت مجددی) تقرر یابد. آری جنابش تا چه حد صداقت و مناعت و عزت نفس داشت که به قول عزیزی «نه به شرق وطن را فروخت و نه به غرب تن خود، خلاصه از اجانب چیزی نیندوخت» که اینها همه از برکت آموزه های مکتب توحید و روحیه وطندوستی بوده که آن آموزه ها و تعالیم توحیدی در علم و عمل وی تبلور و تجسم تمام داشت و هرگز نخواست آن سه چیز یعنی مرامنامه، برنامه و اساسنامهء مکتب توحید را که در ذهن قوی و کاوندش نقش کرده بود در عمل با سه چیز دیگر یعنی پول، سلاح و وابستگی تعویض نماید. و گاهی که با فروپاشی دولت داکتر نجیب در سال ۱۳۷۱ به کشور عودت نمود وی به حیث معاون پیژند وزارت دفاع تقرریافت که آنگاه آقای دگرجنرال محمد طاهر خان رئیس پیژند وزارت دفاع بود، ولی بعدها به منظور اینکه یک عده اشخاص معلوم الحال می خواستند تا وی را بنا بر داشتن نفوذ مردمی اش مجبور سازند تا از طریق وی بر سراسر مردم شریف تخار استیلا یابند به واکنش شدید جناب حاجی صاحب پیلوت روبرو شدند و ایشان نیز وی را تهدید به عملی نمودند که همه چیز از تو گرفته خواهد شد همان بود که با اعمال یک توطئه ناجوانمردانه و سازمان یافته با عمل سارقانه دارو ندارش را در خیرخانه کابل ربودند و او را به تقاعد سوق داده و بازنشسته شد. جناب حاجی صاحب تا آخرین لمحهء حیات زنده گی با سعادتش درویشانه و از اثر حکم - کن بین الناس کاحد من الناس - همواره با مردم یک رنگ و یک سان زیست هیچ گاه خود را از راههای ناروا صاحب آرگاه و بارگاه نساخت تا از رفتار موترهایش دود و خاک متصاعد و بر سر و صورت مردم بنشیند و یا از پشت شیشه های دودی از انتظار مردم در کنار سرکها لذت برد حتی منزل شخصی نداشت ازینرو همواره مستأجر بود نه تاجر، و عمر گرانمایه اش نیز در یکی از منازل کرایی بسر آمد. ازینرو به همگان از که و مه صداقت، امانتداری و صفای طینت ممدوح نمونه مثال و اظهر من الشمس بود. جناب حاجی صاحب پیلوت مشتاقانه از اول تا آخر عمر با برکتش با جان و مال حامی و شریک تلاشهای قابل وصف و مجدانه حضرت مولانا صاحب فیضانی در زندان و جناب استاد مستطاب معتصم بالله مذهبی خلف الصدق جناب علامه صاحب فیضانی در دیار هجرت بود که این شخصیت نژاده در بازگشایی کتابخانه علامه فیضانی در محیط هجرت و تأسیس شورای اسلامی مردم افغانستان و سفرهای مهم هیئات به خارج از کشور و تلاش در راستای تجهیز نهضت اصلاحی علامه فیضانی از هیچ نوع کوشش و ایثار دریغ نورزیده است. بدور از امکان نیست که وابستگان جناب حاجی صاحب عزیزی گاهی که سطح زندگی خود را با زندگی سایر قلدران و جنرال زاده گان جهادی مقایسه نکرده باشند و جناب حاجی صاحب مورد ملامت واقع نشده باشد ولی وی که شخص پاک طینت و بدور از کدورت و همواره بر برق سیمایش تبسم ملیح و شادیانه ها موج می زد با مهر و عطوفت ‍پدرانه و دوستانه به خود و بیگانه می فرمود که فرزندان و دوستان عزیزم به من آخرت تان بسیار مهم است و آن روزی که همگان از میزان عدل الهی ‍پاداش عمل می یابند، فقط خواسته ام از مدارک حلال و طیب پاک و پاکیزه رشد یابید و صاحب کمالات علمی و علوم عصری شوید تا بتوانید از این طریق به خود و وطن ویران خویش خدمت کنید که امروزه الحمد لله از هر حیث همچو توفیق به فرزندان برومندش میسر است وتجارت رزق حلال کمپیوتر فروشی و تقدیر نامه ها و مدالهای زیادی از حسن خدمت گزاری و رسماً از جانب دولت با القاب های بهترین انجنیرهای سال از سوی وزارت محترم انرژی اب وبرق در کابل  به ایشان تفویض و عنایت شده است که اینهمه سبب فخر و مباهات آن مرد خدا و خیر جاریه نسبت داشتن چنین فرزندان صالح بوده است. جناب حاجی صاحب پیلوت از اثر مریضی دوامدار با مشق مشقات زیاد ولی صبورانه به عمر ۷۳ سال در ۱۲ عقرب ۱۳۹۷ ساعت ۸ شب به جاویدانگی ‍پیوست. اپراسیون وزارت دفاع ملی خواستند برای تشیع جنازه ممدوح مراسم ویژه و رسمی نظامی برپا دارند و سوانح اش را قرائت نمایند ولی بنا بر صوابدید خانواده و بازماندگانش در همچو وضعیت شکنند و آشفته با تشکری معذرت خواستند و جنازه اش توسط دوستان و دوستداران ارادتمند وی به خاک سپرده شد. ازینرو ارتحال ملکوتی این زاهد و گرویدهء خدا به همگان بس جانگداز و یک ضایعه بزرگ معنوی و در عین حال یک سرمشق عالی نیز است. روحش شاد یادش گرامی باد ! Rafiqazizi (talk) 11:24, 26 March 2019 (UTC)